• 10.580 nieuwsartikelen
  • 161.775 films
  • 10.100 series
  • 29.657 seizoenen
  • 613.318 acteurs
  • 192.923 gebruikers
  • 8.966.087 stemmen
Avatar
 
banner banner

Samaria (2004)

Drama | 95 minuten
3,51 433 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 95 minuten

Alternatieve titels: Samaritan Girl / 사마리아

Oorsprong: Zuid-Korea

Geregisseerd door: Kim Ki-duk

Met onder meer: Lee Eol

IMDb beoordeling: 7,0 (14.031)

Gesproken taal: Koreaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Samaria

"Let him that is without sin first cast the stone at her."

Samaria gaat in op de verborgen seksuele onderbuikgevoelens in de Zuid-Koreaanse maatschappij. Twee scholieres raken betrokken bij 'wonjo gyoje', waarbij ze seks hebben met oudere mannen tegen betaling. Hiermee willen ze een reis naar Europa betalen. Wanneer één van hen overlijdt, raakt de ander radeloos en ontmoet de oudere heren met wie haar vriendin sliep om seks met ze te hebben en terug te betalen. Haar vader, echter, komt achter haar bezigheden en wil wraak op de mannen die met zijn dochter het bed delen.

logo tmdbimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Vinokourov

Vinokourov

  • 3143 berichten
  • 2909 stemmen

Tsja, wederom een meer dan adequaat werk van Ki-duk Kim. Alleen deed me dit niet zoveel als bijvoorbeeld Spring, Summer,... of een Bin-Jip. De film heeft ook een vreemde structuur om met alle karakters even betrokken te voelen. Eerst worden de twee meisjes geïntroduceerd. Na het omslagpunt komt de vader die de hoerenlopers op zoekt veelvuldig aan bod. Die koersverandering van de film stoorde me gelukkig niet. Wat me wel opvalt is dat wraak een geliefd thema is van de Koreanen. Ook hier komt het voor een groot gedeelte voor in de film, hetzij gelukkig niet zo overdreven expliciet. Ik zat te denken aan 3,5 sterren, maar grote negatieve punten kan ik me niet bedenken. Vooruit, een krappe 4 sterren-score dan maar .


avatar van sinterklaas

sinterklaas

  • 11632 berichten
  • 3218 stemmen

Weer een prima werkje van Ki-duk en een prima vervolg op Bad Guy, althans zo werd de film beschouwt. Kwa onderwerp lijkt deze wel op Bad Guy alleen met andere personages. Ook hierin word er weer een sfeervol liefdesverhaal verteld, met toch ook een snuf misdaad erin en bloederige typische Koreaanse ram en beuk werk. Het verhaaltje hierin is: Hoe onzekere pubermeisjes in de prostitutie belanden en dat de ene vriendin de pooier speelt over der vriendin. Alles is weer rustig gefilmd maar daar staat Duk inmiddels wel bekend om. Ook die vader-dochter relatie was erg ontroerend en pakkend. Je zou je eigen dochter maar in de prostitutie zien. Ook die scenes met: "der zit daar een jong meisje ga der op af" vond ik wel komisch.

Verder gewoon weer een geslaagd filmpje van Ki Duk. De man heeft talent om liefdesfilms niet saai te laten worden.

3,5*


avatar van wibro

wibro

  • 11590 berichten
  • 4098 stemmen

Zeer mooie film van Kim Ki-duk waarbij de poster mij aanvankelijk wel op een verkeerd spoor zette. Ik heb atijd gedacht dat het in deze film om een prostituee ging die later non was geworden. Vandaar dat ik zo lang gewacht heb om deze film te bekijken. Van die poster - zeer lelijk trouwens - snap ik dus ook echt niks.
Deze film die ook een paar zeer geweldadige scènes kende moest het bij mij toch vooral hebben van de rustige scènes. De beelden van de pubermeisjes in het begin vond ik zeer mooi en vooral ook het einde, waarbij de dochter van de inspecteur probeerde auto te rijden. Kim Ki-duk laat ook veel aan de verbeelding van de kijker zelf over, want pasklare antwoorden worden in deze film niet gegeven. De bijzonder sfeervolle soundtrack waaronder pianomuziek van Satie paste uitstekend in dit zeer aangename liefdesverhaal.

