Meningen

Tja, bij dit soort films moet je de prijs betalen om graag zoveel mogelijk echte klassiekers te willen zien.

Dit is niet echt iets waar je op zit te wachten als je zelf nog jong voelende kerel uit de 21ste eeuw.

Maar goed, typisch weelderige Minnelli productie, een en al oudbolligheid uiteraard, met een stralende Judy Garland die altijd de idelae schoondochter speelt, terwijl ik persoonlijk vind dat ze altijd iets ordinairs heeft, evenals haar dochter Liza Minnelli.

Om even wat tegengas te geven:

Aardige komedie die lekker wegkijkt en vooral erg leuke rol van DeNiro weer, maar verder nogal standaard en vooral hetzelfde als deel 1.

En natuurlijke veel typische melige Stiller-humor met weinig gedurfde sexuele toespelingen en grappen met dieren, toiletten en dergelijke....

Heerlijke film, maakte de verwachtingen zeker waar.

Moet er wel bij zeggen dat ik een sucker ben voor dit soort films.

Er vallen zeker dingen op te merken aan de film, vooral dat er teveel toevalligheden inzitten met betrekking tot de hoofd en bijpersonages toevallig iets in een krant lezen, toevallig een poster zien etc, toevallige ontmoeting . maar het lijkt me niet mogelijk dit op een andere manier aan te pakken in dit geval. Kan me er ook niet al teveel aan storen.

Velen vinden de film niet bijzonder, personages boeien niet, camerawerk is niet apart, editing niet optimaal enz enz. Op de één of andere manier is me dit allemaal geen moment opgevallen. Typisch zo'n film die als een boek leest en waar je helemaal in mee kunt gaan, beelden, acteerwerk, muziek en vooral sfeer briljant.

Die taal, die typische Italiaanse dingen, typische gewoontes die aan een bepaalde periode of leeftijd gebonden zijn, die geweldige Italiaanse steden en landschappen en vooral personages die zeer geloofwaardig zijn (ik lees hier veel over niet uitgediepte personages, ik zou graag een aantal films zien waar ze dat zo gedetailleerd zijn, maar goed).

Daar gaan we weer. Heel lang tegenaan gehikt, maar het moest er toch eens van komen, de nieuwe Von Trier.

Helaas werd al snel duidelijk dat het weer zo'n film van hem is waardoor ik de man niet mag. Zijn haat tegen de mensheid sijpelt weer uit elk frame.

Jammer, want de man is ontegenzeggelijk getalenteerd als het om filmische eigenschappen gaat en veel scenes zijn gefilmd, gesitueerd en in scene gezet als om door een ringetje te halen.

Maar zo gauw er ook maar iets van menselijk contact voorkomt erger ik me al meteen weer aan die vreselijk gekunstelde misantropie van de man, bah.

2de helft van de film is al wat beter.

Sluit me aan bij bovenstaande reacties. Nogal cliche Hollywood hero-filmpje, waarvan bovendien de uitwerking af en toe te wensen over laat.

Niettemin kijkt het wel aardig weg, vooral door de twee hoofdrolspelers.

Vooral erg vermakelijke docu over de metalscene en de muziekstroming in het algemeen. Erg goed is het nu ook weer niet, nogal simplistisch.

De makers hebben nogal kritiek op wat de buitenwereld allemaal voor vreemde bedenkingen heeft over metal en gaan vervolgens juist over al dat soort randverschijnselen uitweiden, tja.

Leuk om Children of Bodom effe live te horen.

Hopelijk komt er ook eens een dergelijke docu over hip-hop. Vooral voor leken zijn dit wel aardige films.

Meh, ik mag de films van Moretti doorgaans wel, maar dit was een behoorlijk irritant theatraal gebeuren.

Het enige vermakelijke was de nogal idiote rol van Turturro.

Inderdaad wel een leuke film .

Het feit dat Sonny en Rico door anderen worden gespeeld is wel zeer storend, maar goed, niks aan te doen.

