Bijitâ Q (2001)

Apart filmpje. En niet echt wat ik 'zoek' in een film. Na Ôdishon had ik weer goede hoop voor Miike, maar met deze film slaat-ie (weer) finaal de plank mis. Aparte gast.

Ik weet niet of er ook een versie van deze film is waar we niet van die ''vage vlakken'' in beeld krijgen om een geslachtsdeel o.i.d. te bedekken, maar dat vond ik hier weer een minpunt. Doe het dan helemaal goed. De film kent best een schaars grappig moment, zoals die gast met z'n dikke steen en nog een paar scénes, maar voor de rest vond ik dit maar een zielige bedoening. Ik kon hier echt helemaal niks mee.

Lijken neuken die hun laatste schijt ondertussen nog even lozen, lekker moedermelk spuiten, een jongen pesten en hem gedwongen laten schijten, je dochter neuken, je moeder verrot slaan. Tsjah, het is maar wat je grappig vindt. Oké, eerlijk is eerlijk; heb om het laatstgenoemde één keer om een scéne kunnen lachen en ook de reactie van die vent met dat schijt in z'n hand was een (kleine) glimlach waard, maar tegelijkertijd vond ik het maar totaal belachelijk. Nergens shockerend, maar gewoon, tsjah... dom.

Meh, niet mijn ding dit dus. Ik hou best van wat bizarre, gestoorde of maffe dingen in films, maar dan liever op bijv. ''de Lynch manier'', ofzo. Dit is gewoon sneu.

Verder vooral niet te serieus nemen!

Gaat niet zozeer om de geslachtsdelen, maar schaamhaar is een absoluut taboe in Japan.

Het tonen van geslachtsdelen is inderdaad verboden. Komt in vele Miike films voor.

Ik heb ergens gelezen dat het met name om het schaamhaar gaat, neemt niet weg dat je het geslachtsdeel

dan ook meteen te pakken hebt, maar in vele manga's zie je wel geslachtsdelen, maar geen schaamhaar. Maar ik kan me vergissen, ben geen groot 'kenner' op dit vlak.

Fijne discussie dit.

Aangezien ze gewoon op TV al lopen te flanneren met schaamhaarpruikjes lijkt me dat maar een vreemd verhaal. Zou graag een bron zien, maar zou er sowieso niet teveel waarde aan hechten.

Even snorren op Wikipedia geeft het volgende:

Tja, ik ben nog van voor 1990.

Al is Wikipedia natuurlijk ook geen echte bron. Maar voor zover ik weet gaat het idd om geslachtsdelen, dat vage verhaal over schaamhaar heb ik nog nooit wat van gehoord. Wat de score van HarmJan betreft, ik had niet anders verwacht.

Lijkt me ook niet echt een director voor jou. Veel te onconventioneel. Goedkope humor? .

Hoeft er niks mee te maken te hebben. Ik probeer het tenminste. En de humor hier is goekoop ja. Mjah, dat vind ik weer.

Nja, dat is geen probleem verder. Genoeg mensen die Miike niet ligt. Ik vind ook lang niet al zijn films leuk, veel van zijn films stoor ik me aan het onafgewerkte. Dit vind ik echter zijn beste.

Maar goedkoop? Ik weet niet, kun je iets vergelijkbaars noemen qua humor? Jij vind dat Miike probeert te shockeren geloof ik, maar dat idee had ik nou niet bepaald. Gewoon gitzwarte (en droge) humor waar je van moet houden, dat dan weer wel.

En daar heb ik ook veel respect voor, ik kijk ook regelmatig wat films die totaal niet in mijn straatje liggen. Al zou Miike best wel wat filmpjes hebben die je wel kan waarderen, die man maakt werkelijk alles. Misschien deze eens proberen?

Of deze, totaal anders dan Bijta Q (wat ik ook echt een vreselijke film vind). Toch wel weer knap dat iemand 2 zulke verschillende films kan maken.

Herzien en een halfje erbij. Zelden zo'n bonte verzameling van zieke ideeën gezien.

Ik ben er nog niet helemaal uit welke kant ik hier moet kiezen. Aan de ene kan ik de Japanse bizarheid, vele thematieken en de memorabele beelden & dialogen wel waarderen. Anderzijds vind ik de humor dat samengaat met de meest grove en extreem controversiële scènes allesbehalve grappig. Blijft een geval apart, Visitor Q en die Miike.

Moeilijk te beoordelen!

Een erg gedrufd geval dit. Soms iets erover maar toch een film met ballen. Ik vraag me af waar Miike de acteurs heeft mee kunnen overhalen. Want het zijn echt zieke personages

Zoontje dat eventjes zijn frustraties uitwerkt op zijn moeder met een zweep, dochter die graag betaald wordt door de mannen, moeder aan de drugs & vader... daar is zoveel mee.