4,0*


avatar van Antina

Antina

  • 113 berichten
  • 1079 stemmen

Na Bin-Jip en Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring gezien te hebben was ik super benieuwd naar deze film. En ook deze film heeft mij weer enorm verrast! Prachtige omgeving en meeslepende muziek. De film heeft mij van begin tot het eind geboeid!


avatar van Billy-Pilgrim

Billy-Pilgrim

  • 356 berichten
  • 620 stemmen

Inmiddels alweer mijn vierde Kim Ki-Duk (Na Spring, Bin-Jip en The Isle) en dit is de meest gruwelijke die ik tot dusver zag. Kim is in eigen land vooral berucht vanwege zijn gewelddadige films en is in het buitenland veel bekender dan thuis. In Bin-Jip en The Isle zitten enkele smerige scenes, maar over het geheel genomen bleven vooral de goede plots en mooie camera shots hangen. Samaria legt de nadruk echter behoorlijk meer op het geweld, en de seks natuurlijk. Toch ben ik ook nu weer onder de indruk van deze regisseur. Een film die uit drie totaal verschillende delen bestaat. Waarin steeds een ander thema de hoofdrol in neemt. Vooral het tweede deel vond ik zeer indrukwekkend. De vader die het spoor volledig bijster raakt. Het laatste deel bevat een van de gruwelijkste scenes die ik in lange tijd zag. Ik hield mijn adem in toen ik zag hoe vader zijn dochter ombracht, begroef met koptelefoon op en vervolgens de walkman aansloot. Ik werd misselijk bij de gedachte. Wat een klote einde! Gelukkig was het een droom. Godzijdank!. Ondanks dat ik The Isle een mooiere film vond, is het verhaal van deze wel weer een stuk sterker. Ook leuk om een keer een Kim film te zien waar de hoofdpersoon gewoon praat.


avatar van SnakeDoc

SnakeDoc

  • 4686 berichten
  • 2227 stemmen

De ene poster van Ki-duk Kim films is nog mooier dan de ander! Ook deze is geweldig zeg!


avatar van Leo1954

Leo1954

  • 2073 berichten
  • 2541 stemmen

SnakeDoc schreef:

De ene poster van Ki-duk Kim films is nog mooier dan de ander! Ook deze is geweldig zeg!

Helemaal mee eens!

Ik heb een zwak voor Koreaanse films, heb al meerdere juweeltjes gezien. Maar van Ki-duk Kim nog niet één en dat gaat wat beloven. Samaria vond ik prachtig, mooie verhaal en prachtig gemaakt. Boeiend van begin tot eind. Opvallend vond ik de aandacht voor de kleine dingen, de klant die de slordig op de grond gegooide kleren opvouwde, met de aandacht van een monnik. En dat zie je vaker in de film terug komen.

Ik ga mijn achterstand wat betreft films van Ki-duk Kim inhalen, een heerlijk vooruitzicht!


avatar van groente12

groente12

  • 315 berichten
  • 0 stemmen

Zeer aangrijpende film van Kim Ki Duk met verbluffende acteer prestaties van zijn acteurs en actrices. Ook erg mooi en rustgevend gefilmd net zoals bin jip en Spring. Tot nu toe valt zijn oeuvre niet tegen.


avatar van SnakeDoc

SnakeDoc

  • 4686 berichten
  • 2227 stemmen

Wederom een zeer fraaie film van Kim Ki-duk. Prachtig verhaal met 2 meisjes die schitterend spelen. Het einde was me wel een beetje warrig en vlot in elkaar gezet. Had toch nog wel graag willen zien dat vader dochter confronteerde met de hele situatie.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12716 berichten
  • 7595 stemmen

Deze film past totaal niet in mijn rijtje met eerdere Ki-duk Kim-ervaringen. Stukken minder dan het vrij unieke Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003) en het meeslepende Bin-Jip (2004). Ook van het acteerwerk ben ik deze keer niet echt onder de indruk, al deed Ji-min Kwak het lang niet slecht.

