Meningen

Een enorm sterke drama. Michael Shannon is ijzersterk als Curtis, wat iedereen ook onderschrijft maar toch weer onaangenaam opvallend dat niemand Jessica Chastain noemt. Het mag dan één van mijn favoriete actrices zijn maar moet toch voor iedereen waar te nemen zijn dat ze weer een indrukwekkende performance in huis heeft. Het is duidelijk de Shannon show maar met de kleine ruimte die haar gegeven is weet ze er toch weer zoveel indruk te maken en gaat werkelijk diep onder je huid zitten. Die uitbarsting van haar als ze het ontdekt van zijn lening, de zorgelijke mimiek en hoe ze daarna in vele sleutelscenes het gezin bij elkaar houdt. Kippenvel. Chastain op haar best.


Shannon is natuurlijk de perfecte acteur om een man te spelen die 'troubled' is en hierdoor de kijker ook zijn twijfels laat hebben of ie nou sane of insane is. Ook erg sterk dat Nichols het min of meer in het midden houdt. Erg sterke opbouw, steeds weer een nieuwe subtiele cue om de waanzin te verhogen en tegen het einde aan wordt het nog best spannend. Sterke muziek ook maar vooral een erg sterk drama. Zowel qua acteer- als schrijfwerk. Subliem.

Verrassend goede film.

Erg fijn om Neeson in een rol als deze te zien. Ik vind het ook wel erg fijne films die payback flicks maar de meesten slaan de plank toch vaak mis omdat het toch vaak te braaf blijft.

De film begint lekker rustig, de introductie van verschillende personages, ook de hele situatie rondom Neeson wordt uit de doeken gedaan. Als zijn dochter dan ontvoerd wordt dan begint de film pas. Vanaf dat punt wordt er altijd in payback films bepaald of het een hit or miss wordt. Puur afhankelijk hoe beestachtig de hoofdrolspeler dan gaat worden.

Daar slaat de film de plank niet mis. Neeson wordt een beest, een werkelijk beest zonder genade. Zonder enige zelfbeheersing worstelt hij zich van verdachte A naar B, hij deed me af en toe denken aan Washington in Man On Fire, erg genieten is dat. Neeson ging zelfs nog wel iets verder (dan heb ik het over die scene bij Jean Claude thuis).

Ook de speelduur is perfect. Einde is wel wat voorspelbaar maar wel passend voor een film als deze.

Als een groot fan van het werk van Tony Scott, wat mij betreft de beste Hollywoodiaanse regisseur is dit toch wel een lichte tegenvaller.

Dit is vooral debet dat Scott voor zijn doen erg mellow is op cinematografisch gebied. Vooral te danken aan de zeeën kritieken die hij bij zijn laatste films op zijn bord kreeg van al die migraine lijdende saaie huismusjes en helaas trekken de filmmaatschappijen enorm aan zijn lijn. Juist het gene wat zijn films zoveel extra's geeft en wat hem zo'n enorm goede cineast maakt. Zijn kleurenfiltertjes en zijn hectische montage en camerawerk worden tot een minimum beperkt. Wat mij enorm gefrustreerd, en erg jammer dat zo'n filmmaker die hier wat mij betreft zelfs revolutionair in is. Erg jammer dat er voor hem bepaald wordt hoe hij iets moet doen. Laat die man maar een independent company opstarten en dan kan ie echt goed knallen.

Nu even over de film. Net als elke Scott weet hij ondanks die beperkingen toch wel wat visuele kunstjes te laten zien maar veel minder dan bij bvb. een Domino. De eerste minuut is het werkelijk genieten maar helaas laat ie het dan nog met vlagen pas zien. Aardig standaard verhaaltje maar toch weer erg verzorgt uitgewerkt en ook weet Scott het tempo altijd hoog te houden en geen enkel moment weet ie die uit handen te geven. Washington speelt zeer degelijk maar oogt een beetje als automatische piloot werkt maar Travolta steelt toch wel de show die zijn rol eigenlijk met verve vervult. Ook erg sterke bijrollen van Guzman, Turturro en Gandolfini.

Het is wel weer een actiefilm by the book maar kijkt toch erg lekker weg. Ondanks dat Scott's creatieve inbreng beperkt was weet deze film zich zeker niet te scharen in mijn 5* lijstje maar ondanks toch een zeer onderhoudelijke actiefilm. Hopen dat Scott zich ontworstelt van de hoge piefjes en dat ie met zijn volgende film weer lekker helemaal los gaat om cinematografisch gebied.

Zijn film worden steeds minder maar met The Tall Man gaat het wel erg hard met Laugier.

