Meningen

Dit is absoluut mijn grootste probleem met deze verfilming. Het charmante aan The A-Team was juist dat ze via via werden ingehuurd door een boer die gechanteerd werd of de vrouw van een ex-kameraad of zoiets die haar man kwijt was, dat soort dingen.

Nu is het het zoveelste groepje dat als superhelden zo'n beetje de wereld moet redden of iets in die trant. Stompzinnig en jammer.

Het is zeker wel een geinig actiefilmpje geworden met wat leuke vertolkingen (met name Cooper en Patrick Wilson), maar je moet de serie echt niet in het achterhoofd houden. Wat dat betreft was ik eerder geïrriteerd als ze even het theme-muziekje lieten horen of bekende A-team verwijzingen er in brachten, dan dat ik het leuk vond, puur omdat het verder toch totaal iets anders was.

Kleine 3* dan maar. Ik hoop trouwens dat het geen reeks gaat worden, dit.

Aardig grimmige politiefilm die op zich vrij goed geacteerd wordt.

Had af en toe wel mn bedenkingen bij enkele dubieuze toespelingen in de film.

De manier waarop 'door toedoen van de zwakke overheid' de agenten min of meer genoodzaakt zijn gewelddadig op te treden in steden waar het welig tiert van de hooligans, Roemenen, neo-Nazis, illegalen, moslims en alles op een grote hoop... bijna fascistoïde..

Twee opmerkingen waar ik me zeer ik kan vinden:

1.

Zeer mee eens! Het echte kitscherige is er de laatste films wel af en heeft plaatsgemaakt voor enorm veel visuele pracht en een fijn gevoel voor sfeer en met name stijl.

Hij gaat erg de goede kant op wat dat betreft.

2.

Absoluut. Vooral verhaaltechnisch is het niet helemaal geslaagd en vraag je je af en toe af waarom hij toch in vredesnaam zo moeilijk en ingewikkeld zit te doen. Hou het toch wat simpeler man! Hij verdrinkt soms in z'n eigen pretenties.

Maar ik moet wel zeggen dat de hele sfeer en filmpracht me altijd wel in de film weet te houden en er in ieder geval voldoende gebeurt om je te boeien, ook al is het vaak niet helemaal geslaagd.

Naast Cruz vind ik Blanca Portillo ook altijd een geweldige actrice en Kira Miró is vanaf nu met stip m'n favoriete filmbabe.

Dat ze gewoon Risingson draaiden in de discotheek . Zeer heftig.

Verder inderdaad gewoon een goeie, originele film. Vond hem ongeveer gelijkwaardig aan Vanilla Sky. Dat mag dan wel een remake zijn, maar had ook zeker een aantal gedenkwaardige scenes. Ik hield aan beide films ongeveer hetzelfde gevoel over dus beide 3,5.

Haha, een beetje beknopt omschreven maar hier zit wel veel waarheid in inderdaad.

Het lijkt bijna alsof ze een vrijbrief krijgen hier zichzelf vrij te pleiten.

Oh wat was het toch moeilijk.. oh het was nog nooit eerder gebeurd blabla.

De grote elephant in the room is dan HALLO de hele oorzaak was dan ook dat jullie allemaal de sector zo gedereguleerd hebben dat het totaal niet meer te overzien was.

Pas op het einde geeft men schoorvoetend een beetje toe dat er eigenlijk geen zak is veranderd en het 1 grote perverse prikkel blijft, omdat we dat kennelijk allemaal zo graag willen.

m.a.w. dat 'achterhalen' wat hierboven in het plot staat blijft vooral uit.

Verder beetje een WC-eend docu.

Wel lichtelijk schokkend dat het een andere (en wat mindere) versie van het nummer bleek te zijn dat ik kende. Jammer!

Verder een erg fijn gritty misdaadfilmpje. Wel met de subtiliteit van een bulldozer, maar dat maakt het tesamen met het typische New York sfeertje, de wisselwerking tussen downtown en Harlem en de vele confrontaties tussen de 'niggers' en 'wops' tot een lekker rauw filmpje.

Leuk!

Jezus. Ik had vooraf geen idee waar deze docu over zou gaan..

Indonesie is ook zo'n land waar ik eigenlijk nogal weinig vanaf weet, maar als je dit zo ziet vraag je je af hoe dat zo onderbelicht kan zijn.

