Across 110th Street (1972)

Inderdaad, de titelsong uit deze film is gebruikt in Jackie Brown. Ik kan deze film nergens vinden. Moet van een behoorlijk niveau zijn, wat wil je met Yaphet Kotto en Anthony Quinn.

Fantastisch nummer

Inderdaad fantastisch nummer.

Dit is een "blaxploitation"-film en Jackie Brown was een ode aan deze films, dus het is zeker geen toeval dat dat nummer er in zit.

Sorry Ichi, maar de film is lang niet zo goed als jij hoopt. Hij begint goed, maar zakt halverwege in. Inderdaad wél goed acteerwerk van Quinn en Kotto, en ja, goeie soundtrack

Over de kwaliteit van 't acteerwerk valt te twisten. Anthony Franciosa zet bijvoorbeeld een wel erg onovertuigend Maffiatypetje neer. Maar de Soundtrack (Bobby Womack) staat garant voor 1,5 uur sfeer.

Voor liefhebbers van het genre, een aanrader.

Verder natuurlijk respect voor Richard Ward. Maar dat spreekt voor zich.

Goede film.


Alleen een vreselijk afgezaagd einde door Quinn toch nog te laten sterfen.

_O_

Jep volkomen gelijk trouwens ode aan Tarantino voor zijn goede muzieksmaak

Lijkt me wel een interessante film dit.

Bij Rodisc ligt ie voor een leuk prijsje.

Was zeker de aankoop waard. Geen meesterwerk, maar wel een hele degelijke misdaadfilm. Goed geacteerd door Quinn, Kotto en Paul Benjamin.

3,5*

Een erg sfeervolle, rauwe, spannende, goed geacteerde blaxploitation-film met een sterke score. 4 sterren.

Het nummer 'across 110th street is in deze film trouwens wel totaal anders uitgevoerd dan in Jackie Brown.

Klopt. Bobby Womack heeft speciaal voor Jackie Brown het nummer een geheel nieuw jasje gegeven

Goede film! Past mooi in het rijtje van rauwe 70's misdaadfilms

3,0

In de media eindelijk gevonden na ik weet niet hoelang zoeken. Stond nog op mijn lijstje van films die ik moest zien.

De film begint goed met veel sfeer maar gaat snel naar een crappy niveau met amateuristisch gefilmde actiescenes, lelijke decors en bedenkelijk acteerniveau, enkel Anthony Franciosa weet hier een leuke rol neer te zetten. Je krijgt er dan nog een enorm slecht einde bovenop, laat deze maar links liggen.

**

Lekker rauw en explosief juist. Weinig met amateurisme te maken.

New York zelf bedoel je? Volgens mij is alles op locatie gefilmd.

Exceptioneel goed juist, zeker voor een film in de blaxploitation traditie.

Ik heb schijnbaar een andere film gezien.

Behoorlijke misdaadthriller.

De uiteenlopende verhaalstructuur is in het begin moeilijk te volgen, maar dit went gelukkig redelijk snel. Na een tijd vond ik de film zelfs behoorlijk meeslepend en het brute geweld is zeker treffend in beeld gebracht. Yaphet Kotto en Anthony Quinn acteren fenomenaal en ik was aangenaam verrast dat de personages geen moment vervallen in eendimensionale typetjes. Want daar was nochtans echt veel kans toe. De hele shoot out op het einde vond ik dan weer een enorme teleurstelling, dat had beter gekund.

Prachtige titelsong by the way

Goeie blaxploitation waarbij de politie en de onderwereld achter dezelfde 3 overvallers aanzitten. Flink wat geweld, compleet met het jaren 70 filmbloed. Goeie soundtrack en realistisch gefilmd met goed gebruik van locaties in New York. Anthony Quinn en Yaphet Kotto doen het goed als tegenpolen. Verder valt Anthony Franciosa ook op als de italiaanse mafiabaas.

Uitstekende misdaadfilm met veel bruut geweld dat kenmerkend is voor de politiefilms uit de jaren 70.

Zeer degelijke vertolkingen en een prima einde.

Wel lichtelijk schokkend dat het een andere (en wat mindere) versie van het nummer bleek te zijn dat ik kende. Jammer!

Verder een erg fijn gritty misdaadfilmpje. Wel met de subtiliteit van een bulldozer, maar dat maakt het tesamen met het typische New York sfeertje, de wisselwerking tussen downtown en Harlem en de vele confrontaties tussen de 'niggers' en 'wops' tot een lekker rauw filmpje.

Leuk!

Verhaaltje is misschien wat standaard en zelfs cliche, maar zeker niet onvermakelijk. Er valt genoeg te genieten. De sfeer is geweldig, er zijn veel sterke scenes, de muziek is erg lekker en de setting is natuurlijk heerlijk. 4 sterren.

Eén van de beste uit het genre! In het volgende artikel heb ik getracht in het kort te vertellen waarom: Blaxploitation Movie

een van de betere blaxploitation films, maar bij herziening de acteerprestatie van Anthony Quinn in deze film is echt bagger, en misschien wel Quinn's slechste prestatie ooit in de jaren 70?

