Meningen

Bij de herziening, zo'n jaar over zes later, toch moeten concluderen dat de film wat minder goed was dan ik dacht. Daarom er ook maar een hele ster vanaf gehaald.

Eigenlijk voelt de film voor het grootste gedeelte wat saai aan. Vreemd, want met zo'n cast en eigenlijk ook plot, moet toch meer te doen zijn. Maar Soderbergh houd het allemaal heel koeltjes en eigenlijk is dat precies de stijl die we recent in Contagion en Haywire zagen. Op een opmerkelijke manier gebruik maken van muziek waardoor het verhaal op een aparte manier verteld lijkt te worden. Lastig onder woorden te brengen maar degene die bekend zijn met Soderbergh's film zullen me begrijpen.

Uiteindelijk blijkt Ocean's Eleven vooral in de tweede helft best aardig. De bekende cast is natuurlijk leuk al had de introductie ervan wat leuker gekund. Ook blijft het allemaal vrij braaf. De 'twist' tijdens de heist maakt het uiteindelijk nog een vrij aardig filmpje, maar vooral behoorlijk overschat. Net als Soderbergh zelf dus.

3*

Erg matige prent die ondanks een vrij aardige rol van de hoofdpersoon, alhoewel, verder dan wat stoer kijken komt ie niet, niet weet te boeien. Een heel stel erg matige karakters, een doeloos plot dat wat voortkabbelt maken dit niet zo bruut als ik hoopte. De regisseur gebruikt wat kleurenfilters om de boel wat interessanter te laten lijken maar dit brengt vrijwel niets extra's.

2*

Kleine voldoende voor deze standaard politieprent met Stephen Dorff. De acteur die ik in dit soort rolletje best te pruimen vind doet het ook hier vrij aardig, al heeft zijn rol natuurlijk weinig om het lijf. Het plotje is dik genoeg om de 97 minuten die de film duurt te weten boeien al kan de film het niet laten hier en daar het land der cliche's en toevalligheden te bewandelen.

De cast vol bekende koppen (we zien acteurs uit o.a. Bones, Prisobreak, Terra Nova en Sons of Anarchy voorbij komen) maken Officer Down geen film die je volgende week nog steeds herrinerd, echter zorgen zij wel voor een iets leukere filmbeleving dan zijn soortgenoten.

2,5*

The Old Guard is een wel erg matige Netflix Original. Wat een zielloze en soms zelfs lelijke film is dit geworden. Toegegeven, de trailer was al enorm matig; je hoopt soms echter toch verrast te worden.

Idioot genoeg lijkt de film zichzelf veel te serieus te nemen, met bijzonder misplaatste muziek tijdens dramatisch bedoelde scènes en een balans tussen actie en verhaal die doet lijken alsof dit meer moest zijn dan een actiefilm. Een totaal verkeerde keuze. Hoewel, de actie die we voorgeschoteld is zo matig geschoten dat het nauwelijks een aflevering van CSI ontstijgt. Nog los van de onlogica tijdens de actie tussen de getrainde onsterfelijken en een bataljon amateurs.

Laat Netflix alsjeblieft geld in een waardig vervolg op Extraction steken dan kunnen we dit met zijn allen snel vergeten.

2,0*

Iets beter dan het origineel.

Juist op de punten waar het voor mij in de Koreaanse film van tien jaar geleden mis ging, doet Spike Lee het beter. Op zich niet verwonderlijk, Hollywood richt zich op een wat breder publiek en dus is Oldboy een stuk toegankelijker dan Oldeuboi. Dat dit ten koste gaat van de sfeer zal de gemiddelde kijker niets uitmaken. Ik had niets anders verwacht, dus was er ook niet door verast.

Wat ook geen kwaad kon, is een wat helderdere uitleg van het plot. Behalve dit maakt de remake het ook wat kolderieker. Zonde, want de openingsscène waarin we zien dat de hoofdrolspeler toch ook wel een lul is eigenlijk is overbodig. Wel is het leuk Brolin in die rol te zien. Heeft toch wel wat leuke diverse rollen in zijn carrière inmiddels. Hij wordt bijgestaan door Elizabeth Olsen, die een leuk koppie heeft en Copley. Laatstgenoemde zagen we onlangs in Elysium ook al in een rol als badguy en dat gaat hem aardig af.

Grappig zijn een aantal verwijzingen naar het origineel. Denk aan de octopus, de klauwhamer en de engelvleugeltjes. Al met al is dit geen topfilm, maar verdiend het ook niet de behandeling die het nu van het bezoekende bioscooppubliek krijgt.

3,0*

Volle ster erbij bij de herziening. Oldboy is uitermate boeiend en met name door het uitstekende acteerwerk van Choi Min-sik zit je op het puntje van je stoel. En hoewel de clou bij een herziening natuurlijk al bekend is, blijkt de film prima herkijkbaar. Het plot is ietwat absurd maar dat maakt de kijkervaring alleen maar origineler en zelfs intenser.

