Meningen

(Opniew een) uitstekende acteerprestatie van Phoenix in een (veel) te lang uitgestrekt drama over Johnny Cash. De scene's van de verschillende optredens zijn schitterend en de hoogtepunten van de film. Gelukkig zijn deze in grote getalen aanwezig. Hier tussendoor wordt het helaas na het sterke eerste uur steeds minder interessant en op den duur bijna vervelend.

Toch overheerst het feel-good-sfeertje nog in mn herinnering dus scoort de film gewoon een aardige voldoende.

3*

Best een fijn kleinschalig filmpje. Johnson doet het aardig maar was wellicht beter neer te zetten geweest door een beter acteur. Anyway, speelduur niet te lang gelukkig en visueel best aardig. Het zou zomaar in Irak opgenomen kunnen zijn. Maar met Doug Liman zat er dan ook een ervaren regisseur aan t roer.

Prima slot ook.

3,0*

Komische film voor alle leeftijden. De animaties zijn vrij komisch en natuurlijk prachtige gemaakt. Niet lang geleden Chicken Run op TV gezien en uiteraard veel overeenkomsten met deze maar allebei erg grappig!

Nadeeltje: Ondanks zijn korte tijdsduur 85min(!) voelt dit toch nog wat lang aan..

3,5*

Hier en daar een aardige grap maar ik heb het idee inmiddels toch wel wat te oud te worden voor de poep en sexgrappen. Althans, het gros van de Wanderlust grappen sloeg de plank behoorlijk mis (Paul Rudd met zijn scheldkannonade voor de spiegel ) en de drugs grap hebben we ook al minstens 50x gezien. Toch is Aniston op de één of andere manier nooit heel vervelend (in tegenstelling tot bijvoorbeeld Heighl) en kan je na goed zoeken nog wel een aardige grap vinden. Die ik me inmiddels trouwens niet meer herinner, maar toch.

2*

War Horse doet precies wat je er van mag verwachten. De trailer, poster en het plot deden dit natuurlijk al vermoedden en na het zien van de Spielberg prent worden deze vermoedens bevestigt. Visueel natuurlijk weer uitmuntend. Zoals we gewend zijn van een van de grootste regisseurs die de filmwereld kent. Ook de muziek is prima verzorgd, uiteraard van Spielberg grootste kameraard John Williams.
Maar op mij persoonlijk had de film niet de uitwerking zoals dat bedoeld was. Vooral het grote aanbod aan personages deed de film mij een beetje de das om. Iedere twintig minuten worden er weer een paar nieuwe karakters geintroduceerd wat meeleven met de hele cast lastig maakt. Al is ook het plot zelf hier debet aan. Niet alle personages zijn even boeiend en sommige scene's maken het wel heel bont (het bevrijden van Joey uit het prikkeldraard door een Duitser en een Engelsman is bijvoorbeeld wel een brug te ver).

Al met al was War Horse gelukkig niet vervelend maar bijzonder is hij nergens. Eigenlijk durf ik hem zelfs Spielbergs minste te noemen, al zegt dat meer over de rest van zijn films dan over War Horse zelf.

3*

Redelijke spannende film met een opnieuw fantastische Dakota Fanning in één van de hoofdrollen. Ook Cruise is zoals altijd weer goed. Of die man nou speelt als samurai, autoverkoper of gewone werkman met een verscheurd gezin als in deze film, altijd weet hij te overtuigen. De rol van Tim Robbins is tevens heel sterk gespeeld. Wist niet van zijn meespelen af maar werd blij verrast

Het verhaal is vrij goed en ook het einde is best wel sterk. De spanning is soms om te snijden, denk hierbij aan bijvoorbeeld de scene's in de kelder en ook de scene's in de achtertuin van Ray aan het begin van de film vond ik sterk opgezet.

Ook de special effects zijn sterk gemaakt. Uiteraard halen ze het niet bij Transformers en 2012 maar de film is tenslotte al weer bijna 5 jaar oud.

