menu

Loro (2018)

mijn stem
3,21 (72)
72 stemmen

Italië / Frankrijk
Biografie / Drama
151 minuten

geregisseerd door Paolo Sorrentino
met Toni Servillo, Elena Sofia Ricci en Riccardo Scamarcio

Hij is decadent, controversieel en allesbehalve subtiel. Hij bouwde een media-imperium uit, maakte bliksemsnel opgang in de Italiaanse politiek en overleefde het ene schandaal na het andere. Silvio Berlusconi (Toni Servillo) beroert de gemoederen als geen ander. Loro schetst een portret van Il Cavaliere op het moment dat hij de controle verliest: zijn echtgenote heeft genoeg van zijn uitspattingen, zijn bondgenoten trekken hun handen van hem af, het doek valt voor zijn politieke carrière… Hoe ver gaat hij om zijn macht te behouden?

  • Vanaf 1 november in de bioscoop
  • vanaf 20 maart 2019 te koop op dvd

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=LGg7UUUHOu4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van de grunt
4,5
Basto schreef:
Waarom daar ruim een derde van de speelduur aan spenderen?


Hierdoor leef je wel heel erg toe naar het moment dat Silvio ten tonele komt. Ook omdat zijn aanbidders veel filosoferen over "Hoe is hij?".

Persoonlijk voelde ik hierdoor een aangename spanning.

En die Bunga Bunga-feestjes zijn van grote (esthetische) klasse net als in inderdaad La Grande Bellezza.
De camera van Sorrentino is oogstrelend.

avatar van de grunt
4,5
mrklm schreef:
Veel stijl, nauwelijks inhoud


In Sorrentino's geval ben ik hier een groot voorstander van!

avatar van FlorisV
Shaky schreef:
Draak van een film die werkelijk nergens over gaat. Op papier gaat het over Berlusconi, maar daar is tijdens de film zelf niets van te merken. Ik vraag me af wat ik nu over de man te weten ben gekomen....
Feestjes, drugs, vrouwen, naaktheid, on repeat.. en dat 150 minuten lang. De eerste pakweg 45 minuten blijken uiteindelijk ook helemaal niets met het verhaal te maken te hebben en de laatste tien minuten zijn plots sober en passen totaal niet bij de rest van deze studentikoze film. Lange, moeizame zit. Een soort hele lange 'aftermovie' op YouTube van één of ander vaag festival; daar deed dit me aan denken. Pluspunt: het telefoongesprek waarin Berlusconi probeert aan te tonen dat hij het nog steeds heeft. Die dijk van een scene kan de film echter niet redden.


Deze sla ik maar over dan. Dat decadente joepie de poepie gedoe in Wolf hing me ook al snel de keel uit. Zogenaamd een spiegel voorhouden maar ondertussen trekt de regisseur zich er zelf zowat bij af, beetje hypocriet. Als ik op de trailer afga is het vooral bunga bunga wat de klok slaat. Een wat kritischer blik op Berlusconi zie je in de (ietwat monotone) docu Videocracy (2009), die duidelijk maakt hoe vanuit de visie van zijn banale puberfantasie een media imperium gemaakt is, met een veelheid aan velines.

avatar van wibro
3,5
Zaterdag j.l. schreef ik dit over deze film:

Gezien sommige zeer "enthousiaste" berichten mij gisteravond mij maar eens aan deze film gewaagd. Tja, schaars geklede dames, drank en drugs; dat kregen we dus volop te zien. Als die dames dan ook nog eens mooi waren, voilá. Maar dat waren ze helemaal niet. Nog leger dan leeg, zo kwamen zij bij mij over. Misschien was dat ook wat regisseur Sorrentino ons ook wilde laten zien. Dat als je valt voor die Berlusconi of meer van dit soort omhoog gevallen "beroemdheden" je gewoon ook helemaal niets voorstelt. Daar mag hij dan best in geslaagd zijn maar voor mij was het op een gegeven moment allemaal zo saai en slaapverwekkend dat ik na 1½ uur ook letterlijk in slaap ben gevallen. Toen ik wakker werd was die Silvio nog aan het ouwehoeren. Ik ben toen maar die zaal uitgelopen. Of ik veel gemist heb weet ik niet. Misschien het laatste drie kwartier volgende week toch maar even afkijken, dan kan ik tenminste mijn stem uitbrengen. Ik stem nu eenmaal niet op een film die ik niet heb afgekeken.