Maar al met al toch een enorme tegenvaller, gezien de kwaliteit van Kim's andere films.


avatar van Black Math

Black Math

  • 5390 berichten
  • 1735 stemmen

Dit was destijds een van de eerste films van Kim Ki-duk die ik heb gezien en destijds een schot in de roos. Ik weet nog dat ik toen al erg onder de indruk was van de handelingen van de personages die poëtischer zijn naarmate ze onbegrijpelijker worden. Een erg mooie gedachte hoor, zo graag mensen gelukkig maken dat je zelfs jezelf weggeeft. Ik zou het niet kunnen, en ik begrijp de reactie van de vader dan ook vrijwel helemaal. Vrijwel, want het einde kan ik nog steeds niet helemaal plaatsen. Misschien kan ik nog het meeste met de beschrijving van Maxcomthrilla waar ik het alleen maar grondig mee eens kan zijn:

Net als je denkt dat de vader haar dochter heeft vermoord, prachtige droomscene overigens!, blijkt de hoop het toch te overwinnen en lijkt het leven de personages weer toe te lachen. Waarna, we daarna een fatale dreun toegediend krijgen en er een ontmanteld meisje achterblijft die wel wil, maar niet kan..... Prachtig einde.


In de loop der tijd toch wel het een en ander veranderd in mijn filmbeleving. De films van Kim Ki-duk hebben me in de Aziatische cinema getrokken vooral vanwege de boeiende personages, maar het zien van andere Aziatische films heeft me doen veranderen. Plot is steeds minder belangrijk geworden, sfeer en stijl juist belangrijker. En in stijl vind ik deze film toch wat aan de karige kant. Veel beelden zijn erg grauw, waardoor ik de film toch met een halve ster af waardeer. De personages blijven echter ook deze kijkbeurt nog steeds bijzonder boeiend, vandaar dat ik echt niet lager wil gaan dan 4*.

Kleine noot: ook in deze film duikt Satie in de soundtrack op. Werkelijk prachtig, maar ik begin het zo ongeveer als een filmcliché te ervaren. Gelukkig bleef het aandeel binnen de soundtrack beperkt!


avatar van Ferdydurke

Ferdydurke

  • 1353 berichten
  • 854 stemmen

Een meisje in ondergoed, die raadselachtig glimlachend in de raamopening van een motel staat, op een meter of tien boven de straat. Ze dreigt naar beneden te springen, en ondanks de smeekbeden van de politieagenten in de motelkamer, en van haar vriendinnetje beneden op straat, doet zij dat na een half minuutje of zo daadwerkelijk.

Je ziet alleen de eerste meters van haar sprong - je ziet haar rechtop naar beneden vallen met licht opgetrokken benen, alsof ze in een zwembad springt - en dan draait de camera weg.

En ik draai mijn hoofd ook weg - schijnbaar onnodig, want haar aanraking met de grond komt niet in beeld. Je hoort alleen het geluid van een doffe klap. Pas daarna het beeld van haar lichaam op de grond, ongeschonden, zo lijkt het, op een hoofdwond na. Het is een gruwelijke scène, waarvan het gruwelijke alleen gesuggereerd wordt; het komt niet in beeld.

De zevende film die ik van Kim Ki-Duk zie, en de man tapt toch meestal uit dezelfde vaatjes, heb ik de indruk. En dat smaakt over het algemeen zeer goed. Samaria is opnieuw een film waarin het aanvankelijk perspectief van een straightforward verhaal al snel vertroebelt, en de kijker wordt verstrikt in een soort parabel met opgelegde symboliek, doordrenkt met felrealistische beelden.

Het is een wat merkwaardig drieluik geworden, met verhalen die wel met elkaar in verband staan, maar toch niet echt een eenheid lijken te vormen. Of toch? De botsing tussen onbaatzuchtige, hemelse liefde en de zichzelf rechtvaardigende woede en wraakzucht, misschien, die recentelijk ook plaatsvond in Kim's Pieta? Eén en ander opnieuw verbeeld in een ouder-kindrelatie, trouwens. En ook in Samaria zijn de expliciete christelijke (en boeddhistische) referenties behoorlijk aanwezig.

De twee personages en hun handelingen lijken vooral verbeeldingen van innerlijke conflicten, en hun verhouding tot elkaar heeft iets archetypisch. We zien het proces van groei naar volwassenheid bij de dochter, en de door jaloezie en bezitsdrang geperverteerde liefde (die de 'geliefde' liever verstikt dan dat het die loslaat), uitmondend in moorddadige agressie, van de vader. Die uiteindelijk toch loslaat. Of moet loslaten.

Die structuur zou een jaar later in Hwal zo'n beetje hernomen worden. Nou ja, mensen zijn hier dan wel geen vissers, zoals ook in Seom, maar eerder eh.. automobilisten.

