• 10.506 nieuwsartikelen
  • 161.593 films
  • 10.090 series
  • 29.635 seizoenen
  • 612.970 acteurs
  • 192.835 gebruikers
  • 8.960.711 stemmen
Avatar
 
banner banner

Letter from an Unknown Woman (1948)

Drama / Romantiek | 86 minuten
3,79 151 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 86 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Max Ophüls

Met onder meer: Joan Fontaine, Louis Jourdan en Mady Christians

IMDb beoordeling: 7,9 (13.541)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Letter from an Unknown Woman

"This is the love every woman lives for…the love every man would die for!"

De film gaat over verschillende flashbacks die getoond worden aan de hand van de brief van Lisa (Fontaine), die Stefan (Jordan) leest vlak voordat hij eigenlijk zou vertrekken richting een duel (in Wenen anno 1900).

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Lisa Berndle

Stefan Brand

Frau Berndle

Johann Stauffer

Herr Kastner

Lt. Leopold von Kaltnegger

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van eRCee

eRCee

  • 13328 berichten
  • 1919 stemmen

Mooie, klassieke film. Letter from an unknown woman bestaat uit een raamvertelling van de hand van Stefan Zweig, in fraaie zwart-wit fotografie gegoten en met puik acteerwerk van zowel Fontaine als Jourdan. Er heerst inderdaad een sprookjesachtige sfeer, deels door de sneeuw en het decor, soms ook expliciet opgeroepen, zoals in de fictieve treinreis door de wereld. De film overtuigt over de gehele linie en is vakkundig gemaakt, maar écht bijzonder werd het wat mij betreft ook weer niet.


avatar van gauke

gauke

  • 9852 berichten
  • 13069 stemmen

Een overdreven, sfeervolle, bitterzoete, pijnlijke en aangrijpende kwaliteitssmartlap van het zuiverste water, met een tot mislukken gedoemd liefdesverhaal tussen een dromerig meisje en een concertpianist, waarin je zelfs enige psychologische diepte kon ontdekken. De zwartwit beelden waren overwegend donker en rijk aan schaduwen. De nostalgische beelden van het vroegere Wenen waren prachtig en de kostumering werkelijk schitterend.


avatar van wibro

wibro

  • 11590 berichten
  • 4098 stemmen

Dit schitterende liefdesdrama voor de 3e keer bekeken en in tegenstelling tot veel andere jaren veertig films heeft deze film voor mij in kracht nog steeds niets ingeboet. Vooral het ontroerende einde is fenomenaal, een van de mooiste eindes ooit in een film gemaakt.

In mijn recensie van 28 december 2011 schreef ik er o.a. dit over;

Voor mij is dit en blijft dit het meest krachtige liefdesdrama dat ik ooit gezien heb. Alle clichés worden hier vermeden, niks geen 'zij hervinden elkaar en leefden nog lang en gelukkig', voor de hoofdpersonen betekent het einde in deze film ook hun letterlijke einde of te wel hun ondergang. Toen Stefan de brief las en het portret van de jonge Lisa voor zijn geest verscheen werd ik toch wel zeer geroerd. Dit soort magistrale scènes zien wij niet zo vaak meer in hedendaagse films.

Waardering: onveranderd 5,0*


avatar van Movsin

Movsin

  • 7634 berichten
  • 8071 stemmen

Romantische, zelfs wat melodramtische film, waarbij we "unknown" best vertalen als "onbekend voor wat hij voor haar betekende".

Joan Fontaine werd destijds heel dikwijls gekozen voor een sentimentele, aandoenlijke rol en Louis Jourdan bleef zijn stempel van charmeur heel lang behouden. Beiden overtuigen dus wel in deze goed opgezette film van Max Ophuls, hier in zijn US-periode. Eigenlijk ken ik hem best van de Franse films die zouden volgen ("Madame de..." !).

Goed camerawerk, mooie muziek en een doorgaans mooi gesuggereerde neerslachtige sfeer, zelfs in de vrolijker momenten.

Zag hem nu voor de tweede keer. Toch erg hoge noteringen, vind ik.


avatar van scorsese

scorsese

  • 11737 berichten
  • 10155 stemmen

Goeie film over een jong meisje die een geheime liefde koestert voor een pianist die vlak bij haar komt wonen. Het verhaal wordt op een mooie manier verteld via flashbacks. Zeker wel sentimenteel op sommige momenten, maar dit liefdesdrama heeft een nogal tragische toon (het einde is hier dan ook het beste voorbeeld van).


avatar van Kiekerjan

Kiekerjan

  • 119 berichten
  • 106 stemmen

Een Amerikaans period piece dat begint in medias res en zich afspeelt rond de Belle Époque in Oostenrijk. Het begin is intrigerend: een man heeft een duel aangegaan, maar is oneervol en maakt plannen om er stiekem tussenuit te knijpen. Hij krijgt op het laatste moment echter een brief toegestuurd van een 'onbekende' vrouw waarin staat dat ze ieder moment kan sterven. Vervolgens wordt haar levensloop via flashback uiteengezet.