De doorgewinterde horrorfans komen van een koude kermis thuis. Want hoe origineel en inventief dat Martyrs was zo conventioneel en mak is deze lange man. Het script is erg rommelig en ook de uitvoering daarvan laat nogal te wensen over. Weer een blauwdruk die totaal by the numbers wordt uitgevoerd. Ook dergelijke pretentieus narratief moet ook maar snel verbannen worden. Totaal niet wenselijk als dat de creativiteit zo erg in de weg staat. Ook visueel niet best. Komt meer in de buurt van een drama op de woensdagavond op RTL maar horror not so much.

Als horrorliefhebber voel ik me flink in het ootje genomen door Laugier, die normaal gesproken een zegen is voor het genre maar naast de aaneenschakeling van cliche's, het pretentieuze en misplaatste narratief en van het matige script zal nooit in dienst zijn van een film. Snel vergeten, maar zal Laugier niet opgeven. Strike one.

Leuk filmpje.

Heerlijk over the top, Ferrell is altijd zo irritant maar tegelijkertijd zo leuk, vormt ook een aangenaam koppel met Reilly. Binnenkort Step Brothers maar eens kijken. Ook Cohen speelt trouwens leuk mee. Vermakelijk plotje en de situaties zijn soms werkelijk hilarisch, waar je weet dat dat bijna alleen met Ferrell kan. Helaas valt Duncan een beetje uit de toon.

Heerlijke en soms absurde humor. Wel een hit or miss ding maar pakte bij mij althans best goed uit.

Baker's fascinatie met sex workers was bekend, en zo verrassend is het niet dat hij nu een lans breekt voor transgenders, nog voor het hele Jenner gebeuren.

Vooral een visueel prachtige energieke film, met veel sterk contrast belichte scenery, en Los Angeles komt echt tot leven in de iPhone 5 cinematografie van Cheung. Al is Tangerine meer dan een visueel pareltje, naast haar krachtige boodschap voor sex workers heeft Tangerine de aandoenlijke ontvlambare performance van Rodriguez, en ze is echt een revelatie en een lust voor het oog. Zeer aanstekelijk in haar enthousiasme.

Tangerine is liquid narrative driven, verwacht dus niet narratief enorm aan je trekken te komen. Zoals het hoort in cinema is het verhaal nooit het doel, maar slechts een middel. De humor is snel en treffend en past perfect bij het energieke tempo die Tangerine hanteert. Tangerine is naturalistisch maar aan de andere kant weer niet. Baker weet een perfecte middenweg tussen naturalisme en surrealisme. Wat een fijn werkje.

Zoals verwacht één van het beste werkjes die je dit jaar tegenkomt, zo niet dé beste. Hoe dood Hollywood mag zijn, zo levend is de indie scene.

Garçon, your finest table please!

Door mijn vriendin bijna gedwongen deze eens in de bios te gaan zien, even een trip naar Rotterdam gemaakt om de OV te zien. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Eindelijk pakt Disney dan eens goed uit voor mij. Nooit zo onder de indruk geweest van een Disney film. Wel eens films, met een beetje goede wil, als net bovengemiddeld beoordeeld maar echt indrukwekkend werd het nooit. Ook qua CGI animatie ook nooit zoiets revolutionair gezien. Ja, ik heb het gezegd "revolutionair".

Laat ik beginnen met de grootste kracht van Tangled, en dat is toch wel het casten van Zachary "Chuck Bartowski" Levi, heerlijke droge delivery (the smolder ) en qua stem weet hij je ook erg geboeid te houden. Ook Moore is uitstekend gecast met haar lieve stemmetje, en de rest van de cast doet ook prima werk maar niemand is zo'n meerwaarde als Levi. Erg leuke personages, Pascal en Maximus zijn echt erg genietbare sidekicks, waar de eerstgenoemde erg aandoenlijk was in zijn uitdrukkingen. Humor is nu ook minder lame dan in voorgaande Disney produkties, veel meer subtiliteiten. Op momenten echt de ballen uit mijn broek gelachen. Disney ontwikkelt zich enorm met deze film. Flynn is wat mij betreft het meest briljante Disney personage ooit. Zoveel memorabele momenten en dan met de delivery van Levi erg leuk. Rapunzel is gewoon ook een erg leuke meid. Een blonde vamp, en dan gecombineerd met haar down-to-earth-ness en naïviteit. Adorable .

