Meningen

Mooie film over alle facetten van het leven. Zeer goed 'sociaal drama'.

Nogmaals gezien. Ik zou eerst alleen het begin even zien, maar bleef weer geboeid kijken.

Het verhaal wordt vooral verteld door de blikken van de moeder, de dochter en de buurman. Zo naturel en intens.

De dialogen zijn treffend en meer dan eens filosofisch getint.

De prachtige muziek viel me nu op. Die ondersteunde het drama treffend.

Het was destijds de duurste Nederlandse film ooit, en dat is te zien.

Het is een groots opgezette film en deze film uit 1977(!) is anno nu nog steeds een topper.

Goed geacteerd door Hauer en Krabbé en met de nodige humor.

Een originele heistfilm met zwaargewicht Jean Gabin. Zo zie ik ze graag.

De setting met het café, het tegenover gelegen bankgebouw en de garage geeft een bijzondere sfeer.

De film werkt vrij kalm toe naar de climax. Het eerste gedeelte is vooral een misdaaddrama, waar je de personages wat beter leert kennen. De heist die volgt is toch weer anders dan je kent uit andere films.

Een Franse film die sterk beïnvloed lijkt te zijn door Engelse en Amerikaanse genrefilms uit die tijd. En wel bijzonder dat Robert Stack en Margaret Lee hier in spelen.

Films over 'foute' mannen zijn vaak interessant, daarom maar even gehuurd.
Ik kreeg eigenlijk een groeiende hekel aan het personage van Douglas.
Als 60-jarige met de 18-jarige dochter van een van je vriendinnen in bed duiken. Come on....
En dan op het eind dat 'ie de vriendin van Eisenberg in bed probeert te lullen.. Pijnlijk.
Het is eigenlijk niet meer goedgekomen. Moet een personage per se veranderen gedurende de film? Ik had iig tijdens deze film sterk de behoefte dat Douglas tenminste een greintje berouw had getoond. Dat zat er helaas niet in. Kon dan ook niet echt meeleven op het moment dat iedereen 'm liet vallen.
Als je geintresseerd bent in mannen die enkel hun pik achterna lopen, kijk deze film.
Neemt niet weg dat Douglas een goed acteur blijft, die schijnbaar moeiteloos dit soort rollen kan vertolken. De gladde praatjes en maniertjes, de perfecte timing.

Ik begin zo langzamerhand fan te worden van Jesse Eisenberg!
Ik ken 'm sinds Squid and the Whale, The (2005)
Ik zag deze week nog Adventureland. Hij speelt eigenlijk altijd dezelfde rol, maar doet dit zeer overtuigend. Aangenaam acteur.

Mwoah. Totaal niet mijn soort humor. Gewoon te flauw voor woorden.En de personages zijn allemaal van die rare oninteressante mannetjes...

Ik heb m niet uitgezien. 1,5 sterren

Ik schrik van het hoge gemiddelde op imdb.

Ik ben beter gewend van Jos de Putter.

Ik vond het een te voorspelbare documentaire. Zeker niet slecht, maar weinig opzienbarend.

Wel leuk dat Leonardo hier ontdekt wordt.

Nee, ik kon hier helemaal niets mee.

Dat terwijl ik Gaspar Noé films wel kan waarderen, dus ik had dit niet verwacht.

Het hoofdpersonage vind ik echt een van de minst interessante personages ooit.

Wat een vaag en naar figuur.

Het magere verhaaltje boeit totaal niet. En voila, daar wordt weer een prostituee gewurgd...

Naar het einde toe zit er iets meer verhaal in, maar wederom vond ik het totaal niet boeiend.

De film ziet er erg lelijk uit. Veel te donker en zeer warrig gefilmd. Het zal wel een artistieke keuze zijn geweest om zo weinig mogelijk te belichten, maar mij stoorde het enorm.

Gauw weer vergeten dit.