Bij de eerste scène met de twee hoofdpersonages vraag je je dus inderdaad af of dit geliefden zijn, of vader en dochter. Allebei, vrees ik. Als pa achter de 'liefdevolle' activiteiten van zijn oogappel komt, geeft hij haar niet een pak voor de broek, maar richt zijn niet misselijke toorn uitsluitend op de afnemers van de gulle gaven van dochterlief. Hij straft als het ware in anderen zijn eigen neiging.

En in controversialiteit vindt dit zijn echo natuurlijk in het aardse van de hemelse handelingen van 'Vasumitra', de 'working girl', die bovendien behoorlijk minderjarig is. Het 'schuldige' verlangen van haar klanten wordt rijkelijk beloond, getransformeerd als het ware in liefde. De vader wil juist straffen. Het is de tegenstelling tussen 'genade' en 'gerechtigheid'.

Samaria bevat een aantal zeer sterke scènes, zoals de hier bovengenoemde, en ook het eindspel is fraai, en zwanger van betekenis (over opgelegde symboliek gesproken).

Intrigerende en boeiende film, alweer. Kim Ki-Duk is in korte tijd uitgegroeid tot één van mijn favorieten.


avatar van Movsin

Movsin

  • 7649 berichten
  • 8073 stemmen

Ook al zijn de gedragingen van de drie hoofdpersonages, de twee meisjes en de vader, eigenlijk onbegrijpelijk, er gaat van deze film een zekere schoonheid uit.

Het is een spel van menselijke, doorgaans tegenstrijdige gevoelens. Symboliek en droombeelden komen vaak aan bod waarvan de prachtige eindscènes waarin schuld, vergelding, blijdschap en trieste uitzichtloosheid sterke voorbeelden zijn.

Ki-duk-Kim brengt mooie Aziatische cinema : "Spring, Summer...", "3-Iron", "The Bow" en ook deze "Samaritan Girl" zijn er goede voorbeelden van.


avatar van Woland

Woland

  • 4135 berichten
  • 3378 stemmen

Wederom een intrigerend stukje cinema van Kim Ki-Duk. Ik ben het met Movsin eens dat het handelen van eigenlijk alle drie de hoofdkarakters (in ieder geval voor mij) niet goed te begrijpen zijn, net zoals dat ook in Seom bijvoorbeeld zo was. Maar ondanks dat vertelt Kim er wel weer een interessant verhaal mee, over liefde, wraak en over controversiele en verboden vormen van seksualiteit, En wederom is het een fraai gefilmd, prima geacteerd werkje wat blijft boeien waar lang niet altijd uitgespeld wordt wat er aan de hand is, maar die ambiguiteit maakt het juist interessant. Reden genoeg om in de toekomst meer van Kim Ki-Duk te gaan bekijken.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8187 berichten
  • 4630 stemmen

Samaria is een pakkend drama over twee tieners die hun lichaam verkopen om geld te verdienen om naar Europa te gaan. Het opent de deuren voor een aantal perverten al blijken ze behalve hun seksuele daad al bij al nog normaal te zijn. Ki-duk Kim pakt opnieuw uit met een toppertje, sereen en beklijvend, zoals we dat van hem gewoon zijn. Een aantal shots zijn ijzersterk zoals de twee douchescènes van de twee (naakte) meisjes, alsof ze de viezigheid of de zonden van hun lichaam wensen te spoelen.

Wanneer één van hen overlijdt, neemt het andere meisje het over. Wanneer ze de laatste wens van het stervende meisje tracht in te lossen door haar laatste minnaar bij haar te brengen, zie je er de onverschilligheid er vanaf druipen. Enerzijds druipt de schaamte en de hulpeloosheid er vanaf, anderzijds viert de inverschilligheid hoogtij waarbij de man eerst nog eens een vuile plek van zijn auto te vegen en rustig een sigaretje op te steken.

Het verhaal van de onteerde en ontgoochelende vader is treurig. Hij, met een dilemma tussen woede en liefde, zoekt de mannen op die zijn dochter neuken, eerst nogal luw, later steeds gewelddadiger. Vooral de scène op het appartement bij de hoerenloper en zijn gezin was erg confronterend.
Zij, die eerst al een soort pooier werkte voor haar vriendin, wordt na haar dood de hoer. Zowel vader als dochter worden iets wat ze niet wensen te zijn. Én ook de oudere mannen worden in een positie gedwongen waar ze geen weg mee weten wanneer ze zelf betaald worden voor de seks.

