• 145.982 films
  • 7.536 series
  • 23.139 seizoenen
  • 507.484 acteurs
  • 317.712 gebruikers
  • 8.348.225 stemmen
Avatar
 
banner banner

Meet Me in St. Louis (1944)

Muziek / Romantiek | 113 minuten
3,33 165 stemmen

Genre: Muziek / Romantiek

Speelduur: 113 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Vincente Minnelli

Met onder meer: Judy Garland, Margaret O'Brien en Mary Astor

IMDb beoordeling: 7,6 (23.650)

Oorspronkelijke taal: Engels

Plot Meet Me in St. Louis

"M·G·M's glorious love story with music!"

St. Louis 1903. Vader Smith is een succesvol zakenman en deelt op een dag aan zijn gezin mee dat hij tot grote directeur van het filiaal in New York is benoemd. Zijn familie is ontzet, want zij willen hun geliefde stad en vrienden niet achterlaten. Bovendien heeft de hele familie al weken zitten uitkijken naar de opening van de Wereldtentoonstelling van 1904. Het ganse kerstfeest lijkt bedorven.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Esther Smith

"Tootie" Smith

Mrs. Anna Smith

Mr. Alonzo Smith

John Truett

Katie (Maid)

Lucille Ballard

Alonzo "Lon" Smith Jr.

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van timmienoelie

timmienoelie

  • 1518 berichten
  • 4265 stemmen

De hollywood propaganda machine op zijn walgelijkst. Soms kan ik dat hebben, nu dan weer niet.

Bleh.


avatar van durange

durange

  • 101 berichten
  • 61 stemmen

Heel erg mooie film in Technicolor en wederom mooie kostuums omdat het zich in 1903/1904 afspeelt. Maar hij was net iets té zoetsappig en 'feel good'. Dat is natuurlijk een beetje de stijl van die tijd, maar dan ligt een musical als 'Singin' in the Rain' me net iets meer. Ik hoopte misschien op net iets meer inhoud.

Het is verder wel gewoon een goede film met een coherente verhaallijn en het titelliedje hang nog steeds in m'n hoofd (het kattengejammer!) en kan me goed voorstellen dat deze voor heel veel mensen heerlijk wegkijkt gemengd met wat nostalgie en ik heb verder ook wel genoten maar daar bleef het bij.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 85871 berichten
  • 10564 stemmen

Erg vroege Minnelli.

Toch wel een monument als het gaat over klassieke musicals. Daar valt Meet Me in St. Louis zeker onder, al is deze dan wel eentje in het rijtje familieperikelen, niet zozeer artiestenperikelen. Een iets andere niche binnen het genre.

Altijd gek om een klassieke film te zien die zelf nog eens 40 jaar teruggaat in de tijd. Dat levert in dit geval toch wat aparte zaken op. De onverharde wegen tussen de mooi aangelegde tuintjes zien er erg gek uit. Ook de Halloweentradities zijn nog maar moeilijk te plaatsen. Stoelen verbranden en bloem in mensen hun gezicht gooien? Misschien iets typisch St Louis?

Het plotje is flinterdun en stelt weinig voor, de film teert eigenlijk vooral op luchtigheid en opgewektheid. Je zou het misschien niet zeggen doorheen al het drama heen, maar elke zucht wordt makkelijk opgelost, terwijl de zwaardere zuchten ook op het einde een passende finale krijgen.

110 minuten is wel aan de lange kant en over het geheel gezien is er buiten de luchtige sfeer maar erg weinig wat mij trekt. Maar als TV-verlichting op kerstavond is het wel een erg passende film.

1.5*


avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 874 berichten
  • 1278 stemmen

Heerlijke feel good musical. Goeie acteerprestaties, fijne muzikale acts, leuke humor tussendoor. Judy Garland standing out. De technicolor voelt aan als candy voor het oog. Deze film moet je niet bekijken als je op zoek bent naar diepgang, des te meer als je een grijze dag wil opvrolijken.


