Meningen

Verdomme. Ik had ook op mn eigen voorgevoel moeten vertrouwen over deze film ipv afgaan op de commentaren hier.

Uitermate suf sentimenteel geneuzel dit. Meh.

-edit- afwaardering sluit ik zeker niet uit. de film kom qua goedkoop effectbejag in de buurt van Boy in the Striped Pyamas..

Ik vond het ook grotendeels een erg fijne en sfeervolle film. Vooral de verhaallijn met Winslet (misschien wel haar beste rol) en Wilson is zeer goed.

Maar de film vliegt af en toe een beetje uit de bocht met veel te karikaturale personages en dito acties die lijken op een soort matige poging tot zwarte humor die helemaal niet in de film past.

Dat pedofielengedoe was er ook een beetje teveel aan.

Maar dat einde... . . ahaha, die beauty-pageant, lang niet zo gelachen bj een film. Was er waarschijnlijk wel voor in de stemming of zo.

Brengt het naar 4*.

Het probleem met de Die Hard films (en vooral deze) is dat ze niet echt iets onderscheidends hebben van andere actiefilms. het is me dan ook een raadsel hoe ze maar liefst 4 delen hebben kunnen maken. Buiten Bruce Willis als stoere agent is er werkelijk niets dat anders is dan andere actiefilms.

In actievervolgseries is er altijd wel iets dat onderscheidend is van andere films, de hele verhaallijn en karakters in Lethal Weapon, Personages, sfeer en setting in Batman, Boksrise en fall in Rocky etc.

In Die Hard gaat het gewoon om een agent die een zaak moet oplossen, net zoals in duizenden andere actiefilms. In dit deel wordt er dan ook nog eens nauwelijks aandacht aan zijn personage gegeven, McClane is bijna volledig inwisselbaar voor welke andere agent dan ook.

Het enige is misschien zijn YIPPEE KI YAY MOTHERFUCKER!! oneliner, die hij met het schaamrood op de kaken uitspreekt.

Maar goed, het voordeel van die Die Hard films is dan wel dat er gewoon een hele lading geld ingesmeten wordt waardoor er wel heel erg vette actie te zien is. En dat is natuurlijk heel wat waard in zo'n film.

Kleine 3 sterren dan maar.

Vrij aardige film, maar wat kappeuter al zegt: het gaat allemaal wat te makkelijk.

Nu is de ETA ook weer niet zo'n super georganiseerde organisatie, maar dit was allemaal wel erg naief.

Toch was het prima te kijken, mede door Noriega die zijn rol goed speelt en ook een leuke rol van Patrick Bruel.

En die ETA-chick die hem verleid, , ik zou er ook terrorist van worden.

Is tot een bepaalde hoogte zeker waar. Maar het belangrijkste is om niet alleen zo'n plotje in elkaar te flansen maar het vermakelijk/spannend/boeiend uit te werken.

Wat nogal een kwaliteitsverschil tot gevolg heeft.

In dit geval was het wel een aardige film, typisch Hitchcockiaans ideetje, vleugje Usual Suspects, dat werk.

Het ziet er allemaal prima uit en de personages zijn wel oke.

Maar het leunt teveel op een concept om echt goed te zijn. Spel en vooral regie zijn duidelijk niet het werk van echte toppers.

Maar al met al wel leuk om zoiets eens van eigen bodem (bijna dan) te zien.

Wat bij herziening vooral opvalt aan deze film (buiten dat het erg plezierig wegkijkt), is toch James Mason. Ook andere rollen die ik van de man ken zijn briljant (ander hoogtepunt: Odd Man Out), maar hier is hij toch wel uitzonderlijk goed. Hoe is het mogelijk dat hij hier geen Oscar voor kreeg.

Bovendien spreekt niemand zo prachtig perfect Engels als hij

Ook Sellers is weer heerlijk grappig.

Tja, waarom deze acteurs dan weer niet genomineerd zijn voor Oscars begrijp ik dan weer totaal niet. Ijzersterk staaltje acteerwerk.
Nu is Blethyn natuurlijk sowieso één van de beste actrices around, maar ze krijgt hier toch wel heel sterk tegenspel.
Af en toe met ingehouden adem zitten kijken.

Verhaal weet het allemaal goed klein te houden en trapt niet in allerlei op de loer liggende valkuilen. Ik was ook erg blij dat de 2 kinderen niks te maken hadden met de aanslagen, dat zou nogal een domper zijn geweest.

Verder misschien redelijk voorspelbaar, met af en toe een iets te overduidelijk scripthandigheidje (Guernsey ) , maar toch zeer de moeite waard.

