Bijitâ Q (2001)

Alternatieve titels: Visitor Q, Love Cinema Vol. 6

mijn stem
3,14
273 stemmen

Japan
Komedie / Drama
84 minuten

geregisseerd door Takashi Miike
met Kazushi Watanabe, Kenichi Endo en Shungiku Uchida

Kiyoshi, een werkeloze tv-presentator, probeert zijn oude baan terug te krijgen, door een documentaire over zijn familie te maken. Zijn dochter verdient wat bij in de prostitutie. Zijn zoon wordt vernederd op school en reageert dat af op zijn verslaafde moeder, door haar te mishandelen. Op een dag verandert dat alles als er een mysterieuze bezoeker bij hen intrekt.

292 BERICHTEN 41 MENINGEN
zoeken in:
avatar van jippie2010
2,0
0
Het is voor mij meer een drama dan een (zwarte) komedie.
ik had gehoopt meer duidelijkheid te krijgen wat de essentie is van de film.
Daardoor scoort wat mij betreft de "wat-moet-ik-er-nu-eigenlijk-mee?" een 2.0

avatar van K. V.
3,0
0
Oei, dit is een héél speciaal filmpje geworden die zeker niet iedereen zal bekoren!
De film begint dan ook heel opvallend, nl. met een scène die zo uit een of andere pornofilm is geplukt. 'k vreesde haast dat 'k de verkeerde film had gekozen, maar gelukkig kwam er toch nog iets anders in beeld.
De film bevat erg speciale personages die wel allemaal een vijs los hebben en zo komen heel wat bijzondere thema's aan bod: incest, necrofilie, SM, drugs, prostitutie, ... Het klinkt nu precies een erg zieke film, maar het is wel grappig bedoelt. 'k heb wel een aantal keren moeten lachen, maar dan vooral na het eerste uur, want dan gaat de film veel meer over-the-top.
Tja, een aanrader zou 'k het niet noemen, eerder een bijzondere film die niet voor iedereen is weggelegd.

avatar van Onderhond
5,0
0


10 jaar na datum, maar nog steeds geen film tegengekomen die gekker, gestoorder en grappiger is dan Visitor Q. En toch, achteraf met een beetje nadenken zit er toch ook nog steeds een leuk concept achter de film.

Geen film voor mensen die snel offended zijn, ook geen film voor mensen die weinig hebben met absurde en zwarte humor. Visueel is het ook al brak, dus daar hoef je je hoop ook niet op te zetten. Je moet er uiteindelijk vooral de humor en absurditeit van inzien, dan is Visitor Q gewoon het beste in z'n soort.

Verder nog hulde aan de acteurs. Dappere rollen, maar het is voor Kenichi Endo die zich compleet onsterfelijk gemaakt heeft als de vader van het gezelschap. Heerlijke rol.

5.0* en een uitgebreide review.

avatar van dutchtuga
4,0
0
Concept is gewoon overgenomen van Teorema. Leuk, maar niet origineel.

avatar van Onderhond
5,0
0
Voor zover ik kan lezen is het concept het tegenovergestelde van Teorema. Origineel heb ik het verder ook niet genoemd geloof ik, gewoon sterk en leuk.

avatar van starbright boy
3,5
0
starbright boy (moderator)
geplaatst:
Een aangesloten stroom van taboes, maar vooral leuk vanwege de lichte benadering die een maf effect heeft en het gebruik van dat eerder genoemde omgekeerde Teorema-verhaal. Daardoor op een bepaalde manier heel speels en slim. En dat geeft weer een heel leuk contrast met wat er eigenlijk in beeld is. Niet hele hoge verwachtingen van, maar viel me behoorlijk mee eigenlijk.

3.5*

avatar van Shinobi
3,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Een zieke doch vermakelijke film gevuld met taboes als: incest, poepseks, necrofilie enz..
Maar het wordt op zo een absurdistische wijze gebracht dat het enigszins toch grappig is.

Met name van de moeder schrok ik erg, hoe zij melk uit haar borsten spoot. Ze leek net een volleerd (fetish)actrice. En dan ook nog de bezoeker die er met een paraplu bij zit en ervan geniet.
Om de vader moest ik meer lachen om de gekke situaties waarin hij zich bevond, met gevallen als: het necrofiliemoment en hoe hij op het eind samen met zijn vrouw de jongeren te lijf gaat.
Met als hoogtepunt natuurlijk de eindscène waarin de vader aan zijn vrouw's borst zuigt en dochterlief eraan deelneemt. Het enige wat nog ontbrak was de zoon.

