• 10.573 nieuwsartikelen
  • 161.750 films
  • 10.099 series
  • 29.653 seizoenen
  • 613.286 acteurs
  • 192.915 gebruikers
  • 8.965.526 stemmen
Avatar
 
banner banner

Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005)

Drama / Oorlog | 120 minuten
3,69 790 stemmen

Genre: Drama / Oorlog

Speelduur: 120 minuten

Alternatieve titels: Sophie Scholl: The Final Days / Sophie Scholl

Oorsprong: Duitsland

Geregisseerd door: Marc Rothemund

Met onder meer: Julia Jentsch, Fabian Hinrichs en Alexander Held

IMDb beoordeling: 7,6 (28.565)

Gesproken taal: Duits

Releasedatum: 15 september 2005

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Sophie Scholl - Die Letzten Tage

"The true story of a young woman who did what few in Nazi Germany dared even think!"

Lente, 1943. De Duitsers verliezen de slag bij Stalingrad en in Duitsland zelf gaan voorzichtig anti-Hitler stemmen op. Sophie Scholl en haar broer Hans, studenten, delen pamfletten uit in de universiteit van München als ze worden gearresteerd door de Gestapo. Er volgt een lange reeks van ondervragingen, onder meer door Gestapo-officier Mohr, die steeds meer onder de indruk raakt van Sophie. Er zal echter een wonder nodig zijn om Sophie en haar broer van de doodstraf te redden.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Sophie Magdalena Scholl

Richter Dr. Roland Freisler

Christoph Probst

Alexander Schmorell

Robert Scholl

Magdalena Scholl

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van John Barry

John Barry

  • 3410 berichten
  • 611 stemmen

Sophie Scholl - Die Letzten Tage vind ik een goede film.

Deze film speelt zich af in Duitsland ten tijde van de tweede wereld oorlog. Deze film verteld het waar gebeurde verhaal van de studente Sophie. Zij word betrapt op het verspreiden van pamfletten. Ze word gearresteerd en verhoort door Gestapo officier Robert Mohr. Het verhoor komt uitgebreid aan de orde in de film. Het is een heel interessant stuk om te zien. De spanning in die scènes is echt voelbaar. Sophie probeert zich door allerlei bochten te wringen en in tussen zet Mohr haar steeds meer klem. Toch vind ik wel dat Sophie het slim aanpakt in de verhoren. Iemand anders was al sneller door de mand gevallen. En Sophie is ook zeker niet op haar mondje gevallen. Mohr is duidelijk onder de indruk van Sophie en bied haar zelfs een soort uitweg om aan de dood te ontsnappen. Maar Sophie weigert de uitweg.

Als het acteerwerk in een film als dit slecht is kan je het vergeten. Deze film bestaat uit veel dialogen en die staan of vallen bij goed/slecht acteerwerk. Gelukkig is het acteerwerk in deze film buitengewoon goed. Julia Jentsch acteert heel erg goed als Sophie. Ze weet de emoties die haar personages doormaakt goed te vertolken. Gerald Alexander Held acteert ook heel goed als Mohr. De interactie tussen Mohr en Julia is buitengewoon goed. De verhoor scènes komen geloofwaardig over door hun acteerwerk. Ook de rest van het acteerwerk in deze film is erg sterk.

Aan het einde van de film is er een rechtzaak. De rechter in deze zaak is Roland Freisler. Misschien goed om wat over deze man te vertellen. Freisler was een meedogenloze rechter. Hij stond er om bekend luid te schreeuwen naar de verdachten en ze te vernederen. Het ware dan ook absolute show processen die onder zijn bewind werden gehouden. Het vonnis lag al vast. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen vinden dat Freisler karikaturaal werd neergezet in de film. Maar dat word hij absloluut niet. Freisler was helaas echt zo erg. Ook de rechtbank scene komt geloofwaardig over. Weer wijs ik naar het sterke acteerwerk van de cast. Dankzij hun komt deze ijzingwekkende scene geloofwaardig over.

Wat ik wat minder vond was de muziek. Op emotionele momenten was die wel redelijk. Maar tijdens de wat spannendere scènes krijgen we rare niet passende elektro muziek. De scene aan het begin van de film dat Sophie en haar broer de pamfletten verspreiden is een voorbeeld van een scene met die rare muziek.

Maar ondanks de soms wat rare muziek, vond ik dit een sterke en indrukwekende film.

4 sterren voor deze film.


avatar van Mausems

Mausems

  • 31 berichten
  • 67 stemmen

Sprakeloos na het zien van de film, en wat een acteurs, echt van wereldniveau...