Niet alleen is de docu erg goed in het weergeven van de absolute onmenselijkheid (of eerder juist extreme kant van de menselijkheid), maar de manier waarop is ook volstrekt origineel.

Het hele naspelen, de droomsequenties, de trots waarmee alles gebracht wordt. Niet te geloven allemaal.

Unieke docu die inderdaad nog lang veel stof zal doen opwaaien.

Oke, Kos heeft dan ook Adaptation gezien (kwam er eerder niet echt van.)

Originele film, maar ik kan niet ontkennen dat ie me wat tegenviel, ik had er namelijk veel van verwacht, vooral na het geniale Being John Malkovich.

Het hele idee is natuurlijk erg grappig, maar om daar nu een hele film mee te vullen vind ik wat te ver gaan en dan dat einde, wel leuk hoor, dat die broer dat verzint..maar om daar nou zo lang mee door te gaan

De rollen worden stuk voor stuk geweldig gespeeld, maar de grap duurde voor mij iets te lang... Origineel, maar dat alleen doet het niet voor mij. Ik had op wat vermakelijkers gehoopt.

Had vooraf geen enkel idee waar deze film over zou gaan. Begon als een min of meer politieke thriller, maar dan..

Sjongejonge! Wat is dit nou weer voor onzinverhaal??!! mannen met hoeden die door deuren naar parallelle werelden kunnen lopen... komaan zeg! daar kun je anno 2011 toch niet meer mee aankomen?

Jammer van de twee leuke hoofdrolspelers.

Leukste aan de film vond ik dat ze echt gigantisch veel lokaties aandeden waar ik ook geweest ben in New York. Ik zat constant van 'he, daar ben ik geweest, daar heb ik ook gelopen etc.'

Wel aardig, maar deed me iets teveel aan tienerseries als Dawson's Creek enzo denken.

Wat het een beetje ok maakt is de '80s setting inclusief geinige soundtrack die varieert van erg cheesy (Whitesnake, Poison etc.) naar wat beter (Cure, Reed, Mary Jane Girls).

Zo, dit had ik toch niet verwacht voor een film uit 1962.

Nu ben ik toch een groot liefhebber van politieke films, maar dit was toch behoorlijk droge materie! Zo'n lange film over slechts 1 bepaalde stemming in de politieke arena; daar zou je nu niet meer mee aan hoeven komen, vooral niet met zo'n enorme topcast. Welke producent begint daar in hemelsnaam aan?

Al met al zeker wel de moeite waard verder, even buiten enkele iets te karikaturale scenes en personages gerekend.

Laughton is natuurlijk groots in dit soort over the toprollen. Fonda is inderdaad van veel minder belang hier dan ik aanvankelijk dacht en de show wordt min of meer gestolen door mensen als Don Murray en Franchot Tone.

Inderdaad best een leuk idee en een soort van basis voor veel latere romcoms, maar bij vlagen ook echt te oudbollig en zoetsappig ( dat kinderkoortje ) . En uiteraard een geweldig tearjerker-einde .

Maar de hoofdrolspelers zijn leuk (al is Kerr af en toe nogal overdreven bezig) en de setting en lokaties zijn ook oke.

Het ziet er allemaal wel vet uit, maar ik vind het inhoudelijk een nogal wazige serie.

Het lijkt zich af te spelen in de samurai-tijd incl. ouderwetse barretjes en huizen zoals getoond door Kurosawa etc. , maar dan wel met mobiele telefoons, hippe zonnebrillen en een hiphop-achtig straattaaltje van zwarte ( ) samurais.

Lijkt gemaakt te zijn voor een anime-liefhebbende Wu-Tang achterban of zoiets.

Hm..nee, toch niet.

Film is wel erg voorspelbaar fanatieke godsdienst vs. de rest/wetenschap. Dat we in de hedendaagse geloofsstrijd wat hypocriet over moslims lullen en zo. Zo van 'weet je: wij Christenen waren toen ook geen lieverdjes hoor!!'

Duh.

Allemaal redelijk zwart/wit inderdaad (letterlijk). Christenen zijn wel erg domme barbaren allemaal en wetenschap (Hyapatia) is de maagdelijkheid en wijsheid zelve.

Wat de Joden er precies tussen doen wordt daarbij nogal in het midden gelaten.

Snap niet zo heel goed wat die overdreven nuanceontduiking verder voor nut heeft.