Visueel is dit echt revolutionair vergeleken met haar counterparts. Werkelijk prachtig weergegeven, schitterende omgevingen, magistraal kleurengebruik en qua facial expressions is dit echt state of the art. Qua animatie ook erg veel details in de character models, ik was echt blown away op dit gebied, details van de buste, botstructuren, levendig haar en de gehele constructies van de personages waren echt mooi. Qua verhaal ook erg genietbaar, de romance is mooi met een zeer goede development en constructie, met twee enorme lovable personages (aandoenlijkste Disney koppel ooit) maar de film verliest zichzelf nooit in deze pretenties. Mooiste scene vind ik overduidelijk de lantaarn scene (eat this Ariel en Erik) maar ook de dam scene en de healing scene zijn van ongekende klasse. Tussen die scenes door valt er visueel zo veel te genieten dat ik die scenes ook niet te kort wil doen, het geheel is gewoon perfect in orde. Ook de scenes met Rapunzel's ouders vond ik erg aangenaam, gewoon erg effectief gebracht.

Heel fijne Disney film. Erg fijne personage, een zeer mooie romance tussen twee aandoenlijke personages, leuke humor, fijne liedjes en visueel echt adembenemend. Dit is Disney op zijn best. De jeugdigheid in mij herleefde bij het zien van deze film en dat is het grootste compliment dat je kan krijgen. Aanrader dus, voor jong en oud, maar mocht je hart een klomp van ijs zijn of je moet zo elitair als wat zijn, dan is dit waarschijnlijk niks. De rest gaat hier veel moois mee beleven. Ik ben onder de indruk, Disney maakt nu pas echt een goede film nadat ze al zoveel jaren bestaan, laten we hopen dat dit de standaard wordt.

Zeer luchtig komisch drama.

Vooral de geweldige uiteenlopende personages zijn geweldig. Die drie kleppend trienen bij de kruidenier, die restauranteigenaar en Opo springen er echt uit. De Hollandse vrouwen krijgen er ook nog eens flink van langs . Het is ook niet voor niks, toch wel het volk die zich in Spanje het meest misdraagt (ja, ze overtreffen zelfs de Engelsen)

Leuke hilarische situaties en conversaties passeren de revue. het restaurant, kruidenierszaak en de supermarkt staan centraal. Daar komen de personages toch het meest met elkaar in aanraking. De puberale gesprekken in de supermarkt, de roddels in de kruidenierszaak en voor de uitbranders moeten we in het restaurant zijn.

Die Deportivo fetish van die restauranteigenaar is niet minder dan geniaal (Djukic ). Ik was even bang dat ie een heel verhaal ging ophangen over die beruchte wedstrijd tegen Valencia.

Gewoon een erg leuke film, lang geleden dat ik zoveel plezier heb gehad aan een film.

Aardig op momenten maar te vaak maar matig.

Ook lang niet zo gedurfd als ik verwacht had op basis van de trailer. Ted heeft zijn edgy momentjes maar stelt te vaak ronduit teleur. Ook spijtig dat McFarlane er weer tal van onnodige subplotjes in stopt. Kunis is zoals altijd weer zo overbodig als wat, vervelende verschijning ook en ook die andere vervelende verschijning Ribisi was overbodig. Had het maar bij een sidekick concept gehouden met Wahlberg en MacFarlane.

Ted vervalt al snel weer in een plichtmatige komedie met de nodige narratieve elementen. Drama en romantiek vallen vrij out of place, net als het gros van de grappen. Al zitten er wel wat aardige vondsten is maar helaas te veel een hit or miss geval. Wat grover, geen Kunis en wat minimalistischer zou wonderen doen. Geef de film door zijn concept en aardige momenten nog wel een minimale voldoende.

Weer zo'n typisch coming-of-age filmpje maar toch wel één van de betere die ik tot nu toe zag. De Aziatische cinema leent zich hier eigenlijk veel beter voor. Mede door hun esthetiek. Geen enkele actrice kan een introverte fragiele vrouw spelen als een Aziatische vrouw.

De film begint erg veelbelovend, het lijkt echt een erg origineel coming-of-age filmpje te worden. Met een enorm sterke performance van Nozomi Sasaki, erg knap voor haar eerste leading role. Enorm bereik weet ze ook te creëren, erg knap. Ze is formidabel als egoïstische bitch maar als ze op een gegeven moment haar afweer mechanisme uitzet weet ze ook een zeer goede fragiele performance neer te zetten. Tanihara's personage is in alles haar tegenpool, en dat werkt altijd het beste.

Helaas houdt Kanchiku niet echt stand. In de tweede helft verzand Tenshi no Koi toch in een standaard coming-og-age filmpje, sowieso het euvel in dit genre. Al werkt Kanchiku het wel veel beter uit dan in andere coming-of-age films, helaas zag ik deze niet eerder. Erg mooi geschoten ook en ook de thematiek van controversiele leeftijdsverschillen vind ik hier interessant, en hierdoor toont de film toch meer 'balls' dan zijn counterparts.