Dat was niet al te positief dus maar ik heb toch maar even de moeite genomen op dat laatste uur te bekijken en daar heb ik geen spijt van. Ik was over dat laatste uur aanzienlijk enthousiaster dan over het weinig zeggende eerste 1½ uur. De schaars geklede dames hadden wat schoonheid betreft best wel iets maar oogden nog steeds leeg, met uitzondering dan van die bloedmooie Stella die de geil kijkende Silvio toch maar mooi op zijn nummer zette. Nee, inhoudsloos was deze dame bepaald niet. Maar ja, ik mag de avances van Silvio niet veroordelen, want als ik in zijn plaats stond zou ik ook direct vallen voor deze schoonheid. Maar genoeg tot zover over de dames.
Wat het laatste uur vooral beter maakte dan het eerste 1½ uur was dat het allemaal een stuk serieuzer werd. Het had duidelijk meer inhoud. We kregen tenminste wat van het karakter van Berlusconi zelf te zien. Vanaf het moment dat de aarde schudde onder l' Aquila werd het zelfs bloedserieus. Het leek wel of dat die aardbeving symbool stond voor Silvio zelf. Dat hij als het ware wakker werd geschut net zoals de mensen in l' Aquila die lagen te slapen toen de aardbeving plaats vond. Het einde vond ik trouwens best wel gaaf.

En nu wat mijn waardering over deze film betreft;
Ik had vóór ik het laatste uur ging bekijken verwacht dat deze film voor mij niet meer dan twee sterren zou scoren. Dat zijn er toch 3½ geworden. Dat ligt niet alleen omdat ik het laatste uur zeer goed vond maar vooral ook omdat ik nu ook in een slechts voor een kwart gevulde zaal zat met zeer rustig publiek en dat was vrijdagavond wel even anders. De mensen die achter mij zaten kregen het niet voor elkaar hun klep dicht te houden. Hierbij is voor mij nogmaals duidelijk aangetoond dat het gedrag van de bezoekers in de zaal op mij wel degelijk van invloed is op mijn filmbeleving.

Waardering: 3,5*

avatar van Redlop
3,5
FlorisV schreef:
...Als ik op de trailer afga is het vooral bunga bunga wat de klok slaat...


De film is serieuzer van toon dan de trailer doet vermoeden. Een satire over keizer Berlusconi wiens leven wordt beheerst door decadentie en seks, geheel in traditie met zijn oude Romeinse voorgangers. Ik had ook moeite met het eerste uur en kon niet alles plaatsen (kantelen van vrachtwagen?). De essentie van de film wordt bewaard voor het laatste shot waarin een Christusbeeld uit een ruïne wordt getild waarmee Sorrentino de ontzielde nalatenschap van Berlusconi lijkt te symboliseren.
Bij vlagen indrukwekkend maar wel een film die ik nog een keer moet zien. Voorlopig 3,5 *

avatar van Basto
3,5
Redlop schreef:
(quote)


De film is serieuzer van toon dan de trailer doet vermoeden. Een satire over keizer Berlusconi wiens leven wordt beheerst door decadentie en seks, geheel in traditie met zijn oude Romeinse voorgangers. Ik had ook moeite met het eerste uur en kon niet alles plaatsen (kantelen van vrachtwagen?). De essentie van de film wordt bewaard voor het laatste shot waarin een Christusbeeld uit een ruïne wordt getild waarmee Sorrentino de ontzielde nalatenschap van Berlusconi lijkt te symboliseren.
Bij vlagen indrukwekkend maar wel een film die ik nog een keer moet zien. Voorlopig 3,5 *


Ik las het eindshot, de rijder langs de uitgeputte brandweerlieden omgeven door puin, net iets anders: De president omgeven door vrouwelijk schoon en corrupte medemens, het volk omgeven door puin. Werelden die niks met elkaar te maken lijken te hebben. De politiek (van Berlusconi) is volslagen vervreemd. (Maar toch is het het volk zelf dat hiervoor gekozen heeft.)

avatar van Redlop
3,5
Basto schreef:
..De president omgeven door vrouwelijk schoon en corrupte medemens, het volk omgeven door puin. Werelden die niks met elkaar te maken lijken te hebben. De politiek (van Berlusconi) is volslagen vervreemd. (Maar toch is het het volk zelf dat hiervoor gekozen heeft.)


