Meningen

Absoluut vermakelijke docu.

Het is allemaal zo enorm fout, maar ook rebels, gevaarlijk, avontuurlijk en grappig, dat hele Filipijnse B-film genre, dat je er onmogelijk geen lol om kunt hebben.

Geniaal die verhalen over bijvoorbeeld die stuntlui die gewoon echt levensgevaarlijke capriolen uithaalden omdat ze dachten dat dat normaal was, hahah.

Echt altijd door echt glazen ruiten springen ipv dat nepglas zoals in Hollywood .

En van die dingen dat zo'n acteur zegt: 'ja, en op een gegeven moment deden we zo'n snelle achtervolgingsscène en naast me zag ik toen opeens het normale verkeer rondrijden', hahaha.

Ik had niet zo veel met de originele Mad Max maar dit is een fijn non-stop vol gas actiefilmpje geworden.

Karakters of verhaallijn doen er allemaal weinig toe maar het ziet er geweldig uit, raast door en zelfs de soundtrack van Junkie xl, waar ik ook geen fan van ben, is hier aardig te pruimen.

Einde is wel volkomen kut en lachwekkende scenes als Theron die een 2000 pk motor moet meeduwen om uit de modder te geraken een beetje jammer. Maar soit, fijn popcornvermaak.

Niet echt crack-a-lackin.

Ik begrijp nooit zo goed waarom ze zo'n vervolg nou moeten maken en er vervolgens niks mee doen. Waarom niet al die moeite en dat geld gebruiken voor een nieuw concept?

Halfje erbij voor die droge king Julian, daar moest ik dan wel af en toe om lachen.

Beetje overbodige docu. Buigt zich vooral over de vraag hoe zoiets als de Crips en Bloods uberhaupt kan ontstaan in een rijk, Westers land.

levert natuurlijk een hoop racisme en armoedediscussie op.

daar zit zeker een hoop waarheid in, maar er komt natuurlijk wel wat meer bij kijken.

En juist dat had ik wat beter uitgewerkt willen zien, alsmede het day to day leven van die figuren.

Iets te oppervlakkig naar mijn smaak.

Met o.a. het titelnummer, Fool on the Hill en I am the Walrus. Voor mij persoonlijk behorend tot hun beste nummers. Helaas slaat de film verder nergens op en is ie bovendien irritant niet grappig. De mannen hadden weer iets te veel LSD gesnoept bij het maken hier van vrees ik.

Ik vond het echt zo'n film voor cinefielen.

Vooral erg steriele en vlekkeloze regie, veel meer nog dan Kane, maar het mist een hart.

Hele leuke film, met erg fijne acteurs. Ik had alleen op de één of andere manier verwacht dat de film meer gebaseerd was op de 7 samurai in plaats van een remake te zijn.

Hele stukken zijn eigenlijk exact gekopieerd en allemaal net wat minder dan het origineel, viel me toch wat tegen.

Meh, matig.

Typisch weer zo'n remake waar echt alle charme en coolheid van het origineel is uitgefilterd en alleen een gelikt simpel hap slik weg dingetje overblijft.

Alsof je naar een opgepimpte A-Team aflevering kijkt.

Geinig absurdistisch filmpje, dat af en toe helaas iets te melig wordt (ik was soms bang voor Gong Fu humor, maar dat bleef gelukkig redelijk uit).

Maar een Taste of Tea is het zeker niet, daar is het niet subtiel genoeg voor.

In ieder geval wat leuke originele vondsten, waardoor het allemaal wel vermakelijk bleef.

Film begon vrij aardig, maar naarmate het verhaal vorderde en (nog) ongeloofwaardiger werd zakte het behoorlijk in. Niet echt verrassend natuurlijk. Voeg daarbij een irritant, bijdehand jochie en mijn stemming wordt er niet bepaald beter op.

Daarentegen doet Lopez het gewoon erg leuk, kan niet anders zeggen. Ook goede bijrollen van Hoskins en (vooral) Stanley Tucci. Daardoor werd het wel weer enigszins de moeite waard.

Prachtige, uitermate respectvolle film over de ouderdom en de daaraan inherente problemen in de huidige maatschappij.

In de tijd van deze film stond de individualisering in principe nog maar in de kinderschoenen, dus is de film nu eigenlijk zeker zo actueel.

Schitterend hoe die mensen, min of meer gedwongen, telkens voor bepaalde keuzes geplaatst worden die ze eigenlijk helemaal niet willen maken en ze gewoon rustig samen willen zijn zonder veel poespas.