3,5 Sterren.

avatar van Black Math
4,5
0
Aan deze film zal ik altijd positieve herinneringen houden om een nogal vreemde reden. Ik heb ooit het CAE examen gedaan voor Engelse taalvaardigheid, waarbij de schrijfopdracht inhield dat ik een recensie over een film naar keuze moest schrijven. Ik had tijdens dat examen moeite met het beslissen over welke film ik zou schrijven, en op een gegeven moment besloot ik toch over Visitor Q te schrijven. Ik weet niet meer precies wat ik heb geschreven, maar de korte samenvatting was: Enorm ziek, maar op zo'n droge manier gebracht dat het bijzonder grappig wordt. Na afloop ging ik weg met de gedachte: waarom heb ik in godsnaam over deze film geschreven?

Een maand later kreeg ik de uitslag, en tot mijn verrassing bleek ik uitgerekend voor schrijfvaardigheid het hoogst gescoord te hebben, en wel dusdanig hoog dat ik voor het gehele examen slaagde met een A! Nu is mijn Engels verre van geweldig, maar blijkbaar had ik bij de Britse corrector een gevoelige snaar geraakt met mijn recensie. Toch een goede keuze dus!

Gisteren weer eens gezien en dit blijft een film waarin de combinatie humor en ziekheid tot een ongekend hoogtepunt wordt gestuwd. Een korte vergelijking met een andere film: Waar een Borat mij de eerste keer en ook nog wel de tweede keer buikpijn van het lachen opleverde, was dit zeker niet meer het geval bij de derde keer. Gezien mijn twee vorige berichten hier moet het minstens de derde keer zijn dat ik Visitor Q heb gezien, en enigszins tot mijn verbazing bleek ik ook nu nog helemaal slap te liggen van het lachen. De herkijkwaarde is dus groot, en dat vind ik een grote kwaliteit voor een film die mikt op humor.

De 4,5* blijven dus ruimschoots staan voor dit zieke, maar o zo geestige product.

4,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Soms lijkt het erop dat als je veel gekkigheid en onzin in je films stopt (wat op zich natuurlijk geen kunst is) daar vanzelf wel een publiek voor is en datzelfde publiek dat al snel apprecieert. Onzin is goed, lijkt soms het devies. Ik houd heel erg van onzin, maar niet zondermeer. Het leuke is dat het wat verrassender en anders is dan je al gewend bent. En daar slaagt Miike meestal in. Soms grandioos, soms deels. Dit geval valt wat mij betreft absoluut in de eerste categorie.

Voorwaarde is dat de gekkigheid goed bedacht is en wat toevoegt aan het geheel. En dat is hier zeker zo, hoewel je ook kan beargumenteren dat het geheel gekkigheid is. Het is in elk geval een compleet absurde en zeer zwarte familiekomedie geworden van het meest ontwrichte gezin ooit (in filmbegrippen toch in elk geval). Wat dat betreft gaat Miike nog een paar stappen verder dan een Solondz. De combinatie van afschuw en een grote glimlach die ik ervoer is redelijk uniek in mijn kijkervaring.
Nog nooit zag ik zo grappig en schrijnend tegelijk zaken als necrofilie, prostitutie, incest, martelingen en sadomasochisme (dat niet iedereen hier mee kan omgaan zit haast in die samenvatting opgesloten) terug in een film. Veel scenes zijn kleine kunststukjes op zich. Erg gelachen om de paraplu bij de melk scène, de vader die een docu maakt over zijn zoon die in elkaar geslagen wordt en zijn manier om daar mee om te gaan, de necrofilie scene (ranzige onzin ten top) de hele rol van die vreemdeling met zijn stenen, het oplossen van het pesten van de zoon en het aan stukken zagen van de slachtoffers, de kast netjes ingericht voor marteltuig en eigenlijk te veel om op te noemen. Er zullen vast mensen zijn die het al ziek vinden dat iemand daar om kan lachen, maar het is vooral de manier waarop Miike het brengt. Juist omdat hij geen grenzen aanbrengt in zijn (en in elk geval dit) werk en het duidelijk is dat hij ook de humor in kan zien van de zieke kant van de mens, waarvan we allemaal weten dat die er is. Waarom zou je de zieke kant van de geest alleen maar voorzichtig, veroordelend en/of serieus mogen benaderen? Wat mij betreft kan je overal grappen over maken. Dat Miike dat dan doet over zaken die andere niet durven of er überhaupt niet opgekomen waren, is w.m.b. alleen maar te prijzen. Vooral omdat hij dat doet op een uiterst creatieve wijze binnen een speelveld waar geen regels zijn.