En voor diegene die het echt ongeloofwaardig vinden, kijk dan maar eens op Youtube en kijk naar:

Roland Freisler - Präsident des Volksgerichtshofes (Ausschnitt aus "Geheime Reichssache") - YouTube

-Ik heb toch wel wat vraagjes omtrent de film, in het echt schijnt ze gemarteld te zijn en dat kwam niet in de film naar voren (wellicht is dat toch niet gebeurd)?!

-En zijn er ook verklaringen na de oorlog van Robert Mohr zelf?

In ieder geval een film die lang in je hoofd blijft zitten en dat is knap, -heel knap!


avatar van arno74

arno74

  • 8700 berichten
  • 3342 stemmen

Van sommige films word je zo stil dat je niets te schrijven hebt. Deze zag ik een paar jaar geleden en 4,5* gegeven zonder een reactie te plaatsen. Nu bij herziening heb ik daar maar 5* van gemaakt, want dat verdient deze wel.

Het verhaal uit de film kwam ik in 2013 op het spoor door een van de vele krantenartikels over W.O. II, maar deze was toch anders omdat het het voor mij onbekende verhaal van Sophie Scholl en De Witte Roos onder de aandacht bracht. Het verhaal van Sophie Scholl en Die Weiße Rose haalt het 'Wir haben es nicht gewusst' behoorlijk onderuit en voorziet het zinnetje "Verbeter de wereld, begin bij je zelf" van inhoud. Indrukwekkend hoe een relatief kleine en eenvoudige daad een enorme spoor kan achterlaten. Diep onder de indruk ging ik op zoek naar deze film.

Later zag ik ook Die Weiße Rose (1982), die film dekt een veel langere periode dan deze, en dankzij die film werden alle vonnissen van de volksrechtbanken van de Nazi's nietig verklaard. Als film is Sophie Scholl wel de betere van de twee.

Voor wie meer wil weten is op het internet in het Duits een vrij compleet dossier te vinden over de Weiße Rose, inclusief de door hen verspreide pamfletten (Flugblätter) en de ondervragingen (Verhörprotokollen).


avatar van jac25

jac25

  • 54 berichten
  • 650 stemmen

Behoorlijke tegenvaller. Het verhaal zelf is niet slecht maar de film kwam bij mij af en toe over als een slecht toneelstuk.


avatar van Antonev

Antonev

  • 1655 berichten
  • 1131 stemmen

Mausems schreef:

Sprakeloos na het zien van de film, en wat een acteurs, echt van wereldniveau...

En voor diegene die het echt ongeloofwaardig vinden, kijk dan maar eens op Youtube en kijk naar:

Roland Freisler - Präsident des Volksgerichtshofes (Ausschnitt aus "Geheime Reichssache") - YouTube

-Ik heb toch wel wat vraagjes omtrent de film, in het echt schijnt ze gemarteld te zijn en dat kwam niet in de film naar voren (wellicht is dat toch niet gebeurd)?!

-En zijn er ook verklaringen na de oorlog van Robert Mohr zelf?

In ieder geval een film die lang in je hoofd blijft zitten en dat is knap, -heel knap!

Ik ben al een tijdje bezig met het bestuderen van het Duitse verzet in WO2. Onlangs heb ik het (waargebeurde) boek 'Die weisse Rose' gelezen. Daarin komt Sophie Scholl uitgebreid aan bod, dus ook wat er in de dagen van haar gevangenschap tot executie gebeurde. Ze is in de 4 dagen dat ze vast heeft gezeten gruwelijk gemarteld. Je moet weten dat de Duitsers, naarmate de oorlog vorderde, steeds hopelozer en bruter werden. Ondervragingen door instanties als de Gestapo, Sipo, SD gingen vrijwel altijd gepaard met heel veel geweld. Zelfs vrouwen werden niet ontzien.

Dus het antwoord op je eerste vraag: Ja, Sophie is gemarteld.