Prima film. Vooral Chris Cooper is weer erg goed en hoewel hij af en toe wat traag lijkt heeft elke scène wel een functie. Zoals Chrissie al zei vond ik ook de scene met McDormand de enige onnodige scène. 3,5 ster

Vond het toch wel lastig om het 'America, fuck yeah!!' gehalte er uit te filteren.
Met name aan het begin spat de stoere all-American boys testosteron van het scherm en zie je vooral Talibannetjes met ogen waar de duivel uit springt.

Dat wordt naar het einde toe een beetje houterig genuanceerd via er zijn toch heul lieve moslims! in het dorp.

Vooral technisch gezien een goede film. En de battle zelf maakte wel indruk. Qua verhaal eigenlijk wat te lomp.

Ik had werkelijk geen idee waar dit over zou gaan en dan komt die beginscene.. zwart-wit.. een cowboy slapend op de plain.. 'oh, een ouderwetse western', denk je.
en dan opeens die straaljagers haha

Vervolgens komt ook nog de naam van Dalton Trumbo in beeld en dan weet je dat je naar iets toch wel aparts gaat kijken. Duidelijk een soort overgangsfase tussen de oude western en de nieuwe wereld inclusief alle maatschappelijk beslommeringen. Vrijheid kwijt, regels, menselijkheid weg.

Helaas was het laatste half uur nogal staandaard, een soort First Blood.

Ik had eigenlijk niet zo veel van deze film verwacht aangezien ik hier wat termen rond zag gaan waar ik absoluut niet van houd.

Daarna de recensies maar met een half oog gelezen. Nu ik deze film heb gezien vraag ik me echt af wat ik gemist heb.

Amelie-kopie? te lang? kitsch? irritante Tautou? imbeciele jongen? misplaatst oorlogsbeeld?

Heb ik nergens teruggezien. In plaats daarvan wel een subliem gemaakte film (wat je van Jeunet ook wel verwacht), maar daarbuiten ook een erg aandoenlijk verhaal vol creatieve en kleurrijke situaties (ansichtkaartenesthetiek my ass, het hoeft niet allemaal realistisch te zijn om er prachtig uit te zien) met een hoop vaart, humor, liefde en voor mij een echt filmgevoel wat ik tegenwoordig niet zo vaak krijg.

Maar goed, als er geen dubbele filosofische lagen voor het oprapen liggen en men gewoon wat moois wil vertellen mist de film een ziel schijnbaar.

Helaas bleef het niveau toch niet helemaal als de eerste aflevering, al is de laatste, vierde aflevering zeker zo leuk.

In het midden zakt het een beetje in. Het probleem met de verhaalopbouw is dat elke aflevering bijna op zichzelf staat. Telkens is er een ander persoon die binnen een bepaald tijdsvak vertelt over zijn/haar ervaringen met crimineel Harry Starks.

Op zich best origineel, maar je verliest een beetje de rode draad helaas.

Wat de serie toch redt en ver boven het gemiddelde houdt is het ge-wel-dige en ook prachtig gespeelde personage van Harry Starks. Echt briljant. .

Ik lachte me echt dood met Harry. Hij is een bijna larger-than-life gangster in de jaren '60 die graag meer wil zijn, zich onder de rijke elite wil scharen, waar hij echter als brute gangster met Oost-Londens accent natuurlijk nooit echt geaccepteerd wordt.

Aan de ene kant is hij oprecht naar zijn vrienden toe, erg blij en emotioneel met z'n nieuwe relaties en heeft het beste met hen voor,

aan de andere kant is hij echt gruwelijk en hard als hij het idee heeft dat iemand, ook al is het een vriend, hem probeert te naaien.

Daarbovenop is hij buiten zijn wrede gangsterimago ook nog eens Joods en niet te vergeten openlijk homoseksueel. Het mooie is dat het hem echt geen zak interesseert wat iedereen daar over denkt want hij is toch voor niemand bang. . Levert enkele prachtige scenes op.

Alleen al om Harry is het de moeite waard om te zien.

Best wel vermakelijk filmpje, maar toch iets te kort naar mijn idee, waardoor het allemaal wat te snel uitgewerkt wordt.

Leuk om al die broers samen te zien, maar wel wat vreemd om Robert Carradine naast zijn stoere broer David te zien , die zelf natuurlijk uitermate geschikt is voor dergelijke rollen.

Robert staat toch altijd als 'nerd' in mijn geheugen gegrift (wat ik zelfs al heb als ik toevallig langs een Lizzie McGuire aflevering zap).

Hij komt bij mij nooit van dat stigma af .

Fijne film ja, beetje in de traditie van de Tennesse Williams films, maar dan van Faulkner .