Met de ontzielde nalatenschap bedoel ik ook de puinhoop die hij van Italie gemaakt heeft. We bedoelen hetzelfde denk ik.
De kantelende vrachtwagen lijkt mij te slaan op de vuilniscrisis in Napels (die Berlusconi opgelost heeft), maar het schaap in het begin is voor mij een raadsel.

avatar van Basto
3,5
Redlop schreef:
(quote)


Met de ontzielde nalatenschap bedoel ik ook de puinhoop die hij van Italie gemaakt heeft. We bedoelen hetzelfde denk ik.
De kantelende vrachtwagen lijkt mij te slaan op de vuilniscrisis in Napels (die Berlusconi opgelost heeft), maar het schaap in het begin is voor mij een raadsel.


Volgens mij staat dat schaap voor de onschuld/burger en de airco voor (de kilheid van) de politiek/Berlusconi.

avatar van perlon
Zwolle84 schreef:
(quote)


En het PAC Fest.


En het FilmFestival Hilversum

4,0
De film is een stuk beter dan de trailer doet vermoeden. De trailer lijkt een karikatuur van Berlusconi te beloven met louter bunga bunga-parties met blote meisjes en een seniele president als middelpunt. Maar ik vind dat de film Berlusconi toont als een intelligente, serieuze en zelfs poëtisch-intellectuele man (en een groot zanger!) die meer verslaafd is aan succes dan aan seks (en meer aan het leven dan aan geld). De film toont eigenlijk maar één feest bij hem thuis waarbij dan ook nog de boodschap is dat hij geen interesse heeft in al die meisjes maar eigenlijk zijn slechte relatie met z’n vrouw wil herstellen. En de gemiddelde Nederlandse film uit de jaren ’70 bevat (bijna) meer bloot dan deze film. De 70-jarige Berlusconi in deze film is eigenlijk eenzelfde soort melancholieke en levenswijze man, die niet kan accepteren dat de dood nadert, als de oude mannen uit z'n vorige films.

De film oogt bovenal als een soort Sorrentino-versie van The Wolf of Wall Street (2013) - MovieMeter.nl, inclusief de opkomst en de neergang van het imperium; het toont Berlusconi als een succesvolle verkoper, als de man die dromen weet te verkopen en mensen te verleiden waardoor in hem kapitaal, macht en seks op natuurlijke wijze samenkomen (want kapitalisme, democratie en seksuele aantrekkingskracht berusten allemaal op de kunst van het verkopen c.q. verleiden). Maar zelfs voor de man die bovenal van het leven houdt gaat z'n rol z'n ware ik overheersen, zodat de zeepbel ook een keer in elkaar moet klappen, welke implosie wordt gesymboliseerd door de aardbeving in L‘Aquila.

Het aantrekkelijke van de film is het quasi-intellectuele, gevatte gebabbel waarmee de hele film is gevuld in combinatie met de mooie beelden waardoor de film aldoor interessant blijft (en dat kenmerkend lijkt voor Sorrentino’s stijl), al had de film best een stukje korter gemogen. Een dikke 7.5.

2,5
Ik vond de film bij vlagen langdradig. Er zaten zeker wel sterke scenes in, maar het allemaal wat compacter gemogen.

