The Great Dictator (1940)

Na herziening dit weekend, blijft het één van de meest geweldige films ooit gemaakt. Zeer knap van Chaplin!

De film is me zeer goed bevallen. Het begin is gewoonweg fantastisch! Daarna moet de humor wat meer plaatsmaken voor het plot, en dat was nu niet bepaald waar ik op zat te wachten. Niet dat het plot echt slecht was, de twist aan het einde is namelijk geweldig.

Niet alle grappen werken nog even goed, maar Chaplin is schitterend als Hitler. Geweldige vondsten hier en daar (die wereldbolscène!) en de combinatie van typische Chaplin-slapstick en bijtende parodie op het nazi-regime maken hier nog een uitstekende film van. Terechte klassieker!

Geweldige film . Lekker overdreven enzo, dat vind ik toch altijd wel leuk. zeker bij dit onderwerp.

Mijn tweede Chaplin. City Lights was de eerste die ik zag, en die vond ik toch wel ietsje beter dan deze film. Ik had The Great Dictator al een hele tijd op mijn harde schijf staan. Vandaag dan eindelijk bekeken.

Fijne film toch wel, met natuurlijk weer typische Chaplin momenten. Hij speelt hier twee briljante personages. De joodse barbier is weer typisch Chaplin, met zijn bolhoed en wandelstok. Adenoide Hynkel zet hij even briljant neer. Erg gedurft hoor! Ook andere acteurs doen het eingenlijk prima.

Dit is trouwens ook de eerste geluidsfilm van Charlie Chaplin. Dat was aan het begin ook wel te zien. Neem bijvoorbeeld die scene dat Chaplin aan zo´n machinegeweer vastzit aan het begin van de film. Dat wordt dan vooruitgespoelt terwijl de tekst gewoon langzaam loopt. Dat soort foutjes vielen me dan op.

Verder vond ik de film ook wel wat te lang duren. Er hadden absoluut twinting minuten afgemogen. Nu oogde de film af en toe wat langdradig. Wel zaten er een paar erg sterke scenes in. Vooral de begin speech was erg komisch. Helaas heb ik nooit echt hardop moeten lachen, één keer maar, en dat was tijdens die scene dat Chaplin op zijn hoofd werd geslagen met een koekenpan en toen dat rare dansje deed. Dat was echt een hilarisch moment.

Over het algemeen vond ik het dus een prima film, met weer een uitstekende Charlie Chaplin. Ik ben dan ook erg benieuwd geworden naar bijvoorbeeld Modern Times en The Gold Rush. Deze film krijgt in ieder geval een ruime voldoende.

3,5*

Mijn eerste volledige Chaplin. Buiten veel korte slapstick fragmenten.
En het is me prima bevallen, maar een meesterwerk is het niet. Misschien moet ik daarvoor terug naar zijn stomme films.

Echter heb ik me prima vermaakt. Vooral het gedeelte in de eerste wereldoorlog is erg hilarisch en ook zijn speeches zijn erg leuk. Toch voelt het hele switch verhaaltje en de moralistische speech aan het einde een beetje dubieus aan. Ook duurt de film wat aan de lange kant en verliest het soms wat je aandacht. Echter voor een film uit 1940 is het heerlijk vermaak. En natuurlijk een ongeloofelijke trap richting Hitler. Toen wisten ze nog niet wat die duivel nog allemaal ging aanrichten.
De film blijft gelukkig lekker luchtig en daarom geef ik een 3.5*
Binnenkort maar eens een Modern Times en City Lights opzetten.

Gisterenavond na lange tijd herbekeken.

Hij blijft geweldig!

Heb deze meer dan 10 keer gezien en hij blijft prachtig. Vooral het einde is super subliem

Ik vond dit de minste van al zijn films die ik reeds zag. Maar zonder meer een goeie film.

De vooruitgang qua audio heeft Chaplin met de tijd de das om gedaan, want zijn stomme films waren stukken beter. Het voelde zelfs onwennig aan om hem te horen spreken.

Mijn eerste chaplin! Erg tevreden, was bang dat ik niet kon lachen om deze jaren 40 grapjes maar niets is minder waar: ik heb gehuild van het lachen. De enorme flauwe grappen en de uitwerking ervan waren dicht bij perfectie. Ontzettend grappige man die Chaplin, daarom ook niet zo verbaasd dat hij de hele film draagt en dat zijn grappen ook het leukst zijn. Voor de rest erg charmant om zoon filmpje uit deze tijd eens te bekijken, ook erg leuk de verwijzingen naar de WOII. Hoewel de geschiedenis al erg bruut is, vond ik het toch leuk om een keer een lichte versie van de oorlog te zien in de ogen van een komiek. En een heerlijke afsluiting, waarschijnlijk de beste monoloog die ik OOIT heb gehoord in een film. Ik bedoel natuurlijk de speech van de joodse barbier wanneer hij, zogenaamd als Hynkel moet spreken. Memorabele film, eindelijk weer eens echte lekkere komedie! 4,5 ster

Ja, dat is misschien geen eer doen aan Chaplin, bovendien heb je gelijk dat dit geen standaard-humor is. Maar ik bedoelde meer dat ik bang was dat de film me niet zou boeien vanwege de tijd waarin het gemaakt is. De humor is nou eenmaal veranderd, of tenminste; het word anders verfilmd.

