The Great Dictator (1940)

Zou het helpen als Harry verklaarde fan te zijn van deze film?

Leuke, onderhoudende film met een aantal erg sterke stukken.

De scene waar hij met de wereldbol speelt, de eerste toespraak van Hitler of de scenes tussen Hitler en Mussolini (in de film Hynkel en Napolini geloof ik) bijvoorbeeld. De namen voor landen waren ook wel grappig: Osterlich bijvoorbeeld, maar vooral Bacteria

Echt grappig is hij nooit, maar het is indrukwekkend om te zien hoe goed Chaplin de situatie doorhad. Alleen het einde was vreselijk irritant. Voorlopig geef ik hem nog het voordeel van de twijfel. Zoals al eerder door iemand aangegeven: gemengde gevoelens.

5 sterren, ik heb gelachen en gehuild. Vooral de wereldbol scene is in en in triest en toch zo mooi als het zwanenmeer.

ook mijn favoriete scene

Erg sterk. Eén van Chaplin's beste.

Favoriete scene is voor mij toch echt als die mannen aan tafel zitten met die gebakjes

Wel leuke film maar ik heb nog maar 2 chaplin films gezien, modern times en the great dictator, modern times vond ik toch beter, the great dictator geef ik 3 * . Sommige stukken waren wel idd grappig ! Mss als ik hem nog eens zie dat ik m'n stem verhoog ...

Erg goede film. Chaplin is dus ook als 'vocaal' acteur erg goed; ik kende alleen zijn 'stomme' werk. Ik heb erg gelachen om Mussolini en om de 'scheerbeurt op muziek', maar er zaten nog wel meer erg goede scenes in deze film.

Ach, tikkie moralistisch maar dat stoorde mij eigenlijk helemaal niet. Die tijd kon wel een gezonde dosis moralisme gebruiken als je het mij vraagt.

-"You leave that alone!"

-"Don't be silly"

-"When you talk to me you say Heil Hynkel and salute"

-Who are you anyway?

Eén van de meest gewaagde komedies en nog altijd geweldig na al die jaren

4,5*

Een geniale film van Charly Chaplin, vooral vanwege zijn voorspellende blik richting de Tweede Wereldoorlog en de kracht van Hitler. Hadden de wereldleiders maar met Chaplin meegekeken toen hij vanaf 1937 deze film aan het maken was…
Het jammere is dat Chaplin wel een paar erg grote toevalligheden nodig heeft om de film sluitend te maken, maar goed: de film is toch vooral ook een komedie, en dan is dat juist ook wel weer grappig. Het knappe is dat Chaplin de drama-elementen fantastisch in de film verwerkt. Het blijft Chaplin-komedie met een lach en een traan, alleen zit achter deze traan/tranen een wel erg zware achtergrond (wat Chaplin toen nog niet wist), waardoor het af en toe wel slikken is (als het meisje bijvoorbeeld wordt bekogeld met tomaten), maar dat geeft de film juist meerwaarde. Ik bedoel: het is ook gruwelijk wat er allemaal gebeurde, dan mag dat best belicht worden, en hoeft dat niet altijd met een komisch sausje te worden overgoten. Bovenal blijft het natuurlijk komedie, en dan valt op dat Chaplin een ge-wel-di-ge Hitler neerzet. Bepaalde dingen kloppen niet, Chaplin maakt van Hitler namelijk net zo'n kluns hij normaal zelf is, maar dat vind ik juist leuk. Wat wel ongelooflijk realistisch is is bijvoorbeeld de manier van praten van Hitler zoals Chaplin het doet, net als zijn woedeaanvallen en zijn onbegrip.
Aan de andere kant is de Joodse barbier weer een echt Chaplin-personage: een verstrooide, klungelige man van weinig woorden. De film heeft natuurlijk ook minder komische stukken, hoewel ieder persoon voor zich zijn minder leuke en leukere stukken zal hebben. Ik heb hier begrepen dat de speech op het einde er later is aangeplakt. Kan iemand mij vertellen wat het originele einde was? In ieder geval vind ik het een prachtige voordracht. Juist omdat de barbier eerst zo gespannen is en je denkt van: 'wat zal hij er in hemelsnaam van maken?'. Om vervolgens langzamerhand te komen tot de meest fraaie woorden.
Wat ook zo fraai symbolisch is, is de verwisseling van Hitler en de Joodse barbier. Kun je voorstellen: Hitler en een Joodse barbier worden voor een en dezelfde persoon aangezien. Daarmee aangevend dat verschillen tussen mensen maar relatief zijn, en nog eens extra de waanzin van de holocaust onderstrepend.

