Meningen

Aardig drieluik, maar extreme? Neh.

Box is een redelijke goede Miike, ziet er toch redelijk stilistisch en afgewerkt uit ook voor een Miike, overigens geldt dat stilistische wel voor alle drie. Zeker ook niet gek als je bedenkt dat bij Dumplings Doyle de cinematografie heeft verzorgd.

Dumplings is vrij luguber, maar tevens ook wel de lolligste vind ik.

Cut was zowel de vaagste als de meest creepy wat mij betreft.

3.5*

Visueel pareltje, maar met te veel gezeur en gejammer. Tsuchiya's zeurderige stem, wisselvallige muziek, wisselvallige boeiendheid van het verhaal. Er hadden ook zo 20 minuten van af gekund.

Redelijke 3*, maar hoef hem zeker niet nog eens te zien.

Ki-Duk #10.

Eigenlijk is het moeilijk om er echt wat over te zeggen, maar de scènes worden soms erg raar aan elkaar geritst, de logica ontbreekt soms volledig en toch doet het geen afbreuk aan de film. Net als dat gelach van Jae-Young, ik zou het bijna bizar noemen. Toch raakt het op een vreemde "Ki-duk-manier".

Tot aan het laatste gedeelte zat ik zo rond de 3.5, maar het einde is echt erg mooi waardoor ik wel 4* moet geven. Op twee na beste Ki-duk imo.

4.0*

Leuk concept, soms een tikkeltje rommelig in de uitwerking. Ching Wan Lau doet het prima als Bun. De spiegelscène waarin de zeven "inner-personalities" nog eens naar voren komen is erg tof.

3.5*

De eerste film die ik zie van Weerasethakul. Dat terwijl ik toch al wel langer op de hoogte was van het bestaan van deze regisseur met tamelijk onuitspreekbare naam. Bovendien kunnen Thaise films mij meestal ook wel bekoren.

Deze film deed me echter niet veel. Echt saai wordt het niet, maar boeien kon het me ook nauwelijks. Misschien is het inderdaad te normaal. De ziekenhuis setting hielp daar ook niet echt bij. En op nog een ander punt ben ik het met maxcom eens, visueel viel hier toch ook weinig te halen, al doet de poster anders vermoeden.

2,5*, maar natuurlijk nog niet het einde voor Apichatpong.

Poeh.

Ik had hier eens een fragmentje van gezien (vliegveld) en dacht dat dit wel wat voor mij zou zijn (droog, absurd). Niet echt. Vond het erg saai en zelden grappig (kan me twee momentjes achter elkaar herinneren ('het offer' en de scène in de bar). Veel lijkwitte gezichten die me niet konden interesseren en weinig variatie in (opbouw van) scènes.

1*

Zuid-Koreaanse misdaad films vind ik vaak wel leuk, maar deze weet de middelmaat eigenlijk niet eens te halen. Vaak vind ik dat kleine beetje humor in dit soort films leuk, maar hier werkt het niet zo. Verder zijn de twee hoofdrolspelers, met name de linker op de poster, niet al te geweldige acteurs. Al met al is het nog wel uit te zitten, al is het wel wat langdradig, maar een tweede keer hoef ik deze zeker niet te zien.

2*

lol, ik ben niet de enige die zich 'opgelicht' voelt. Ik zat al te wachten op drie kwartier koeien. Bleken er nog geen tien te zijn, dat had nog gewoon serieus langer mogen duren ook. Een hele ervaring deze film, dat zeker.

Eveneens zeker is dat ie lang duurt en ik had dan ook niet verwacht dat hij mij 7 uur en een kwartier lang zou kunnen boeien. Bleek ook niet het geval. Heb het echter nergens in mijn hoofd gehaald om hem niet af te kijken. Veel te veel boeiende en magnifieke shots, vond de film ook eigenlijk helemaal niet te traag.

Zelden herhalende stukken in een film gezien die zo krachtig en fris oogden door het perspectief compleet te veranderen. Misschien wel de eerste keer ooit dat ik herhaling niet vervelend vond. Verder waren het vooral de scènes buitenhuis die mij wisten te boeien. Een langzaam voortschrijdende camera die enkel grijsheid, drassigheid en heel veel regen toont.