avatar van Kiekerjan

Kiekerjan

  • 119 berichten
  • 106 stemmen

Zoetsappig escapisme zonder al te veel diepgang. Er wordt doorgaans meer aandacht besteed aan set design en kostumering dan aan karakterontwikkeling, hetgeen extra in de verf wordt gezet door het gebruik van Technicolor. Dit is een bijzonder kleurrijke film, waarin de kleuren rood en geel zodanig fel zijn dat ze zelfs na afloop nog even op het netvlies staan gebrand. Het verhaal speelt zich af rond de 'turn of the century' en focust op een welgestelde familie in St. Louis. Bereid je dus voor op veel stijve en ongemakkelijke romantiek tussen Southern Belles & Beaus, waarbij de Beaus terughoudend zijn en de Belles wel veel fantaseren over liefde, maar door de wetten van de etiquette geen initiatief mogen nemen. De voorspelbare afloop en al het melodrama dat hieraan was gekoppeld wordt helaas nooit echt interessant. Ondanks de simplistische plot straalt de film een zekere charme uit die ik enkel kan toeschrijven aan de overtuigende cast. Vooral karakteracteur Harry Davenport (vaak getypecast als grootvader) heeft een aangename rol. De grootste boosdoeners zijn in mijn ogen de zang- en dansscènes. De liedjes mogen dan wel bekend zijn, ze dragen niets bij tot het geheel en komen vaak kinderachtig en klakkeloos over. De zang wordt soms op lompe wijze gedubd, waardoor er problemen ontstaan met lip sync. Ook de pogingen tot humor falen nagenoeg altijd. In feite is het enige dat op de lachspieren werkt de weerzinwekkende froufrou van Garland. Visueel is het een snoepje, inhoudelijk een bord spruiten. (Ik hou niet van spruiten).


avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 874 berichten
  • 1278 stemmen

Kiekerjan schreef:

Visueel is het een snoepje, inhoudelijk een bord spruiten. (Ik hou niet van spruiten).

Naar een musical kijk je meestal niet omwille van verhoopte inhoudelijke diepgang. Daarvoor bestaan andere geschiktere genres. Zelfs het alom geprezen Singing In The Rain, is qua inhoud niemendallerig met de alomtegenwoordige tandpasta smile van Gene Kelly. Niettemin is het qua musical een werkstuk dat niet te evenaren is. O paradox van de musical.


avatar van Canon1967

Canon1967

  • 83 berichten
  • 55 stemmen

In 1944, toen Minnelli en Freed begonnen met het filmen van 'Meet Me in St. Louis,' had Amerika reeds 2 jaar oorlog gevoerd. In dat jaar bestond het Amerikaanse militaire personeel uit maar liefst 11.623.468 troepen, drie keer zoveel als in 1942. In 1944 zouden Amerikaanse troepen een ongekend aantal slachtoffers moeten verwerken. Gezinnen zouden vaders, zonen en broers verliezen. Vrouwen traden massaal toe tot de beroepsbevolking. Het dagelijkse leven in het hele land was dramatisch

veranderd. Voedsel, gas en kleding werden gerantsoeneerd. Populair entertainment demoniseerde vaak de vijand, maar net zo vaak diende het als ontsnapping uit de oorlog en de zorgen. Dit was de culturele geschiedenis van MGM in 1944, het mag dus ook geen wonder zijn dat deze film het mierzoete en overdreven familiale benadrukt. We zullen nooit weten hoeveel mensen zich hier konden aan vastklampen tijdens de momenten dat er altijd wel iemand "overzee" was om te vechten. We zullen nooit weten hoeveel soldaten bittere tranen lieten in o.a. de Ardennen ( het Ardennenoffensief was toen in volle gang) na het bekijken van Judy Garland bij het zingen van "Have yourself a merry little Chrismas". Het is uiteindelijk in die context dat je dit verhaal moet bekijken. Begrijpelijk dat het nu wat "klef" overkomt, maar toen was het ongetwijfeld een steun en toeverlaat voor veel amerikanen. Het mag dan ook geen wonder heten dat deze film overladen is met oscars. Los van het feit dat het een musical is zoals er dertien in een dozijn zijn, is hij op de juiste moment mét de juiste sfeer losgelaten om het publiek. En dat betekende jackpot voor MGM ofwel een knap staaltje van marketing "avant la lettre". Gelukkig kunnen we op BBC terugvallen om dit soort vehikels nog eens vanonder het stof te halen, want de zenders in de lage landen zien hier, ten onrechte, geen meerwaarde meer in.

Een interessante link hierover vind je hieronder: Op-Ed: 'Have Yourself a Merry Little Christmas' resonates in 2020 - eu.buckscountycouriertimes.com

.


avatar van Don Homer

Don Homer

  • 440 berichten
  • 1298 stemmen

Vandaag voor het eerst op de televisie ?


avatar van T.O.

T.O.

  • 1709 berichten
  • 1972 stemmen

Het suikergehalte is eigenlijk te hoog, maar ik vind de film toch iets te goed gemaakt om echt vervelend te worden. Zit een prettig ritme in, een enkel leuk liedje en nog best aardige humor hier en daar.

Ook vergeleken met andere zoete musicals uit die tijd wordt het echter nooit een hoogvlieger, simpelweg omdat echt grote hoogtepunten ontbreken.