Ten slotte vond ik de muziek niet helemaal top. Stoorde me regelmatig aan de keuze hiervan. Ook het feit dat de zoon van Ray het hele gebeuren overleeft is wat vreemd.

3,5*

Skarsgard is een charismaloos acteur en Peña is vaak hit-or-miss en hier het laatste. Verder is het niet eens dat is een hele rij mindere punten van de film kan opnoemen. Het is vooral dat iedere scene, iedere karakter, iedere dialoog gewoon echt strontvervelend geschreven is. Wat een tenenkrommende bagger.

1,0

Sterk, maar niet zo sterk als ik hoopte en eigenlijk ook verwachtte.

En dat ligt niet aan het feit dat de cliché's de kijker om de oren vliegen. Mits overtuigend uitgewerkt is het prima aan te zien maar juist qua geloofwaardigheid strookt het hier en daar in Warrior. De vader/zoon- en trainer/leerling-relatie van Tommy en diens vader vond ik eigenlijk helemaal niet zo goed weergegeven. Tommy's verbitterde houding ten opzichte van zijn vader is natuurlijk logisch gezien het verleden, maar dat hij hem dan wel als zijn trainer wilt is natuurlijk niet zo logisch. Een goede uitleg hiervoor blijft volgens mij ook uit. Gelukkig is dit geen heel groot struikelblok en dat ligt vooral aan het hogeschool acteerwerk van Nolte en vooral Hardy. Laatstgenoemde is zelfs weergaloos! Wat een fantastisch personage..

Verhaaltechnisch loopt het ook allemaal niet zo lekker. Uberhaupt zien we maar weinig van de trainingen van beide broers echter springt de film wel heel snel naar het betreffende toernooi, waar beide broers ook wel heel makkelijk aan mee mogen doen. Gezien de lovende kritieken die de prent krijgt verwachtte ik een film die op die facetten ook gewoon verzorgd is. Gelukkig is het toernooi dan wel een lust voor het oog. Geloofwaardige gevechten, brute personages en sterk camerawerk maken het laatste uur tot een uitstekende actieprent en dat is dan ook het gevoel dat overheerst.

3,5*

Tegenvaller.

De sfeer zit er dik in en na een leuke openingsscene verwachtte ik, met het coole plot in mijn achterhoofd, een lekker actiespektakel. De ene bende die de andere de pan ik hakt, dat leek me wel wat. Ander half uut later was ik toch wat teleurgesteld. De film is zeker niet slecht, maar echt veel actie leek er niet in voor te komen. Een knokpartijtje hier, even wegrennen daar. Het was het allemaal net niet. Ondanks dat het wel de bedoeling was, had ik niet 90 minuten het idee dat de vijand op de loer lag. De lege straten en metrostations van New York brengen sfeer en dat is het grote pluspunt van de film, maar verder ben ik niet echt overtuigd van de coolheid van deze film.

Uiteindelijk gewoon een voldoende, maar gezien de beoordeling, het plot, de poster en mijn persoonlijke voorkeuren verwachtte ik er echt wat meer van.

3*

Niet eens zo slecht. Af en toe iets té campy en ik vermoed dat dát de reden is dat deze prent zo hard is geflopt destijds. Dat Costner ontzettend miscast is kan ook een reden zijn. Daar noem ik direct de twee grootste tekortkomingen van Waterworld, want verder is de film goed uit te zitten. Het plot is uitermate boeiend, de uitwerking helaas wat minder, maar toch blijft het een interessant gegeven. Over het algemeen zien de sets er uitstekend uit en dat sommige effecten anno 2014 nét wat minder ogen kon men destijds ook weinig aan doen. Storen doet dat nu vrijwel niet tenminste.

Het personage van Dennis Hopper is mij iets teveel van het goede, maar dat heeft vooral met de campy ondertoon van de film te maken. Gelukkig is er ook nog de knapepe Tripplehorn.

3,0*

Goede film!! Phoenix en Wahlberg zijn twee fantastische acteurs die ook in deze film zeer goed werk neer zetten! Schoonheid Mendes was ook leuk om te zien. Ook oudgediende Duvall zet een goede prestatie neer!

