The Great Dictator (1940)
Alternatieve titel: De Dictator

981 stemmen | gemiddelde 3,77
Verenigde Staten
Komedie /
Oorlog125 minuten
geregisseerd door
Charles Chaplinmet
Charles Chaplin,
Jack Oakie en
Paulette GoddardEen joodse barbier, die terugkeert van de oorlog van '14-'18, lijdt aan geheugenverlies. Nadat hij jaren in het ziekenhuis heeft doorgebracht, vindt hij zijn zaak weer in het getto. Maar het land lijdt nu onder het schrikbewind van de dictator Adenoide Hynkel, die als twee druppels water op de arme barbier gelijkt. De officier Schultz heeft genoeg van de tirannie en plant een aanslag tegen Hynkel. Schultz zoekt in het getto steun voor zijn plan en komt zo bij de barbier terecht.Deze film staat op nummer 226 in de top 250
» volledige top 250
[permalink] geplaatst op 23 december 2011, 17:00 uurWe hebben deze film gekeken op school, maar door tijdnood skipte onze leraar naar het eind (de speech) toen we nog maar op de helft waren. Zonde

.
1,5
[permalink] geplaatst op 8 februari 2012, 0:04 uurIk sta er werkelijk van te kijken hoeveel mensen deze film kunnen waarderen. Ik hoop maar dat ze de film hebben beoordeeld, en niet de intenties van Chaplin, zijn mening over het Nationaal Socialisme, of de historische waarde van de film. Hoe bewonderenswaardig de regisseur/acteur ook mag zijn, het is slechts het eindresultaat van zijn werk dat we uiteindelijk te zien krijgen en die op deze website centraal zou moeten staan. En daar baseer ik mijn beoordeling dan ook op. Stel je voor dat we elke film hier gaan beoordelen op zijn politieke boodschap. Dat heeft toch niets meer met films te maken???
Behoudens de eindscene vind ik het een ronduit flauwe en langdradige film. De humor zelfs bijna op het kinderlijke af. En dan het irritante gebrabbel (dat nep "Wiener Schnitzel" Duits). Ik kan er nog mee leven dat in veel oude films ook de Duitsers Engels spreken. Dit sloeg echter werkelijk helemaal nergens op. Slappe, platte humor.
Ik lees in dit de berichten bij deze film dat verschillende mensen hem proberen te beoordelen alsof ze in 1940 leefden. Nog los van het feit dat ik betwijfel of ik hem in 1940 wél leuk had gevonden, vind ik dat een verkeerd uitgangspunt. Het is nu eenmaal zo dat de cinema de afgelopen eeuw een flinke vooruitgang heeft doorgemaakt. Stellen dat beoordelingen relatief moeten zijn vind ik daarbij maar vreemd. Je kan uiteindelijk alles wel relatief maken.