Ik had ergens gelezen dat deze versie veel grimmiger was dan de serie, maar dat is zeker niet waar, integendeel.

Het beste aan de film vind ik dat Mann in ieder geval moeite heeft gedaan het Miami Vice gevoel wel enigszins terug te krijgen.

Vooral de over-the-top zaken uit die serie: bij een scene op een heftige speedboot niet gewoon de nuttige dingen filmen, maar daarna een heel lang niet functioneel shot van de speedboot als hij over de golven knalt .

Als ze ergens in een gebouw staan en buiten moeten telefoneren gaan ze ook altijd uitgerekend op een plek boven op het gebouw staan zodat je alle vette lichtjes van de stad goed kunt zien .

Dat soort dingetjes.

Het plot liep helaas niet helemaal geweldig. het hele gedoe over dat die baas zo kwaad zou zijn dat Sonny en die chick aan het dansen waren... ze had hem nota bene zelf al verteld dat ze met hem naar bed was geweest . ) . Of dat Sonny na 1 transport al zogenaamd moeite heeft met de scheiding werk/undercoveridentiteit. Jaja

Juist het undercovergebeuren was in de serie juist fantastisch opgebouwd.

Maar goed, toch wel erg vermakelijk.

Hehe, toch wel weer een kunststukje van Jeunet en zijn team hoor, kan niet anders zeggen.

Het verhaaltje is misschien wat 'mwa' , maar het is weer heerlijk creatief en oogstrelend uitgewerkt vol geinige details en kwinkslagen waardoor je constant met een grote glimlach op je gezicht zit.

.

Zo af een toe eens wat uitleg over wat er nu eigenlijk allemaal gebeurt, leek me geen overbodige luxe. Het ziet er erg mooi uit, maar het wordt zo een beetje plaatjes kijken

Hmn, nee dit is toch echt niet mijn type Woody film. Dan liever de wat directe en scherpe variant in plaats van dit soort veel en veel te self conscious gedroom.

Alles ligt er echt veel te dik op en het 'he he, wat lachen wij slimmerds toch graag om de vele cultuur en kunstreferenties' die ook nog eens veel te bekend zijn begint doorheen de film aardig te storen.

Merkwaardig genoeg dat ik het bij een Woody Allen film van alle bovenstaande reacties en recensies het meest eens ben met Onderhond eigenlijk, dat kan toch niet de bedoeling zijn .

Maak liever weer eens een scherp Manhattan drama ipv dit vermoeiende gedweep met Europa als de eerste de beste omhooggevallen Amerikaanse poseur, Woody.

Behoorlijk matige film die waarschijnlijk alleen gewaardeerd wordt omdat ie wat grover is dan vergelijkbare B-films.
Dan is dan ook het enige pluspunt.

Special effects, acteerwerk en (vooral) regie en scenario zijn een drama. Zowel qua uitwerking dingen als toevallig net die ring zien, aan zo'n vleeshaak gaan hangen op precies het goede moment en dat soort zever als qua plotopbouw, vanuit het niets wil ie opeens harde sex en vlees eten enzo .
Erg zielig allemaal.

Alleen die hakscenes zijn wel tof.

Nogal voorspelbaar en weinig geloofwaardig.

Jammer want ik had na Hereditary wel wat beters verwacht van Aster.

Het ziet er allemaal fraai uit en de setting is wel leuk maar het duurt allemaal veel te lang en je gelooft geen seconde dat dat groepje echt helemaal zo meegaat in al die tradities en geneuzel.

Aster probeert dat, zoals wel vaker gebeurt in films, te maskeren door er de nodige drugs in te gooien waardoor dan iedereen kennelijk niet meer weet wat hij doet maar evengoed is het niet erg overtuigend.

Vond het toch wel erg origineel en grappig moet ik zeggen. Het is dat er net niet genoeg interessants gebeurt om echt goed te zijn en meer sfeerschepping dan wat anders is (lijkt), maar toch zeker erg aangenaam om te kijken, dat droge, absurde gedoe.