P.S. Mochizuki Rokuro vertelde me dat hij Seul Contre Tous 0,5* geeft en deze 5* Bij mij is het precies andersom (hoewel ik Seul Contre Tous 4* geef)

Toch opmerkelijk dat deze films zo verschillend beoordeeld kunnen worden. De aanpak van beide films verschilt blijkbaar toch genoeg om op een totaal ander oordeel uit te komen.

Leuke tijdloze film!

Aangename film, al heb ik niet onder de tafel gelegen van het lachen.

Goed geacteerd en een knap scenario. Marilyn Monroe is om te smullen.

Mooie/leuke plaatjes.

Somersault heeft thematisch wel wat overeenkomsten met Diep. Het grote verschil is dat het beide totaal verschillende meisjes zijn en van een andere leeftijd.

Het is een mooi en sfeervol portret van een meisje dat op weg is naar volwassenheid, maar vooral nog kind is.

Ze smacht naar aandacht en liefde, maar ze ontmoet vooral onbegrip en afgunst. Ze probeert contact te krijgen via goedkope sex, maar komt steeds bedrogen uit.

Ik vind het script origineel en de psychologische diepgang van de personages goed en geloofwaardig. Wel vind ik het jammer dat dit weer een film is vol met stereotype

zuipende en hufterige no-brain jongens. Het zijn bijrollen, maar toch.

Cate Shortland experimenteert met allerlei beeldvormen; wazige beelden, kleurlensen etc. De stijl komt op mij een beetje te rommelig over, maar er zitten soms erg mooie beelden tussen. Scenes lopen soms erg abrupt in elkaar over. Ik spoelde de film een paar keer even een stukje terug om te zien of ik niks gemist had. 'De stijl van de film is wat inconsistent.

Op IMDb staat dat er 7 jaar over de film gedaan is. Ik vraag me af hoe lang de draaiperiode was. Abbie Cornish moet voor 16 doorgaan. Ze oogt minimaal 2 jaar ouder. Abbie Cornish is 22 als de film uit komt.

Het komedie gedeelte is me goed bevallen. Dan is de film cool, ondersteund met een sterke soundtrack.

Wat zonde dat de film na een uur omslaat in een thriller.

Melanie Griffith met haar zwarte coupe vind ik hier niet zo aantrekkelijk.

Ray Liotta zet wel een goede psychopaat neer, maar ik had het liever in een andere film gezien. Hier verpestte het een beetje de fun.

Jack Nicholson en Diane Keaton zijn goed op dreef in deze film.

Aardige romantische komedie.

Jammer dat de film een half uur te lang duurt, de film dut af en toe behoorlijk in. Er hadden wat overbodige verhaallijntjes uit gemogen, nee gemoeten.

3 sterren

Een eenvoudig liefdesverhaal, maar met een donkere rand.

Anders dan ik verwacht had, in ieder geval minder zomers dan ik verwacht had.

Het was een prachtige zomer, wordt er gezegd, terwijl er amper 3 scenes aan voorbij gingen waarop ze aan het rollebollen waren. Het had ook een middag kunnen zijn, bij wijze van spreken.

De personages spreken me niet zo aan, vandaar dat ik alles beetje op afstandje gadesloeg. Wel een mooi tijdsbeeld en een bepaalde kijk op het leven en de relaties van de jeugd toen.

Je hebt zogenaamde zuchtmeisjes, en dit is een zuchtfilm.

Volwassen mensen die op zachte toon luchtige en zweverige gesprekjes voeren. Betekenisvol, of juist betekenisloos. Een droomwereld, waar niets 'echt' lijkt te zijn, de personages leven in een wereld van uiterlijke schijn en leven van kicks die geen voldoening lijken te geven. Verveling ligt constant op de loer.

Het heeft wel wat, maar na een tijd begint deze 'vorm' me aardig tegen te staan. Bij een speelduur van 90 minuten had ik het vermoedelijk wat beter kunnen waarderen. Nu geloofde ik het wel op een gegeven moment.