Het einde is verrassend. Eventjes was ik helemaal weg van de droom en wordt de kijker op een dwaalspoor gebracht. Alles lijkt goed te komen, de band tussen vader en dochter is gebroken, maar kan worden hersteld om dan ineens met een nieuwe plottwist te komen. De schaamte en de ontering bij de vader is te groot en hij besluit haar achter te laten. Aangrijpend en sterk einde! Één ding is me niet helemaal duidelijk omtrent de religieuze katholieke inbreng in de film, kan ik niet helemaal plaatsen.
Ik moet Ferdydurke en Black Math bijtreden: ook Ki-duk Kim heeft heel snel mijn filmblik verruimd. Op korte tijd mijn vierde film. Met Pieta wacht me binnenkort een vijfde. Nog geen enkele ontgoochelde. Wederom een sterke 4,0*!


avatar van Flavio

Flavio

  • 4433 berichten
  • 4705 stemmen

Prima Ki-duk Kim weer, ik heb nog geen slechte film van de man gezien. Samaria is een vrij wonderlijk verhaal met een sterke religieuze (katholieke) ondertoon: dat blijkt al uit de titel en poster, maar ook de devote glimlach van de jonge prostituee Jae-yeong, de anekdotes van de vader over wonderen en de nodige symboliek wijzen die kant op.

Jae-yeong begint als een soort Maria Magdalena maar is uiteindelijk -na haar zelfopoffering- eerder een Christus figuur. Na haar dood laat Yeo-jin haar aanvankelijke weerzin varen en treedt in haar voetsporen om "goed te doen"- wat in haar naïviteit betekent alle klanten van Jae-yeong weer af te gaan en terug te betalen. De vader is daarentegen een soort wraakengel, die steeds verder gaat met het beschermen van zijn dochter. Natuurlijk is het niet realistisch dat hij zijn dochter haar gang laat gaan maar ook bij hem is er sprake van een vorm van boetedoening: zijn vrouw is overleden, hij is verantwoordelijk voor de opvoeding van zijn dochter en heeft kennelijk gefaald.

Niet Kim's beste film, hij geeft zoals wel vaker symboliek voorrang op realisme maar drijft dat hier te ver door imho, waardoor de acties van de protagonisten de hele film door onlogisch aanvoelen. Neem de laatste scène: een mooi beeld natuurlijk de haperende en uiteindelijk vastzittende auto bestuurd door de rijbewijsloze Yeo-jin, maar geen vader zou zijn dochter op die manier achterlaten. De soundtrack is best mooi maar inwisselbaar met talloze andere Aziatische films.

Fisico schreef:
De schaamte en de ontering bij de vader is te groot en hij besluit haar achter te laten.


Ik dacht dat hij zijn vrienden bij de politie belde om zich te laten arresteren? Maar ik kan het fout hebben, het is niet echt duidelijk.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87189 berichten
  • 11936 stemmen

Fijne herziening.

Het valt wel op dat dit een iets timidere film is tussen de rest van de Ki-duk films, het is dan ook niet zo verrassend dat de film een beetje ondergesneeuwd is geraakt. Maar toch moet hij niet erg veel onderdoen voor Ki-duk's ander werk. En z'n typische pre-inzinking kenmerken zijn dan ook duidelijk aanwezig.

Dat wil zeggen fijn drama, met hier en daar wat scherpere kantjes. En een sterke focus op de personages, meer nog dan op plot en themas. Het zijn vooral de situaties die bijzaak zijn, en enkel dienen op de personages met kleur en invulling te geven. Misschien niet zo leuk voor mensen die op een vlot plot zitten te wachten, maar ik kan er mij niet aan storen.

Verder erg sterk acteerwerk en een opvallend mooie soundtrack. Ook het einde is een duidelijke meerwaarde. Niet alles wordt mooi afgerond, maar toch voelt het "af" aan. Erg makkelijk aan te raden aan fans van Ki-duk deze film, de rest kan beter beginnen met wat bekendere films denk ik. Maar een positieve herziening die aanzet om snel wat andere Ki-duks te gaan herkijken.