Jammer dat Kanchiku het niveau va nde eerste helft niet kon doorzetten. Al is de uitwerking erg sterk en is de leading role in handen van een actrice die wel heel erg sterk speelt. Aanrader voor de coming-of-age fans en van Sasaki natuurlijk.

Heerlijk sfeervolle eighties slasher. Vooral door de setting in de trein voelt het heel claustrofobisch aan. Typisch high school sfeertje weer, en de personages zijn ook enorm genietbaar. Erg sfeervol en ook een erg toffe killer. Die de identiteit van zijn laatste slachtoffer aanneemt. Visueel ook erg subliem, wat de claustrofobische lading een extra impuls geeft. Ook de betrokkenheid van Copperfield is een geniale keus, die de dode momenten opvult en die ook nog eens zorgt voor meer mysterie. De dader had wat mij betreft wel wat meer mogen toeslaan en had wat mij betreft ook niet zo ten onder moeten gaan. Ook zonder masker was ie heerlijk geschift.


Weer zo'n geweldige eighties slasher, wat waren horrors toen toch goed.

Word per herziening minder. Sfeer blijft overigens wel aardig maar heb met de jaren echt een schurfthekel aan die rednecks in horrorfilms gekregen. Leatherface heeft nou niet de appeal om appealing te blijven. Zijn invloedrijke impact valt niet te ontkennen maar vind 't toch wel allemaal net wat te amateuristisch. Ook de twist is eigenlijk helemaal geen twist. Ook helaas in mijn TCM herzieningen (deze, zijn opvolger, de remake uit 2003 en diens prequel uit 2006) moeten concluderen dat dit eigenlijk de minste is.

Middle of the road, past dus prima in de lijn van de reeks die qua kwaliteit niet zo veel voor elkaar onderdoen. Het tienervolk hier is in ieder geval al beter te luchten dan in al die andere Texaanse Kettingzagen. En door deze film had Trey Songz even geen tijd om muziek te maken, dat is ook wat waard. Raymonde altijd een fijne verschijning en Daddario heeft een bos hout voor de deur staan waardoor de keuze voor het losgeknoopte overhemd op het einde een zeer fijne keus was.


Film is niet zo heel slecht. Gewoon enorme doorsnee horror, en hadden er beter aan gedaan het merk TCM niet te dragen. Scheelt toch al veel lompe kritieken. Het tienervolk wordt opvallend snel afgeslacht en had ook wat meer gehoopt op wat meer onzinnig tijdverdrijf. Er moest dus een nieuwe storyarc wordt opgezet.


Probleem is wel dat het kat en muisspel tussen het slachtvee en die vervelende Leatherface zich niet zo sterk ontvouwd. De zeer voorspelbare maar onvermijdelijke finale waar Letherface zijn nichtje te hulp schiet was op dit mankementje na dan wel prima. Alles is modaal aan de film en kent nergens zijn uitschieters maar proberen wel iets nieuws te doen met een al uitgemolken concept. Redelijke horror voor teenagers maar het mag wel wat scherper.

Lastig te vergelijken met zijn voorganger omdat de toon een volledige tegenpool is maar qua film toch veel minder vervelend dan zijn voorganger. Sfeer is top, wel wat aardige zwarte humor maar hicks en horror gaan voor mij nog steeds bijzonder lastig samen. Het groteske wordt alleen op momenten veel te ver doorgevoerd waardoor de film begint te slepen. Gelukkig is er Hopper die weinig steken laat vallen.

Prima remake. Moet het helaas doen zonder het element waar het origineel in uitblonk en dat was die beklemmende 'southern' sfeer. Daar tegenover wordt dan wel gezet dat je hier zowel een scream queen hebt die een sportschool wel eens van binnen heeft gezien. Ook heb je bij deze remake gelukkig het gevoel dat een filmcrew heeft meegewerkt en niet dat je te maken hebt met footage van een student van de filmacademie.

Iets te veel focus op gore, nou net niet waar je het bij TCM het van moet hebben, en horror op zich imho. Wel zijn de scenes zo'n 30 jaar later veel beter gemaakt voor film en hebben ze meer impact. Zoals de scene met de liftster, al heeft de film sowieso wat scenes waar het origineel u tegen kan zeggen. Op sommige vlakken is het origineel beter, op andere vlakken deze. Die hicks zijn nog steeds vreselijk maar toch erg genoten.

Te braaf is misschien het sleutelwoord deze prequel te typeren maar tegenover zetten ze dan wel de overheerlijke rondborstige Baird, wat mij betreft ook één van de meest effectieve moderne vixens. Intro is echt sterk maar jammer dat ze zich verdoen met een origin van Leatherface, haalt de groezelige southern sfeer wat onderuit. Al blijft het niet echt mijn reeks, too many hicks to handle. Qua basis prima re-take maar met de beweegredenen benadering haal je de film wel onderuit. Jammer.