Leuk spel van beide hoofdrolspelers.

De hoofdlijnen van het verhaal zijn jammergenoeg erg voorspelbaar en nergens verrassend. Het verhaal neemt helaas vaak de kortste bocht.

Hij viel me wat tegen.

Ik heb lang geaarzeld om m te gaan kijken, maar nu toch maar even in weekpakketje meegenomen.

Om positief te beginnen; uitstekende acteerprestaties van Julia Jentsch en die gestapo verhoorder. Grappig trouwens dat strikje van die man.

Jammer dat de film me nergens weet te verrassen. Natuurlijk voorkom je bij zo'n verhaal niet dat het wat voorspelbaar is, maar het plot vind ik te degelijk. Eigenlijk is alles in de film degelijk; saaie Duitse grundlichkeit. Weinig filmisch ook. Je zit vooral twee uur lang naar de grote neus van Jentsch te kijken.

Pas tegen het einde komt de mooie muziek terug die je in het begin ook hoorde. Er was vast meer muziek, maar die is me iig niet opgevallen.

Ik vond het psychologische spel ook wel tegen vallen, Sophie zit vooral langdurig heel slim lastige vragen te omzeilen.

3 sterren

Ik heb nog niet zo gek veel Meryl Streep films gezien, maar dit vind ik tot nu toe haar meest indrukwekkende acteerprestatie.

Ik ken mensen met een zelfde soort accent, erg knap gedaan. Maar natuurlijk is haar rol veel meer dan dat accent; er valt zo'n groot scala aan emoties in haar rol te ontdekken; erg mooi.

Ik ben absoluut geen Kevin Kline fan. Dat snorretje en zijn big smile komen op mij altijd wat clownesk over. Toch vind ik 'm hier wel passen bij het karakter dat hij speelt, maar hij kan met moeite de tragiek van zijn personage geloofwaardig maken.

Indrukwekkende film, die zowel de slavenpraktijken in de postpakketbezorging als de thuiszorg blootlegt.
Dit is geen ver van mijn bed show, deze praktijken vinden ook in ons land plaats. Als ik nog eens een pakket voor de buren aanneem, zal je nog meer aan de bezorger denken die ik hiermee ontlast.
Ik heb al zo vaak de bezorgers in mijn wijk zien veranderen, nu weet ik dat het geen wonder is dat dat gebeurt onder deze omstandigheden.
In de thuiszorg hier heeft men ook geen tijd meer voor een praatje of een kop koffie en zijn reistijden te kort ingeroosterd.
Het sterke van deze film is dat het inzoomt op de gevolgen voor het gezin, dat ook nog eens een graffiti makend probleemkind heeft. Pa en ma zijn 's avonds te moe om zich nog goed om de kinderen te kunnen bekommeren.
Waar het een beetje misgaat wat mij betreft is het worst case scenario.
Ik vond het naar het einde toe een beetje too much, waardoor het leek op dramaporno.
Het statement was al zonder dit einde al krachtig genoeg namelijk, de film schiet daar een beetje te ver in door.

Ook deze Stig-Helmer komedie is weer prima vermaak.

Toch wel leuk om wat meer te zien van de uitgestrekte Zweedse natuur en wateren. Veel bootvertier en gedoe met boten en een leuke bootwedstrijd op het eind.

Sommige bijrollen zien er op en top Zweeds uit. ABBA is nooit ver weg.

Heel goed geacteerd door Charlotte Rampling, maar het verhaal stelt helaas niet zoveel voor. Ik zat steeds op een wending te wachten die niet kwam. Toch 3*.

Nee dit werkte helaas niet voor mij. Ik kon hier niet veel mee.

Probeert een beetje te nadrukkelijk Solyaris na te doen. Alles is jaren 70 grauw en dan is er nog de depressieve en grotendeels afwezige echtgenote.

