The Great Dictator (1940)

Klopt. Ik heb wel gehoord, in een documentaire, dat het Hitler-snorretje eigelijk een Chaplin - snorretje is. Omdat Hitler een groots fan was van Chaplin heeft hij z'n snorretje ingekort. Ik heb geen bron voor handen.

Ik moet weer lachen als ik terugdenk aan bepaalde imitatiescenes van Chaplin die Hitler nadoet: meesterlijk

Zitten inderdaad prachtige scene's tussen. Vooral als kleine driftkikker is hij fantastisch.

Mijn eerste Chaplin en het viel gelukkig mee. Ik was bang voor een hoog slapsick gehalte en veel 'struikel en lach' humor en in begin leek het dat ook te worden. gelukkig nam daarna het verhaalende de boventoon en werd het nog een hele aardige film. Vooral Hynkel en z'n taaltje was erg geestig. 3,5*

Het mooiste politiek pamflet ooit gemaakt! Charlie zag het gevaar van Hitler haarscherp! Om deze profetische film echt te kunnen waarderen moet je iets van z'n geschiedenis weten! Dit is wat film zo belangrijk maakt!

Een magnifieke film, met recht een klassieker. Hoewel (het moet genoemd) de humor af en toe wat flauw was, een medekijker noemde het Peppi- en Kokkihumor, wist Chaplin de grote lijn in het verhaal toch werkelijk briljant te maken. Indrukwekkende scenes, met name de scene van de kontjekick met de wereldbol... grandioos. Ook wel ontroerend in zekere zin; de speech op het einde droeg daar wel een beetje aan bij.

Scherpe analyse van het gevaar van Hitler inderdaad door Chaplin, evenals de analyse van hoe het zover kon komen, wat precies de 'fout' is van het nazi-regime. 4*

Tot nu toe had ik alleen maar losse scenes van deze film gezien, af en toe een stukje in de context van een of ander programma, maar nog nooit de hele film en ik had nog nooit het einde gezien.

Die laatste speech sloeg dan ook in als een bom! Ik zat helemaal perplex, ongelooflijk hoe raak, hoe Chaplin de spijker exact weet te raken. Ik denk dat ik dit einde nog een paar keer wil gaan herzien. Woorden schieten te kort...

5*

De film zit echt geniaal in elkaar, een monument van uitzonderlijke klasse. 5* Al was het alleen maar voor de briljante afsluitende speech.

Zowel historisch als cultureel is dit een enorm belangrijke en grootse film. 1940, de oorlog is begonnen maar Amerika is nog niet ten volle betrokken. Links Hollywood zwijgt in alle talen, op 1 man na: Charlie Chaplin. Hij pakt Hitler waar hij hem het beste mee kan raken: humor en populariteit. De film moet volgens mij een enorme steun geweest zijn voor de soldaten (de film is ook in Europa verzeild geraakt). Wonderlijk ook hoe correct hij alles kan weergeven: Hitler, z'n gewoontes, het nazi-regime en voor een groot deel het hoe en waarom en vooral hoe het zover heeft kunnen komen. Zeer klassiek scenes in de film met een sterke eindspeech. Te bedenken dat Chaplin hier z'n eerste echte monoloog doet op het filmdoek omdat hij voordoen hoofdzakelijk stomme films maakte. Zeer sterke (zwarte) humor. Z'n accent is ook heel leuk als hij Hitler/Hynkel speelt. Ook het machtsspelletje met de persiflage op Mussolini is leuk om te zien. Dit moet zowat de belangrijkste oorlogsfilm zijn die er gemaakt is. Chaplin was de eerste met The great dictator die z'n mond durfde te openen in de massa tegen de zelfingenomen dicator Hitler. Later kwamen er nog meer anti-nazifilms (denk maar aan Cassablanca of de korte tekenfilmpjes met Donald en Mickey tegen het nazisme) maar geen van hen had de inpakt zoals deze film die had tijdens de 2e WO. Hitler kon alles bestrijden maar de populariteit van Chaplin en diens humor en verbaal verzet was voor hem een onbegonnen strijd. Chaplin zorgde voor het moraal bij soldaten en het volk dat leed onder het regime van Hitler.