In iets meer dan 9 uur dit ding van episch formaat bekeken. Een behoorlijke prestatie al zeg ik het zelf. Afhankelijk van hoe die blijft hangen zou ie nog wel een halfje er bij kunnen krijgen. 3*

Het begin kon mij totaal niet boeien. Even dacht ik dat het een vervelend spookfilmpje zou worden, maar dat viel gelukkig mee.

De sfeer is fijn grimmig, mede dankzij de sterke settings. De personages worden na een tijdje ook wat interessanter, waardoor Sauna geleidelijk leuker wordt. Met de eindscène als één van de (sporadische) hoogtepunten.

3.0*

Na een enigszins onwennig en saai begin ontpopt The Savages zich tot een aardige tragikomedie. De humor is schrijnend en vaak subtiel, het drama niet heel zwaar. Een stijl die mij wel beviel.

3*/3.5*

Matige vertoning, maar het weet gelukkig niet echt op je zenuwen te werken.

Dat de humor van een bedenkelijk niveau is, kun je verwachten. Het is echter jammer dat de 'grappen' vooral déjà vu gevoelens oproepen. Ik begon me halverwege dan ook af te vragen waarom ik deze film ook alweer ooit eens gepindakaasd had. Ongeveer een minuut later kwam het antwoord: R. Lee Ermey. Naar aanleiding van zijn fantastische rol in Full Metal Jacket was ik dit eens op het spoor gekomen.

Dertien in een dozijn ten top. En ik gebruik die uitdrukking eigenlijk nooit. 1.5*

Vandaag de film die ruim een half jaar in mijn top 10 heeft gestaan herzien.

Dat is me niet heel goed bevallen, want van het onvoorspelbare wat ik vorig jaar zo sterk vond was nu (logischerwijs) geen sprake meer. Dit is op zich niet zo erg maar nu vielen sommige acteurs me in negatieve zin op, vooral Adam is echt maar een matig acteurtje. Het blijft wel vrij sterke en vermakelijke film, maar er kan nog wel een halfje extra af. Nu samen met mijn broertje Saw II aan het kijken, daarna III en IV herzien en V erachter aan. Wel zin in op zich, maar ik vermoed nog wat dalingen.

4.0*

Dan nu ook deeltje 6 maar bekeken. Blijft vermakelijk, maar erg boeiend is het allemaal niet. Het verhaal begint steeds meer op een soap te lijken en de 'gruwelijke' martelwerktuigen hebben weinig effect meer. Qua acteerwerk is dit wel zo'n beetje het dieptepunt uit de reeks.

2.5*

Leuke film, lekker absurd met goede humor, maar mist toch een hoop om echt goed te zijn.

"Oh, I'm having an affair with my wife"

3,5*

Sfeervol en goed camerawerk zijn de basis voor een mysterieus en boeiend begin.

Wel zijn er iets te veel 'trauma'-flashbacks die weinig toevoeging aan het verhaal geven en ook geen extra spanning meebrengen. Na een keer of twee weet je als kijker ook wel dat ze het moeilijk heeft gehad vroeger. Ze probeert weer een bestaan op te bouwen en dat gaat op grimmige wijze. De scènes waar Irena Gina opzoekt zijn sterk en wrang. Soms is La Sconosciuta net iets te sentimenteel en ik zette ook kleine vraagtekens bij het einde. Moest dat nou?

3.5*

Best genietbaar filmpje.

Wel jammer van het laatste half uur, wat gewoon niet lekker aansloot op de goede opbouw en fijne sfeer. Toch een boeiend filmpje met (redelijk) leuke personages.

3.5*

Awesome geek shit.

Dankzij Shaun en Hot Fuzz vond ik Wright al een tof regisseur en daar verandert met Scott Pilgrim niks aan. Het eerste half uur is geweldig, dat de film dat niveau niet weet vast te houden is misschien niet geheel verwonderlijk. Het wordt na een tijdje meer van hetzelfde en ook wat te flashy (eindgevecht bijv.). Daarnaast ben ik ook niet echt weg van de muziek. Genoeg leuke ideeën om je niet te vervelen.