Interessant. De dochter van één van deg rootste cineasten ooit in samenwerking met mijn favoriete actrice van dit moment. Jammer dat Mann de controle over haar regie totaal kwijtraakt en dat Chastain een ondankbare fuckrolletje krijgt.

Film begint erg veelbelovend, met een heerlijke zuiderlijke broeierige setting, dat altijd erg goed werkt met een murder investigation detective. Erg mooi geschoten op het begin, wat heel erg veel denken aan het dynamische camerawerk dat we van haar vader kennen maar als er eenmaal iets verteld moet worden blijkt ze een nog niet al te beste auteur en ook audiovisueel lijkt ze niet meer weten wat te doen.

Een niet al te interessant plot en conventionele visuele stijl blijft over en als je er dan nog niet in slaagt een verhaal duidelijk te vertellen blijft er weinig over. Moretz is aardig, Morgan goed en helaas valt er van Chastain ook weinig te zeggen. Al viel er voor haar oo kweinig eer te behalen. Een bijzonder slordige detective die vooral tegen het einde aan steeds meer zijn aantrekking verliest.

Leuke poging maar een zeer povere uitwerking. Al blijf ik wel geloven, want op momenten zie je toch dat ze net als Jennifer Lynch (die wel gelijk indruk maakte) veel raakvlakken heeft met haar oude heer.

Suck Efron


Critici willen nog wel eens overdreven kritisch te zijn maar de shitstorm die That Awkward Moment kreeg zijn allemaal zwaar verdiend. Want wat een pijnlijke vertoning. Al de achilleshielen die de premise van That Awkward Moment heeft komen dan ook helaas voorbij. Gebrek aan inventiviteit en slecht schrijfwerk vieren hoogtij.


Groot probleem is natuurlijk dat de personages van Efron, Jordan en Teller gewoon vervelende persoonlijkheden zijn. Bij dit soort film moet je toch wel enige sympathie voor de hoofdpersonages hebben maar bij That Awkward Moment gun je ze al het onfortuin van de wereld. Bij Efron heb ik daar echt geen onsympathiek personage voor nodig. Terwijl de premise toch wil zorgen voor enige sympathie is dat heel lastig met deze vervelende personages. De onkunde m.b.t. het tegenovergestelde geslacht kan hele fijne situatie humor opleveren maar in That Awkward Moment zijn de pogingen tot humor inderdaad awkward. De pogingen tot oneliners en running gags vallen allemaal pijnlijk in het water. De your dicks look like improvisaties zijn misschien nog wel het meest pijnlijke voorbeeld. Misschien leuk als je nog nooit ongesteld bent geweest of de eerste zaadlozing zich nog moet aandienen, maar voor volwassenen en oudere tieners is het niets om vrolijk van te worden.


Chemie tussen Efron, Jordan en Teller ontbreekt volledig, en ook de vrouwelijke 'leads' zijn niet al te overtuigend in hun performances. Zoals we van veel romcom's gewend zijn moet er in de tweede helft natuurlijk weer de verplichte moraal om deh oek kijken. Die zogenaamd een reflecterend perspectief aan de kijker moet bieden. Zoals Variety al schreef moet je wel heel weinig levenservaring hebben wil je er wat aan hebben. Jordan maakt veel goed tegen het einde aan omdat zijn storyline flink wat drama bevat waar hij in excellereert. De eerste keer dat Teller niet uit de verf komt (vooral erg schreeuwerig) en Efron mist comical feeling. Hopelijk heeft ie veel geleerd van Rogen bij het schieten van Neighbors.


Niet best dus, en veel te danken aan het belabberde schrijfwerk. Een hele slechte Apatow wannabe waar de gags, lines en seriousness van een abominabel niveau zijn en nooit van de grond komt.

Niet zo veel aan.

Het eco thema ligt er veel te dik bovenop, erg vervelende cast en doet eigenlijk niets beter dan the Thing. De film lijkt er veel te veel op. Spanning kent de film niet, geen gore en geen sfeer. Dan hou je natuurlijk bar weinig over. De mooie omgeving is het enige wat me door de film heen heeft geholpen, al is het visueel zo pover dat oo kde omgeving niet zo mooi over komt. Tsja, en dan die twist, leek me ook totaal onnodig.

Gewoon skippen en the Thing gaan kijken. En die film heeft ook geen Val Kilmer. Genoeg gezegd lijkt me zo.