Ja, de enige die een film durfde te maken tegen Hitler. De weerstand was erg groot en gedeeltelijk zelf door Chaplin gefinanceerd. (Alhoewel er steun was van President Roosevelt persoonlijk)

Ik schreef eerder Tijdens het maken van de film ontving ik al dreigbrieven, en nu de film gereed was, begonnen ze in aantal toe te nemen. Eerst dacht ik erover om naar de politie te gaan, maar later overwoog ik dat een dergelijke publiciteit die mensen wel eens uit het theater weg zouden kunnen houden

Het was ook dé film die het moraal hoog hield in Groot Brittannië tijdens de "Blitzkrieg". De film heeft nog wel meer invloed gehad dan wij ons in kunnen beelden.

Mijn bewondering voor Charlie Chaplin is ook dat hij naast een groot filmmaker ook een fijne neus voor politieke zaken had en hij bleef zijn eigen oorspronkelijk talent trouw: de mimische kunst. Hij laat het gevaar zien , hij beeld het uit.( bv de getto), zonder een al te prekerig moraal dmv dialogen en daarbij maakt hij Hitler op een onvergetelijke manier belachelijk. De kracht van zijn beeld- metaforen (de beroemde dans met de globe) zijn tijdloos! Geen moderne Hitler-film kan dit meer overtreffen: en belangrijker Chaplin zag het vooraf! (of beter: hij wilde het vooraf zien.....)

Misschien was Charlie Chaplin wel de uitgelezen persoon om Hitler op zo'n heldere manier te kunnen doorzien: Charlie als theater/film-maker pur sang moet de theatrale aspekten van Hitler (en zijn Nazistische beweging) al snel opgemerkt hebben: zijn effect op massa's. Allemaal herkenbare zaken voor de toen wereldberoemde Charlie Chaplin. Maar er was natuuurlijk ook de uiterlijke gelijkenis: de snor. En Hitler heeft voordat hij bekend werd als Politiek redenaar, als zwerver, nog voor WO1, in Wenen geleefd! Hitler, weet men nu, bereidde zijn redevoeringen vaak voor de spiegel voor. En vooral aan het begin van zijn politieke carriére ging Hitler zeer gedoceerd om met zijn redenaars-talent. Hoe minder men hem zag hoe groter het effect als hij wel optradt.....en toen leerde Hitler filmliefhebber Goebels kennen: toen begon de massa-manipulatie pas echt! Charlie Chaplin kende de truc's en voorvoelde en zag dus het gevaar snel en haarscherp! En hij was niet, zoals de meesten onverschillig ....Charlie Chaplin heeft " al zijn propagandistisch talent " in de strijd gegooid! Het was het beste wat hij kon doen!

ps: ik vind spoilers hier niet nodig want ook als je het na vertelt verpest je de film nog niet....de film is één en al politieke clou. Wat overblijft is diepe respect en vooral ontroering. Charlie Chaplin is een échte filmheld!

En dan hebben 'we' het nog niet eens over "Modern Times".......

Best wel goed maar hij viel wel tegen.

Hij viel inderdaad tegen. De film duurde simpelweg te lang en had weinig tot geen humor. Het verhaal was wel leuk, maar ook echt "*3,85" leuk?

WOW!

Dit is echt een meesterwerk. Echt sprakeloos.

Ik had een beetje Peppy en Kokkie achtige humor verwacht maar dit is echt totaal anders.

Het is ook niet zozeer een komedie, er zitten wel grappige momenten in, heel veel zelfs. Ik heb echt onder de tafel gelegen MAAAAAR het is toch meer een drama er zit een zeer serieuse ondertoon in mooie romantiek en die eind toespraak van Chaplin... ik kreeg gewoon een brok in me keel.

Het is een film uit de jaren 40 maar die toespraak verwoord heel goed hoe de wereld er nu nog steeds voorstaat. Chaplin was zijn tijd dan ook ver vooruit.

5* Briljante film!

