Meningen

Heb zeven kleuren zitten schijten tijdens deze film. De zogenaamde 'docu-stijl' spreekt mij op zich aan en was hier erg goed uitgewerk. Ik vond de film opzich helemaal niet zo sloom op gang komen, naar mijn mening ging het juist wat sneller dan bij vergelijkbare (horror-)films.

Uitstekend acteerwerk een origineel verhaal en een prachtige taal zijn al voldoende voor een goede opzet welke verder ook goed uitgewerkt worden. Het geschreeuw werd op den duur wel een beetje vervelend, heb continu met de volumeknop in mn hand gezeten. Toch zijn de (wat zijn het eigenlijk voor figuren?) meer angstaanjagend dan irritant gelukkig. Het blijft dan ook zweten tot het einde welke erg sterk was. Ben ook erg benieuwd naar deel 2.

3,5*

Het kan verkeren. Of het mijn jonge onbezonnenheid was of dat ik gewoon een goede dag had, maar ik was overdonderd destijds, 13 jaar geleden, in de bioscoop. Al jaren was ik me bewust van dat idee en leek een herziening me nodig.

Vorige week op tv de film grotendeels herzien en toch wel geschrokken. De make-up en aankleding zijn echt lachwekkend. Daar waar de effecten nog wel redelijk zijn, zeker gezien de tand des tijds. De cast lijkt wel te zijn klaar te zijn gemaakt voor musical op zondagmiddag en niet voor een miljoenenproductie. Wat een verschil met Apocalypto, toch een beetje de tegenhanger die er wél goed uit ziet. Hier voelt het toch wel behoorlijk ‘b-film’ aan.

Het plotje is niet bijzonder, vrij standaard zelfs maar dat deert nergens, gewoon een avonturenfilm. De scène met de mammoeten is overigens nog steeds vrij goed.

2,5* (4,0*)

Heerlijk is inderdaad het juiste woord, want wat een geinige verassing is 11:14 zeg. Dit soort films zijn er volgens mij al meer gemaakt, maar hier blijft het lekker luchtig en dat maakt de film toch wel erg toegankelijk en vermakelijk. Kolderieke situaties en leuke personages maken dit een:

Absolute aanrader!

4*

Bijzonder boeiende film waarvan het al bijzonder is dat ie zo blijft boeien. Zwart-wit is al niet echt een pluspunt anno 2010, de gehele film speelt zich af in 1 ruimte en er gebeurd vrijwel niets anders dan praten en discuseren. Maar door sterk acteerwerk en een verhaal dat je meezuigt totdat je er midden in zit maken al deze 'negatieve aspecten' vrijwel onzin. En hoewel de afloop al mijlen ver van te voren te raden is, is de weg er naar toe erg interessant.

4*

Keihard in the face. Dat is wat 12 Years a Slave komt. Als een klap in het gezicht.

Vooraf was er toch even twijfel. Normaal gesproken zie je hier een Smith of een Foxx in de hoofdrol maar McQueen koos voor Ejiofor. Waar we hem normaal gesproken in wat bijrolletjes in de grotere Hollywood films zien moest hier hij hier de film dragen. Het blijkt een meesterzet. Ejiofor draagt de film. Natuurlijk bijgestaan door niet de minsten. Lupita Nyong'o is bijna net zo'n verassing. Fassbender laat daarnaast maar weer eens zien tot de grootsten van deze tijd te horen.

Maar wat is de film rauw zeg. Niets is geromatiseerd, niets is gedramatiseerd. 12 Years a Slave is gortdroog, rauw en bikkelhard. McQueen gaat ook weinig uit de weg en spaart de blanken niet. Verre van zelfs. Ik heb zelden een grote klootzak dan Edwin Epps gezien op het witte doek. Of het moet L. Jackson in Tarantino's Django Unchained zijn geweest. Zijn vrouw, Sarah Paulson doet daarnaast ook een duit in de het zakje. Wat een luguber duo zeg..

Cinematografisch is de film ook erg sterk. Ongemakkelijk lange shots van martelingen, verbaal geweld of het van intens verdriet doordrongen gezicht van Solomon. Het raakt.

Zoals altijd is de score van Hans Zimmer ook dit keer weer steengoed. Ingetogen maar o zo mooi..

