Meningen

Film doet eigenlijk in alles denken aan een typische Michael Bay film.

Actie is vermakelijk en ziet er prima uit, maar de rest is echt afschuwelijk.

Personages en acteerwerk matig, sfeerloos, nul humor, vreselijke clichés en sentimentele crap van de onderste plank.

Erg fijne documentaire over 's werelds beroemdste krant.

Buiten de problematiek over de transformatie in het medialandschap van papier naar internet, komen ook andere ingrijpende zaken naar voren als de Wikileaks, waar de Times bij betrokken is, en de ondergang van concurrent de Tribune.

Ge-weldige kerel overigens die Carr. Ex crackverslaafde die nu een vooruitgeschoven belangrijke reporter is van de Times.

Grappige maar ook best wel schrijnende docu over kids die in het grootstedelijke werkelijk geen kant op kunnen om gewoon te kunnen spelen.

De hele wereld zit te mekkeren dat kids meer buiten moeten spelen in plaats van achter de computer en hier moeten ze in de praktijk precies het tegenovergestelde, best sneu.

Domme ouders ook allemaal die zich meer druk maken om hun autoparkeerplaatsen dan om de kinderen.

En dan hebben ze een keer een pleintje en dan wordt ie ingenomen door arme vluchtelingen en immigranten die geen andere plek hebben om te wonen..pfff. .

In die oude Griekse steden die qua infrastructuur vele malen gecompliceerder en onhandiger in elkaar zitten dan hier is het een enorm probleem.

Aardige Clint-western met Clint als (verrassend!) Lonesome gunman, die, in dit geval, een groep goudzoekers moet redden. Tot zover niks mis mee.

Leker rustig geregisseerd, mooie locaties en geinige actie.

Maar dan het hele spirituele geneuzel wat hij er in probeert te verwerken, bweeeegh. Met als dieptepunt al dat gedoe met dat (heel mooie) jonge meiske, die tot overmaat van ramp ook nog verliefd wordt op die ouwe Clint. .

3 sterretjes dan maar voor weer een lading dubbele gevoelens.

Zeer vermakelijk. Zat aanvankelijk ook een beetje vreemd te kijken want ik snapte er niet veel van omdat ik de vergelijking met de welbekende klassieker hier gelukkig niet vooraf had gelezen.

Leuk hoe dat verhaal zich vervolgens ontvouwt. Die Andy Samberg vind ik doorgaans echt vreselijk maar hier is hij verrassend leuk.

Erg vermakelijk verhaaltje, met lekker veel vaart verteld.

Ik kan niet zeggen dat ik echt helemaal ondersteboven was van orginaliteit en dergelijke, maar het is gewoon een fijne thriller met vooral Widmark en Zero Mostel (waarom is hij zo onbekend?) in prima rollen.

Wel aardige film, die een niet al te bijzonder boeiend onderwerp en plot heeft, namelijk een schrijver van middelbare leeftijd in een soort identiteitscrisis.

Daarnaast ook nog eens twee buitengewoon vervelende bijpersonages van Ryan Reynolds en Kieran Culkin.

Maar de film wordt eigenlijk overeind gehouden door de twee hoofdrolspelers Jeff Daniels en Emma Roberts, die hun toch wel moeilijke rollen erg goed spelen. Met name die laatste is er wel eentje om de komende tijd in de gaten te houden.

Er wordt geprobeerd realistisch over te komen door een soort hectish Hill Street Blues-achtig kantoorsfeertje te creeëren. Dit komt helaas niet uit de verf omdat het allemaal te gemaakt lijkt. Vooral de bijrollen lijken hun teksten op te lezen.

Close en vooral Keaton zijn echter goed op dreef en de film heeft een moordend tempo waardoor hij geen minuut verveelt.

Erg teleurstellend. De film kent grofweg hetzelfde thema als The Cell en valt hier zelfs in nog meer oeverloos geouwehoer over droomtechnieken en dergelijke blabla. Slaapverwekkend.

Maar waar er in The Cell nog wel wat leuks viel te zien, was dat hier wel erg karig. Met uitzondering van die optocht en enkele korte losse scenes (einde) viel er erg weinig tofs te zien en moeten we het doen met zeer oninteressante en vervelende personages die erg onduidelijke verhoudingen naar elkaar toe hebben, met als dieptepunt die dikke.

Voeg dan nog de werkelijk meest vreselijke muziek toe (was dat als camp bedoeld of zo?) en 85 minuten worden een erg lange zit.

Vermakelijk, maar ik had iets meer verwacht van een thriller met zo'n grote naam. Beetje rommelig soms. Lijkt me geschikt voor een goede remake.

Na het hopeloze Elephant en Last Days eindelijk weer eens een wat beter filmpje van Van Sant.

Vooral de sfeer is talloze malen fijner dan in voorgaande films. Muziek en vooral cameravoering doen het uitstekend.