4,5 sterren

Of Modern Times beter is, daar durf ik me wel ernstige vragen bij te stellen. Met 'The Great Dictator' bewijst Chaplin dat hij zoveel meer kan dan enkel wat dwaasdoenerij of het creëeren van clowneske toestanden - waar ik overgens niets op tegen heb - maar zoals " jay73 " eerder al vermeldde: Chaplins vocale imitatietalent, dat de kijker hier meer dan eens te beurt valt - tot onzer groot genoegen - scheert erg hoge toppen. Chaplins vertolking van een zenuwachtige, kleine Hitler is ronduit memorabel en meerdere scènes worden terecht aanzien als één van de vele betere filmfragmenten ooit. Soms wordt er jammerlijk geknipt en sommige sketches duren maar een vijftal seconden, een gegeven dat onze inleving in de twee personages er niet op vooruithelpt. Spijtig...
Dit soort zwarte humor avant la lettre heb ik niet meer gezien sinds 'Frank Capra's Arsenic & Old Lace', waarin eveneens historische figuren gekarikatureerd worden zoals dat alleen vroeger kon.
Ook het potje schitterende choreografie, met als absolute hoogtepunt het shot met de wereldbol of de scheerscène (alsof de muziek omwille van de film geschreven was, en niet honderden jaren daarvoor).



Over het einde denk ik juist volledig anders. De toespraak is het neusje van de zalm, de woorden hebben zelfs heden ten dage nog een betekenis, alsof Chaplin zelfs verder kon zien dan de tijden die Duitsland (of is het nu Tomania? ) te wachten stond. De speech is een terechte aanklacht aan het moderne materialisme, al doen we Chaplin niet echt eer aan door met zijn woorden de rest van de film als een moralistische lesje te interpreteren.

Slotsom is grote klasse, dit. Chaplin overstijgt zijn Modern Times zonder meer en toont zich naast de meester van de mime dus ook de meester van het woord. Een product als dit zal er niet meer komen, en dit pareltje is er dan ook één om te koesteren.
4,25*

Het einde vond ik juist erg onverwachts.Maar dat bewijst nog eens die klasse van Chaplin.Hoe hij zich zo mooi tot de wereld richt en vraagt om vrede!Klasse!

En vooral: de speech is best overtuigend. Had Hitler er maar naar geluisterd en die Joden met rust gelaten (, of toch niet? Want dan zou The Great Dictator heel wat minder geniaal zijn. Deze film is eigenlijk groot geworden door de dood van 6 miljoen mensen, in feite is dit meesterwerk er dus één die ik niet op graag op mijn conto zou hebben.)
Ik vergat trouwens te vermelden dat ik het einde zo snel voorbij vond flitsen. Jammer eigenlijk, ik kreeg zowaar de indruk dat het budget uitgeput was. Die mooie opbouw in een tiental minuten afbouwen leek me iets te snel en zelfs nonchalant gedaan...

Geen komedie zonder tragedie. Charlie Chaplin speelt daar perfect op in. Er zijn altijd zeer hoge emoties bij zijn films, die hij dan volledig laat loskomen in een lach. Die schuchtere pogingen om de nazi's te vangen tonen ook het tragische aan. Dat er in feite niets tegen te beginnen viel. Schitterende eindspeech ook.

Magistraal! 5/5

Meesterlijke film op alle fronten. Mijn God, we're talking 1940!!!! Charlie Chaplin is mijn held. Die scène in die joodse kapperszaak, dan gaat hij iemand scheren en dat loopt dan gelijk met de muziek die je hoort. Die timing!!!!! Dat dansen met die ballon als wereldbol, ook zo fantastisch.

Commander Schutz: "Strange, and I thought you were an Aryan"

Charlie Chaplin als joodse kapper: "No. I'm a vegetarian "

*****-sterren

Zo een zonde dat de dvd zo overdreven duur is; 35.50 euro in de Fnack, net zoals al zijn topfilms

Heb nog niet zo lang geleden een box gekocht met die (normaal) dure dvd's voor 40 Euro bij de Mediamarkt. The Great Dictator, Modern Times, the Gold Rush en the City Lights zitten in die box.

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/123246/The_Great_Dictator/Product.html

of zaterdagmiddag op u één scherm en opnemen

Briljante film van Chaplin. Bijna elke grap slaagde bij mij en sommige scènes waren zo hilarisch dat ik er echt in een deuk door heb gelegen. Als ik alleen al denk aan de scènes met Hynkel en Napolini verschijnt er een lach op m'n gezicht.

Daarnaast is de aanklacht natuurlijk ook heel erg goed gedaan, helaas is de realiteit anders gebleken dan in dit leuke verhaaltje.

De rolbezetting is ook uitstekend, vooral Chaplin is fabuleus als Hynkel én de kapper.