3,5
De nieuwe Sorrentino is een visuele stijloefening pur sang, maar niet memorabel. In Loro zien we ondernemer en politicus Silvio Berlusconi (een sterke rol van Toni Servillo) als mediatycoon, als aandeelhouder van AC Milan en, natuurlijk, als politicus en premier van Italië. Een echte plot ontbreekt en daardoor kan de film overkomen als saai en inhoudsloos. Dat is Loro echter niet: de rol van Toni Servillo als de (door de botox) eeuwig lachende maar geslepen boef Berlusconi, die lijdt aan grootheidswaanzin en die bijna krampachtig probeert om een jeugdig imago hoog te houden (en de ouderdom te negeren) is zeer vermakelijk. Dat geldt ook voor de rol van Riccardio Scamarcio (als de gluiperige pooier Sergio Morra) die er alles aan doet om in he gevlei te komen bij Berlusconi. Het levert beide lachwekkende, meelijwekkende en ergerniswekkende scenes op. Sorrentino weet daarbij knap de valkuil te vermijden om van Berlusconi een karikatuur te maken; dat was waarschijnlijk mislukt omdat Berlusconi min of meer al een karikatuur van zichzelf is. De cinematografie en goed gekozen score maken veel goed en je zou hier zelfs kunnen zeggen dat die het gebrek aan plot ruimschoots compenseren. Door alle schitterende beelden (laat dat maar aan Sorrentino over) en het eindeloze vrouwelijke schoon heen is ook de eenzaamheid en (emotionele) leegte te ontwaren die langzaamaan het leven van Berlusconi binnensluipt (of die er misschien al lang was, maar die hij probeert te verhullen of compenseren met zijn extravagante en uitbundige levensstijl). Dat laatste geeft de film uiteindelijk toch ook enige diepgang, waarbij met name twee scenes (één tussen Berlusconi en een meisje van 20 jaar dat hij probeert te verleiden en één tussen Berlusconi en zijn vrouw, die hem genadeloos de waarheid zegt) in het geheugen blijven hangen. Heel veel andere memorabele scenes kent Loro niet, waardoor de film uiteindelijk ook niet heel bijzonder is (maar zeker wel het zien waard).

4,0
Loro is weer een prachtig werk van Sorrentino, waarin Toni Servillo schittert als Silvio, een ons bekende Italiaanse zakenman en politicus. De film is een genot voor oog en oor, want de kijker wordt visueel getrakteerd en de Italiaanse taal ligt toch altijd veel lekkerder in het gehoor dan bijvoorbeeld 2,5 uur Amerikaans-Engels geknauwel. De film komt wat vreemd op gang, want Silvio verschijnt pas na een hele poos in beeld. Op bepaalde momenten is de film gewoon komisch en valt er flink wat te lachen.

De film grijpt terug op thema's uit voorgaande films van Sorrentino, de politieke interesse van hem vonden we eerder terug in Il Divo (over Andreotti en de Italiaanse politiek in de jaren '80 en '90) en het thema van de existentiele leegte zagen we eerder prachtig uitgebeeld in La grande belezza. Sorrentino brengt deze zaken als een soort symbiose bij elkaar in Loro.

avatar van The One Ring
2,0
de grunt schreef:
(quote)


Hierdoor leef je wel heel erg toe naar het moment dat Silvio ten tonele komt. Ook omdat zijn aanbidders veel filosoferen over "Hoe is hij?".


Voor mij werkte dit allemaal averechts om meerdere redenen. Ter vergelijking zal ik Sweet Smell of Success even gebruiken, die een zeer vergelijkbare opbouw aan het begin heeft, waarbij we eerst een man volgen die op goede voet wil komen bij een mediamagnaat (in Sweet Smell of Success is dat de fictieve J.J. Hunsecker). Hier gaan we:

1. Berlusconi is een te bekend persoon om er nog spanning op deze manier over op te bouwen. Hij is geen mysterie meer, we hebben er al een beeld bij (en dat zal bij Italianen nog eens tien keer zo erg zijn vermoed ik). In Sweet Smell of Success werkt het allemaal heel goed omdat we nog geen flauw idee hebben wie Hunsecker is, maar we worden wel gevoed met een stroom aan informatie die spanning oproept. De uiteindelijke onthulling van Hunsecker is ook veel spannender en scherper dan die van Berlusconi, hoewel Loro misschien wat meer inspeelt op de clowneske kant van Berlusconi.

