Meningen

Bloederige, van-dik-hout-zaagt-men-planken oorlogsfilm, qua plot erg dunnetjes maar qua visueel spektakel best oké. Voor een film van twee uur en een kwartier biedt het verhaal echter simpelweg te weinig interessant materiaal. De personages zijn ook nogal schematisch uitgewerkt. De aktiescenes zijn gelukkig intens en spannend en de grimmige sfeer van het geheel zorgt er dan toch wel voor dat de film enige indruk maakt. Binnen het beperkte genre van de tank-film is deze Fury al met al een welkome aanwinst, al zijn genregenoten als The Beast Of War en Lebanon stukken beter.

Redelijke thriller met bovennatuurlijke elementen, niet één van Brian De Palma's betere films, maar wel interessant en vermakelijk. De cast is prima; het voornaamste probleem van de film is de lengte. Er had zeker een half uur uitgekund. Bepaalde scenes duren veel te lang of zijn volledig overbodig. Neem bijvoorbeeld de autoachtervolging uit het begin- niemand zou deze scene missen wanneer deze uit de film geknipt zou zijn. Het voegt niets toe. Visueel pakt De Palma minder spectaculair uit dan in zijn latere films, al zijn er hier en daar wel wat coole shots. Vooral de lange slowmotion scene waarbij Amy Irving ontsnapt uit het huis is erg mooi gedaan. En dat extreem bloederige eindshot blijft natuurlijk geweldig.

Prachtig onderkoeld en subtiel aangrijpend komisch drama, met een onvergetelijke rol van Gunnar Jonsson. De film treft vanaf de eerste minuut precies de juiste (licht absurdistische) toon en weet met veel kleine, ogenschijnlijk weinig belangrijke momenten heel veel te zeggen. Visueel zit het ook allemaal piekfijn in elkaar. Topper uit IJsland.

Daar ie ie weer: de altijd moeilijke tweede film. Regisseuse Miranda July vertilt zich hier flink, met als resultaat een arty-farty, licht surrealistisch komisch drama dat feitelijk niet veel om het lijf heeft. Toch heeft de film vreemd genoeg zo zijn momenten en wint het geheel gaandeweg aan kracht. Vooral de meer maffe momenten hebben een aangenaam, haast David Lynch-achtig sfeertje dat ik wel kon waarderen. Het is allemaal net niet genoeg om er een geslaagde film van te maken, maar al met al wel een interessante mislukking.

Pijnlijk grappige documentaire over het tot mislukken gedoemde Fyre Festival, dat eind 2016 werd aangekondigd als een luxueus muziekevenement op een tropisch eiland. Naarmate de dag van het festival nadert durf je eigenlijk amper te blijven kijken. Er gaat zoveel fout voor en achter de schermen dat je het gevoel krijgt naar een naderende treinramp te zitten kijken. Maar onderhoudend is deze goed gemaakte documentaire zeer zeker.