4*

Zeer aardige oorlogsfilm die een emotionele indruk achter laat. Mischien wel een patriottische film zoals velen hier beweren, maar daar hou ik altijd wel van. De actiescenes op het slagveld zijn prachtig in beeld gebracht en de scenes waarbij Gibsons vrouw de telegrammen rond brengt slaagden in hun bedoeling en raakten de snaar die ze moesten raken. Punt waarbij ik het met rep-robert hierboven wél eens ben is dat door de vele scenes aan het 'thuisfront' dit mischien wel ten koste gaat van de karakteruitdieping van de soldaten.

Gibson en Pepper spelen fantastisch. Die laatste zou ik graag eens in de hoofdrol van een grote film zien. Heeft mij nog nooit teleurgesteld.

Verder is ook de soundtrack noemenswaardig. Prachtige muziek!

4*

Originele film met puike cast die het durft niet de conventionele keuzes van het genre te maken. Sowieso laat de film zich nauwelijks in een hokje stoppen en dat is bewonderenswaardig en gezien Barbarian ook wel de hand van de regisseur. Julia Garner, de heldin van het fantastische Ozark is in deze hoofdrol ook uitstekend en de bijrollen worden eveneens prima ingevuld. Lang niet zo eng als Zach Creggers voorgaande film maar even gewaagd opgezet en helaas ook een even minder gewaagd of verassend einde.

En tóch denk ik dat dit als rasechte thriller in de stijl van Prisoners ook had kunnen werken.

3,5*

Een vrij leuke film hoewel ik amper heb moeten lachen om deze 'komedie'. Ook duurt de film 20-30 min te lang voor een film als deze. De acteurs acteren naar behoren. De locaties wil ik er even uithalen! Allemaal even mooi en strak! Goed gekozen!

Zeker geen topper, maar een keertje kijken kan geen kwaad!

3*

Aardige film, al haalt Welcome to the Punch het niet bij bijvoorbeeld The Sweeney. Beide actiefilms, beide uit de UK en qua cinematografie zijn er ook wat vergelijkingen. Laatstgenoemde heeft echter Ray Winstone, en, hoe leuk McAvoy het ook doet, zover is hij nog niet. Ook qua plot en actie is het allemaal wat minder. Het is vooral vrij tam. Een en ander weet weinig te boeien.

2,5*

Af en toe indrukwekkend, maar soms ook een beetje toevallig en voorspelbaar. Er wordt niet slecht geacteerd maar helaas zijn niet alle personages even boeiend. Herr Wenger zet een goede rol neer!

Al met al een interessante film.

3*

Wat een fijne docu zeg. Wham! geeft een fraai en informatief beeld over dit maffe bandje die toch wel erg groot werd in de jaren 80. George Michael, zonder twijfel de beste zanger ooit, en zijn maatje Andrew Ridgeley leefden de droom. Voor een docu is dit qua speelduur wel een beetje de max voor mijn spanningsboog normaalgesproken dus ook wat dat betreft prima.

3,5*

Leo DiCaprio is toch wel een heel veelzijdig acteur. Dat hij ook een verstandelijk beperkte jongen kan spelen is daarvan het zoveelste bewijs. Hij speelt Depp compleet van het scherm hier. Licht aandoenlijk maar nergens misplaatst komisch. Zelfs in zijn motoriek niet. Heel erg sterk.

Uiteindelijk kabbelt What's Eating Gilbert Grap maar een beetje voort. Saai wordt het niet, maar het ontstijgt ook weer niet de gemiddelde tv film voor de hele familie.

3,0*

Overduidelijk van de hand een vrouwelijke regisseur deze enorm trage film die nog meer binnen de lijntjes kleurt dan Andries Knevel in het weekend. Where the Crawdads Sing switcht tussen een rechtbankdrama en wat romantiek maar beide komen niet uit de verf. Niet in de laatste plaats door het tenenkrommende acteerwerk.

