menu

To Be or Not to Be (1942)

mijn stem
3,82 (263)
263 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Oorlog
99 minuten

geregisseerd door Ernst Lubitsch
met Carole Lombard, Jack Benny en Robert Stack

In bezet Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog komt een groep acteurs tegenover de Nazi's te staan. Een spion heeft namelijk informatie die erg schadelijk voor het Poolse verzet zou kunnen zijn. Ze proberen er alles aan te doen om te voorkomen dat de informatie bij de Duitsers terecht komt.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7W_B10VbYjI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van BBarbie
5,0
HarmJanStegenga schreef:
Mijn 1e Ernst Lubitsch film nog maar, deze 'To Be or Not to Be'. Wel een bijzonder aangename kennismaking. Schitterende film. Heb me tijdens het kijken bij vlagen echt zitten verbazen hoe ontzettend leuk dit eigenlijk wel niet was. Wát een humor.
De film raast in een heerlijk rap tempo voorbij.

Don't miss Trouble in Paradise (1932) en Design for Living (1933)

avatar van HarmJanStegenga
4,0
Thanks! Zal ze er bij zetten op de lijst.

avatar van arno74
4,0
Ijzersterk plot. Jammer dat vandaag de dag de aandacht veel meer uitgaat naar vorm dan naar inhoud, want films als deze kom je de laatste jaren zelden tegen. De vorm slijt snel en voor de inhoud geldt dat veel minder, waardoor ik denk dat tegenwoordig weinig films gemaakt worden die zoals deze herinnerd zullen worden. Het script zit erg goed in elkaar. Ook met de humor, de chemie tussen de acteurs, de prestaties, de dialogen en de sfeer zit het goed. Vreemd eigenlijk dat er relatief gezien zo weinig op deze film is gestemd. Filmisch is deze uitstekend.

Het doet snel denken aan Inglourious Basterds (2009) en ik zie dat ik niet de enige ben die het verband tussen die twee ziet. Beide films dienen hetzelfde doel: het publiek vermaken door Nazis belachelijk te maken, en ook het plot van Inglourious Basterds mag er wezen, al is het plot van To Be wel meer verfijnd. Beide films kunnen ook verkeerd vallen (zoals IB bij mij de eerste keer viel) als je het niet als vermaak ziet.

Maar veel verder dan vermaak zie ik deze echter niet gaan, in tegenstelling tot The Great Dictator (1940). To Be voelt een beetje afstandig aan, wat grapjes maken over ene niet serieus te nemen kerel (ene Hitler) aan de andere kant van de plas die een of ander landje heeft geïnvadeerd en ook nog iets met "concentratiekampen" doet. Ik overdrijf, maar verder dan dit gaat deze film niet. Ik zie geen andere boodschap in, en de achtergrond van de regisseur doet er daarbij niet toe wanneer dat niet in de film tot uiting komt. Veel verder dan lachen over Hitler gaat het niet. Natuurlijk maakt het "do we not bleed" indruk, het is wel makkelijk scoren en het komt van Shakespeare af en niet van Lubitsch.

The Great Dictator, twee jaar eerder gemaakt, daarentegen neemt de dreiging van de Nazis veel serieuzer, denk aan de scène waarin Hitler met de wereldbol speelt. En ook de speech, door Chaplin geschreven en niet door Shakespeare, windt er geen doekjes om. Een speech trouwens waarvan elk woord (helaas) nu nog steeds even actueel en sterk is als toen. Dat maakt voor mij The Great Dictator de betere van de twee, een film die de dreiging van Hitler in 1940 beter herkende dan deze film in 1942 dat doet. Puur als film is To Be breder, maar tegen die speech kan het niet op. The Great Dictator is een film met een boodschap, en dat is bij To Be veel minder het geval. Neemt natuurlijk niet weg dat To Be als film (net als The Great Dictator) een kwaliteitsprodukt is.