Waarschijnlijk de laatste film die ik dit jaar zie. Hij haalt net mijn top10 2010 niet, 3.5*.

Een wat minder slechte film van Ang Lee...

Ik vond het begin niet al te boeiend en bovendien leek het nogal een standaard verzetsfilmpje te worden. (Wat het eigenlijk ook wel een beetje is). Na een minuut of 25/30 werd het iets dragelijker om naar te kijken.

Eigenlijk ging ik op precies het verkeerde moment naar mijn werk. Want het eerste wat ik zag toen ik terug kwam, was de verschrikkelijk overdreven scène waarin ze allemaal een keertje met het mes moeten steken, waarna het nóg bonter gemaakt wordt wanneer zijn nek omgedraaid wordt; als of ie anders nog weg was gekomen..

Af en toe kwam er nog wel wat aardigs langs, maar het kon eigenlijk al niet meer goed gemaakt worden. Ik zat me simpel weg te vaak te ergeren aan dingen. Het acteerwerk van beide vrouwen die Mak Tai Tai spelen was soms ontzettend verwarrend, ze straalden iets uit qua emoties, zonder dat het de bedoeling was.. Verder duurt de film te lang en hoewel stijlvol, is ie mij wat te gelikt. Krappe 2*

Het heeft inderdaad niet veel meer om het lijf dan een standaard Law&Order aflevering, het sfeertje daargelaten.

Ik vond vooral het acteerwerk van Villamil niet best. Darín speelt ook vele malen minder sterker dan in El Aura. Uiteindelijk duurde de film me ook wat te lang. De muziek is redelijk makkelijk, maar daarom niet slecht.

Dit soort films liggen me wel, maar dit is niet meer dan een middenmotertje. 3*

Camerawerk en editing doen vooral denken aan een slechte tv-thriller/serie. Het irriteerde me nogal. Vond het verder ook niet echt boeiend uitgewerkt, gelukkig duurt ie niet al te lang.

1.5*

Deze een half jaar geleden ontdekt. Vanwege het verhaal potentieel een leuke film.

Maar wat een hoog cijfer op imdb joh, kwalitatief gezien zeker vreemd. Want de plastic en piepschuim decorstukken rammelen aan alle kanten. Toch hoeft dit absoluut geen doodsteek te zijn als je er lollige pulp mee weet te brouwen. Dit lukt deels. De humor is nogal slapstick en de aankleding is soms om van te huilen, maar verder wordt het wel leuk gebracht en verveelt het geen moment.

Aardig filmpje van Poolse bodem. 2,5*

Ruim anderhalf jaar geleden heb ik deze voor het eerst gezien. Ik gaf toen in eerste instantie 4* (was ook mijn eerste Ghibli). Later heb ik dit gewijzigd naar 4,5* omdat de film positief bleef hangen.

Vandaag herzien. Blijft een leuke film en ik blijf dit prefereren boven Pixar, vind de tekenstijl simpelweg mooier. De reden dat mijn 4,5 niet blijft staan is eigenlijk vrij simpel; richting het einde wordt het mij wat te zoetsappig.

Zakt terug naar 4*.

Flinke tegenvaller.

Zeker van Kon had ik toch een stuk meer verwacht na twee goede films (Perfect Blue en Paprika). Het hele verhaal kon me écht niet boeien, hoe hard ik het ook probeerde. Waardoor na verloop van tijd de zit steeds zwaarder werd en vooral het laatste half uur toch wel afzien was.

Het ziet er allemaal even grauw uit en ook al is het verder prima te volgen, hadden de verschillende periodes wel een verschillend kleurtje/aankleding mogen krijgen, al was het maar om de saai factor tegen te gaan. De soundtrack was af en toe goed ingetogen, maar werd soms veel te bombastisch. En dat het verhaal niet kon boeien lag natuurlijk mede aan de personages, die allemaal nog al weinig te bieden hadden. De cameraman, met de obsessie voor mevrouw, werd gaandeweg de film vorderde alleen maar vervelender. Hopelijk was dit een eenmalige misser van Kon.