Knappe film. Gebeurt niet vaak dat een film die zo extreem realistisch tevens zo spannend is.

Er zijn twee belangrijke factoren waardoor de film zo goed uitpakt, allereerst Winterbottom die alweer bewijst (net als in In this World en Road to Guantanamo) uitstekend de sfeer in die Oosterse landen neer te zetten zonder romantiserend danwel vooroordelenbevestigend bezig te zijn.

Ten tweede toch wel Jolie die hier mijns inziens misschien wel haar beste rol speelt. Erg overtuigend.

Dikke 3,5 hier voor.

Mooi romantisch drama, deze Griekse inzending voor de Oscars.

Doet een beetje aan als een kruising tussen klassiek Grieks poetische romantiek en iets als Jane Austen.

Het leven op het zeemanseiland en de vrouwen die er alleen voor staan wordt bijzonder mooi gebracht, al zal het zeker niet een film voor iedereen zijn.

Verder mooie beelden, muziek en setting.

imdb-topic:

.

Joan Crawford is wel erg geweldig hier. Twijfel nog een beetje tussen een 3,5 en 4 maar houd het voorlopig maar op het eerste.

Toch wel iets teveel ouderwets drama naar mijn smaak, maar dan wel erg goed gedaan.

Opmerkelijk sterke vrouwenrollen ook weer. De dames zijn hardwerkende, zelfbewuste, nietsonziende whiskydrinkers en de kerels domme sukkels die achterbaks geld proberen los te peuren. Zo worden ze niet meer gemaakt. .

Film mij ook erg tegen.

Miles zn muziek vind ik geweldig maar hij is hier vooral een buitengewoon kutpersonage en de film is wel erg fragmentarisch en springend in de tijd.

Toch wel onder de indruk van deze film. Was erg benieuwd na gisteren de docu te hebben gezien. Er zijn natuurlijk altijd zaken waarvan je je afvraagt waarom ze er niet inzitten of zo snel behandeld worden etc. maar over het algemeen uitstekend verteld.

Het zal voor Van Sant-fans misschien wat te conventioneel zijn, maar deze biopic is toch wel de beste die ik van hem ken. Penn is sowieso enorm goed en weet (terwijl hij toch niet echt op Milk lijkt) best goed zijn charisma en sympathieke uitstraling te vangen, erg knap.

Ook de bijrollen, met name Brolin en Franco, zijn prima op hun plaats.

Het enige wat jammer is, is dat de uiteindelijke rechtszaak niet echt behandeld wordt met uitzondering van een zinnetje aan het einde, die was namelijk zowat nog ongelooflijker dan de moord zelf.

Milli Vanilli is echt iets uit mijn jeugd, en ook al vond ik er destijds al helemaal geen klap aan (die vreselijke steeds dezelfde James Brown drumsample al elke keer), wilde ik dit toch wel zien uit nostalgische overwegingen.

Eigenlijk is het gewoon een dieptriest verhaal waarvan het misschien wel goed is dat het once en for all eens duidelijk is hoe het allemaal zo gelopen is.

Het einde is wat vervelend, in het bijzonder omdat een *kuch* bepaalde andere Oscarwinnaar *kuch* dat hele onderwerp extreem veel beter behandelt en dit er dan maar wat lafjes bijhangt.

Ben het wel eens met al het bovenstaande. Het begon als een ontzettend fijn en sfeervol filmpje. Enorm relaxed vooral, met (vanzelfsprekend) een geniale Michel Piccoli. Geen enkele acteur heeft zo'n aanstekelijke lach. .

Veel leuke personages en leuke scenes ook. Maar... halverwege, of liever, op zo'n driekwart begon het allemaal met dat revolutiegedoe en het bos in vluchten wel erg overdreven te worden en ook niet zo leuk meer. Jammer.