4,0*

Vandaag herzien. Net terug van een roadtrip door oa het schitterende Utah en dat leek me wel een mooie aanleiding.

De film staat nog steeds als een huis. Destijds was ik een aardige fan van James Franco, die de wereld aan zijn voeten had in die periode maar anno 2022 alweer gecanceld is geloof ik. Anyway, in 127 Hours zet hij gewoon een sterkte rol neer. Het zoveelste visuele pareltje van Danny Boyle. Flitsende montage, hyper editing en splitscreens. Heerlijk. Ook al is enkele cgi niet meer helemaal van deze tijd.

Fijne soundtrack ook. Van Rahman, die we ook kennen van de bekende theme in Slumdog Millionaire.

De film staat bekend om de afloop en dat is logisch, maar niet helemaal terecht. Het is zoveel meer dan dat.

4,0*

Vanwege het lekkere donkere randje en een uitstekende hoofdrol van Sam Riley toch nog een aardige film. Verder zien we een groot aantal bekende koppen van wie sommige ook plotseling weer als de noorderzon vertrekken. Zonde, want met bijvoorbeeld Rourke moet je als regisseur toch meer doen. Met die rapper heb ik niet zo veel, uberhaupt zijn muziek niet maar behalve dat was zijn kop hier ook een beetje misplaatst. Maar gelukkig zijn daar nog Shannon en Ray Winstone.

Jammer genoeg is de film eigenlijk behoorlijk voorspelbaar en heeft het zijplotje met de politie niet echt veel toegevoegde waarde. Zodoende weet 13 nergens te imponeren maar enkel, en dat was stiekem ook het enige dat ik verwachtte, te vermaken.

3*

Best aardig. Horror is het niet, daarvoor ontbreekt de spanning en de gore. Maar het kijkt allemaal best aardig weg. Al had een andere acteur in de hoofdrol met wat meer symphatie de film goed kunnen doen. Nu blijft alles wat het aan de tamme kant en kan het je als kijker weinig schelen wat er gebeurd met de personages. Omdat het plot aan de goede kant van de voorspelbaarheid blijft verdiend dit wel gewoon een voldoende.

2,5*

Bij de tweede kijkbeurt toch een tegenvaller. Ik kan me nog herinneren dat de goede herinneringen van de eerste kijkbeurt vooral uit de eerste helft van de film stamden en dan met name vanwege het hoge popcorngehalte. Helaas blijkt dat toch minder te zijn dan ik dacht. 2012 blijft vermakelijk maar de tweede helft van de film en dan vooral de scene's op de ark en ook de redelijk goede afloop van de film zijn toch een grotere bron van ergernis dan ik dacht.

Uiteraard is het cliche, voorspelbaar, patriottisch en melodramatisch. Maar alleen de af en toe schitterende CGI maken Emmerichs zoveelste spektakelfilm prima kijkvoer, maar absoluut niet meer dan dat.

3* (was 4*)

Niemendalletje deze 21 Bridges. Boseman was een toffe Black Panther, maar weet hier geen tof personage neer te zetten. De slechteriken zijn echter nog veel minder interessant. Hoewel het plot daar wel ook wel naar de was. Anyway, het deed wel de film de das om. Genoeg geknal, maar echt tof wordt het nooit en geen enkele scène springt er eigenlijk uit.

We krijgen verder ook erg weinig mee van de chaos die het voor Manhattan moet betekenen volledig op de slot te gaan een hele nacht.

2,0*

Prachtige en intrigerende film waarin drie (miserabele) levens elkaar kruisen. Waarbij Iñárritu zijn vertelstructuur nog eens flink door elkaar husselt en het geheel extra verweven lijkt. Visueel daarbij zó rauw en indringend gefilmd dat je je echt één voelt met de personages. Ook de vrijscènes met functioneel naakt zijn prachtig en levensecht. Niet in de laatste plaats natuurlijk door het fantastische acteerwerk. Penn, Del Toro en het is Naomi Watts die de show steelt. Wat een performance! Zó goed hebben we haar nooit meer gezien denk ik.

4,0*

Vermakelijk. Maar vooral in de tweede helft, wanneer de film toch weer verzandt in de cliché's, wordt het almaar minder. De cast is aardig, vooral Hill is leuk (al heb ik een lichte afkeer jegens Tatum) en daarnaast hebben we nog een leuke cameo aan het eind van de film.