Het bijzondere wezen stoorde me ook. Het heeft overdreven veel ogen en zegt tot vervelens toe steeds skinny human tegen Sandler. Ik vond het maar een wazig wezen en veel te nep overkomen. Dat komt mede ook door de te melige stem van Paul Dano. Hij klinkt zo stoned als een garnaal.

De suspension of disbelief werkt hier niet voor mij in deze film.

De film lijkt heel veel diepgang te suggereren, maar het kwam op mij over als een platte pannenkoek.

Het einde is nog wel aardig.

Leuke 'frisse' film met acteurs die er zichtbaar plezier in hebben.
Dit is na Punch Drunk Love weer een erg goede Adam Sandler rol. Ik ben er van overtuigd dat deze acteur altijd heel behoorlijk kan acteren zolang hij maar een goed script krijgt. Paz Vega heeft een simpele rol, maar weet er toch iets bijzonders van te maken. Soms is haar mimiek wat te nadrukkelijk, zoals het open mondje dat ze nogal eens tevoorschijn tovert wanneer ze verbaasd kijkt.
Ik mag Téa Leoni wel. Ze heeft een aparte stem en een prettige uitstraling. Nu ik toch bezig ben; Sarah Steele, het meisje dat dochter Bernice speelt is erg grappig.
Aan het script is veel aandacht besteed, zonder twijfel. De karakters komen goed tot leven. Er zijn een stuk of 6 hoofdrollen die gewoon goed uitgediept zijn. Althans voor dit type film dan he.

Waar voor mij de grote bottleneck zit is dat de film voor mij een half uur te lang duurt. De film zakt dan enorm in, dit laatste half uur. De sentimentele scènes vliegen je dan om de oren en het wordt een vrij slappe bedoening. De pit is volledig uit de film.
Het slot van de film is tenenkrommend. "I am my mother's daughter."

De voice-over door Flor haar dochter is trouwens ook vrij matig. Die wordt op het einde van de film helemaal te erg met dat sentimentele gedoe.
De beperkingen van de acteerprestaties van Téa Leoni bleken uit de scène waarin ze een zenuwinzinking krijgt. Ik vond dat er af en toe niet zo goed uitzien.

Spartan heeft een rommelig hak-op-de-tak plot.
Aan de ene kant zorgt dit ervoor dat het plot minder voorspelbaar is dan een doorsnee thriller, maar vaak haalt het de spanning uit het verhaal. Vooral in het eerste uur zitten allerlei subplotjes, die makkelijk en liever uit de film gehaald hadden kunnen worden.
Zoals bij elke actie thriller zitten er veel toevalligheden in het verhaal. De ergste is wel dat het moment dat Kilmer met een compaan het meisje uit het huis in Dubai wil komen halen. Toevallig komen de ontvoerders net naar buiten met mevrouw Newton....
Voor een geheime dienst worden er wel opvallend veel slordigheden begaan. Hoezo intelligente geheime dienst?! Kilmer is niet meer of minder dan een James Bond met ongelimiteerde vrijheid en geluk. Val Kilmer is een zeer beperkt acteur, maar in dit soort rechtdoorzee thrillers vind ik dat minder zwaar wegen.
Voor de spanning dragen de leden van de geheime dienst tijdens gevaarlijke operaties geen kogelvrij vest en vallen er onnodig veel doden.
2,5 sterren

Op zich nog wel een sympathieke film, maar het is als een gerecht zonder zout en peper.

Gervais in een opvallend timide rol. Hierdoor kan hij niet echt excelleren. Een aantal grappige momenten, maar dat is het dan ook wel.

De dialogen zijn niet scherp genoeg en op acteervlak valt nogal eens matige timing op.

Wat ik vooral miste was een goede dosis absurdisme en prettige chaos. Dat zat er veel te weinig in.

Het is blijkbaar een remake van een Franse film uit 2009. Die is hopelijk beter.

Erg stoere film.