4.0* en een uitgebreide review


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2998 berichten
  • 7681 stemmen

Dit drama volgt het drieledige patroon van zonde, vergelding en loutering. In het eerste deel gelooft Jae-yeong dat ze in navolging van de boeddhistische courtisane Vasumitra mannen een staat van verlichting kan doen bereiken via haar aanrakingen. Dat is naïef. Ze neemt alles luchtig op, kent geen schuldbesef en sterft met de glimlach op de lippen. Wanneer ze de eerste keer een potlood door dat raam gooit, is dat een voorafspiegeling van haar zelfmoord. Haar enige momenten van intimiteit beleeft ze met Yeo-jin. Deze lijkt verliefd op haar vriendin en jaloers op de klanten. De actrices werden negentien en eenentwintig, maar hun personages zijn wellicht zestien of zeventien. In de making of is de ene steeds aan het giechelen en krijgt de andere een huilbui, waaruit blijkt dat hun personage bij hen past.

In het tweede deel probeert Yeo-jin als een barmhartige Samaritaan haar gewonde vriendin te redden. Zij kent wel een soort christelijk schuldbesef en wil op eigenzinnige wijze boete doen voor de zonden van iemand anders. Als dat geld terugbetaald is, zijn de zonden van Yeo-jin ongedaan gemaakt, lijkt ze te denken. Wanneer ze dat adressenboekje laat vallen, stemt ze in met de wraakacties van haar vader, die een toenemende mate van geweld kennen. Het meest intense wraakmoment is wanneer hij een klant aan de schandpaal nagelt die de rol van voorbeeldige huisvader zat te spelen.

De vader heeft het moeilijk om de realiteit te aanvaarden. In zijn ogen is Yeo-jin nog steeds z'n kleine meid. Ze slaapt nog met een teddybeer en hij wekt haar met een zachtaardige bewerking van Satie. Op het einde bereikt hij een vorm van loutering. De rijles geeft aan dat hij aanvaardt dat z'n dochter volwassen wordt en zelf aan het stuur zal zitten, letterlijk en figuurlijk.

Bepaalde beelden blijven bij: de meisjes die naast een rij blauwe beelden zitten, de douche als uitvergroting van de tranen, de herfstbladeren die de auto's bedekken, de waterdamp die opstijgt uit het meer... Twee keer wordt de realiteit onderbroken: wanneer Yeo-jin haar overleden vriendin ziet door het raam, en de nachtmerrie waarin ze zichzelf vermoord ziet worden. Het is een commentaar op maatschappelijke wantoestanden, maar ook een zoektocht naar spiritualiteit en volwassenwording.


avatar van Duke Nukem

Duke Nukem

  • 1529 berichten
  • 1827 stemmen

Pas na een tijdje kijken, besefte ik ineens dat ik deze film ooit al eens gezien had. Een mooi Zuid-Koreaans drama met religieuze (Boeddhistische en Christelijke) elementen. Erg mooie jonge meisjes, die de onschuld en naïviteit perfect weerspiegelen, vooral het meisje dat met een glimlach op het gezicht sterft.


avatar van jipt

jipt

  • 3407 berichten
  • 3135 stemmen

Lang geleden dat ik iets van Kim Ki Duk zag. Ik blijf het mooie contemplative cinema vinden, maar ik kan niet altijd alles in één keer plaatsen. Hoewel dat laatste natuurlijk niet erg hoeft te zijn en het nodigt uit tot herziening. 3,5*


avatar van Boenga

Boenga

  • 2445 berichten
  • 1423 stemmen

De suicide-with-a-smile, het vriendinnetje dat dan met het slechtoffer op de rug weghuppelt in plaats van er hulp bij te halen, de pooier die haar afkeer van de daad niet onder stoelen of banken steekt maar die dan plots om een totaal absurde reden zelf prostituee wordt, de vader die door z'n reacties op wat gebeurd is toont dat hij eigenlijk helemaal niet geschikt of bekwaam is voor zijn beroep als politieagent,...
Dit soort van overdaad (aan symboliek ?) weerhoudt me er van om mee in het verhaal te gaan en hier echt van te genieten.
Het wordt allemaal moot in beeld gezet, en er zijn wel een aantal bijzondere en best wel sterke scenes (zoals het bezoek aan 'het gezin', en de laatste vijf minuten met de droom het meisje en de afsluiter), maar... het is gewoon not my cup of tea.