4*

5,0
Lachen met Hitler in een film, gemaakt midden in de oorlog. Regisseur Ernst Lubitsch was zelf al twintig jaar weg uit Duitsland, waar dat lachen hem wel zou zijn vergaan. Carole Lombard overleed vlak voor het verschijnen van deze film, vol met humor die de tand des tijds schitterend heeft doorstaan.

avatar van LuukRamaker
4,0
Jack Benny speelt de rol van zijn leven in deze Hollywoodklassieker die de wereld wilde laten lachen tijdens een zwaarmoedige tijd. Doordat wegens bepaalde gebeurtenissen rondom deze film het publiek het lachen verging voordat de film in première ging heeft het even geduurd voordat de film op waarde werd geschat maar gelukkig wordt deze heerlijk vermakelijke film vandaag de dag (zeer terecht) in diverse toplijstjes van het komediegenre opgenomen. De beide hoofdrollen van Dhr. en Mw. Tura worden erg goed ingevuld en daarnaast vind ik, als het op humor/komedie aankomt, bepaalde duo's ook altijd voor een goede komische noot zorgen. In dit geval zijn het zowel Greenberg en Bronski als Ehrhardt en Schultz die een flinke steen bijdragen aan het succes van dit bijzonder leuke pareltje.

3,5
Lombard en Benny stelen de show in deze vlotte film. Leuke vondst, dat leden van een theatergezelschap hun acteertalenten inzetten ten dienste van het verzet. De vertolking van Carole Lombard maakt blijkbaar deel uit van een prettige traditie van opvallend sterke en charmante vrouwelijke hoofdrollen in de jaren '40.

Doordat de gehele cast consequent Engels spreekt, worden bepaalde ongeloofwaardigheden verbloemd: dat Mr. Tura zich bijvoorbeeld voordoet als Duitse officier zal normaal gesproken niet gepikt worden door zijn landgenoot. Het lijkt er op dat de makers hier niet te zwaar aan tilden - en ach, misschien wel terecht.

4,0
TMP
Prima komedie waarin een toneelgezelschap probeert te voorkomen dat een spion tijdens de Tweede Wereldoorlog informatie aan de Duitsers weet te verschaffen. Best gewaagd om daarover al tijdens de Tweede Wereldoorlog een film te maken. De film heeft een kleine aanloop nodig om het verhaal en de personages goed te introduceren, maar eenmaal op stoom kijkt het erg fijn weg. De komische ondertoon is telkens aanwezig, maar enige spanning is hier en daar ook best aanwezig. Het acteerwerk is bovendien prima en het tempo ligt lekker hoog.

avatar van BBarbie
5,0
Nog maar eens herzien. Helaas in meer dan één opzicht de ultieme film van Carole Lombard, een van de meest getalenteerde (en voor wat het waard is, best betaalde) supersterren uit de periode van de grote Hollywood studio's. Warm aanbevolen, net als de meeste films van Carole Lombard trouwens.
Film hoort sowieso een plaatsje te krijgen in de Top-250.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
“So they call me Concentration Camp Ehrhardt?”

Geweldige klassieker die satire en de Tweede Wereldoorlog bijna achteloos combineert. To Be or Not to Be laat zien dat ook een komedie op effectieve wijze een politiek belangrijke en menselijke boodschap kan verkondigen. De film heeft een serieuze kant, maar er valt ook genoeg te lachen en Lombard en Benny zijn fantastisch. Vooral de scènes rond Ehrhardt (Sig Ruman) zijn briljant. Het de script zit sowieso ingenieus in elkaar, en regisseur Lubitsch zorgt ervoor dat geen enkele scene overbodig aanvoelt. Het tempo ligt hoog en To Be or Not to Be is een film die constant weet te verassen.

avatar van Onderhond
1,0
Gefilmd tijdens de oorlog.

Als dat je aanspreekt, veel plezier met deze film! Het zal zeker wat toevoegen, gezien een aantal (gewaagde dan maar zeker?) grapjes hier en daar. Voor mij maakt het deze film er niet echt beter op, daarvoor is het gewoon in de basis niet goed genoeg.

Al begon het dan nog wel redelijk vlot. Niet zo heel grappig ('Heil Myself' enzo) maar wel met voldoende tempo. Alleen gaat het kluchtige snel vervelen en wanneer de film dan maar serieuzer wordt verliest het meteen dat beetje appeal dat er nog inzat.