Ook vind ik het zeer knap dat de film eigenlijk niet saai wordt ondanks de vrij lange speelduur voor zo'n film.

4* voor deze tijdloze film.

Hier sluit ik me compleet bij aan, de speelduur was voor mij echter wel te lang, op het einde begon het me werkelijk te vervelen.

Gelukkig, ze bestaan nog, films die van begin tot einde weten te fascineren zonder irritaties en met veel gelach en een traan (tevens van het lachen). The Great Dictator verwelkom ik in mijn 5 sterren lijstje.

Echte goede humor en gepast & gedurfd drama. En veel belangrijker, de film zakt nergens in. Chaplins meesterwerk als je het mij vraagt.

Ik zie dat hij nu voor 10 euro te koop is bij Van Leest. *raadpleegt bankrekening*

Heb het eerste kwartier of zo gezien, niet gelachen en in slaap gevallen. Weet niet of de rest van de film me nog had kunnen boeien. Te makkelijke humor in het begin.

Vond heel de film maar flauwtjes. Slechts één keer echt gelachen ofzo, terwijl dit bij andere Chaplins wel even anders was.

In een maand tijd heb ik mijn Chaplin-meter van stand 1 naar stand 5 gebracht. The Great Dictator is de minst typische Chaplin van de vijf en krijgt tevens de hoogste score.

Dat deze film zich onderscheidt van de rest is vooral goed te zien in de personages die Chaplin speelt. We zien hem veel minder optreden met bolhoed, wandelstok en zijn rare loopje. Sowieso staat het slapstick-element wat meer op de achtergrond. Daarvoor in de plaats komt een zeer sterk verhaal, een aangrijpend pleidooi voor vrede. Hoe sympathiek ik de Tramp-Chaplin ook vindt, deze film ligt me net wat meer.

Het visionaire aspect van veel scenes geeft The Great Dictator diepgang. Juist de wetenschap van de verschrikking die in werkelijkheid volgde maakt de rede van Chaplin aan het eind, ontegenzeggelijk vol pathos, indrukwekkend. De veel genoemde wereldbolscene is ook een goed voorbeeld: komisch en tegelijk huiveringwekkend.

The Great Dictator is een schitterende film. Het is hartstochtelijk en wanhopig pamflet dat een beroep doet op het beste van de mens. 4*

Een vermakelijke zondagsfilm, maar ik ben toch wel een paar keer afgeleid, door een saai moment wel te verstaan. Bijvoorbeeld de speech vond ik wel leuk maar ietsje te lang. Toch blijft het natuurlijk erg humoristisch hoe hij o.a. Duits spreekt ( a nst, sntns,...straffe,straffe!!!). Toch vond ik the kid, in tegenstelling tot anderen beter, misschien omdat er daar niet gesproken wordt en je meer gefixeerd bent op de lichaamstaal. 1 feit is niet discussiabel, het acteerwerk van Chaplin is fenomenaal, zijn pasjes alleen al zijn om je in een deuk mee te lachen...

4

het is eens iets anders ... een film van chaplin mét geluid

deze film heeft zijn goede momenten maar jammer genoeg ook zijn slechte (of minder goede).

het acteerwerk is wel goed en ook de moppen vallen wel mee.. al moet ik wel zeggen dat de speech die hij in het gaf te lang was.

wat me is bijgebleven is de speech op het einde.

1940? inderdaad

ongelooflijk wat die man durfde!

anyway, een meesterwerk

4.5*

en voor de rest heil hynkel!

Ik denk dat ik zowat alle films van Chaplin gezien heb, en deze blijft toch wel zijn allerbeste vind ik. Zoals die man emotie met humor kan verbinden. Daaraan herken je werkelijk de Groten. Trouwens op het ogenblik dat ik dit schrijf wordt een film uit 1940 toch nog hooggewaardeerd hier. Blijkbaar wordt een genie toch niet vergeten.

Mooie film; terwijl ik de boodschap die deze film uitdraagt normaliter heel erg cliché zou vinden, vind ik hem hier ontroerend.

Grappig hoe de beeldtaal zich heeft ontwikkeld in de afgelopen zeventig jaar; sommige grappen werden in één scène erg vaak herhaald, terwijl zoiets een film in deze tijden de das om zou doen.

Wat geweldig hoe Chaplin een serieuze dreiging gepaard liet gaan met humor! Wat mij betreft had de film iets vaker serieus mogen zijn, maar over het resultaat mag ik al met al zéker niet klagen.

Ik vind het overigens ook een grappig feit dat Adolf Hitler enorm om deze film heeft moeten lachen.

Ik geef een vier.

Dat is niet helemaal waar. Het is een feit dat ie de film zag. Wat ie ervan vond is onbekend.