Volgens mij las ik een tijdje terug hier (zal het zo eens rustig nalezen) dat de film er amateuristisch en lelijk uitziet zelfs van hoogstemmers. Vond ik (overwegend) helemaal niet. Prachtig kleurgebruik en artdirection voor de binnen scènes. De buiten scènes zien er wel wat minder uit. Ook jammer van de gecensureerde geslachtsdelen (wat de reden dan ook is) en van wat technische knulligheden zoals een cameraman en microfoon in de spiegel. Het zijn details voor geniale waanzin. 4,5 sterren.

avatar van mjk87
2,5
0
Als je de plot zo leest lijkt de film redelijk logisch, als je de film kijkt zonder die plot sta je wel even voor de vraag: waar gaat dit over? Dat wordt langzaamaan wel duidelijk in de film, maar het is vooral de grootte van de absurditeit die ik niet kon hebben.

Om met een seksscène van ruim 12 minuten te beginnen getuigt van lef, temeer dit redelijk statisch is gefotografeerd, in, dat moet gezegd, wel mooi mooie kleuren en met een fijne belichting. Maar dat is dan veruit de beste scène van de hele film waarin ook redelijk wordt geacteerd en een wat nerveuze doch sterke spanning hangt. Naargelang de film dan vordert wordt alles maar vreemder en vreemder, dat soms dan wel degelijk heel grappig is, maar soms ook gewoon smakeloos of zo absurd dat voor mij de humor daarmee verdwijnt. Jammer, want zeker het eerste halfuur belooft veel. Het laatste deel is dan maar plichtmatig uitzitten naar rare nare scènes en dat doet het geheel geen goed. 2,5*.

avatar van BBarbie
0,5
0
-5* ! Minus 5 dus, want ziekelijk. Daarmee is alles gezegd.



avatar van Lord Flashheart
1,0
0
Helemaal met je eens BBarbie!

avatar van Owen
4,0
0
vreemd dat zo'n zieke film zo hartverwarmend kan zijn

avatar van cucciolo
 
0
Door m'n nieuwsgierigheid moest ik em toch een keer zien.
Met stip de meest bizarre film die ik ooit gezien heb.
Er zaten een paar hele grappige momenten in, ondanks dat over het algemeen die gestoorde Japanse humor mij niets doet. Dat was hier, los van die paar momenten, eigenlijk ook het geval.
Die 'verborgen camera' beeldkwaliteit droeg natuurlijk ook niet echt bij aan een fijne kijkervaring.
Toch maar besloten om mijn tweede Miike af te kijken, vooral omdat het net genoeg om handen had om interessant te blijven.

avatar van Fryce
3,5
0
Wat moet je er van zeggen, hij viel mij gelukkig mee na de vooraankondiging van diegene die hem adviseerde. Maar blijft een ontzettend zieke en verontrustende film die sfeervol en goed gemaakt is.

avatar van leatherhead
1,5
0
De Japanse Gummo.

De gelijkenissen zijn treffend. Idiote, zielige personages, behoorlijk saai, en audiovisueel compleet belabberd. Grootste verschil naast de zogenaamde ‘’humor’’, is dat er hier Japans gesproken wordt in plaats van Engels.

Anyway, de eerste 45 minuten gebeurt er eigenlijk nog bijzonder weinig. Ik vroeg me af waar die extreme ''humor'' nou bleef, want ik vond het maar wat saaitjes. Daarna krijg je inderdaad allerlei ranzigheden voorgeschoteld, wat door moet gaan voor humor. Niet dat ik me offended voel of zo, of dat ik het te ver vind gaan, absoluut niet, maar het is gewoon totaal niet grappig wat er gebeurt, misschien met uitzondering van een paar momentjes. Ik kan zwarte humor vaak erg waarderen, maar heb dan veel meer met de scherpe, cynische dialogen uit bijvoorbeeld een C'est Arrive of Naked. Van dit soort platvloers infantielenvermaak word ik niet warm of koud.