1.0*

Na de half mislukte kennismaking met Ki-duk (Bom.. Bom) en vervolgens mijn persoonlijke #8 (Bin-Jip), nu de 3e van de beste man gezien. En hij stelde niet teleur.

Weinig woorden, rust, prachtige beelden, (bij vlagen) geweldige muziek en boeiende ontwikkelingen tussen de hoofdpersonen hielden mij de gehele speelduur in zijn greep

Ik kan alleen dat laatste shot maar niet echt plaatsen (vond juist dat weg varen er vlak voor zo'n mooi eind ), nipte 4.5* en de rest van Ki-duk zal waarschijnlijk snel volgen.

Opnieuw een sterke film van Gaspar Noé met een ijzersterke Philippe Nahon, met name de voice-overs zijn geweldig. Ik lees van tevoren nooit waar een film over gaat, maar "De wereld van Seul Contre Tous is kil en eenzaam, nihilistisch tot op het bot" dat is precies hoe ik het ervaarde en dat fascineerde me dermate dat ik 90 minuten lang naar het beeld zat te staren. Film kent een hoog 'in your face!' gehalte, wat ik wel kon waarderen.

Kleine kritiek puntjes: het verhaal is soms wat minimaal en het werd soms net wat té, waardoor ik moest grinniken. Wat toch eigenlijk niet bij de sfeer van de film past imo, ook al is het nog zo zwartgallig en maatschappij kritisch gericht. Ik doel vooral op het 'Bang!' wanneer hij in zijn gedachten al zijn 'vijanden' neerschiet. Desondanks voorlopig dikke 4*.

Tja, ook ik ben het wel een beetje met Madecineman eens, maar idioot genoeg viel dit bij mij toch in redelijk goede aarde. Weliswaar irriteerde ik me af en toe aan de zoetsappigheid (vooral jammer van het einde..), maar het raakte me uiteindelijk toch nog wel wat. Will Smith heeft daar zeker een groot aandeel in.

Zonder verwachtingen gaan kijken en daardoor toch wel positief verrast. Weinig vals sentiment.

Zeker niet verwacht (en mijn broertje denk ik ook niet, dat zei al ruim een jaar geleden), 3.5*

De humor is zelden grappig en vaak slecht getimed. Enkel om het 'telefoongesprek' heb ik gelachen. Verder zijn de personages erg stereotiep, op zich geen ramp, maar in deze film worden ze ook nog eens matig ingevuld. Qua horror weinig bijzonders, maar dat waren wel de betere gedeelten. Vond Creep een stuk beter.

2*

Erg toffe film, veel beter dan zijn soortgenoten. Het is echt lang geleden dat ik zo hard heb mogen lachen. Niet om de flauwe scheetgrappen (2x), maar een paar opmerkingen waren heerlijk droog. Voorbeeldje:

*Lance krijgt een klap*

Lance: Dude, fuck, I think my kids will get retarded now

2 maal

Vooral de randpersonages (Stifler kloon was als één van de weinigen niet grappig) waren soms om te smullen. Een paar kleine mindere details kunnen absoluut de pret hier niet drukken. En ik zou zeggen kijken die unrated versie, werkelijk hilarisch, kan me niet voorstellen dat de normale versie (20 minuten korter!) ook maar in de buurt komt hiervan.

4* (!)

Begint wel vermakelijk, maar uiteindelijk te weinig creatief en een vrij voorspelbaar verloop. De film wordt dan ook nergens spannend, al was het wel aardig dat David een beetje doordraaide.

2.5*

Geweldige film.

Keiharde actie, maar tegelijk erg intens qua drama en sfeer. Het begint nog vrij rustig, maar zo nu en dan slaan alle stoppen door, genieten geblazen. Vooral qua geluid is Shamo ontzettend sterk, briljante muziek en (achtergrond)effecten. De sfeer is rauw en donker en Shawn Yue acteert fantastisch.

Veel van het goede uit Gau Ngao Gau komt hier terug, maar dit keer niet met een soapy laatste 20 minuten.

4.5*