Meningen

Aardig, hoewel het verre van helemaal binnenkomt. Niet dat we per se alles over de ramp hoeven te weten, maar laat dan in ieder geval iets meer van de vertwijfeling of vragen van de personages zien, want nu lijkt het verhaal zich ook in verlaten bergvallei te kunnen hebben afgespeeld zonder wat voor ramp dan ook.

Ejiofor is natuurlijk de gene met veruit het meeste acteertalent en dat laat hij ook zien. De rest doet aardig mee maar zijn vrij inwisselbaar, al zou dat in het geval van Robbie natuurlijk zonde zijn. Toch slaagt de film redelijk om geloofwaardig te zijn in zijn hoofdthema, namelijk jaloezie.

3,0*

Waarom wordt deze film eigenlijk steeds vergeleken met Loft? Behalve de regisseur hebben de films niet heel veel gemeen.

Nu over De Zaak Alzheimer.
De hoofdrol word op uitstekende wijze vertolt door Jan Decleir. Bij hem in de schaduw staat Koen de Bouw (uiteraard is hij weer van de partij). Hoewel het eigenlijk in principe een lang uitgerekte aflevering van een politieserie is weet hij goed te boeien. De film verveelt alleen in het laatste half uur, wat zeker 10min korter had gekund. Ik ben het met Friday the 13 th eens dat we wel een 'ooh ja' moment mochten verwachten.

Verder een aardige uitgewerkte film met sterk camera werk, hoewel ik niet echt te spreken was over de groene kleuren filter. De scene waarin Vincke belt naar zijn baas dat de Rijkswacht Ledda gevangen heeft was overigens een geinig staaltje camerawerk.

3*

Wat een kitsch. Deze Woo doet gewoon zeer aan je ogen. Het is zo clean als een of andere foute tandpasta commercial. Daarnaast is het ook gewoon een erg matige film. Zó lang duurt de film niet eens maar hoewel ik hem in twee delen gezien heb voelt het aan als uren. Het acteerwerk is ook nog eens erg beroerd met Masaharu Fukuyama als dieptepunt. Pijnlijk gewoon.

1,0*

Foute prent van Nederlandse bodem die eigenlijk precies doet wat je er van mag verwachten. Van het dramatische acteerwerk tot aan de foute moraal die door de film heen loopt. Hier en daar een paar vieze kills en natuurlijk een komische cameo (bijvoorbeeld Ben Saunders en Remy Bonjasky). Het is allemaal aanwezig. De multiculti clan die de Nederlandse komedies de laatste pakweg 10 jaar inneemt hebben natuurlijk weer leading characters al heeft Gigi gelukkig ook veel screentime. Het had wat pikanter gemogen inderdaad, maar toch.

2*

Opnieuw een over het algemeen beroerde film van Nederlandse bodem. Ze zouden eens stage moeten lopen bij onze Zuiderburen, die hier toch een stuk beter in zijn.

Het verhaal is vrij standaard, erg slecht eigenlijk zelfs. Hoewel ik het van te voren niet had gelezen, de plotbeschrijving hierboven doet een hoop meer van de film verwachten dan deze daadwerkelijk bied.

En ja, het Nederlandse acteerwerk, ik zal er nooit aan wennen. Hoewel het me in deze film ook niet echt gemakkelijk werd gemaakt.

Het was van ongeveer hetzelfde niveau als een gemiddelde aflevering van Sesamstraat. Torenstra valt keihard door de mand en zijn tegenspeelster Sophie Hilbrand doet het ook al niet best. Cees Geel was nog een van de lichtpuntjes.

De beelden zien er verder wel mooi uit. De vrolijke sfeer die de film uit probeert te stralen komt niet helemaal over, eigenlijk vooral door het slechte acteerwerk.

1,5*

Enorm afstandelijk en ijskoud portret van de familie Höss die kampleider zo’n beetje ín het kamp Auschwitz zelf woonde. Het opvallend statische camerawerk, dat binnenshuis vaak steeds een shot lijkt achter te lopen. Of het totale gebrek aan closeups van Höss en zijn vrouw. Het draagt bij aan de medogenloosheid die door hun aderen moet hebben gestroomd. Daarnaast ook gewoon sterk geacteerd natuurlijk.

Richting het einde maakt Glazer wat verkeerde keuzes met name wanneer hij de focus verlegt naar de wereld buiten de woning. Een beetje een stijlbreuk en geen goede.

3,5*