Sinds het magistrale Tree of Life verslaafd geraakt aan de visionair Terrence Malick. Altijd een beetje links laten liggen, waarom weet ik ook niet. Erg mooie film maar toch nog een lichte tegenvaller omdat ik er meer van verwacht had.

The Thin Red Line begint erg mooi, met het segment van Jim Caviezel. Prachtige shots, een erg mooie omgeving, fijne filosofische feel en de magie die The Tree of Life mij deed voelen was ook hier weer enorm voelbaar. Sterke muziek en dit leek weer een heerlijke beleving te worden. Helaas slaat dat om als Malick het begint met het privates segment, die erg lang duurt maar op een gegeven moment begint te sleuren...

... want de filosofische content begint zwaar op de achtergrond te verdwijnen, met af en toe wel een klein hoogtepuntje maar komt voornamelijk niet verder dan wat ethische bezwaren. Spijtig, want dit is toch één van de zaken die Malick zo interessant maakt. De all star ensemble van cast is geweldig, en acteren ook op een enorm hoog niveau. Malick weet ook altijd zijn cast het maximale te laten presteren.

Helaas is The Thin Red Line niet larger than life gebleken waar The Tree of Life dat wel is. Qua beeldtaal ook minder krachtig, wat betreft poezie en filosofie wat minder intrigerend en ook visueel minder. Jammer, al zegt dat veel over het niveau van The Tree of Life want ook weinig tegenhangers die zich kunnen spiegelen aan Malick. Ik zag in The thin Red Line een film die hetzelfde niveau nastreefde maar helaas is dat niet het geval. Nu kan ik wel The Tree of Life in mijn top 10 zetten, eindelijk en is duidelijk Malick's magnum opus. Deze is helaas niet zo omvangrijk als die. Al is dit nog steeds een prima films, met poëtische en filosofische lagen maar helaas komen die te sporadisch om de hoek kijken. Maar al met al, enorm sterke film van Malick weer.

Prima prequel.

Helaas moet deze Thing het doen zonder de sublieme jaren 80 sfeer, wat wel de grootste troef is van de Carpenter versie maar daarnaast doet deze ook best veel dingen goed en veel ook beter dan die van Carpenter. Creature design vond ik sterk, wat campy op momenten maar dat is geen minpunt in een creature flick. Prima cast, pacing is zeer degelijk en toch wel aangenaam verrassend dat het als prequel zijnde toch een aantal dingen beter doet dan haar sequel. Probleem van deze film is toch wel de titel, waardoor de haren van de Carpenter sympathisanten fier overeind gaan staan. Dat is vooral de achilleshiel van deze Thing. Spijtig maar ik heb me prima vermaakt.

Apatow's beste.

Eindelijk een waardig opvolger voor Knocked Up. Waar Funny People voornamelijk tekort schoot, maakt Apatow hier alles goed. Niet voor niks weer een hit en niet toevallig ook uit het Knocked Up universum. Ideale mix tussen drama en komedie, waar Apatow de valkuilen ontwijkt. Die gave is niet iedereen gegeven, pijnlijk minpunt in veel van dit subgenre.

Rudd en Mann zijn het ideale koppel om de film te dragen, fijne chemie en beiden uitstekende timing, delivery en facial expressions. Tel daarbij de vele geslaagde bijrollen en cameo's bij op (Megan Fox is weer prachtig en met pushed up mommy boobs ), helaas wel te weinig lines voor haar, want dat kan ze wel.

Het blijft voor mij de meest geslaagde vorm van humor, de situatie humor in een relatie, zulke herkenbare miscommunicaties en discussies. Rudd is hier altijd in zijn element. De grapdichtheid is ongekend hoog, echt bijna dik twee uur helemaal stuk gegaan, ook veel te veel leuks om aan te halen. Dit moet je ondergaan. Die LOST/MadMen discussie tussen Rudd en Maude Apatow. Die twee dochters van Judd waren sowieso een succes. Alleen jammer genoeg geen Rogen en Heigl, had die twee nog wel verwacht.

Knocked Up blu-ray even snel scoren.

Mixed bag.


Het begint heel leuk, de sterrencast die zichzelf speelt en zichzelf enorm op de hak neemt. Leuke situatie humor, awkward delivery en snedige spot maar de film wordt eigenlijk minder als de story arc into play wordt gebracht. Naarmate het noodlot toeslaat gebeurd hetzelfde met het niveau van de film. Humor wordt ook steeds banaler en puberaler. Hele flauwe poep, pies en stoner humor. En dan gaat Riri ook nog de pijp uit. Unhappy camper hier.