Wat opvalt is dat de film veel vaart heeft. Snelle montage en dat is toch opmerkelijk, want de film dateert uit 1980.

Verder een zeer goede cast.

Het verhaal sprak me niet altijd even veel aan, maar overall vind ik de film erg goed.

Heel apart, en in het begin nauwelijks te volgen.

Beetje bij beetje kom je te weten wie de imbeciele man is, en wat er gebeurd is, waardoor 'ie zo is geworden.

De stylering, sfeer en het tempo van de film zijn uniek. 3,5*

Een vriend wilde 'm graag zien, dus toch nog in de bios gezien. De film viel me wat tegen.

De film zit vol standaard Hollywood filmcliché's. Een beetje was te verwachten, maar dit vond ik TE. En het meest ergerlijke vond ik het teveel aan (Amerikaans) sentiment.

Denkend aan de comics die ik van vroeger ken, vind ik het jammer dat het zo'n mainstream product is geworden.

Tot zover de minpunten. Ik vond het verder een vermakelijke film. Tobey Maguire is een goede Spider-Man. Kirsten Dunst......

2,5 sterren

Spider-Man 2 heeft een beter verhaal dan zijn voorganger. De reden dat ik deze film een hogere beoordeling geef. De tenenkrommende moralistische/sentimentele dialogen over goed en kwaad e.d. zitten er helaas wel weer in.

Ik ben niet zo'n liefhebber van het genre, maar ik heb me toch prima vermaakt.

De bad trip van John de Mol over de Coen en Sander show.

Veronica mocht de overigens prima 80s soundtrack verzorgen.

Het is in het begin nog best een behoorlijk goede film die spannend is en die je steeds benieuwd maakt naar nieuwe ontwikkelingen in het verhaal. Maar het idiote einde doet de film compleet de das om.

De film heeft trouwens behoorlijk wat nare, ongemakkelijke en expliciete scènes. Voor mij was het op bepaalde momenten echt too much.

De film was veel sterker geweest als het vooral bij het psychologische was gebleven.

Wat verlang ik dan toch terug naar Black Mirror.

Avontuurlijke film met in de hoofdrol een een dapper paard dat veel te verduren krijgt.

Een origineel uitganspunt / perspectief. Hier geen pratende paarden, maar Matt Damon die de voice-over verzorgt en het verhaal vertelt, vanuit het perspectief van Spirit.

Ik heb niet zoveel met paarden, maar het boeide me van begin tot eind.

De animatie is goed en er zitten een aantal spectaculaire scènes in die prachtig zijn geanimeerd.

De paarden hebben af en toe wel erg menselijke trekjes, en de vreugdedansjes zien er vreemd uit, maar ik weet maar weinig van paarden en misschien doen ze dit ook wel in het echt, in meer of mindere mate.

Het is overigens een leuke film. Mooi in beeld gebracht, leuke hoofdrollen. De muziek van Preisner draagt erg bij aan de sfeer.

Grootste minpunt vind ik het magere verhaal. An sich is er niks mis met het plot, maar je ziet de gebeurtenissen al van ver aankomen en het verrast je nergens.

SvdE is een luchtige en lichtkomische film. Prima sfeer, prima vertolkingen, mooie beelden.

Het plattelandsgevoel is wel wat eendimensionaal gebracht, maar de film pretendeert ook niet een serieus en historisch correct drama te zijn.

Het Fries van de hoofdrolspelers is niet vlekkeloos. De klemtoon is geregeld net even verkeerd. Ik moest zelfs af en toe naar de ondertiteling kijken, en vooral Ten Haaf heeft een vreemd Duits-achtig accent. In Nynke beheersen de Hollandse hoofdrolspelers het Fries beter. Maar soit, ik heb me er niet echt aan gestoord.

Ik geef Sportman van de Eeuw ruim 3 sterren. Ik had er iets meer van verwacht, vooral van het plot en de humor.