Het verhaaltje is helaas wel erg raar geconstrueerd en ook niet echt snugger. Alsof het allemaal in 10 minuten verzonnen was.

Maar goed, in ieder geval al een vooruitgang.

Best scary shit. Vond het een erg vermakelijk filmpje met een erg fijn concept.

Enige probleem is natuurlijk dat ze maar in dat huis blijven. Dit proberen ze nog best aardig plausibel te houden door te melden dat het geen zin heeft weg te gaan want de demon zal haar toch wel achtervolgen.

Maar toch, wie blijft er nu elke nacht in z'n slaapkamer pitten als er dit soort dingen gebeuren. .

Moest geregeld wel lachen om die gozer. De meest rare en freaky geluiden en gebeurtenissen in z'n slaapkamer en hij zit telkens van 'awesome, I hope we got it on tape!' ahaha.

Katie had trouwens wel en flink bos hout voor de deur, maar dat is blijkbaar alleen mij weer opgevallen. .

Nah, hier moet je denk ik fan van zijn en dat ben ik niet. Musicals zijn altijd al een wat vreemde eend in de bijt, maar dit slaat echt alles.

Vooral leuk als curiositeit voor 10 minuten, maar daana gaat het me vervelen.

Het wereldberoemde bombastische titelnummer is wel erg mooi.

Ook wel apart om die hoofdrolspeler uit Le Trou hier opeens te zien trouwens..

Fijne, warme winterfilm die op een gegeven moment een beetje gaat lijken op een soort Love Actually, maar dan meer tragikomisch dan echt komisch.

Sfeervol geschoten en mooi geacteerd door een crème de la crème van Franse acteurs.

Tja, inderdaad gemengde gevoelens, wat ook niet anders kan bij zo'n film.

Aanvankelijk was ik nogal teleurgesteld, er kwamen wel erg weinig leuke filmpjes voorbij (ik verbaas me dat iedereen de Coens hier zo leuk vond, erg matige poging tot humor), maar later zitten er toch nog een aantal erg aardige tussen.

Tykwer (vooral voor jongeren natuurlijk het meest aansprekend), Chomet (gewoon erg origineel), Payne (pijnlijk goed) en Schmitz waren het beste.

van Sant en Craven een dieptepunt.

Ik kan me wel vinden in alle bovenstaande commentaren.

Vind alleen het tweede deel niet per se beter, het eerste deel is ook geweldig, met zeer goede wisselwerking tussen Stockwell en Stanton.

Dat gedoe bij dat vliegtuig, echt hilarisch:

You mean...leaving the ground?...... But why? .

Ben het wel met Jokingsurely eens dat Kinski niet de allerbeste keuze is. Ik weet niet waarom maar ze komt niet zo echt over. Gevoelsmatige kwestie wellicht.

Geinige docu, die redelijk onconventioneel vooral overkomt als een groot hip partygebeuren, net als 2 Many DJs zelf.

Fijne muziek voor live dansgelegenheden al blijf ik er (wellicht onterecht) bij dat dit soort powerelectro zoals 2 Many DJs, Justice, LCD Soundsystem etc. Misschien wel de simpelst te fabriceren muziek is, maar goed.

Mee eens, echt een idioot verhaal en de uitwerking was ook al erg matig. Vooral bepaalde losse aardige scenes redden het nog enigszins en Muller en de zoon acteerden als enige goed.

Decleir is natuurlijk een prima acteur maar had niks te doen en Carice mocht vooral haar borsten tonen en dat was het wel.

Nou, heb alle berichten hiervoor niet gelezen, maar dit is toch wel heel erg.

Ik had niet gedacht dat het Jezusverhaal zo ongelooflijk beledigd zou worden als in deze film, het is maar goed dat ik niet Christelijk ben.

Deze film had alleen maar gemaakt kunnen worden door een fundamentalist die de woorden uit de Bijbel slechts letterlijk opvat en volledig voorbij gaat aan het enige belangrijke, namelijk wat er tussen de regels inzit.

Op zich is daar nog wat voor te zeggen. Je zou kunnen stellen dat dit een poging is om gewoon letterlijk het Jezusverhaal over te nemen zonder bijbedoeling. Helaas ziet iedereen natuurlijk dat daar geen sprake van kan zijn met de ongelooflijke opsmuk die over de film zit.

Om je dan als regisseur maar volledig te richten op de plastische kant van het verhaal, gutsend en al, is gewoon weerzinwekkend.

En dan heb ik het nog niet eens over het idee van deze film, wat is in vredesnaam de bedoeling hiervan? Ik heb mijn vermoedens, maar dat zou het allemaal alleen maar erger maken.

Inderdaad een erg leuk filmpje.

Wel jammer dat ze uiteindelijk een enorm kutnummer spelen als ze eenmaal aan die talent showcase meedoen

Verder lekker fris, goed gespeeld en de nodige humor.