Vond de humor eerder flauw dan grappig, acteerwerk ligt er veel te dik op (en zonder echt komische acteurs die dat soort werk aankunnen) en naarmate het vorderde werd het ook steeds minder. Veel meer dan een aardig eerste kwartiertje was dit niet.

1.0*

avatar van cinemanukerke
5,0
In volle oorlogstijd (onze teletijdmachine duidt aan WO II 1940 – 1945) spotten met het nazisme, het ligt niet voor de hand en zeker niet in Hollywood waar de kassa meer dan eens de kunst dicteert. Maar ook dan waren er regisseurs die geen moeite hadden om tegen zere schenen te schoppen. Charles Chaplin deed het 2 jaar eerder met het magnifieke The great dictator en ook Ernst Lubitsch gaat hier heerlijk te keer. Lubitsch was van origine Oostenrijker die de nazi terreur moest ontvluchten (ook collega’s als Billy Wilder, Fritz Lang en Robert Siodmak maakten de overtocht – Tip : voor wie van oude Hollywood films houdt, moet beslist eens hun werk opzoeken). Bezetting door de nazi’s en joden vervolging was hem dus niet vreemd en dus lijkt het logisch dat Lubitsch voor dit onderwerp koos. Nochtans maakte hij in Europa vooral venijnige comedy’s waarin het aristocratisch milieu (en vooral hun liefdesaffaires) op de korrel werd genomen. Lubitsch gooide met plezier modder naar een status of naar het rollenpatroon. De recescenten hadden zelfs een eigen omschrijving voor zijn – soms pikante - grappen nl de Lubitch touch maw niemand zoals hij kon een onschuldig beeld dubbelzinnig laten schijnen. Eenmaal in de USA aangekomen ging hij verder op zijn elan. Trouble in paradise, het superbe Ninotchka en het zoetere Shop around the corner zijn stuk voor stuk hoogvliegers. Maar met To be or not to be maakte hij misschien wel de grappigste film ooit. Er waren nog anderen maar in feite was de keuze snel gemaakt. TBONTB is pure classic. Vooral het scenario valt op. Dialogen zijn stuk voor stuk pareltjes. Meticuleus plot waarin de personages springen van hindernis naar hindernis. Een theatergezelschap probeert een verrader van het verzet te onderscheppen vooraleer die de Duitse officieren kan briefen over de verzetsstrijders in Polen. De acteurs vermommen zich en doen zich voor als de vijand wat vooral misverstanden en persoonsverwarring met zich meebrengt. De film is een perfecte mix van romantic en avontuur, heerlijke personages  (SHULTZ !) maar ook knappe scenes zoals wanneer het doek wordt opgetrokken om de dood van een spion vast te stellen. In deze volbloed zwart wit classic is het trouwens niet alleen de oorlog die op de korrel wordt genomen. Evenzeer staat het arrogante acteurs wereldje te kijk. De titel (een echo die in alle klaslokalen te horen valt) refereert dan ook in die richting. Acteurs plaatsen hun ego op de voorgrond, verwaand en onzeker, enkel bekommerd om hun prestatie. Ze zijn zelfs bereid hun leven te riskeren om te bewijzen dat ze een straffe acteur zijn of ze mekkeren over welke naam er eerst op de affiche komt. Carole Lombard is heerlijk : in haar eerste scene die handelt over concentratiekampen – we do the concentration and the polisch do the camping grapt er een Duitse officier – komt ze op in een gala jurk. Kwestie van er goed uit te zien. IJdelheid van acteurs, Lubitsch wist er alles van. Het onthaal bij de release was maar lauwtjes, velen vonden dat het lijden van Joden niet was om mee te lachen maar de film is uitgegroeid tot een unanieme lofzang voor een knap gemaakte comedy. Tragiek kwam op het einde dan toch nog om de hoek loeren toen Carole Lambord nog voor het uitbrengen van de film om het leven kwam in een vliegtuigongeval. Voor haar een happy end te gunnen, moet je naar de bioscoopzaal gaan.

een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 77 : To be or not to be

Gast
geplaatst: vandaag om 20:20 uur

geplaatst: vandaag om 20:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.