Franco die de spot drijft met zijn sophistication is nog wel het leukst en als McBride eenmaal geïntroduceerd wordt is het ook nog wel lachen maar hierna wordt het niveau wel heel erg bedenkelijk totdat de film op het einde toch wel weer erg leuke momenten kent. Van leuk gespeel met genrecliche's en bij de transitie van Whitney Houston naar de cameo van de Backstreet Boys kon je mij wel oprapen.


Toch wel een erg leuk slot nog. Het lange middenstuk is alleen niet te harden. Begin en eind wel heel leuk. Film had zo van Miike kunnen komen.

Film doet wat het moet doen met het gegeven, maar een saai gegeven zorgt dan wel voor een saaie film. Typisch vrouwenvoer natuurlijk.

Met Tom Hardy hebben ze al een enorme troef in handen en dat is ook wel het grote pluspunt van de film. Pine doet de film geen pijn maar Witherspoon blijft toch de achilleshiel bij zo'n film. Ook totaal onprettig om naar te kijken. Ook hieruit blijkt dat vrouwen de doelgroep zijn. Ook erg spijtig dat de chemie totaal ontbreekt. Ik heb weinig problemen met cliche's maar het wordt hier zo overdadig dat ik er wel klaar mee was op een gegeven moment.

De actie segmenten zijn dan ook tenenkrommend slecht, mag dan ook maar een bijkomstigheid zijn, dat had veel beter gekunt en gemoeten. Ook is de humor ook iets te vrouwelijk en bovendien zaten al de grappen al in de trailer. Vooral als je de trailer al gezien hebt komt het allemaal vrij pover over.

Wat me eerst toch wel aardig leek blijft toch een veredelde vrouwenfilm. Vaak niet leuk, soms een beetje maar het niveau blijft toch wel ondermaats. Tom, je hebt je uitstapje weer gehad, nu graag weer 'echte' films maken.

Zonde zeg.

Sorrentino is een cineast die visueel mij zoveel doet, het meest essentiele deel van cinema maar pijnlijk hoe hij toch elke keer zichzelf tegen lijkt te werken met het concept die hij bij een film behandeld. Ook hier is het naast de vorm de inhoud die weer enorm vloekt met zijn mooifilmerij. Om mee te beginnen, en hiermee kan ik heel kort zijn, Sorrentino gebruikt veel te veel narratief en dat past niet bij zijn visuele stijl die veel meer gebaat zijn bij een style over substance benadering.

Ook het hele personage Cheyenne staat natuurlijk tegen. Een Bill Kaulitz/Ozzy Osbourne kloon, die alleen maar wezenloos voor zich uit loopt te staren en irritant loopt te mompelen. Het is op veel vlakken gewoon hit and miss met Sorrentino, hij weet ook niet wat hij wil en doet maar wat, en zoveel mogelijk voegt ie toe in de hoop dat iets beklijfd. Ook de road movie elementen gebruikt ie hier even wisselvallig, soms erg leuk maar vaak helemaal niet. Ook het hele soulsearching van Cheyenne is verre van pakkend.

Sorrentino is weer wisselvallig, weet vooral qua inhoud weer tekort te schieten. Hij heeft wel leuke ideeën maar weet dat niet effectief uit te werken. Gelukkig is hij visueel een virtuoos en tovert ie genoeg op het scherm te toveren wat erg mooi is, jammer dat zijn protagonist een doorn in het oog is. Hele kleine voldoende, maar Sorrentino kan veel beter.

I need a horse!

Sterke comicverfilming. Ik ben nooit echt een grote fan geweest van Thor/Avengers maar toch wel een zeer interessante comic voor een live action versie. Hemsworth is een aangename Thor, blinkt prima uit op de ietwat ongelukkige botheid, gepaard met de bijhorende charme. Humor is op momenten erg leuk en de actie erg overtuigend. Ook veel erg leuke references naar de comic en overige marvel references. Maar de kracht ligt 'm vooral in de vormgeving. Vooral Arsgard is erg indrukwekkend.

3D had voor mij niet echt gehoeven. De techniek is prima, al blijf ik moeite hebben met de wat onscherpe textures. Een meerwaarde vind ik het zelden. Wel jammer dat weh ier te maken hebben met een semi-villain en geen volbloed, dat haalt het enige venijn er wel uit. erg fijne cast. Hopkins is op de automatische piloot een aanwinst, Hemsworth is de ideale Thor, Portman voelt iets te out of place maar de grootste verrassing is toch wel Asano. Leuk om eens in zo'n blockbuster te zien . Heerlijk tempo, verhaal is vlot, niet pretentieus, geloofwaardige actie en hit or miss humor. Het werkt allemaal wel goed. Dit biedt veel uitkomst voor de mogelijke franchise, en ook voor de films die verbonden zijn aan Thor (Captain America, Avengers).