De humor hierin heeft niets met de tijd te maken, maar wel met Chaplin.

Het is mijn eerste Chaplin film dus neem mijn onwetendheid alsjeblieft niet kwalijk, haha Denk dat ik in de vakantie maar me waag aan ''the Kid''!

Directed by and starring Charlie Chaplin, The Great Dictator was a parody of Hitler and the Third Reich. When this film was released, Hitler banned it in Germany and throughout Nazi-occupied Europe. Curiosity eventually got the best of him, however, and he had a print brought in through Portugal. He screened it not once but twice. Unfortunately, history did not record his reaction to the film.

When told of this, Chaplin said, "I'd give anything to know what he thought of it."

Read more at Suite101: Adolf Hitler Goes to the Movies Adolf Hitler Goes to the Movies - suite101.com

Ik ben inderdaad benieuwd of hij stiekem niet gelachen heeft.

In mei 2011 op blu ray

Link

Deze gedurfde komedie kon ik niet waarderen.

Nou is The Great Dictator persoonlijk geen film waarvan je kan zeggen dat het een flauwe komische film is die Hitler e.a. op flauwe wijze in de maling neemt. Absoluut niet!

Chaplin zet hier een zeer gedurfde rol neer. Voor hetzelfde geld had deze rol zijn leven gekost. Hitler had toentertijd nog de macht en het had alle kanten nog op kunnen gaan. Dus in dat opzicht heb ik groot respect daarvoor.

Van Chaplin's komische talent ben ik persoonlijk geen fan. Het flauwe druipt er van af (zoals bij dat begin etc.). Ik vond de film persoonlijk ook niet zo veel aan. Er zitten wel wat boeiende stukken in zoals met die joodse kapper. De rest van de film vond ik maar zozo.

Nou wil ik ook geen behoorlijk laag cijfer geven. Chaplin heeft hier zonder twijfel een van de meest gedurfde films ooit neergezet. Chaplin heeft zeker bewezen dat het zeer gedurfde en niet allerdaagse onderwerpen op de (film)kaart durfde te zetten. Deze film krijgt van mij toch een 2,5.

Gedurfd zou ik het zeker niet noemen. In die tijd dreef alle media spot met buitenlandse regimes (nazi's, bolsjewieken, ...). Zelf Walt Disney deed mee: YouTube - Donald Duck ... Nazi .. NWO .. Propaganda

Maar deze film is zeker de bekendste/een van de meest bekende films uit die tijd, die de oorlogszuchtige problematiek aan gekaart hebben. (Een ander voorbeeld is Casablanca, waar ik ook een kleine uithaal naar Vichy-Frankrijk merk).

Vind dit soort films alleen daarom al zo heerlijk. Een van de eerste oorlogen waar ook oorlog via de media gevoerd werd, om het volk thuis te blijven overtuigen dat een deelname aan de oorlog een goede zaak is.

Iets wat tijdens de Vietnam-oorlog toch in zekere mate mislukt is.

Ik zeker wel! Chaplin was op dat moment dè bekendste persoon op aarde en hij durfde stelling te nemen tegen iets wat hij verafschuwde, terwijl hij hier zelf eigenlijk niets mee te winnen had. De USA was op het dat moment nog niet op voet van oorlog met Nazi-Duitsland en vanuit de Amerikaanse regering werd Chaplin tegengewerkt en werd hem met klem ontraden deze film te maken. Bovendien warden de tijden anders en had Hitler een lange arm en humor had men niet, kijk maar naar dit artikel: Finse Hitlergroet-hond. Men had daadwerkelijk plannen om de eigenaar van deze bewuste hond te laten liquideren!

Chaplin was dus wel degelijk zeer dapper en het maken van deze film valt (qua wat als explosiviteit te verwachten had kunnen zijn) te vergelijken met bijvoorbeeld de Deense spotprenten over de profeet Mohammed of het boek 'De Duivelsverzen' van Salman Rushdie.

Wel een groot verschil.

Finland was lid van de asmogendheden, terwijl Chaplin niets te vrezen had over het water. Als Chaplin de film op het Europese vasteland zou gemaakt hebben was ik volledig met je akkoord.

Dat Amerika het Chaplin afgeraden heeft kan ik in komen. Men begon de film op te nemen vlak voor de oorlog, en wou alles doen om oorlog te vermijden. In zekere zin was deze film niet echt diplomatiek-correct, en wou de Amerikaanse regering vermijden dat mensen tegen mekaar opgezet zouden worden.