Leuk, mooi gemaakt filmpje dat erg aardig begon, maar iets te lang doorging over dat gedoe met dat verhaal schrijven

En 'Country roads, take me Home' als terugkerend liedje is wel het allerlaatste wat ik bij een anime verwachtte .

Zoveelste Ten Little Niggers variant. Niks nieuws onder de zon. Aanvankelijk is het nog wel een aardige wegkijkfilm, maar naar het einde toe wordt het verhaal echt te dom voor woorden.

Ik vond deze film geweldig...met uitzondering van die precogs. Ik begrijp dat het voor de schrijver van het verhaal niet gemakkelijk is om nu duidelijk te maken hoe er precies in de toekomst gekeken kan worden.

Maar..een stelletje helderzienden in een bak water is toch wel erg kort door de bocht naar mijn mening. Ik geeft toe, ik ben niet de grootste sf-fan, maar zelfs b-films in het genre hebben nog wel een meer originele interpretatie.

Geinig filmpje, dat niet langer had moeten duren want na het erg leuke begin werd het langzaamaan steeds minder met het script.

Leuke rol van de jonge broer en een heerlijke actrice als Francesca.

Zal niet voor iedereen even begrijpelijk zijn aangezien we hier niet van die tegenstellingen hebben als communisme/fascisme, die in Italië erg belangrijk zijn geweest na de oorlog en die in werkelijk elke familie invloed hadden.

Vind het persoonlijk veel vreemder dat hij hier zo hoog stoort.

Want de film is nogal vreemd op meerdere vlakken.

Allereerst natuurlijk Spike die met zo'n oorlogsverhaal komt aanzetten. Ben ik niet zo heel erg blij mee. Gelukkig kun je in ieder geval merken dat het met hem aan het roer wat minder conventioneel is, maar een echt onverdeeld succes is dat niet.

De film is vooral warrig en rommelig.

Waar het nu eigenlijk over gaat... tja, negers die in de oorlog gebruikt werden, Partizanen, een getraumatiseerd jongetje, goede en slechte Nazi's.

Allemaal veel te dik aangezet, met soms gewoon bizarre dialogen en idiote humor.

Best aardige film , maar er zitten inderdaad nogal wat onnozele stukken en dialogen in, waaronder wat meneer hierboven zegt, dat ging echt nergens over.

Marilyn is wel weer gruwelijk lekker hier. . Daarmee vergeef ik de heren in de film nog wel wat dom gedoe om haar te winnen.

Mwa, begrijp zelf totaal niet waarom deze film zo gehyped werd op het IFFR; vond het nogal rauwe en onconventionele vertelperspectief wel oke qua insteek, maar verder behoorlijk van de hak op de tak als resultaat en ook niet helemaal overtuigend.

Deed me (vreemd genoeg) een beetje denken aan een eigenlijk totaal andere film, namelijk Lebanon. Ook een film die tracht niet verhalend te zijn, maar via dicht op de hoofdpersonen te zitten over te brengen aan de kijker hoe het ECHT is om in die situaties te zitten. En ook bij die film vond ik dat ik niet zo goed werken.

Het hele beautypageantverhaal werd er op een gegeven moment ook wel met de haren bij getrokken.

Mission Impossible brengt altijd aardige actiefilms. Een beetje onzinnig vaak, maar wel met vaart en een aimabele cast. Zo ook deze al is het zeker niet de beste.

Wel weer de nodige dingen geleerd van deze film:



* James Bond films zijn hierbij vergeleken een soort neo-realistische documentaires

* als je ooit nog een spion of terrorist in een grote bekende stad zoekt, ga altijd naar een toeristische trekpleister want daar lopen of rijden ze 100 procent van de tijd rond. Eiffeltoren, Notre Dame, Louvre, Tower Bridge etc. als ze daar niet zijn vergeet het dan maar.

* ook al kun je totaal geen helicopter besturen, geeft niets. Zelfs als hij kapot is kun je er nog prima mee overweg in het hooggebergte