Samaria (2004)

Heerlijk drama was dit, van een regisseur die me steeds meer en meer begint aan te spreken.

Ki-duk Kim is de man die het imago van de Koreaanse cinema terug op pijl brengt. Hij weet steeds zeer interesante als pijnlijke situaties op het scherm te toveren, met veel gevoel voor contrast. Dikwijls zeer ingetogen en gevoelige scenes pal tegenover knalharde feiten. Verder weet hij ook z'n acteurs tot topprestaties te dwingen, wat in deze film ook duidelijk te merken is. Zeer mooie rollen voor beide meisjes en de vader.

Het enige wat ik wat minder vond was de presentatie. Effectief, sober en afgewerkt, maar buiten enkele shots in het begin en het einde, is het allemaal net iets te beproefd. Zo zijn sommige van de natuuromgevingen die hij gebruikt prachtig, maar soms ook een beetje banaal, en mist de schoonheid dikwijls z'n doel, omdat het maar een beeld op een scherm blijft. Maar da's verder een zeer klein minpuntje, dat niemand hier hoeft op te blazen.

Prachtige film, dikke 4*. Ik wil meer van deze man.

Prachtige, poëtische film. Subtiel en ingetogen, maar tegelijkertijd hard bij de strot grijpend. Perfecte soundtrack. Nu al één van de betere films van het jaar.

We zijn het nogal eens met z'n allen geloof ik

Ik had na Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring op iets meer gehoopt, maar zeker een erg mooie film.

Wel plots een ranzige poster ...

Ja, ik vond de vorige ook mooier.

Zeker niet! Deze past stukken beter bij de film, en het belangrijkste personage staat erop.

Ik zie niets ranzigs btw..

Veel te rozig, fleurig en zelfs soft-erotisch als je het mij vraagt. Geef mij maar die ietwat donkerdere poster.

Deze is toch wel toepasselijker.

Waar de ene 'donkere' meer weghad van misleidende teaser, is deze thematisch geschikter, vanwege de Christelijke referentie.

De film is net als het karakter van de vader;

Grotendeels ingetogen en subtiel met plotselinge explosieve en confronterende momenten.

Exact. Vond deze film dan ook erg op bv. Hana-Bi lijken.

Datzelfde gevoel had ik rond het einde, als ze naar het platteland gaan.

Helemaal mee eens, alleen plaatsen wij daar andere visuele beelden bij denk ik . Dit noem ik niet ingetogen, maar schreeuwerig en smaakloos.

Voor zover ik me herinner was die referentie trouwens boeddhistisch, of heb ik dat slecht onthouden ?

Oke, enige vorm van logica was weer in geen velden of wegen te bekennen, maar naarmate de film vorderde heb ik de aandacht daarop maar verslapt en me gericht op de rest van de film. Prachtig gemaakt weer, met enkele erg aangrijpende scenes.

Het verhaal zit me toch niet helemaal lekker, maar dat wordt weer redelijk gecompenseerd.

Voorlopig 3,5 ster.

Donderdag 6 januari in Images, Groningen om: 19:30. Who is with me?

aarg, ja ik had heel graag willen gaan! Maar ik had al een andere afspraak.

Ik ga hem wel in Rotterdam kijken.

Ben jij nog wel geweest?

Toch meer verwacht van Kim Ki Duk na Spring, Summer, Fall. Het verhaal was behalve ongeloofwaardig ook een beetje te melodramatisch. Brave huisvader ontdekt dat zijn snoezige dochtertje met oudere mannen slaapt terwijl ook nog eens zijn vrouw dood is gegaan.

Het geheel was te plakkerig en niet hard en beklemmend genoeg.

2*

Wel extreem mooi gemaakt, niet?

Ik kan me vrij veel scenes nog levendig voorstellen, dus heeft misschien toch meer indruk gemaakt dan ik aanvankelijk dacht.

Dat vind ik wel meevallen. Ik had op esthetisch gebied veel meer verwacht na Bom Bom... .