Wat wel vreemd is aangezien Quinn ook een van de producers was van deze film

Geniaal die titelsong

Harlem in een grauwe zeventiger jaren jas met kenmerkende muziek, kleding en lingo. Tel er nog een typische stadsakoestiek bij op en je hebt een sfeertje dat bij mij al snel een streepje voor heeft. Shear gaat lekker rauw tekeer met ook best pittig geweld en figuren die geen blad voor de mond nemen. Het verhaaltje stelt uiteraard niet zo veel voor, maar bij de hoofdrollen valt nog wel wat te halen.

De gangsterbazen zijn dan weer van die kleurrijke types die floreren in dit soort blaxploitation cinema. Geweldig hoe Richard Ward met zijn gerookte stem Doc Motherfuckin' Johnson eruit brult. De in het pooierrood geklede, ruim besnorde Shevvy is stiekem misschien zelfs wel de blikvanger van de film. Met zo'n voorkomen kan je iemand op afstand filmen. Dat blijft me toch bij van deze finale.

Verrassend goed. Ik heb een 3.5* gegeven, maar eigenlijk zit het dicht tegen de 4 sterren aan. Een soort verheven pulp dit. Met name door de stijl. De straat op in verlopen buurten van het grauwe New York van de jaren '70. In half en helemaal vervallen panden. Smalle trappetjes. Deuren met afbladderende verf. Corrupte agenten. Mannen gekleed in kleurrijke pakken. Goed gedaan. Verder veel meer nuance in de karakters dan in de andere blaxploitationfilms die ik zag en bovendien veel beter geacteerd. Dat het verhaal verder niet al te origineel is is dan helemaal niet erg meer.

3.5*

Halve ster bonus voor het laatste kwartier: zeer energieke shoot out.

De film is de ideale misdaadfilm: de best denkbare mix van Seventies, Italiaanse Poliziotteschi, blaxploitation, en politieseries in 'de grote stad'. Zonder dat een van deze de boventoon voert.

Ik ben niet zo dol op Anthony Quinn, maar dit kon wel eens zijn beste rol zijn.
Binnenkort in de pakketservice met een andere genre-film van Shear...

Telt dit nog wel als blaxploitation? Ik weet dat deze film de reputatie heeft erbij te horen en ik ben geen kenner van het genre, maar ik had zelf altijd het gevoel dat blaxploitationfilms vaak veel meer over-the-top en ook meer door en door pulp waren dat Across 110th Street. Ik zie dit meer in het verlengde liggen van wat meer realistische thrillers van die tijd, zoals The French Connection. Maar eerlijk is eerlijk, ik zag dit vooral als een ruwe, minder politiek correcte versie van In the Heat of the Night.

Het is wel echt één van de hardste films uit zijn genre, zeker voor die tijd. De term 'explosief' valt hier nogal eens en terecht. De finale is zoals vaak gezegd enorm sterk, maar de openingsscène deed daar wat mij betreft niet aan onder. Erg goede montage ook vooral bij die scènes. De rest van de film moet het vooral hebben van de ongure sfeer, waarbij de onderlinge haat en paranoia haast van het scherm afdruipen. Het schetst wel een bijzonder beeld van een bepaalde plaats en tijd.

Het acteerwerk was het enige wat me er af en toe uithaalde. Veel van de acteurs zijn wat amateuristisch, zoals die handlanger in die flamboyant rode jas en vooral de chauffeur van de heist. Kotto en Quinn doen het gelukkig wel prima.

4*

Dat is ook mijn gevoel, daarom beschrijf ik het ook als mix. Er zitten wel veel blaxploitation elementen in, maar de film wijkt verder behoorlijk af van titels als Super Fly, Car Wash en Coffy om er maar een paar te noemen. En de andere titels die jij noemt, zie ik er ook zeker in terug.

Maar het maakt natuurlijk niet zoveel uit, want gelukkig is het gewoon een strakke film.

Maar het gaat bij blaxploitation toch niet alleen om genrekenmerkende zaken (zoals over the top geweld), maar net zo veel (zo niet meer) om het geluid dat die stroming vertegenwoordigde? Het geluid van de zwarte gemeenschap in onafhankelijk speelfilms als antwoord op het Hollywood tot dan toe? En daar past deze film toch prima in?

Als je op zoek bent naar een een grimey US '70's crime film dan ben je met deze film aan het goede adres. Gadverdamme wat zag New York er vies uit in die die tijd. Geen enkel karakter is ook maar enigszins sympathiek. Vanzelfsprekend geen box-office hoogvlieger maar wel imponerend voor z'n vuiligheid. Zag er ook goed uit in HD ook. De hele blaxploitation link laat ik naast me liggen. Is ook niet nodig. Deze film overstijgt genres en is voer voor '70's (New York) vuiligheid liefhebbers. Damn wat zag alles er lekker vies en rot uit. Verhaal was ook best OK. Relatief hoge rating is terecht.: de film heeft een goed tempo en verveelt nauwelijks, 40 jaar later. Een klein juweeltje.

Blaxploitation meets the maffia in 1972.

Zwarte overvallers beroven een geldtransactie tussen zwarte gangsters en de maffia en leggen ook nog 2 agenten om en krijgen zowel zwarte gangsters, de maffia, Anthony Quinn en Yaphet Kotto achter zich aan.

Verloop is redelijk makkelijk uit te tekenen en de grootste spanning gaat er om wie de daders het eerst vindt, maar het gaat in hoog tempo en met Bobby Womack op de soundtrack.

Fijne achtervolgingen en stevig jaren zeventig sfeertje.