1,5*

Waar dit bijzonder hoge gemiddelde vandaan komt is mee een raadsel.

Tatum heeft het charisma van een walnoot, al is zijn matige voorkomen nergens echt irritant in de film. Het flauwe vader-dochter verhaaltje wat er doorheen loopt is dat soms wel, al wisten we dit natuurlijk van te voren. Foxx is leuk al is de humor soms wel erg makkelijk, het is vooral lekker luchtig.

Het meeste werk van Roland Emmerich ligt mij wel, al haalt White House Down niet het niveau van het gros van zijn overige werk. CGI effecten zijn toch een stuk minder verzorgt, is de speelduur een kwartiertje te lang en gaat het gewoon allemaal net wat te makkelijk voor de badguys in het begin van de film.

Vermakelijk, maar meer niet. Dikke kans dat deze prent zakt wanneer ik hem op een tv-scherm herzie.

3,0*

Deze film ooit een in een lijstje met onbekende films op Netflix zien staan die de moeite waard zouden zijn. Dat blijkt het verre van helaas.

Hooguit zijn de darkwebb scènes nog de moeite waard vanwege de originele manier van weergeven. Verder is het echter erg ongeloofwaardig, gebeurd er weinig en wordt het zelfs lastig de film uit te zitten tot het slot.

1,5*

De minste Statham tot nu toe? Misschien wel. Het wordt hoog tijd dat hij eens een echte knaller weet neer te zetten, wil hij uit de schaduw van mannen als Willis, Stallone en Schwarzenegger gaan stappen. Met dit soort werkjes zal dat in ieder geval niet lukken. Met Homefront leek hij een goede richting op te slaan, maar met Furious 7 en een vervolg op The Mechanic op de plank lijkt er voorlopig ook weinig aan te komen waarin hij die status kan bereiken. Met Wild Card in ieder geval sowieso niet. Simon West levert een visueel spuuglelijke film af die qua actie behoorlijk teleurstelt. Een stel ontzettend matige dialogen waarmee hard geprobeerd wordt dit geen simpele knokfilm te laten zijn, maken de film op momenten zelfs oersaai.

1,5*

Film bevat natuurlijk een aantal hele hete scenes, en is vooral aan het begin erg interessant maar naar mate je bij 23e plotwending bent aangekomen wordt het toch wel een beetje vervelend. Uiteraard draait de film om 'die ene paar scene's' en die zijn dan ook uitstekend, maar verder heeft het niet gek veel om het lijf.

2,5*

Vrij leuk klein filmpje met een ongemakkelijk sfeertje en fijne karakters. Jesse Plemons is een genot om naar te kijken. Zeker na zijn oersaaie rol in dito The Power of the Dog. Segel is natuurlijk ook opvallend gezien zijn romcom verleden. Soms weet de film best te verassen maar uiteindelijk heb je toch vooral het idee dat er meer in zat. Het begint erg hoopvol maar wordt toch steeds een beetje minder.

3,0*

Erg slecht. Veel had ik er gelukkig niet van verwacht. De weerwolf is sowieso al het gehandicapte broertje van de zombie en de vampier. Dus wat zou dit überhaupt moeten worden? Maar ik laat me graag verassen dus toch maar de moeite genomen naar Wolves te gaan. Behalve Mamoa, een baas als altijd, mist deze film iedere vorm van coolness, waar het juist op probeert te teren. Hoofdrolspeler Till is ook een aardige miscast. De knul wordt compleet van het scherm gespeeld door zowat al zijn tegenspelers.

Effecten zijn vaak ook matig, daar de weerwolven vrij veel gelijkenissen tonen met Wizzy en Woppy. Wat me nou niet echt de bedoeling lijkt.

1,5*

Het grootste probleem van The Woman King is dat het geen seconde aanvoelt als 1850. Aankleding, decors en ook de cinematografie laten dit meer een Black Panther verfilming lijken dan een film over slavernij danwel koninkrijk Dahomy.

Davis en de rest van de cast zijn tof hoor, actie ziet er best aardig uit maar het mist gewoon de bruutheid die hier wel vereist is, zonder direct in platte gore en of actie te verzanden.