Best wel lollige komedie met een idioot concept en wat slimmigeheidjes ( 'wat cliche dat je er uit ziet zoals we al 60 jaar aliens op tv zien! 'dat komt omdat ze op mij gebaseerd zijn )

Het grove taalgebruik is aanvankelijk geinig omdat je het met name bij een alien niet verwacht, maar begint na een tijdje wat vermoeiend te worden als iedereen er aan mee gaat doen. Nogal overbodig.

En lekker veel ELO-tracks op de soundtrack [/nerdmode]

Deze zag ik na de docu over Iron Maiden haha,

Maar evenals die is dit ook weer vakwerk, zij het op een heel andere manier.

Ron Howard maakt er wellicht een nogal brave en positieve docu van, maar desondanks absoluut genietmaat.

Prachtige stem en markante man.

Wat je over de flashbacks zegt klopt wel enigzins Hugo. Af en toe ligt het er te dik bovenop. Toch zijn die flashbacks de enige manier om de emoties en trauma's van de hoofdpersoon weer te geven en in zijn huidige omgeving te plaatsen. Ik had persoonlijk vooral vragen bij zijn stemmingsveranderingen in de tweede helft van de film. De aanleiding hiertoe ontging me een beetje. Niettemin is de film geweldig gemaakt, en het sfeerbeeld spreekt erg tot de verbeelding. En Rod Steiger is gewoon grandioos. Ik houd het toch op 3,5 ster omdat ik bepaalde aspecten van de hoofdpersoon niet helemaal begrijp.

Zo'n beetje alles aan deze film staat me tegen. Wat een film als deze dan nog eens extra vervelend maakt, is dat het nog redelijk goed gemaakt en geacteerd is. Jammer, anders had ik er tenminste heerlijk een halve ster tegenaan kunnen smijten.

Viel allemaal wel mee, niet zo slecht als ik verwachtte. Natuurlijk geen hoogvlieger maar best vermakelijk met wat aardige vondsten. Wel wat domme scenes (die duif ) en Affleck in een hoofdrol verlaagt niet bepaald de irritatiegrens.

Erg toffe docu, met veel liefde gemaakt voor de band en haar leden.

Ben zelf geen enorme fan van Pearl Jam (vind ze overigens wel goed), maar het lijkt me dat als dit je favoriete band is je zou wensen dat ze op deze manier gedocumenteerd worden.

Buiten de muziek ook veel fijne gesprekken over de diepere achtergronden van de karakters van de bandleden. Die zijn gelukkig ook niet bepaald oppervlakkig dus dat scheelt een hoop.

Prima western, leuker dan het origineel ook.

Lastig te beoordelen film.

De premisse is wel leuk, met name in deze huidige tijd van mobiele telefoons, social media en allerhande zogenaamd geflirt en meer.
Je zit dan ook wel te wachten op de onvermijdelijke dingen die gaan komen.

Ideaal als gespreksonderwerk in vriendengroepen etc. Zat zelf ook geregeld te denken wat er bij mij allemaal zou kunnen gebeuren, een ongelukje zit in een klein hoekje.
Zaken out of context kunnen heel verkeerd overkomen.

Echter, als het eenmaal zo ver is, gaat het echt veel te gekunsteld en ver.
Had allemaal echt wel iets subtieler gekund. Jammer

Het einde vind ik dan wel weer best geniaal gevonden.

Gemengde gevoelens. Inderdaad valt het me aan de ene kant niet echt tegen hoe ze dit boek verfilmd hebben, maar ik kan niet zeggen dat het dit boek helemaal recht doet.

Wat goed is zijn de visuele kenmerken en daarmee een groot deel van de sfeer, maar aan de andere kant mis je toch echt de diepgang van het personage Grenouille en alle zijgebeurtenissen die het verhaal maken tot wat het is, het blijft nu een behoorlijk plat karakter.

Ik las hier ergens dat het fijn is dat het niet helemaal wordt uitgelegd wat hem drijft. Prima, dat is in het boek ook niet zo, maar daar is het ook minder essentieel omdat de hele moorddadige verhaallijn slechts een onderdeel is van al die dingen die gebeuren en er veel meer is waar je je op kan richten.
In deze film wordt veel teveel van het verhaal gericht op de daadwerkelijke rode draad, waardoor je niet anders kan dan vragen stellen hoe het nu helemaal zit. Het wordt teveel gebracht als een normale thriller.

Het einde (terechtstelling) was dan wel weer erg goed gedaan vond ik.

Best wel cute, sfeervol en goed geacteerd coming-of-agefilmpje.

Met name Emma Watson is uitstekend in rollen als dit en kan nog een hele grote worden.

Inderdaad wel compleet idioot dat van die zelfverklaard retro-hipsters Heroes van Bowie niet zouden kennen. Was er nou niemand in die hele organisatie van deze film die dat even kon aangeven? jeez.