Broeierigheden in het zuiden van de US compleet met rijke landeigenaren, familie-intriges, zwarte bedienden en Southern Belles. Altijd fijn voor op de zondagmiddag.

Orson Welles is duidelijk het hoogtepunt van de film, heerlijke rol.

Nogal matige film. En dat komt niet door het weliswaar uitgemolken, maar toch geinige verhaaltje of de actie die vrij redelijk is, maar vooral door de erg, erg infantiele humor waarmee de film doorspekt is, zelfs naar Sandler maatstaven.

Zeer vervelend.

Mwa, beetje tegenvallend toch wel. Het is toch wat minder subtiel in elkaar gezet dan de gebruikelijke Britse topfilm.

Broadbent is natuurlijk wel weer erg goed, maar alle beweegredenen vliegen, mede door het nogal snel springen in de tijd, van hot naar her.

Dat katholieke besef van hem lijkt er soms ook nogal met de haren bijgetrokken en opeens die complete omslag van zijn vrouw??

Deels geslaagde film. Vooral uit filmisch oogpunt.
De sfeer is uitermate geslaagd door het camerawerk en zaken als kadrering en sound design.

Maar het verhaaltje laat wel serieus te wensen over helaas. Wel jammer want als het om horror gaat heb ik dergelijke films het liefst.
Het begint nog wel aardig maar na een half uurtje begint het toch wel echt een onsamenhangend samenraapsetje te worden.

Voorts voelt Nic Cage als de psycho een beetje gimmicky.

Na Act of Killing is dit meer een persoonlijke benadering.

Familieleden van vermoordde 'communist' die de slachters en hun nabestaanden confronteren met hun daden.

Dat levert pijnlijke, spannende, confronterende en onvoorstelbare gesprekken op.

De dreiging die sommigen van hen uiten dat het gewoon zo nog weer zou kunnen gebeuren is ijzingwekkend. Ook de hintjes dat de VS er wel het nodige mee te maken hebben zijn veelzeggend.

Ben het daar wel een beetje mee eens. De film was wel vermakelijk maar had er stiekem wat meer van verwacht.
De rol van Cantona was inderdaad niet zo geslaagd als ik had gehoopt..
En verder voor een Loach nogal simplistisch, hoewel het einde met 'de Cantona's' wel grappig was.

Ook Evets speelt het zeker goed.

Film met een typisch '70s sfeertje. Ondergetekende houdt er wel van. Ik las dat hij destijds nogal controversieel was. Kan ik me wel iets bij voorstellen (wat betreft het einde dan). Eerlijk gezegd heb ik nog nooit een film als deze gezien, het verhaaltje is in principe simpel, maar er komen allerlei bizarre bij-plotjes om de hoek kijken. het hele rugziekte-gebeuren, de homo annex zwaar verliefde lover, Gere is behoorlijk doorgedraaid etc. Ik had dan ook het idee dat de maker iets teveel hooi op zijn vork had genomen, vandaar misschien ook de overdreven lengte. Toch was het geheel redelijk origineel en goed gespeeld. Grappig ook dat Diane Keaton 'The Godfather' zit te lezen in die bar . Ik ben benieuwd wat anderen van deze film vonden.

Tja, moeilijk te beoordelen voor mij. Het verhaal deed me nog steeds weinig tot niks, maar dat was niet zo'n verrassing. Wel vond ik in dit deel het oversentimentele gedoe bij vlagen erg irritant.

Verder is het gewoon schitterend gemaakt, het switchen tussen de verhaallijnen is prima en Minas Trith (of zoiets ) en de slag daarbij...nou, ik heb met verbazing naar het scherm zitten staren. Geweldig gewoon.
Ik herinnerde me niet echt veel meer van de verhaallijnen uit de vorige 2 films, maar die waren gelukkig makkelijk weer op te pikken. Ik bekijk deze films ook meer als actiefilms omdat ik het fantasy-aspect vaak gewoon niet begrijp, bijvoorbeeld:
Ik snap niet zo goed waarom Gandalf (die toch aardig wat magische trucjes had uitgehaald in de vorige delen) niet gewoon wat tovert of zo zodat het vechten wat makkelijker wordt. En waarom die leider van de tegenstander denkt Gandalf wel effe mores te leren, terwijl hij helemaal geen trucs kan. Het Pirates of the Caribbean-achtige dodenleger vond ik overigens erg zwak in vergelijking met de visuele kracht van de rest van de film.

Over het einde zal ik maar niet beginnen

De drie delen over het geheel bezien vond ik het best wel vermakelijk en vaak prachtig om te zien.