2,5*

Wel erg matig vervolg in de Wonder Woman franchise. Allereerst duurt het zo’n 45 minuten te lang voor een plotje als dit, zeker omdat er gewoon te weinig gebeurd. Nu zijn we wel meer superhelden films wat braafjes, WW84 spant wel echt de kroon. Perfecte film voor de zaterdagmiddag op Z@ppelin straks, verwacht je iets meer laat hem dan vooral links leggen, want alleen de mooie benen van Gal Gadot zijn de twee en half uur niet waard.

2,0*

Wanneer we in de openingsscene vrijwel alle Hollywoodcliche's om de oren krijgen (hoofdpersonen vinden zomaar auto met sleutels erin, kind met astma, auto die na een stop niet meer wil starten) ben je als kijker even bang een zoveelste herhalingsoefening te zien. Uiteindelijk is World War Z misschien ook wel niet zo origineel, vermakelijk is het echter wel. Hoewel de gore ontbreekt en de film zich vooral op een groot publiek lijkt te richten met een gigantische dosis actie is het een geslaagde blockbuster.

Hoogtepunt van de film ligt toch wel bij de scene's in Jeruzalem. De effecten die helaas allemaal al verklapt waren in de trailer, zijn om van te smullen en de gigantische horden zombies imponerend. Qua spanning zijn de scene's in Korea absoluut het vermelden waard. Hoewel ook misschien niet origineel (donker, regen etc) is de spanningsboog om dat moment het hoogst.

Brad Pitt is vrij aardig in de enige echte hoofdrol van de film, al is hij nooit zo goed als hij al eens heeft laten zien in zijn eerdere werken.

World War Z springt van de hak op tak want voor je het weet zit Gerry Lane aan de andere kant van de wereld, storen doet dat echter nauwelijks, ook al is het wel degelijk opvallend.

3,5*

A-typische Ritchie. In The Gentlemen bewees hij laatst nog maar weer eens zo’n oldskool Britse misdaad te kunnen maken zoals hij dat alleen kan. Cash Truck is echter gewoon vermakelijke onzin zoals zo veel Stathams. Maar had dit door een willekeurig Hollywood regisseurtje gemaakt geworden had niemand er iets van zijn kunde in herkend. Vrijwel alle bijpersonages zijn vervelend. Dialogen zijn matig. En het plot vrij ongeloofwaardig. Toch kijkt het lekker weg. En was die dwepende soundtrack stiekem best goed.

3,0*

Weergaloze Rourke

Wat een baas is die Rourke toch. De hoofdrol in The Wrestler is hem op het lijf geschreven. Ik denk wel te mogen concluderen dat hij de hele film draagt. Daarnaast helpt ook de regie wel mee. Arafonsky die met zijn camera 'The Ram' continu achtervolgt werkt prima om je met hem mee te laten leven ondanks dat je in die scene's zijn gezicht dus niet ziet.
Het plot werkt eigenlijk vrij cliché. Een gevallen topper die door zijn levensstijl ruzie krijgt met zijn familie (dochter in dit geval), het contact weer oppakt en vervolgens weer kwijtraakt na een korte terugval. De ingredienten zijn er. Maar dan maakt The Wrestler een hele andere move. De film loopt helemaal niet goed af. The Ram keert helemaal niet terug bij zijn dochter in een normaal leven maar kiest voor zijn oude leven. Verassend!

3,5*

Hoe verder de film vordert hoe dieper de fronzen in mijn wenkbrauwen. Met op het einde zelfs kromme tenen. Wrong Turn begint nog als een aardige remake. Wellicht had ik liever gewoon een standaard plotje en wendingen had gezien. Deze soort van sekte is eerder lachwekkend dan dreigend. De aankleding oogt veel te clean en de groep hillbillies is veel te groot.

Hier en daar een aardige kill en de scène in de tunnel met gestraften ‘in duisternis’ is leuk gevonden. Verder duurt de film uiteraard een half uur te lang.