Ik kon soms toch wel lachen met deze film, maarja de Jappaner hebben zo ie zo een vreemd gevoel voor humor. En in deze film kun je dat zeker opmerken.

Vele bizarre gebeurtenissen, conterversiële beelden, vreemde humor & een raar verhaaltje. Je moet ervoor zijn!

Ik hou het bij 3*.

Japanse ranzigheid.

Had tot nog toe alleen een paar van Miike's horror werken gezien en daar vond ik zijn bizarre plot elementen goed uitpakken. Zodoende was ik ook wel eens benieuwd naar iets anders, maar hier slaat Miike toch volledig de plank mis. Wat een zeldzame verzameling vunzige idioterieën krijg je als kijker door Visitor Q voorgeschoteld!

De film moet voor zwarte komedie doorgaan, al heb ik daar niets van gemerkt. Gelachen heb ik geen moment, wel gewalgd. Opnieuw krijgen we een disfunctionele familie voorgeschoteld à la Little Miss Sunshine of The Royal Tenenbaums (wanneer houdt het eens een keertje op ). Maar waar deze Amerikaanse tegenhangers nog enige waardigheid aan hun personages meegeven en ook niet ontaarden in poep en piesjes humor, gaan bij Visitor Q werkelijk alle remmen los. De film eindigt in een orgie van seks, geweld en treurigheid, die ik eerder om te huilen, dan om te lachen vond.

Mooie scenes heb ik ook niet kunnen ontdekken; vond het vaak bijzonder goedkoop overkomen. Tijdens de tweede scene aan de eettafel hing er zelfs minutenlang een microfoon in beeld. Slecht teken als je hier als kijker op gaat letten. Ik kon me verder ook niet in de karakters inleven; zulke hufters wens je alleen het slechtste toe. De symboliek dan maar? Neuh, ook niet echt. Gezellig moedermelk drinken en gezamelijk lijken neuken/in stukken hakken is alles behalve diepzinnig. Eerder oppervlakkig, grof en dom. Er zijn genoeg mooiere manieren om een familie weer bij elkaar te brengen.

Eigenlijk best treurig dat zo'n film voor humor door moet gaan; ben benieuwd wat zich binnen de huishoudens van de liefhebbers afspeelt. Voor wat bloot en de hier en daar originele vondsten: 1,5*

Bij mij thuis zitten we altijd naakt aan de eettafel terwijl we elkaar insmeren met diverse sauzen. Daarna vergrijpen we ons aan de twaalfjarige die we van het schoolplein hebben meegenomen. Maar natuurlijk niet nadat we haar in een superhelden outfit hebben gekleed. Lache man.

Toch geen knoflooksaus hè?

Alleen op de eerste woensdag van de maand.

Waarom spreken jullie niet een MM-orgie af? Laat je OH de camera bedienen. Krijg je gegarandeerd een mooie film!

Zondag Ketchup dag

Nogal een ongepaste opmerking, maar verder ben ik het redelijk met je eens: de minste film die ik van Miike zag.

Is ook mijn invulling van een gemiddelde doordeweekse avond.

Leuk!

Bijita Q, heerlijk overdreven, donkere humor. Heb me af en toe echt het lazerus gelachen. Daar zit ik dan, als een uitgemolken tiet naar het toetsenbord te staren, wat moet ik hier nu mee. Schaterlach, bandeloos. Sterke film van Takashi Miike, verfrissende genialiteit sloopt zonder pardon het nog verse slaap uit mijn ooghoeken.

Klaarwakker en strontmelig, wat nu. Nog maar een keer kijken dan.

Saai en pervers.

Hier kon ik echt niks mee en had me dood verveelt.

Zelfs met een film van 84 minuten voelde het echt veel te lang aan.

Er gebeurde weinig en had bijna niet gelachen.

De minste Takashi Miike die ik heb gezien tot nu toe.

Miike kan zich maar beter bezig houden met Misdaad en Horror want daar is hij goed in.

1,0

Voor mij tot nu toe de grootste wtf-film ooit...

Hoe ziek kan de mens zich gedragen en hoe zwart kan humor zijn? Miike doet zijn best om ons een antwoord voor te schotelen. Op een bepaalde manier is dit een erg luchtige film, maar je beseft wel meteen dat het rioollucht is. ''Het is maar een film'', denk je dan, terwijl de spetters melk in het rond vliegen... ''Het is maar een film'' en moeder krijgt weer klappen van haar zoon. ''Het is maar een film''... Maar zulke dingen (zij het niet op zo'n zwartkomisch verpakte wijze) gebeuren ook écht...

Toch verkeer ik (nog steeds) in een bepaalde staat van ''wat-moet-ik-er-nu-eigenlijk-mee?''.

Voor nu: drie sterren.