Het grote probleem voor mij waren denk ik die Hobbits. Ik kan die 4 ventjes gewoon niet uitstaan. Erg irritant, niet sympathiek of zo, erg dom (vooral die twee gasten die de ring niet hebben), kinderachtig sentimenteel en ...tja..ze zien er gewoon niet uit.
Ik vond ze niet echt cool of zo (wat misschien wel de bedoeling was) maar het interesseerde me ook absoluut niet of ze dood gingen of whatever. Overigens: Waarom trouwde die Sam eigenlijk met zo'n oud wijf, is daar ook een verklaring voor?

Ik vond dit wel het beste deel (misschien gedeeld met deel 2) en houd het dan maar op 3,5 ster.

Kan me wel goed vinden in Onderhonds woorden. Nogal sterke, heerlijk zwartgallige komedie/drama (actie/thriller wat hierboven staat moet aangepast worden denk ik).

Cage is echt geschikt voor deze droge, cynische rol en de film kent enkele gouden scenes Dat weggeven van die gratis wapens, dat strippen van dat vliegtuig in Afrika . Beetje vreemd dat mensen de zwartkomische noot zo zwaar op de maag ligt. Als je van tevoren al niet weet hoe immens slecht dit wereldje in elkaar steekt, is er toch echt iets mis met je, dat hoeft deze film me echt niet te vertellen, en doet het ook (bijna) niet.

Ik moet wel zeggen dat bepaalde subplotjes me niet helemaal bevielen gedoe met broertje, matig gecaste Ethan hawke wiens rol eigenlijk ook niet veel voorstelde daarom dikke 3,5 ipv 4.

Beetje vreemde film.

Het hele bizarre en gekende verhaal is natuurlijk behoorlijk serieus maar lijkt hier af en toe een soort comedy-strekking te krijgen. Soms werkt dat ( Dead ) maar geregeld ook niet.

Verder vooral jammer dat de muziek van Mayhem zelf (toch behoorlijk heftig) en de rest van de black metal scene er eigenlijk nauwelijks in voorkomt.

Wat overblijft is een beeld van een groepje totale debielen die hoe je het ook wendt of keert (en dat mis je dus eigenlijk) een heel grote invloed op de metal hebben gehad.

Keek wel lekker weg verder.

Haha, wat moet je hier nu van zeggen.

Heb wel geregeld moeten glimlachen om die gladde aal Silvio van wie elke vorm van kritiek lijkt af te glijden.

Maar waarom nu deze sfeerschets van 2,5 uur? LIjkt me echt een gevalletje final cut van de regisseur want studiotechnisch is het volstrekt nutteloos.

Springt van oeverloos gedraal naar lekker villeine visie op politiek in Italie.

Bizar en lastig filmpje.

Inderdaad. Eindelijk weer eens een volwassen avonturenfilm zonder kinderachtige humor, vergezochte onzin en onnozele actie.

Kende dit verhaal ook totaal niet maar de film is zeer vakkundig gemaakt en verveelt ondanks de lange speelduur absoluut niet

Mja, enigszins mee eens. Ik vind het hele verhaal best interessant, maar Garcia lijkt er iets episch van te willen maken, terwijl het script daar niet goed genoeg voor is. Teveel onduidelijke beweegredenen van personages, te snelle omschakelingen en zaken die er helemaal niet thuis horen (wat deed Murray daar?).

Ook een beetje jammer dat er niet gewoon Spaans werd gesproken.

Maar ik moet wel zeggen dat het er allemaal zeer mooi uitizet, mooi gefilmd, mooie landschappen, mooie hoofdrol van Garcia en mooie classic beauty Ines Sastre ( ) .

Vond 'm vrij goed. Erg apart en vooral erg goed geacteerd door Johanssen en Murray. Ze komen heel erg natuurlijk over en het mooie aan het verhaal is dat het niet smeuiger of spannender wordt gemaakt dan het is. Aardige sfeertekening ook van de Japanse (mega)stad.

Aan de andere kant is het me toch iets te oppervlakkig om écht goed te zijn.

Jemig wat een gemiddelde...

Het is bij vlagen best vermakelijk hoor, maar wel erg tv-kwaliteit en buiten soms aardige vondsten is dit toch niet echt iets wat me enorm boeit.

Waarschijnlijk wel leuk voor fans van series als Heroes of misschien Lost.

Toch weel heel sterk, een film van alle tijden en erg overtuigend neergezet, de alcoholist. Erg puik werk van Milland hier.

Idd, de muziek was een beetje teveel van het goede, evenals een paar andere stukjes, maar de rest van het verhaal maakte dat meer dan goed. Bij vlagen ademloos zitten kijken tijdens de grote negatieve spiraal in de tweede helft.