Hebben hem eens verplicht op school moeten kijken.

Had er eerst niet zo´n zin, maar achteraf gezien toch een redelijk vermakelijke film en zeker niet slecht voor die tijd en een serieus onderwerp opgooien onder komische omstandigheden is normaal toch al redelijk moeilijk. 3,5*

Voor die tijd zeker niet slecht,

Mijn mening in een notendop. Iets te veel van de bovengenomde struikelenlach-humor voor een echt hoge waardering, maar gewoon een fijn filmpje en een erg aangename kennismaking met Chaplin. Ruime 3,5*

Je moet deze film meer bekijken dan een simpele slapstick. Hier worden dan ook geen taarten gegooid, maar krijgen we een Chaplin te zien die z'n grootste wapen gebruikt tegen Hitler: de kracht van de media en humor. Hitler kon overal tegen vechten. Miljoenen mensen vermoorden of deporteren. Maar tegen Chaplin kon hij niet op. Chaplin gaf de soldaten moed en zelfvertrouwen met z'n humor en deze film was gewoon een kaakslag in het gezicht van Hitler. Hij parodieert de dictator hier op grootse wijze. En niet te vergeten wat het belangrijkste is: deze film is gemaakt in 1940. Niet achteraf, maar wel in aanloop van de komende oorlog die net begonnen was. Chaplin zag blijkbaar al heel snel in welke kant Hitler uitging en kwam al snel met z'n verzet, terwijl andere grootheden in film of muziek zich ter zijde hielden. Extra compliment voor Chaplin trouwens als briljant regisseur en componist, 2 kanten waarvoor hij minder bekend was dan voor het acteerwerk.

Klasse!

5,0*

goed echt wel leuk 4.5sterren

Charles Chaplin, een man die vooral in mijn hoofd geprent staat als een man die in korte zwart - wit stukjes op onnozele muziek onnozel doet. Tijd dus voor een film met een langere speelduur.

Bij momenten aardig. Maar de leuke humor verliest het van het vele geschreeuw, wat weinig komische waarde toevoegt. Daarnaast past de slapstick waarbij Chaplin weer eens op zijn gat valt niet bij de wat scherpere humor. erg gelachen toen een Duitser klakkeloos accepteerde dat Chaplin `s vriendin iets kapot gooide . Dat nonchalante mocht ik wel.

Qua maatschappijkritiek voor 1940 onnoemelijk gedurfd maar nu is het allemaal nogal gedateerd. Wat niet wegneemt dat het leuk is om te eens te zien. En dat de boodschap waar Chaplin het over heeft natuurlijk de enige juiste is.

De veelgeroemde wereldbol scène viel mij wat tegen. Hoewel leuk gevonden, ontbrak er een scherp randje. Daarbij is de film muzikaal en cinematografisch absoluut niet bijzonder. Toch een voldoende. 3*

Blijf je nou bij elke film van voor 1990 dit soort opmerkingen plaatsen?

Als jij WO II en het nationaal-socialisme gedateerd zou willen noemen dan is deze film inderdaad gedateerd. Ik denk echter dat Chaplins pleidooi niet gedateerd is, niet gedateerd kan zijn omdat de mens niet veranderd is sinds Auschwitz.

De consternatie bij de vorige poster kan ik ergens wel begrijpen. Dit is een ietwat vreemde uitspraak namelijk. Kritiek op megalomane dictators gedateerd?

Was het maar gedateerd.

Is inderdaad een nogal vreemde opmerking. Of je verder wat met die maatschappijkritiek kunt, moet je zelf weten. Het is een tijdloze film. Als iets lang geleden gebeurde, is het niet ogenblikkelijk gedateerd.

Inderdaad, als er één film is van voor 1940 die uiterst actueel is, dan is het deze wel.

Niet zozeer het leveren van maatschappijkritiek op dictators is gedateerd. Dat beweer ik ook niet, kijk maar eens goed wat er staat, nu heb je onvolledig gequote.