Game of Thor

Goed vervolg. Qua vormgeving weet je wel dat het goed zit, Alan Taylor heeft erg veel geleerd bij Game of Thrones en dat zie je allemaal wel duidelijk terug in de film. Film is in haar design veel consequenter, zeer solide effects, visueel ook best fijn. Al blijft Thor: The Dark World de one-man show van Hiddleston. Niemand had het gek gevonden als de film Loki: The Dark World had geheten. Levi in een film als dit zien werkte voor mij niet al te best, de talenten van Dennings niet gebruiken en natuurlijk weer de plichtige cameo van Stan Lee.

Thor doet eigenlijk niets echt goed, maar is solide op zo veel vlakken. Ook qua plot weet Taylor de vaart er bijzonder goed in te houden, de nodige marvel cliché's zitten erin maar willen toch nooit echt storend te worden. Vond Malekith er qua design wel aardig uit zien, al ben ik niet zo bekend met zijn strip tegenhanger. Ook actiescenes zijn oerdegelijk maar meer dan dat wil het niet worden.

Zeer degelijke Marvelverfilming. Het is geen First Class, Punisher: War Zone, Ang Lee's Hulk of Amazing Spider-man maar toch wel erg degelijk i.t.t veel Marvel tegenhangers.

Wel aardig.

Aardige avonturenfilm maar helaas wordt dit soort film een beetje vervelend maar qua film is het toch wel aardig. Beter dan een Pirates, minder braaf maar overall toch nog te braaf. Visueel best te doen, aardig design, actiescenes zijn best redelijk.

Overall zwaar mediocre maar zowel de setting als de format spreekt me niet echt aan. 3D blijft lelijk en verre van een meerwaarde, al werkt het wel heel goed in de cleavage shots . Maar 3D blijft een beetje flets, ik word er niet warm van. Degelijke cast trouwens. Aardige film, maar erg jammer dat dit soort films nooit outside the box denken. Toch wel vermaakt.

Briljant spionage film.

Nog nooit zo'n sterk suspense gevoeld in een film sinds Hitchcock. Een groots compliment. Maar een heerlijke spionage thriller die toch uit een ander vaatje tapt dan vele andere hedendaagse thrillers. De visuele stijl is hier een sterk element in. Alfredson weet met een grauwe en kille sfeer zoveel twijfel te zaaien, het toekomstbeeld is zo negatief en het ontmaskeren van de mol wordt hierdoor zo enorm significant voor een positief toekomstbeeld. De onderhuidse spanning en de uitwerking van het ontrafelen van het web van verraad en intriges is magistraal.

Erg sterke cast ook natuurlijk die de film met verve weten te dragen. Ook wel nodig bij deze afstandelijke personages die geheimen met zich mee dragen maar ook enorm veel lagen bezitten. Ik vind vooral de 'romantische' aard die deze personages met zich meebrengen erg ingenieus. Waar die van Strong en Firth er het meest uit springen en het significantst is. Erg sterk gedaan. Erg fijne shots ook, vooral die Hitchcockiaanse apartment shots . Samenspel tussen Hardy en Khodchenkova is ook subliem.

Een zeer intelligente, spannende, onderhuidse, en gelaagde (en het zijn veel lagen) spionage thriller. Geweldig filmjaar is 2011 zeg en weer een meesterwerk die echt dik leunt tegen de volledige score (dat zien we wel bij herziening). Intelligentere thrillers heb ik zelden gezien. Herzieningswaarde ook enorm hoog. Must see.

Zeer verrassende film. Vooral wezen kijken door mijn zwak voor Hoeks maar van Aschat steelt duidelijk de show. Fijne thema's ook. De ietwat ongezonde vader/dochter relatie die neigt naar een éénrichtings incestueze verstandhouding. Aardig gedurfde thema's en in de eerste helft krijgt dit ook een aardig gestalte, scene met Esther is ook weer zo'n voorbeeld maar in de tweede helft maakt van den Berg zich er wel iets te makkelijk vanaf op momenten. Al is dit geen kritiek want de film heeft toch al een aardige gedurfde context.


De structuur met flashbacks en hints naar een niet al te gezonde state of mind zijn enorm functioneel en op narratief gebied profiteert de film hier flink van. Geeft de film in de eerste helft een hele aangename atmosfeer. De zoektocht van van Aschat is intrigerend en ook al dat de film wat inkakt in de tweede helft weet he tde aandacht altijd vast te houden. Wel denk ik dat de film teveel leunt op één kijkbeurt en het geheel bij een herziening afzwakt. Vandaar dat ik het op een zeer solide voldoende hou maar gevoelsmatig doe ik de film daar iets te kort mee. Dat andere halfje mag zij verdienen bij herziening.