De eerste helft kent een aantal prima grappen, zo was de opening met de Eminem soundtrack al geestig en is de chemie tussen de hoofdrolspelers best geslaagd. De identiteitsverwisseling is ook een leuk gegeven wat best goed werkt.

3,0*

Waar het 'Knockout: Posters-topic' al niet goed voor is. Iedere keer als ik de poster voorbij zag komen werd ik meer geinteresseerd in de film. Prachtige poster!

Film is idem prachtig! Erg sterke rollen (van vooral Philip Seymour Hoffman). Een bepaalde regie die je eigenlijk niet bij een film als deze zou verwachtten maar heel goed werkt. Spike Lee levert hier een visueel bijzonder sterke film af. Ook de schitterende soundtrack in combinatie met beelden van een troosteloos slenterende Monty zijn bijzonder sfeervol!

4*

Ps. vond het ook erg mooi dat Monty in zijn vaders 'droom' de naam James aanneemt. Dat was wat zijn immers wat zijn vader eigenlijk wilde.

Aardige film die helaas zeker naar het einde toe steeds minder speciaal wordt en niet zo goed is als sommigen hem doen vermoeden. Niet dat het allemaal niet origineel was (want echt standaard was het ook weer niet) maar in de tweede helft van de film vervalt de boel toch in een vrij simpele zombieflick. En op dat gebied vind ik een film als 30 Days of Night toch echt beter.

En dat terwijl het allemaal zo goed begon. Het postacopalyptische sfeertje is prima neergezet, sowieso een fijne setting voor een film trouwens, en de openingsscene best wel creepy. Ook de cast is, met name Brendan Gleeson, best in orde. Visueel houd Boyle zich, in tegenstelling tot sommige van zijn andere werken, wat meer ingetogen, maar dat staat de prent juist prima.

Toch kan ik na het zien van het einde, waar ik de film toch wel een beetje uit de bocht vind vliegen niet meer geven dan een gemiddelde voldoende.

3*

Een beetje style over substance wel. 28 Weeks Later is een behoorlijke adrenalinetrip op vol tempo. Waarbij de regisseur duidelijk voor vorm kiest en niet voor inhoud. En dat maakt het nou juist zo lekker. Toffe cast, lekker onheilspellende en smerige zombies en erg spastisch camerawerk. En dan gooien Boyle en Fresnadillo er nog een fijn soundtrackje tegenaan om het af te maken.

De terugkeer van Carlyle in de metro was wel wat too much, dat was onnodig.

3,5*

Eindelijk weer een lekkere western! Heb er weer van genoten!

Het acteerwerk van vooral Bale viel mij positief op, hoewel Crowe het zeker ook goed doet! Goed geacteerd dus!

Het einde was onverwacht maar goed gevonden en ik kon er zeker mee leven.

Het verhaal zelf was (voor mij) vrij orgineel en had een aantal leuke plotwendingen.

De locaties zijn zoals je ze verwacht bij een film als deze. Gewoon goed!

Heerlijke muziek ook!

4*

Spanning en sensatie,

De locatie, het koude, gure en desolate Alaska is goed weergegeven en lijkt wat extra spanning met zich mee te brengen.

Deze is namelijk gedurende de hele film voelbaar. De personages acteren dan ook uitstekend. Vooral de bijrol van Ben Foster was geweldig. Begin een fan van de man te worden. Wat een fantastische acteur! De romance tussen de twee hoofdpersonen is wat standaard, maar niet bijzonder vervelend.

De monsters zijn verder lekker ranzig!

3,5*

Waar Zack Snyder een paar jaar geleden baanbrekend was met zijn 300 kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. Hoewel het plot van die film niet zomaar sequel toeliet is het toch zover gekomen. Beide films spelen zich gelijktijdig af, hoewel dat niet betekend dat we Butler daadwerkelijk zien. En hoewel hij, en zijn kompanen, wel degelijk worden gemist, is Rise of an Empire wel degelijk een cool filmpje geworden. Misschien mist het af en toe net de finesse mist van het eerste deel, maar bij vlagen was hij zeker zo mooi gemaakt en werd de coolness van Snyders versie benaderd, hoewel nergens geëvenaard. Al kan dat er allicht ook te maken hebben met het feit dat het originele er van af is.