De wijze waarop Chaplin ons waarschuwt voor een dictator is gedateerd. Ik miste een beetje een scherp randje. Als voorbeeld kan ik bv. de wereldbolscène aanhalen. Nu speelde hij er een beetje mee en leek het alsof hij toevallig kapot klapte. Hij had hem ook zelf kapot kunnen stampen. Het blijft allemaal wat in het komische hangen om verontrustend te kunnen zijn.

Daarbij vond ik de nonchalante humor wel aardig, maar echt scherp was het niet. Uiteindelijk werd er niemand geëxecuteerd, omdat men een situatie het liefst grappig afhandelde.
Nu werd gepoogd op een grappige manier de verafschuwingen van een dictator te laten zien. Dat Hitler tijdens een gesprek meer aandacht heeft voor zijn eten dan voor het lopende gesprek is hier eerder grappig dan schokkend. Al had Chaplin het ongetwijfeld zo bedoeld.

Het is juist de troef en kracht van de film om humor te gebruiken. Dat gaat niet over gedateerd, maar wel over historische feiten. Hitler gebruikte de harde taal en had daar z'n successen mee. Andere wereldleiders gebruikten die ook zonder een evenwaardig succes als Chaplin. We spreken anno 1940, wanneer de oorlog pas begon en de 'frank' van veel mensen nog niet gevallen was. Hitler kon niet op tegen de humoristische Chaplin. Chaplin gebruikte humor om z'n verzet bij de grote massa bekend te maken.

Het ontbreken van de 'scherpe randje' heeft niets met gedateerd te maken. Als je humor met een maatschappelijk probleem wil combineren moet je niet beginnen met dubbele bodems of scherpe randjes, omdat de humor door alle lagen van de bevolking moet begrepen worden. Niet dat dit domme humor is, maar je moet het simpel houden. Humor is hier niet het doel op zich, maar wel een middel om kritisch te zijn op de figuur van Hitler.

Overigens was hij de enige met ballen aan z'n lijf om dit te durven doen met het risico op problemen met z'n carriere. En niet alleen zet hij hier een stevige rol neer, ook de muziek, script, regie en noem maar op waren van zijn hand. De enige die qua kritische film dezer dagen in de buurt komt is Oliver Stone (alhoewel die enorm soft geworden is met bvb WTC) en Michael Moore (in documentairevorm). Maar zelfs die spelen op safe en halen het niveau niet van Chaplin.

Gedateerd is dus zeker het juiste woord niet, maar net z'n tijd ver vooruit. Zowel qua aanpak in filmen zelf als in de film rond een 5-jarige wereldoorlog die nog maar net begonnen was.

Chaplin weet in dit grandioze meesterwerk precies de juiste balans te vinden tussen zijn slapstick achtige act, een politieke parodie en een ontroerende waarschuwing aan de wereld. Twee scenes steken er bovenuit; de beroemde scene met de wereldbol en de slotspeech: 'To those who can hear me I say: do not despair!' Voor mij persoonlijk het beste werk van de meester.

4,5*.

Maar, zoals Film Pegasus al terecht opmerkt, dan is gedateerd geen goed woord. Het heeft niets met de oudheid van een film te maken of de humor scherpte mist.

Daarbij waarschuwt Chaplin niet voor een dictator (in het algemeen) maar heel specifiek voor Hitler. Natuurlijk is zijn boodschap veel breder te zien en daardoor nog steeds actueel, dat neemt niet weg dat hij het nazisme op het oog heeft. Het is een historische waarschuwing en daarmee per definitie niet gedateerd (immers: het is op toen gericht en op dat moment kan het niet gedateerd zijn geweest).

Maar als deze film nu uit zou komen, zou het niet tot de hetze geleidt hebben als dit in 1940 leidde. Als iemand bv. kritiek zou uitoefenen op de Islam ( Salman Rushdie ) dan zou dit veel breder in de media worden uitgemeten en zou het ook veel gedurfder zijn dan als iemand nu kritiek op Hitler uitte. In 1940 durfde niemand tegen Hitler in te gaan, dus had Chaplin inderdaad lef dat hij dit wel deed. Maar nu is dat geen taboe meer.