Ik vind het echt vreselijk frustrerend dat ik de films van Kim Ki-Duk maar niet begrijp. Samaria, Bin-Jip en Spring, Summer, Fall, Winter and Spring heb ik nu gezien en iedere keer vind ik het enorm knap gemaakte films, erg boeiend, maar aan het einde ben ik onzeker en blijf ik me afvragen wat de regisseur wilde zeggen. Anderen lijken het zo makkelijk te vinden, en als ik hun meningen lees besef ik meestal hoe mooi de film nou echt was. Ook hier: wat wilde de vader bereiken met de tocht die hij en zijn dochter maakten? Was het een poging om de volwassenheid van zijn dochter te ontdekken (en haar er daarna alleen voor te laten staan)? Was ze er uiteindelijk toch niet klaar voor? Dat spookt er onder andere door mijn hoofd. Gek word ik ervan.

Net als in The Isle is één van de hoofdthema's in Samaritan Girl: het onvermogen om te communiceren.
De vader nam zijn dochter mee op die trip om dichter tot elkaar te komen.

Ja, dat zat er inderdaad ook in! Verder lees ik dat de vader haar dochter haar onschuld/"maagdelijkheid" probeerde terug te geven. Uit de droomscene blijkt dat het vergeefs is, hij draait haar eerder haar nek om. Aan het einde staat ze er dan ook niet klaar voor, ze kan haar vader niet bijhouden als ze dat probeert. Op die manier zou je toch van een droef einde kunnen spreken. Erg mooi, maar waarom kom ik daar niet op als ik de film kijk?
Ach, misschien komt dat nog wel eens.

Weer een mooie film van Kim Ki-Duk. Maar toch wel wat minder dan Bin-Jip en Spring, Summer....

Deze film vond ik net wat minder ontroerend en net wat minder trefzeker dan die andere twee. Vooral In Bin-Jip werken de hard zacht tegenstellingen beter. En visueel zijn beide anderen ook mooier.

Maar dat is verstandelijk zoeken naar een verklaring voor een gevoel. Mooie film, maar zal in zijn hoop ik lange carriere geen hoogtepunt blijken.

Ruim 3.5*

Dan vind ik 3,5* veel als het gevoel tussen vader en dochter (waar de film op drijft want de uitvoering is sober) niet doorkomt.

Of kunnen zich makkelijker over het "ik snap niet alles"-gevoel heenzetten, en toch genieten van al het moois.

Misschien, maar er is toch best een verschil tussen "niet alles" en "heel weinig", als je begrijpt wat ik bedoel. Maar misschien is het beter om me er wat minder op te concentreren, de films zijn inderdaad ontzettend mooi op zich.

Maar dat komt nou net wel door wat mij betreft. Bovendien vind ik het niet het enige waar de film op drijft.

Ok...dat kan. Het beoogde gevoel vond ik te sentimenteel en melodramatisch om er wam of koud van te worden.

Welk beoogd gevoel van de film heeft jou niet bereikt?

Ik vind het vooral een minder meeslepende film, een minder origineel verhaal en een minder visuele film dan de Ki-duks die ik beter vond. Ik had ook wat meer tijd nodig om in de film te raken, zeker met het begin had ik een beetje moeite. De film drijft ook meer op dialoog en dat beviel me minder. Desalnietemin heb ik toch behoorlijk zitten genieten. En mijn kritiek op deze film klinkt me eigenlijk vrij snel negatiever in de oren dan ik het bedoel.

De film komt gewoon net een beetje tekort om hem heel goed te vinden.

Toegegeven: Samaria is minder dan Bin-Jip, maar dat neemt absoluut niet weg dat dit weer een zeer bijzondere film is van Ki-duk. Regelmatig weer met open mond gekeken en eerlijk gezegd vond ik het ontbreken aan logica in deze film wel meevallen? Bijzonder sfeervol wederom en op momenten ook weer zo heerlijk vindingrijk. Ik heb er weer zeer van genoten, op naar de volgende van Ki-duk.

Nooit van de film gehoord, maar wat een gave poster!

Vond de eerste driekwartier erg matig, was ik bang dat deze film de Lilya-4-ever kant op zou gaan. Langzaam ging de film gelukkig richting de kant die ik kende van m'n vorige 2 Ki-duk Kim's en vooral richting het eind zaten er toch wel een paar prachtige scenes tussen vader en dochter. Maar overall vond ik het toch een beetje karig, zag ook visueels veel minder vaak mooie dingen dan in Bin-Jip en Spring.

Een 3, maar ik ga zeker wel meer kijken van deze meneer.