3,5*

Redelijk komische film met een hoop over-the-top actie. Ik begrijp hier uit andere reacties dat de film het 3e deel uit een serie is. Toch heb ik niet echt het gevoel dat ik de vorige delen gemist hebt. Het verhaal stond volgens mij gewoon op zich.

De cast is het beste aan de film. Wat een acteerprestaties. Wéér is het Depp die de show steelt. Wat een acteur.

De truc met de nep arm was hilarisch. Hoewel de film verder vrij vermakelijk is, is de film nergens echt goed.
De film moet het vooral hebben van het geinige Mexico sfeertje. Helaas valt het voor de rest vrij tegen.

3*

Overigens vind ik rol van Salma Hayek erg tegenvallen. Ze staat groot op de poster en ook hierboven bij de plotomschrijving maar de rol van bijv. Defoe is vele malen groter.

Ik baal er vreselijk van het te moeten zeggen maar deze film kon bij niet echt bekoren. Hoewel het acteerwerk van hoogstaand niveau is en het verhaal een (zeer) goede film op zou moeten kunnen leveren, viel het mij allemaal wat tegen. Het einde was absoluut niet wat ik er van verwacht had en ook had ik moeite echt met de personages mee te leven.

Verwacht bij een herziening de film meer te waarderen maar voor nu blijft hij steken op 3*.

De leuke rol van Robin Williams redt One Hour Photo want veel heeft de film niet om het lijf. Toch opvallend dat hij weer zo'n goede rol neer zet, in Insomnia wist hij me ook al te verassen. Dan de film, die eigenlijk maar niet spannend wil worden, ondanks dat het lekker bizarre plot (omdat het zo dicht bij de realiteit lijkt te liggen) daar alle gelegenheid voor bied. Zoals zo veel thrillers neemt ook deze aan het eind wat te veel hooi op de vork. Zonde, had hier meer van verwacht.

2,0*

Cuba Gooding Jr. vind ik normaal gesproken een behoorlijk acteur maar laat dat nou juist niet echt ter zake doen in films als One in the Chamber. Gelukkig is er nog Lundgren die natuurlijk wel de absolute uitstraling heeft die voor dit soort rollen nodig zijn. Jammer dat iemand als bijvoorbeeld Scott Adkins zijn tegenspeler niet was.

Maar de rol van Cuba is niet het enige dat tegenvalt. De matige actiescene's, het gebrek aan goede oneliners van Lundgren en het erbij gesleepte plotje van de knappe Claudia Bassols maken de prent eigenlijk maar een vrij matige film. Gelukkig heeft Lundgren nog zo ontzettend veel coolness en kon ik de aangezette Russische accenten in zoverre nog waarderen dat mijn beoordeling nog best meevalt.

2*

Anderhalf uur lang een stel Thaise vechtjassen in beeld die de gehele speelduur met elkaar op de vuist gaan.

Niet echt mijn ding. De decors, de make-up en de gevechten zijn weliswaar uitstekend in beeld gebracht, maar verder is het totaal niet boeiend. Nergens blijft je aandacht echt hangen. Het draait enkel en alleen maar om de gevechten en dat doet de film, hoe prachtig de gevechten ook zijn, de das om.

1,5*

Style over substance in deze Refn. Vrijwel iedere scène speelt zich af in slowmo of dat voelt tenminste zo. Only God Forgives valt in het niet bij het geniale Drive, ondanks de overeenkomsten. De rust en eenvoud die die film zo aangenaam maakten, laten zijn opvolger ondanks de korte speelduur 2x zo lang aanvoelen. Gosling heeft t charisma, maar zijn karakter is te weinig boeiend en de film daardoor een lange zit. Was dit niet van de hand van Refn geweest, was dit niet nooit uit het hoekje b-films opgevallen ondanks het wel erg sterke camerawerk.

1,5*

Boeiende en visueel fraaie film daadwerkelijk opgenomen in Indonesië. Martijn Lakemijer weet de aandacht goed vast te houden met sterk acteerwerk. De film is een trieste spiegel van de gebeurtenissen van een van de vele zwarte bladzijden van onze geschiedenis. Goed om dat eens om deze manier verfilmd te zien. Wat de hell Nederland daar eigenlijk deed weten we nog steeds niet.

Het karakter van Kenzari is sterk en de pacing van de film mag er ook wel zijn met switch in tijdlijnen. Wel erg zonde van het Apocalypto eind wat wel flink uit de toon valt.

3,5*

Leuk thriller (horror?)-filmpje dat misschien geen heel origineel uitgangspunt heeft (een groep karakters dat met geheugenverlies wakker wordt hebben we toch al vrij vaak gezien) maar wel degelijk boeiend is. Sowieso is zo'n massagraf natuurlijk al vrij luguber, en de informatie die zoals gebruikelijk beetje bij beetje aan de kijker wordt gegeven is dat soms ook.