Ook mooi dat hun kinderen niet zo simpel als zwart-witte, egoistische idioten worden neergezet, maar evengoed gewetensproblemen hebben en lastige keuzes moeten maken.

Klein pareltje!

Ik vond het ook behoorlijk tegenvallen, zeker aangezien Hable con Ella misschien wel éé van de beste films is die ik heb gezien de afgelopen jaren.

Almodovar is volgens mij zo'n regisseur waarbij de scheidslijn tussen meegesleept worden of geirriteerd raken vrij dun is. In dit geval ging het bij mij naar dat tweede.

Matige, vervelende karakters en een niet al te interessant script zorgen ervoor dat mooi acteerwerk er niet meer toe doet wat mij betreft.

Toch beter dan ik had verwacht. Ik dacht dat het vooral zou draaien om wat erotisch getinte shots van de prachtige Bellucci, wat tot op zekere hoogte ook wel zo is, maar de film biedt toch wel wat meer.

Vooral de beelden, muziek en sfeer zijn erg mooi en het verhaaltje is goed getroffen.

Daartegenover zitten er, zoals hierboven al vermeld, aardig wat onlogische wendingen in en bovendien wat overdreven Fellini-achtige scenes die er niet echt tussen passen.

Maar toch zeker de moeite waard, dikke 3 sterren.

De film begint erg leuk met veel heerlijke muziek maar zakt gaandeweg een beetje in.

Wel een geweldige, furieuze rol van Assante en leuke bijrolletjes van onder meer Celia Cruz en Tito Puente. Maruschka Detmers uit Drenthe als Latina met dito accent en liefje van Banderas moet echter wel één van de grootste fouten in de castinggeschiedenis zijn.

Geweldige film, wat een vrouw zeg die Magnani, die lach. . Heerlijk.

Film deed me wel wat denken aan Notte di Cabiria. Geregeld hetzelfde sfeertje door natuurlijk ook dat straatberoep en dat typische straataccent.

Pasolini wil hier duidelijk wat zeggen over de emotieloze stedenbouw en ghetto's (al was het maar door het telkens zo genadeloos te laten contrasteren naast de Romeinse ruines), maar het is wel moeilijk om sommige zaken uit het verhaal daar allemaal mee te rijmen. Er zit nogal veel in de film, maar ik weet niet precies wat allemaal. .

Film waarbij ik eigenlijk geen idee had wat te verwachten of waar het over zou gaan.

Eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet precies wat nou de rode draad eigenlijk was, maar het was in ieder geval erg sfeervol en overtuigend gebracht en bestond uit echte mensen in echte situaties. Mooi.

Bernal kon me zoals vrijwel altijd helaas weer eens niet overtuigen, maar Williams en de bijrollen des te meer. Apart filmpje.

Film begint vrij aardig als een soort bovengemiddeld drugspolitie-actieverhaal.

Helaas gaat het daarna te lang door met hetzelfde, zonder dat er ook maar iets interessants gebeurt.

Wel even (redelijk) vermakelijk, maar daarna ben je 'm snel vergeten.

Aardig idee, maar hoe langer de film duurde, hoe meer ik het idee had dat er veel meer in zat dan ze er uithaalden.

Het verhaal wordt best slim vertelt zonder in nogal snel te maken plotgaten te vervallen, maar de productiewaarden zijn toch behoorlijk storend evenals de matige acteurs.

Het leek meer op een lange Twilight Zone aflevering dan een film.

Beetje lang maar geen onaardig volwassen drama over de naweeeen van WOII en het Amerikaanse zakenleven.

Maar.. Nunnally is bepaald geen Douglas Sirk en met name de scenes uit de oorlog maken dit soms wel onverdraaglijke soap.

Gelukkig is er nog de topcast met ook Lee J Cobb die ik altijd heel graag mag zien.

Ik werd moe van het kijken alleen al naar het dagelijkse leven van deze mensen. Ze leiden zo'n primitief en zwaar bestaan dat je je afvraagt waarom ze in hemelsnaam geen dorp of stadje opzoeken om wat normaler te leven.

Aan de andere kant stelt de film min of meer dat dit de prijs is om in totale vrijheid van de rest van de maatschappij te kunnen leven, wat dan op zich wel weer interessant is.

Best geinig. Vooral in de actiescènes wordt overtuigend duidelijk gemaakt wat de kracht is van de Kryptons over normale stervelingen. Is belangrijk voor zo'n film.

Verder zat er toch iets te weinig Snyder stempel op vond ik. Alleen visueel was dat te merken.

Qua vertelling, simpele weergave (het was vaak alsof iedereen elkaar in 5 minuten had gevonden na een mega alienaanval, mensen die maar op straat naar de lucht blijven turen, etc etc) en sentimenteel geneuzel deed het verdacht vaak denken aan een Michael Bay film.