Maar goed, klinkt allemaal nogal negatief, maar op zich kon ik het idee om eens een wat serieuzer en minder testosteron en dommig gericht historisch verhaal i.it.t. tot de 300's, Clash of the Titans, Troys etc. neer te zetten wel waarderen.

Beetje in de lijn van de oude Britse films over Rome, Egypte, Griekenland. Verder een prima Weisz en enkele aardige bijrollen.

Idee goed, uitwerking wat minder.

Ik weet niet hoor, vind het toch erg moeilijk om hier een meesterwerk in te zien.

Sfeer is best aardig bij vlagen, maar wordt door de taal toch redelijk onderuit gehaald. Einde is inderdaad vrij mooi.

Maar verhaaltechnisch is het toch niet al te boeiend. Integendeel.

Overigens vind ik het gegeven wel fascinerend. Weet niet precies hoe het echt gegaan is, maar dat die Spanjaarden zomaar eventjes die jungle induiken aan de andere kant van de wereld met allerlei onhandig materieel als kanonnen en stoelen om de adel te dragen is natuurlijk wel fantastisch.

Beetje jammer deze film. Een aaneenschakeling van (expliciete) sexscenes waarnaast eigenlijk helemaal niets gebeurt. Ik heb op zich weinig tegen sexscenes, maar op deze manier wordt het niet al te boeiend.

Je zou kunnen zeggen dat ze goed hun best doen of passievol overkomen, maar ik kan niet zeggen dat dit de film echt beter maakt.

Ik vraag me af waarom dit zo'n cultstatus in de arthouse-scene heeft, waarschijnlijk omdat het zo taboedoorbrekend is. Maar als dat alles is, laat maar zitten dan.

1,5 ster voor enkele intens gefilmde scenes.

Uiteindelijk is de speelduur me toch wel wat te zwaar op de maag gevallen.

Ik kan best tegen een film van een uur of 4, maar deze film viel toch echt veel te veel in herhaling en had als rode draad toch veel te weinig om het lijf (de basis was in feite zowat een highschool comedy) om al die tijd te boeien.

Voordeel is natuurlijk wel de ambitieuze uitwerking van het geheel en het grote aantal originele vondsten, die het toch wel weer de moeite waard maken. De soundtrack is hoewel geregeld nogal cliche (Bolero, Beethovens 7de) wel mooi gedaan.Verder vooral erg Japans.

Inderdaad sterk, al moest hij even een beetje indalen.

Want hoewel de 70s Brazilie sfeer geweldig is neergezet en iedereen vlekkeloos zn rol vervult was ik toch een beetje ontgoocheld door het hele verzetsplotje dat nergens echt goed duidelijk werd en een beetje afgeraffeld werd. Naderhand viel toch wat beter het kwartje dat dit plot eigenlijk ook helemaal niet erg van belang was binnen deze film, aangezien het zich vooral richt op wat dit gedaan heeft met de familie

Geinig filmpje dat aan de ene kant over een groep niksnutten gaat, in het bijzonder 1 winkelhouder en zijn moeder.

En aan de andere kant een aardige blik geeft op het huidige Athene in economisch verval, waar Chinezen en Albanezen al het werk doen, terwijl ze nogal discriminerend verguisd worden door de Grieken.

Naar het einde toe een beetje simpel, maar verder leuk tussendoortje, met ook de nodige humor.

Grappig om deze film vlak na Michael Moores Sicko te zien. Kurosawa pleit hier min of meer ook voor een socialere gezondheidszorg, alleen wel op zijn manier natuurlijk.

Indrukwekkend verhaal met een wederom geweldige rol van Mifune (die gezichtsuitdrukking!) . Erg lang maar wel prachtig rustig opgebouwd.

De serie is met name wel handig om het personage van Alan te leren kennen anders ben je daar toch wel een deel van de film aan het wennen.

Verder is de serie ook wel wat leuker omdat het niet zo langgerekt is en er meer zotte Alan geintjes in zitten.

Deze film was dan toch wel wat flauwer met een typisch filmplotje.

Paar keer wel gelachen. Alans zotte gedachtenkronkels en uitspraken blijven epic.

'you were listening to those softrock cocaine enthousiasts Fleetwood Mac . .

Tegenvallend. Dat personage van Gosling is zo wispelturig en onnavolgbaar dat het me eigenlijk geen klap kon schelen wat hij allemaal ging uitvreten.

Veel vervelende karakters in de film waar je absoluut niet mee kan relateren.