Liefdesrelaties rond die periode komen tegenwoordig nogal warrig en eenzijdig over, met enerzijds een simpele vrouw die zich laat verblinden door succes en gestalte en anderzijds een man die doet alsof hij luistert, maar in realiteit verzuipt in egomanie. In dit geval wordt de vrouw verliefd op een arrogante scheefpoeper en womanizer die haar uiteindelijk bezwangert en vervolgens dumpt. Jaren later ontmoeten ze elkaar opnieuw en is ze blijkbaar nog steeds helemaal betoverd door haar voormalige one-night stand en geeft ze de alreeds lang gedoemde relatie een nieuwe kans. Zoals het een echt melodrama betaamt is de logica ver te zoeken en begeven we ons langzaam maar zeker naar het rijk van druilerig escapisme dat all-in gaat met pathos. Ik kan me onmogelijk vereenzelvigen met oppervlakkige personages als Lisa en de uiteindelijke boodschap is niet sterk genoeg om er een film rond te bouwen.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 30395 berichten
  • 5185 stemmen

Toch wel een eigenaardige film op het eerste zicht. De jonge Lisa is verliefd op een man, maar doordat ze dat nooit echt kenbaar maakt weet die dat natuurlijk niet. En blijft het voor haar een onbeantwoorde liefde. Ze ziet hem om de zoveel tijd terug. Voor haar een hoop van liefde, hij herkent haar dan weer niet omdat ze nooit echt deel heeft uitgemaakt van zijn leven. Zo kwam Lisa bij mij over als een soort stalker.

Het verhaal was toch niet echt mijn ding moet ik zeggen, ik begreep Lisa totaal niet. Louis Jourdan maakt weinig indruk, maar is niet echt slecht. Vooral Joan Fontaine maakt veel goed. Cinematograaf Franz Planer (later nog Breakfast at Tiffany's) en regisseur Max Ophüls kleden de film mooi aan.

Geen film die bij mij de indruk naliet die andere kijkers hier wel hadden. Maar dat maakt de film zeker niet slecht.


avatar van Don Homer

Don Homer

  • 437 berichten
  • 1297 stemmen

Ik zit voor niks voor de tv. Grmbl.


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 12445 berichten
  • 5382 stemmen

Schitterende film.


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 1999 berichten
  • 1389 stemmen

De film is gebaseerd op de gelijknamige novelle van Zweig uit 1922. Zweig was sterk beïnvloed door Freud en het verhaal zit dan ook tjokvol psychoanalytische symboliek. Deze betekenissen maken de film gelaagd en interessant terwijl de film als zodanig dus visueel al wonderschoon en het verhaal aangrijpend is.

De film gaat over een onbeantwoorde liefde van een jong meisje. Voor hem is zij slechts een van zijn vele veroveringen: hij sublimeert tegelijk zijn seksuele driften in zijn kunst (pianospel) waarbij hij aldoor naar het hogere streeft en niet door heeft dat de echte liefde altijd voor hem stond maar die hij niet zag. Hij is een narcist die alles wil hebben maar daardoor geen contact heeft met de werkelijkheid (in tegenstelling tot de latere echtgenoot van het meisje die voor de realiteit staat): hij vertelt aldoor leugens en leeft in z’n eigen werkelijkheid. Zij leeft echter ook in een droomwereld maar die is een spiegelbeeld van de zijne: hij is voor haar (onbewust) de vader die ze jong is verloren (Elektra-complex) en terwijl hij het (seksuele) verlies van de moeder probeert te compenseren door alle vrouwen in zijn bed te krijgen (Oedipus-complex), idealiseert zij hem (door middel van zijn prachtige pianospel) om zich volledig aan hem te onderwerpen terwijl zij hem als persoon net zo weinig kent als hij haar kent. Zoals zij in het restaurant alle landen bezoeken zonder er echt te komen, beleven zij de liefde zonder die echt te kennen. Hun liefde is dan ook catastrofaal omdat het voeg of laat schipbreuk lijdt op de rots van de werkelijkheid.

Zoals gezegd zit de film vol psychoanalyse met ook een rol voor Oedipus en Elektra (zoals ook dat haar zoontje in haar bed wil slapen), maar de film gaat aldus bovenal over het psychoanalytisch begrepen groeiproces naar volwassenheid dat een proces is van verwerking van verlies (onthechting van je moeder) waarbij veel mensen, zoals de vrouw en man van het verhaal, proberen dat verlies te compenseren door middel van romantische liefde die een liefdesobject – een ander of zichzelf – idealiseert en zich daaraan vastklampt. Daarbij speelt de film zich af in het Wenen van begin 20ste eeuw waar Freuds leer kon bloeien omdat de maatschappelijke codes zeer beperkend waren waardoor de seksuele lust wordt onderdrukt en werd gesublimeerd maar ook tot de pathologieën van de liefde leidde waar deze film over gaat. Al met al is het een mooie, rijke en fascinerende film.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8087 berichten
  • 4603 stemmen

Een mooi romantisch drama dat vertrekt vanuit een brief en via flashbacks het wedervaren vertelt van een verliefd buurmeisje. Een beetje sentimenteel en melodramatisch, maar wel erg mooi verteld. Een prima sfeer hangt over de film als de hunker naar een onbereikbare liefde.

Prima setting en kostumering daar in de periode rond het jaar 1900 in Wenen. Erg stijlvol en knappe donkere grijszwarte overheersende tinten. Geen standaard romantisch verhaaltje, maar best een bitter verhaal.

Mooie overtuigende rol trouwens van Joan Fontaine als idealistische ietwat naïeve tiener. Een personage met veel flair en uitstraling geheel volgens de mogelijkheden van de actrice. Fijn.