2. Het duurt te lang. Een uur is echt heel veel om een simpel punt te maken (zeker rond een persoon die we al kennen). Het helpt ook niet dat dit eerste uur erg repetitief is en geen pay-off heeft. Die Sergio speelt na de introductie van Berlusconi nauwelijks nog een rol, wat op zich ook weer een punt is, maar de film niet bepaald pakkender maakt. Als de film ingekort had moeten worden zou je waarschijnlijk het hele eerste uur en de latere scènes met Sergio's feest eruit kunnen knippen en inhoudelijk zo goed als dezelfde film over houden, aangezien de duidende scènes rond Berlusconi elders liggen. Alleen Berlusconi's scène met Stella voelt essentieel aan, maar die had net zo goed zijn plaats gevonden zonder het hele Sergio-personage. In Sweet Smell of Success blijft het Sergio-personage, Sidney Falco, een hoofdfiguur.

3. Het maakt de film nog meer repetitief. Feestje, feestje, feestje, feestje. Goeie genade, het lijkt niet te eindigen. En na de introductie van Berlusconi is het nog meer feestje, feestje, feestje, feestje. Veel van het kruit is al verschoten voordat de hoofdpersoon zijn intrede doet. Aanvankelijk hielp de stijl van Sorrentino me met mijn aandacht, maar ik was al lang oververzadigd tegen de tijd dat we op de helft waren. Wat ook niet helpt is dat Sorrentino natuurlijk al talloze feestjes gefilmd heeft in La Grande Bellezza, waar ik het eveneens te lang vond doorgaan. Misschien hou ik gewoon niet zo veel van feestjes als Sorrentino en Berlusconi. Ik hoop wel dat hij het hierbij laat voor de rest van zijn carrière.

Over het algemeen vond ik het ook gewoon een te lange film en dat is een argument dat ik niet graag gebruik. Ik kreeg geen voeling van een dramatisch verloop of focus. Het ging nog een half uur door nadat ik het gevoel had dat het logische eindpunt bereikt was en uiteindelijk moest ik me overgeven aan het idee dat de film pas zijn einde zou bereiken als Sorrentino het zelf zat leek te zijn. Het verbaast me gewoon hoe vaak dingen hier herhaald worden. Niet alleen die feestjes, maar ook dingen als Berlusconi die zingt of zelfs zijn gesprek met Stella herhaalt, niet eens al te lang nadat die heeft plaatsgevonden. Berlusconi geeft zelf al aan dat hij het vermakelijk vind dat intellectuelen hem zo proberen te analyseren, terwijl hij zichzelf simpel te verklaren vindt. Op die conclusie kwam ik ook al snel, helaas.

Het is niet zo dat Loro niet enkele zeer sterke scènes heeft en visueel vernuftig gemaakt is. Vanuit dat opzicht zou ik deze veel hoger willen geven. Echter, uiteindelijk vond ik het een intens vermoeiende zit, alsof Sorrentino ons als buitenlandse buitenstaander wilde laten ervaren hoe uitputtend het was om iemand als Berlusconi zo lang in het publieke leven te hebben. Ik voel voor Italië.
2*

avatar van Hollywood-west36
2 sterren, toch maar een halve erbij voor Kasia Smutniak's borsten?
Te lange film, maar zeker niet slecht.

avatar van Zwolle84
4,0
Het valt me op dat er zo op het verhaal wordt gefocust. Voor mij is dit een gevoelsfilm pur sang, waarbij de beelden het verhaal vertellen en niet het plot. Het is een beleving. Wie Berlusconi is weet ik nog steeds amper en kan me nog steeds even weinig interesseren als voor die tijd.

avatar van Baboesjka
3,0
In eerste instantie sprak deze film mij niet aan, maar toen zag ik de trailer en die vond ik in ieder geval niet saai. Gisteren heb ik de film gezien. Ik vind 'm vrij langdradig. Ik kwam er niet echt in en ik heb niets bijzonders met Silvio Berlusconi. Het verhaal vond ik niet heel boeiend en ik vond het soms vrij ordinair, maar goed, dat past denk ik in het plaatje van deze film. Ik heb daar niks mee. Er zitten wel mooie beelden in en ik vind het sfeervol in elkaar zitten. De humor is niet mijn ding. Ik vind het nogal flauw. Het acteerwerk vind ik goed en ik vind o.a. Katarzyna Smutniak een erg aantrekkelijke vrouw. Al met al een redelijke film. Nog net een voldoende. 3*

Gast
geplaatst: vandaag om 05:03 uur

geplaatst: vandaag om 05:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.