Sfeertje is aardig, met name lelijke seventies kleuren en Donald Fagen/ Steely Dan jazzrock songs . . Grappig.

Maar echt een film die ik morgen al vergeten ben, had op iets meer gehoopt met Gosling in de hoofdrol.

Toch wel indrukwekkender dan verwacht. Voor een groot deel ook wel juist door hoe het gemaakt is, met veel geduld en detail en weinig poespas.

Wel belangrijk (bij elke film natuurlijk maar hier al helemaal) dat je niet weet hoe t afloopt. Vandaar niet echt een film die geschikt is voor herziening vermoed ik.

Hmm.. typisch zo'n film die alleen in de jaren '70 gemaakt had kunnen worden.

Op z'n minst uiterst bijzonder, ook voor mensen als ik die op zich weinig met dat showwereldje hebben. De hele opzet en hoe de film in elkaar steekt is toch wel bijzonder knap en de film bevat naast een zeer goede Scheider (toch wel een veelzijdig acteur eigenlijk) 1 van de beste musicalstukjes die ik ooit gezien heb (Air Rotica). Ann Reinking heeft ook wel een geweldige uitstraling.

Blijft toch wel memorabel op de 1 of andere manier, hoewel ik hem echt niet nog eens hoef te zien.

Al met al toch niet zo irritant als ik vooraf vreesde (maar zeker niet goed).

In de eerste helft heeft de film (als je niet al teveel gaat nadenken over het nogal stompzinnige uitgangspunt) nog best een paar grappige scenes. Maar het gaat pas echt kopje onder bij de uitermate vreemde 'kelderbox'-scene etc. Gaat echt compleet nergens over.

Aiai, het begon nog wel zo mooi. Die stadsbeelden, sterk personage, virtuoos, perfectionist, kan zich moeilijk openstellen, 100 procent toegewijd. kan alleen maar mis gaan als er liefde in het spel komt (in films dan).

Maar dan... what was Boe thinking. Dat hele gedoe met de Zone gaat echt he-le-maal nergens over. Vergelijkingen met Stalker zijn echt ongekend, niet dat dat m'n favorite film is maar hierbij vergeleken is dat echt een filosofisch kunststukje.

Waarom een karakter, de psyche, het gevoel, zo gigantisch simpel uitwerken, dat abstracte was van zeer matig niveau.

Alleen al dat flauwe gedoe met die bewakers, die doorgangen via restaurants, die dikke gids etc. .

Visueel was het wel aardig maar in de verste verte niet van het nivueau, uitstraling, strakheid en vooral klasse van Reconstruction.

Volgens mij kan hij veel beter als hij het gewoon simpel houdt en niet een tweederangs Charlie Kaufman probeert uit te hangen.

Anneke Blok. . Nooit van gehoord maar geweldige actrice.

Verreweg het hoogtepunt van de film, samen met dat grietje die met Sinterklaas rondreed.

Verder ben ik iets te bitter voor dit soort gekunstelde sprookjes, dus echt veel lol heb ik er niet aan.

(p.s. wat een neppe ruksoundtrack vol matige covers).

Verder toch wel een aardige comedy, hoewel de bijrollen (vooral Azaria en Baldwin) veel leuker zijn dan Stiller en Aniston.

Aardige film. Beetje 1984-achtig maar dan op de Godard-manier wat zoveel wil zeggen als 'een hoop zaken erbij halen en niks afmaken'.

Visueel zeker aardig en origineel. Verhaaltechnisch wel bijzonder zwak en vooral de Kafkaeske boodschap lag er wel érg dik op.

Zeker geen briljante docu maar wel errug leuk om te zien voor de mensen die al dik 20 jaar deze legendarische game kennen.

Inmiddels is het zo geevolueerd, gedetailleerd en vol nauwkeurige spelersattributen van 100 duizenden spelers wereldwijd dat de database wordt gebruikt door de echte voetbalmanagers en menigeen een beroep doet op de spelerskennis.

Prachtig te zien bvb dat trainer McLeish van de Rangers destijds een poging deed om Messi en Iniesta (toen een jaar of 15-16 wanneer niemand hen kende) te huren omdat zijn eigen zoon in de game zag dat ze buitengewoon goed zouden worden. Barca weigerde .

En ook leuk dat de echte topspelers er zelf verslaafd aan zijn/waren (die Albertini van Milan ging gewoon ook echt bij de organistatie werken )