Cavill vind ik verder niet de meest charismatische acteur naar de bijrollen, vooral van Crowe, Lane en Costner, waren wel sterk.

Zeer voorspelbaar inderdaad, maar toch af en toe toch wel wat geinige momenten met Tommy Lee Jones in zijn standaard nuchtere hardliner-rol tegenover die springende tienerchicks.

Tja, dit klinkt nogal simpel, maar ik moet toch zeggen dat er ook weer niet heel veel meer in zat. Wat dat betreft snap ik de enorm lyrische kritieken ook niet helemaal.

Het is best leuk hoor, die hele operatie, en het is natuurlijk geweldig wat die Petit allemaal kan, maar ik zie er toch niet een soort filosofische of psychologische diepgang in die anderen kennelijk wel zien..

Het is gewoon een tof opgezet project, that's it.

Wel aardig. Typisch Zweeds misdaadverhaaltje incl. de eeuwige nazi-toestanden.

heb het boek verder niet gelezen, maar ik kan me helemaal voorstellen dat er nogal wat cruciale zaken zijn weggelaten. Ontkom je wellicht niet aan, maar waarom dan dat compleet onzinnige en sadistische voogd-verkrachting stuk er dan wel zo lang in moet zitten ontgaat me een beetje.

Had er iets meer van verwacht.

Film begint niet al te bijzonder maar wordt steeds maar beter en beter. Naast geweldige rol van Sinatra ook prima bijrollen.

Erg grimmig trouwens voor een film uit de jaren '50.

Tja, dit was toch niet best.. had stiekem wel op iets beters gehoopt.

De keuze voor hiphop was op zich niet zo'n probleem wat mij betreft.. maar het is vooral een enorm rommeltje (dat gelukkig naar het einde toe wat beter wordt).

Regisseren is toch een vak en vooral qua vertelling faalt RZA hier wel erg hard.

Het was ook niet zo snugger om zichzelf als de hoofdrolspeler hier te casten.

Aan de andere kant kun je dat ook wel verwachten, het is een typische film binnen het Wu-Tang universum. Dat is ook wel te merken aan vele reacties hier.

Dit is niet zomaar een 'Oosterse' actiefilm maar duidelijk een gevolg van RZA's hele carriere. De taal, de imagery, de muziek, alles past hier binnen. Het is niet voor niets dat hij gewoon Amerikanse ghettoslang gebruikt in een Oosterse film. Dat is niet per ongeluk of zo.

Muzikaal had het allemaal een stuk beter gekund.. RZA kan toch wel met wat vetters op te proppen komen dan dit.. beetje commercieel allemaal. En dan Shame on a Nigga in een rare remix bij de opening credits, beetje jammer.

p.s. wel een erg lollige rol van Crowe trouwens, haha..

Ja, aardig filmpje. Ik heb normaal gesproken zowel met Aniston als (vooral) met Zahn helemaal niks, maar hier zijn ze toch wel leuk.

Vooral voor Zahn is het denk ik de eerste film waarin hij me niet irriteert en zelfs gewoon een goed personage neerzet.

Er had wel wat meer ingezeten, maar over het algemeen verfrissend filmpje waarin je toch redelijk benieuwd blijft wat er toch weer gaat gebeuren.

Wel geinig, al moet je er niet teveel bij nadenken, daarvoor zitten er echt teveel ongeloofwaardige scenes in de film. Het idee is wel erg aardig, jammer dat ik het origineel niet eerder heb gezien (terwijl ik dat nog wel van plan was )

Haha die Cage. 'you're a vicious snowflake'

Maar verder een beetje '80s b-film goes arthouse. Je moet er van houden zeg maar. Er is tegenwoordig best een groot publiek voor dit soort films dus het zal best z'n cult following krijgen.

Vooral visueel gaaf (en de muziek!) maar verder blijft het natuurlijk nogal leeg en onzinnig, wat de lol niet per se drukt.

Ik ben best wel een beetje Woody Allen-fan dus was het uiteraard nogal schandalig dat ik deze nog niet gezien had.

Uiteindelijk is het er toch van gekomen en ik moet zeggen dat de film zijn naam geheel waarmaakt. Wat een prachtige film.

Ontzettend grappig en scherp, fantastische dialogen en ontelbare memorabele one-liners.

Daarbij nog wat interessante relatie en -filosofische bespiegelingen, gewoonweg briljante muziek en de zwart-wit beelden van New York...ongelooflijk mooi, nog nooit eerder gezien.