Ander pluspunt vind ik toch wel het ontbreken van irritante personages. Meestal zit je je op te vreten vanwege de hinderlijke karakters in dit soort prentjes, Gallego heeft deze echter achterwege gelaten. En dat is best fijn. Desalniettemin word er maar matig geacteerd..

Leuk tussendoortje.

3,0*

Behoorlijk slechte film die zonder de maffe gimmick en de knappe Grey nog wel lager had gescoord. Onsamenhangend, danwel rommelig en een wel erg saaie badguy. Wood is een leuke acteur maar weet te boel niet te redden.

1,5*

Ritchie is zijn magie al een tijdje kwijt, ondanks een flinke opsteker met The Gentlemen. Na Wrath of a Man opnieuw een niemendalletje die in tegenstelling tot laatstgenoemde en Guy’s voorlaatste film zijn de ingrediënten hier wel aanwezig. De typetjes, de humor, af en toe wat montage/ camera trucjes. Echter is het gewoon allemaal (net) niet goed en leuk genoeg. Ook qua plot neigt dit meer naar een Mission Impossible film en dat is niet waar de kracht van de regisseur en cast liggen.

2,5*

Hoop mooifilmerij dit hoor.. Maar een goede cast, goede soundtrack en schitterende locaties doen de rest. Het kabbelt misschien wat voort maar het voelt allemaal zo lekker natuurlijk aan dat het ondanks de speelduur best fijn wegkijkt. Een verassing of een goede boodschap ontbrak verder, dat is jammer.

3,5*

Vrij saaie film die het zeker niet van grappen moet hebben. De openingsscene is misschien nog wel de leukst waarin Ned wiet verkoopt aan een agent, wat dus flink misgaat. Daarna komen we van ene in de andere dramatische gezinstoestanden terecht en wil het maar niet grappig worden. Paul Rudd doet het prima en ook zijn zussen zetten op zich aardige karakters neer, maar voor de een komedie is de film gewoon niet leuk genoeg.

2*

Het is 'em! Het is 'em! Out of the Furnace is de film waar ik op hoopte. Wat een setting! Wat een sfeer. Bikkelhard, grauw en levensecht. De uitzichtloosheid van de broers in een fabrieksstadje in Pennsylvania komt behoorlijk binnen. Behalve de trieste beelden van de stad, de soundtrack (kwam de stem van Eddie Vedder ooit beter tot zijn recht?) komt dit natuurlijk ook het ijzersterke acteerwerk. Bale laat hier (nogmaals) zien tot de allergrootsten te horen. Harrelson is eveneens werelds als agressieve redneck. Wat een enge kerel! Verassing is voor mij Affleck. Tot nu toe heb ik hem nooit kunnen waarderen, maar deze rol is hem op het lijf geschreven. Jammer dat Saldana niet wat meer screentime kreeg, dit kan ze namelijk prima hebben.

Scott Coopers tweede film zal geen prijzen winnen voor het intrigerende plot, maar dat deert nergens. De film richt zich vooral op het personage Russell Baze en zijn uitzichtloze bestaan in het verpauperde Noord-Amerika.

4,0*

Een fijn laatste half uur maakt dit toch een best aardige film. Hoewel de eerste ander half er nauwelijks voor hebben gezorgd dat het de kijker boeit wie overleefd en wie niet. Het gros van de karakters wordt vrij irritant neergezet en van enige binding met de personages is nauwelijks sprake. Eenheidsworst. Daarnaast is de vertel structuur niet helemaal lekker. Scènes vloeien niet goed in elkaar over en het is wat hak-op-de-tak.

Prima rol van Caleb Landry Jones trouwens. Die steekt er wel bovenuit. Al is in het land der blinden eenoog koning natuurlijk.

3,0*

Hoewel het de potentie en misschien wel belofte, vanwege de veelbelovende trailer, niet helemaal waarmaakt, is Overlord toch wel een vermakelijk film geworden. Vreemd genoeg scoort het vooral op het oorlogsdeel en komt de horror net wat minder goed uit de verf. Vermoedelijk komt dat door de combinatie, want hoewel we lang op de horror moeten wachten en de oorlogscene's dus echt wel oververtegenwoordigd zijn, hadden we beter af geweest met een wat evenwichtiger geheel in deze bijzondere genrecombi. Hoewel bijzonder; die inmiddels ook talloze keren gedaan is natuurlijk, zij het nooit zo kwalitatief in orde als nu.

Bijzonder sterke opening en fijne setting verder in deze prima prent. Niet ieder personage is even interessant geschreven, maar ach, een kniesoor die daar op let.

3,5*