Hmm, Finland was op dat moment nog niet een bondgenoot van Duitsland (uit noodzaak geboren trouwens), pas halverwege 1941. Over de reikwijdte van het Hitlerregime overzee valt ook te twisten. De Amerikanen stopten alle in de USA wonende Duitsers en Japanners (en Amerikanen van die afkomst!) na Pearl Harbor natuurlijk niet voor niets in interneringskampen.

Maar blijft staan dat Chaplin, als superster in bekendheid zelfs nu nog ongeëvenaard, een statement durfde te maken waarbij voor hem niets te winnen viel.

Wat een eind speech, zo steeds zo toepasbaar. Prachtig dat dit nog voor WWII is gemaakt.

Charlie Chaplins Hitler-imitatie op mega doek Berlijn - volkskrant.nl

Soms zijn alleen al de intenties van een film voldoende bewonderenswaardig om er op voorhand al een dikke voldoende aan te geven. En in nog minder gevallen is de film inhoudelijk ook nog eens een knap staaltje filmmaken. The Great Dictator voldoet aan beide beschrijvingen.

In de laatste akte, wanneer Charlie Chaplin de 4e muur doorbreekt en zich wendt tot de kijker, wordt maar al te duidelijk waarom hij zijn film wilde maken. In een ontroerende, oprechte monoloog pleit de komiek voor de noodzaak om zelf na te denken, en niet de kudde schapen te volgen. Dat deze speech vervolgens door criticasters is afgedaan als communistische propaganda bewijst alleen maar zijn punt.

Dat Chaplin zijn aanklacht tegen Hitler en dictatorschap of all places in Berlijn in premiere wilde laten gaan, dwingt nog meer respect af. Hij wist precies welk publiek deze boodschap moest meekrijgen, ook al moest hij zijn werk hiervoor het hol van de leeuw in brengen. Helaas is The Great Dictator verbannen in Duitsland tijdens de Nazi periode, maar zijn vastberadenheid om de oorlog te beëindigen (of minstens te verkorten) behoort tot de beste voorbeelden van wat film, of kunst in het algemeen, zou kunnen bereiken

Dat zijn publiek zou luisteren naar zijn laatste speech, krijgt hij voor elkaar in de daaraan voorafgaande 2 uur. Hoe hij het voor elkaar krijgt om het dictatorschap belachelijk te maken, zonder de ernst van de situatie en ellende voortkomend uit dit dictatorschap schade aan te doen, is geniaal en ongeëvenaard.

Bedenk daar nog eens bij dat Dictator is gemaakt in een periode dat men satire op deze schaal nog niet kende (afgezien van de karikatuur en spotprent in de krant) en dat Chaplin nog niet eerder een 'talkie' had gemaakt. Dan kan het alsnog zo zijn dat de humor je niet helemaal ligt (deze varieert van flauwe grapjes tot geniale vondsten), maar als film en geplaatst in zijn historische context is The Great Dictator onaantastbaar.

Mooi gezegd.

Waarom heb ik deze film nooit eerder gekeken? Ik ben enorm positief verrast. De grappen zijn vaak flauw en voorspelbaar, maar enorm aanstekelijk. Ik heb vaak hard op moeten lachen, en volgens mij komt dat door de perfecte uitvoering: gortdroog en goed getimed. Vooral Hynkel is erg sterk gedaan, met z'n nep-Duits en bizarre uitbarstingen. Kleine geintjes, zoals het doormidden breken van een banaan (maar wel eerst pellen!) zijn gewoon hilarisch. En met de komst van Napolitano krijgt de film nog een beetje extra schwung.

Daarnaast is er het natuurlijk het historisch aspect, dat de film interresant maakt, Chaplin had het toch allemaal goed begrepen, al voordat de oorlog zou losbarsten. Al heeft hij gezegd dat hij een film als deze niet gemaakt zou hebben als hij de uitkomst van de oorlog had geweten. Komedies over WO2 zijn er eigenlijk na de oorlog ook nauwelijks gemaakt. Komedies over jodenvervolging al helemaal niet.

En dan dat einde! De verwachting is natuurlijk dat Chaplin doorgaat met stuntelen tijdens de speech, maar het tegendeel is waar. Opeens verandert de toon van de film, er volgt een close-up en je kan Chaplin in z''n ogen kijken. Er volgt een bloedserieus verhaal, dat recht uit z'n hart lijkt te komen. Erg indrukwekkend. Hadden er toen maar wat meer mensen naar Charlie Chaplin geluisterd...

Thanks

De eindspeech is de beste en misschien een van de belangrijkste speeches voor de tijd waarin we nu leven. Geweldige film!

Ouwe films vind ik vooral goed te doen als er wat spanning bij gepaard gaat. Nou is dit natuurlijk hoofdzakelijk lachen gieren brullen, en dan vind ik 2 uur speelduur toch wat teveel van het goede.

Het was eigenlijk de eerste film met Charles Chaplin die ik zag. Hij doet het uitstekend! Wil echt meer van de man zien. Toch was dit net ietsje te langdradig.

De meest geniale scene was wat mij betreft het moment dat Hynkel loopt te jongleren met de opblaasbare wereldbol