De cast is met Sullivan Stapleton in de hoofdrol natuurlijk van minder charismatische proporties. Al is daar gelukkig Eva Green met een lekker foute rol aan de andere kant van de goed-kwaad scheidslijn.

3,5*

Aardig filmpje dat hier en daar wat uit de bocht vliegt. De regisseur kiest er niet voor de boel lekker te laten ontsporen en overdreven te doen maar overschrijdt wel de grenzen van realisme en geloofwaardig. Deze balans is soms oke, maar in 388 Arletta Avenue is het toch de verkeerde keus.

Het stalken an sich is een nare bezigheid en dat weet de film dan wel weer prima over te brengen.

Prijzenswaardig overigens dat de film letterlijk van de eerste tot de laatste scene met de handycam is opgenomen. Vaak zie je toch dat de regisseur naar zijn geavanceerde apparatuur grijpt of andere trucs verzint om wat meer te laten zien, gelukkig doet Randall Cole wat dat betreft wat je mag verwachten.

2,5*

Matige prent die vanwege een aantal sterke actiescene's een lagere beoordeling weet te ontlopen. Die zien er over het algemeen namelijk erg sterk uit. De film lijkt dan ook een aardig budget te hebben gehad. Echter had men dit beter (deels) in de leading actors kunnen investeren want Rupert Friend is maar erg matig namelijk. De bijrollen zijn hier en daar wel sterk. Ik heb niet veel met Andy Garcia maar de man laat hier toch wel zien wel degelijk een goed acteur te zijn. Sterke rol van zijn kant.

Plot is erg matig hoewel het mits anders ingevuld wel degelijk boeiend had kunnen zijn. Dat is het nu echter niet waardoor de film leunt op een aantal actiescene's en dat lijkt me nu juist niet het punt geweest waar de focus zou moeten liggen in 5 Days of War.

2,5*

Leuke romcom.

Dit is het soort films waar je vrolijk van word. Geinig sfeertje, origineel verhaal, allemaal lekker aanstekelijk!

Sandler en Drew Barrymore doen het erg leuk en de chemie is er zeer zeker tussen de twee. De rol van Schneider vond ik ook niet erg speciaal overigens. Was soms een irritant typetje.

3,5*

Het is al meer gezegd, maar een komedie over kanker is en blijft natuurlijk linke soep. Want lukt het de regisseur om een zwaar onderwerp als dit luchtig te houden, zonder te grof te worden.

En dat lukt de regisseur redelijk. De scenes over de ziekte zijn luchtig, maar nergens platvloers. Of het ook geloofwaardig is, vraag ik mij af. Het slechtnieuwsgesprek vond ik bijvoorbeeld wat vreemd. Maar de verhoudingen tussen Adam, die overigens een uitstekende wordt neerzet door Levitt, zijn vriend Kyle en zijn ouders zijn erg boeiend om te volgen, ook wanneer dit spanningen opleverd. Iedereen heeft op zijn problemen met de situatie en dat werd geloofwaardig gebracht. Al baalde ik onzettend van de manier waarop. Moesten die platte scene's over de sexuele escapade's van Rogen nou? Dat hij en Adam, misbruik makend van de ziekte, op zoek gingen naar dames? Jammer, en misschien zelfs wat misplaatst. Ook wanneer Adams vriendin blijkt vreemd te gaan, brengt Rogen dit weer op een vreemde manier aan het licht.

Al met al is de film dus redelijk geslaagd maar vond ik hem hier en daar toch net wat té luchtig.
Tot slot wil nog even de scene waarop Adam geopereerd word noemen: Bravo! Prachtige scene waarop de gevoelige kijker het moeilijk zal hebbe de oogjes droog te houden.

3*

Opvallend laag gemiddelde. Toch een erg leuk filmpje. Sowieso zijn dit soort 'kloon-filmpjes' altijd wel fijn. Dit keer met de coolste actieheld van Hollywood in de hoofdrol. Schwarzenegger mag weer een aantal fijne oneliners strooien. En dat is toch wel waarom we zo'n film kijken. Tony Goldwin is echter maar een matige villain en dat zorgt er toch voor dat The 6th Day geen echte topper is, maar meer van het niveau Raw Deal en Red Heat .

3,5*