Across 110th Street (1972)

Harlem NYC lekkere sfeer en soundtrack alles ++++ goed !

aardige actiefilm maar het eind vond ik een mispeer .

verder zit de jaren 70 sfeer er goed in en word new york als locatie vies en vervallen neergezet

Die sfeer, man man man.

Beste Blaxploitation film aller tijden.

Hele goeie film!! Gezien na de herziening van Dog Day Afternoon en wou graag meer van dat soort films zien en kwam toen deze tegen, toch anders dan ik had verwachten ern op een goede manier, vond hem erg goed en leuk!

Nu heb ik weer zin om Coffy, Super Fly en In the Heat of the Night te kijken! Ook echte pareltjes! ?

“What else brings whites to Harlem but business?”

Uitstekende politiethriller. Wat gelijk opvalt aan Across 110th Street is de weergaloze sfeer die regisseur Barry Shear gelijk weet te creëren, en New York ziet er lekker rauw, groezelig en vies uit. De film straat levendigheid en energie uit, en Shear haalt op geen enkel moment zijn voet van het gaspedaal. Dat komt ook door het swingende en indringende camerawerk, en het geweldige acteerwerk van onder andere Quinn, Kotto, Benjamin en Bernard. De film is op momenten spijkerhard, spannend en politiek incorrect, en in deze wereld is geen plaats voor een simpel good guys vs. bad guys verhaal. Gelukkig maar.

Rommelig en amateuristisch. Af en toe een flard van echte karakters, dus misschien is het onderliggende boek beter. Maar wat een cheesy regie. Heb het geen uur volgehouden.

Mooi voorbeeld van waar de Amerikaanse 70s cinema voor staat : donkere grimmige politiefilms met veel geweld en racisme. Hier hou ik van. Het is precies wat de poster zegt : als je 300.000 dollar van de mafia steelt, dan is dit geen diefstal maar zelfmoord. Zowel de politie als de mafia gaat op zoek achter de schuldigen, en het net sluit zich alsmaar strakker rond hen. Met een klein rolletje voor Antonio Fargas, beter bekend als Huggy Bear, de tipgever van Starsky and Hutch. De dynamiek tussen Quinn en Kotto als de flikken vond ik minder goed zitten. En ook het einde is een misser door Quinn te laten sterven .

Ongekend hoe racistisch deze film is.

Fijne sfeerbeelden en soundtrack weer, maar verder niet echt bijzonder binnen dit genre. De relatie Quinn-Kotto vond ik te clichématig, waarbij Quinn echt wel een beetje over de top was als "bad cop". En die maffiosi, tja... herken je eigenlijk altijd wel vanaf een kilometer afstand. Verveelde echter niet, en daarom toch leuk om eens gezien te hebben.

Een leuke cast maar dat is dan ook eigenlijk wel de grootste waarde die ik eruit kon halen. Kneuterig, amateuristisch op momenten ondanks het verhaal wel wat te bieden had. Ik kon geen spanning ontdekken en die geforceerde spanning tussen blank en zwart was gewoon iets te erg aanwezig, tot storend aan toe wat mij betreft. Nee ik ben geen echte fan fan de jaren 70 film, wederom duidelijk.

110th Street was in de jaren '70 de scheiding tussen het zwarte Harlem en het witte New York aan Central Park. De film kaart uiteraard thema's als racisme en geweld aan, maar is ook vooral een gangsterfilm. Ruw gefilmd met wat film noir en blaxploitation. De film is nu nog vooral bekend door het titelnummer van Bobby Womack. Maar de film is meer dan een lange videoclip voor het nummer. 5 jaar eerder werd In the Heat of the Night gemaakt met Sidney Poitier als zwarte agent die niet alleen de misdaad moet bevechten, maar ook te kampen heeft met racistische collega's. Dat is er ook in Across the 110th Street met Yaphet Kotto als zwarte agent die de leiding krijgt over de zaak. Maar het zet het misdaadverhaal hier eerder centraal, zonder de spanning tussen beide agenten te verbloemen.

Ik sluit me aan bij de positieve geluiden hier. Inderdaad een lekker grimmige seventies flick die vooral uitblinkt dankzij de rauwe sfeer en de smoezelige locaties in New York.

Het acteerwerk is niet overal van hetzelfde niveau en het verhaaltje heeft weinig om het lijf, maar wat is het heerlijk toeven zeg in het door en door verwrongen universum dat Barry Shear hier met behulp van de grauwe beelden op het doek tovert.

Paar geweldige personages ook, waardoor dit voor mij gewoon richting 4* klimt.

Blaxploitation is een genre dat ik nog niet veel heb uitgeprobeerd maar deze is toch binnengekomen. Het verhaal is zeker ok. Het is al eerder gedaan - bandieten worden achtervolgd door politie én andere bandieten - maar het moet vooral goed uitgevoerd zijn. Wat hier het geval is. Hier zien we dan ook nog een interessante nevenintrige aan de kant van de politie met een onderliggende raciale spanning tussen de white en de black cop. Raciale spanningen zijn sowieso een thema in de film die gemaakt werd in turbulente tijden. Drie jaar voordien was Martin Luther King vermoord wat aanleiding gaf tot rellen in heel de USA en ook in New York. Deze film speelt zich af in Harlem, de zwarte buurt in New York. En niet zomaar ergens enkele shots op de achtergrond, neen meer dan 95 % is geschoten in- en outdoors heb ik ergens gelezen. Wie graag wil weten hoe groezelig en vervallen Harlem erbij lag begin jaren ‘70 vindt hier een mooie gelegenheid. De film bevat ook heel wat rauw geweld. Het is goed gedoseerd in beeld gebracht. Het komt allemaal realistisch over. Ook al is er wel een hoge bodycount als je het allemaal optelt. De soundtrack van Bobby Womack maakt het verder helemaal af.

Twee weken geleden was ik in New York. Naar 110th street ben ik niet geweest, Harlem heb ik dus niet bezocht. Maar het zou me verbazen mocht het nog steeds als toen in deze film geweest was. Armoede, ghetto, criminaliteit ... van Wall street tot het Guggenheim museum (89th street) zag het er vrij opgeruimd en netjes uit. Volgens de reisgids zijn het aantal moorden bijzonder sterk gedaald. Sinds 1993 zijn de gewelddadige misdaden met 75% gedaald. NY heeft zeker geïnvesteerd in veiligheid.

Across 110th street is een schitterende film. Omdat het niet zomaar een cop-robber film is maar aandacht heeft voor het sociale klimaat toentertijd. Geen simplistische good guy/bad guy film. De dieven zijn ook slachtoffer van de maatschappij. Marginalen die proberen te overleven (ex-gevangene, arbeiders) in een samenleving met racisme en corruptie. Ook op politie niveau. De film portretteert in docu stijl dat zowel politie als criminelen gevangen zitten in een wereld vol bruut geweld met een troosteloze toekomst en waar fataliteit om elke hoek van de straat loert.

Across 110th street (de film) is een aanrader. Across 110th street (de locatie) zou blijkbaar de 20st eeuw overleefd hebben en een nieuw leven begonnen zijn.

110th street is de scheidslijn tussen Central Park en Harlem en als je dan Harlem inloopt is het vooral een hele hippe en dure wijk geworden. Pas een kilometer of zo verder kom je in het echte Harlem dat ook al stukken beter is dan vroeger.