Uiteindelijk vind ik het ook helemaal niet zo ''gedurfd'' of uniek allemaal, eerder makkelijk en ontzettend flauw. Prima dat de Japjes even willen bewijzen wat voor een extreem land ze ook alweer zijn, alleen moeten ze niet denken dat ze met dit soort poep en pies ongein ook daadwerkelijk een goeie of grappige film afleveren.

1,5* voor een paar geinige scenes. Verder niet echt grappig, niet choquerend, maar vooral erg stompzinnig.

avatar van wexxel
2,5
0
Ach wat jammer toch, sommige films moet je absoluut niet herzien. Ooit bijzonder veel indruk op mij gemaakt, maar na herziening behoorlijk infantiel. Het kan natuurlijk zijn dat ik afgestompt ben geraakt door alle andere zogenaamd shockerende films die zouden volgen.

avatar van SmackItUp
2,5
0
Absurd en daarom dus tot bepaalde hoogte intrigerend. Helaas als je verder kijkt is het niet meer dan die absurditeit die indruk maakt. Er zitten wel wat grappige dingen in verwerkt, maar achteraf heb ik geen flauw benul waar het over ging en waar ik naar heb zitten kijken. Jammer, had best wat leuks kunnen worden. Ik ben bang dat Miike niet mijn soort regisseur is, al had ik anders gehoopt. 2,5*

avatar van John Milton
3,0
0
“Yes, you’re wet! You got wet! You’re dead, but you’re all wet! The mysteries of life are amazing! Even a corpse can get wet!”

Mocht bovenstaand citaat wat vreemd ogen, vanaf de eerste scène is het gelijk raak met een quote over seks met je vader. En daar blijft het niet bij. Dat is misschien maar goed ook, want dan verliezen de makkelijk geschokte kijkers geen onnodige tijd. Bizar genoeg is het tevens pas mijn derde Miike, na Sukiyaki Western Django en uiteraard Ôdishon, die ik toch zeker een keer of vier, vijf heb gezien. Ichi The Killer heb ik al jaren in de kast heb staan, maar het is er nooit van gekomen, net als The Bird People in China en 13 Assassins. Was hoog tijd dus.

Wel even schrikken hoe dit eruit ziet, na Audition. Cinematografisch valt er weinig te halen. Visitor Q is in 2001 straight-to-video uitgebracht, in drie dagen opgenomen, en was het zesde en laatste deel uit een serie die bedoeld was als low-budget experiment om de voordelen van het schieten op digital video uit te proberen. Het ziet er daardoor wellicht wat documentaire-achtig uit, maar mooier is het er niet op geworden. De inhoud dan, dus? Nu ja, je moet ervan houden. Bizita Q (Visitor Q) - blog - onderhond.com Onderhond legt het beter uit dan ik het ooit zou kunnen, maar dat mag ook wel als je 74 films van een regisseur hebt gezien; kom ik aan met mijn drie filmpjes.

Het verhaal is niet heel belangrijk, en het plot zal niet hetgeen zijn dat mensen voor de film zal winnen. Maar voor wie iets bizars en mogelijk zorgwekkends wil zien, is Visitor Q een aanrader. De humor moet je dan vermoedelijk wel liggen, en dat had ik niet de hele film. Maar in het laatste half uur heb ik alsnog lopen proesten, terwijl Miike een spervuur aan wtf-momenten op me afvuurde. Horror vond ik overigens niet, maar dat label heeft hij ook alleen op IMDb, en het ontbreekt hier mijns inziens terecht. Wat een lol moet Ken'ichi Endô hebben gehad… Het laatste half uur haalt de film voor mij van twee naar drie sterren.

3*

avatar van Basto
5,0
0
SmackItUp schreef:
Absurd en daarom dus tot bepaalde hoogte intrigerend. Helaas als je verder kijkt is het niet meer dan die absurditeit die indruk maakt. Er zitten wel wat grappige dingen in verwerkt, maar achteraf heb ik geen flauw benul waar het over ging en waar ik naar heb zitten kijken. Jammer, had best wat leuks kunnen worden. Ik ben bang dat Miike niet mijn soort regisseur is, al had ik anders gehoopt. 2,5*


Waar het over ging? De relaties binnen een modern Japans gezin, als antwoord op deze klassieker.
Tôkyô Monogatari (1953)

En schrijf Miike nog niet af. Hij is enorm veelzijdig en deze film is niet de beste maatstaf.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.