Robert Mohr heeft na de oorlog , begin jaren 50, schriftelijk het een en ander verklaard aan Robert Scholl (vader). Dit wordt in 'Die weisse Rose' ook aangehaald en er staat een afdruk van de documenten in het boek.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12716 berichten
  • 7595 stemmen

"Die weisse Rose" is in 1982 verfilmd door Michael Verhoeven.


avatar van TornadoEF5

TornadoEF5

  • 5538 berichten
  • 1474 stemmen

Sterke film, mede door de overtuigende acteerprestaties die hier van een hoog niveau zijn. Julia Jentsch begint ook een favorietje te worden maar de rechter, en de ondervrager spelen hier ook zeer sterke rollen. Heel erg overtuigend gebracht, en de film verveelt ook nooit. Ik had er tot kort nog nooit van gehoord. Onterecht zo blijkt.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 30405 berichten
  • 5190 stemmen

Een oorlogsfilm over de verzetstrijdster Sophie Scholl. Benieuwd wat dat zou geven, want van WO II zijn al veel films gemaakt en ik ben niet zo vertrouwd met het verhaal van Sophie Scholl. De film zorgt niet voor een heroïsche aanpak met naïeve tieners die in opstand komen tegen de nazi's. Maar wel een beeld van enkele doordachte studenten die desondanks vol spanning hun ideeën verspreiden. De soundtrack helpt daar heel goed bij. Mooi gefilmd.

Ook al waren er meerdere spelers in het spel, gaat de film vooral over Sophie en dat is niet verwonderlijk. Het is vooral genieten - weliswaar vol spanning - hoe het gesprek verloopt bij de ondervraging. De clash tussen ideeën en dan valt op hoe mondig Sophie is en ze voet bij stuk houdt. Niet omdat ze zich moet verdedigen, maar wel omdat ze gelooft in de dingen die ze heeft gedaan en geschreven. Dat zet zich later ook verder in de rechtzaal en je merkt dat ze van alle verdachten het sterkst in haar schoenen blijft staan.

De film focust zich vooral op personen, met Sophie in het bijzonder natuurlijk. En dat lukt door de opbouw van de spanning en de acteerprestaties. De gebeurtenissen zijn echt gebeurd en in het echt zal alles nog harder geweest zijn. Maar de film wil niet enkel de gruwel van de oorlog vastleggen, maar vooral de stem van mensen die het niet eens zijn met het regime. Hoe wet botst met gezond verstand en geweten. Hoe de nazi's met een kanon schieten op een mug als het neerkomt op een aanval op hun gedachtengoed. Gewoon het feit dat onder Hitler zelfs de verkeerde woorden en gedachten genoeg waren om hard op te treden...


avatar van de grunt

de grunt

  • 4273 berichten
  • 1568 stemmen

Wat kan die rechter schreeuwen zeg


avatar van aspro

aspro

  • 539 berichten
  • 1514 stemmen

vanavond om 20:15 op "ARTE"


avatar van TMP

TMP

  • 1791 berichten
  • 1628 stemmen

Op zich best een boeiend verhaal, maar het wordt zo kleurloos gebracht. Je mist bij Sophie wat karakteropbouw. Ze is blijkbaar een zeer principieel en standvastig persoon, maar verder ik vond haar karakter en achtergrond niet al te best uitgewerkt. Het acteerwerk is over de hele linie niets bijzonders. Uit de titel volgt verder al meteen hoe het met Sophie gaat aflopen, dus daarom is het ook nergens spannend. De film maakt al met al weinig indruk.


avatar van JoeCabot

JoeCabot

  • 2682 berichten
  • 1785 stemmen

Laat ik maar meteen een open deur intrappen: Sophie Scholl is een bijzonder inspirerende vrouw. Een film over haar bijdrage aan het verzet kan eigenlijk onmogelijk fout gaan (tenzij Michael Bay achter de camera staat misschien).

En ja, het is gewoon een erg knappe film. Niet zozeer vanwege de artistieke keuzes (Marc Rothemund gaat duidelijk voor substance over style), maar vooral dankzij een geweldige Julia Jentsch. Ze heeft een natuurlijk charisma en vindt steeds de juiste balans tussen strijdvaardigheid en kwetsbaarheid.

Uiteraard wordt Jentsch geholpen door een sterk script. De gesprekken met Mohr (Alexander Held) leveren zinderende cinema op, de scène in de rechtbank is weerzinwekkend en van het eind kun je alleen maar stil worden.

Meer dan een film is Die Letzten Tage een aangrijpend pleidooi om niet altijd de weg van de minste weerstand te kiezen.

4*


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8163 berichten
  • 4628 stemmen

Boeiende film over verzetslui die wegens het verspreiden van pamfletten tegen het Derde Rijk opgepakt en verhoord worden. Zeer sterke benadering van de film om zich volledig te focussen op de verhoren en het proces. Puur sec en objectief, zonder marteltechnieken of slagen en verwondingen.

Pure ondervragingstechnieken en dialogen van een hoog niveau, met overtuiging gebracht en uiterst boeiend om te volgen.

Uiteraard ten gevolge van een uitstekend script en meer dan prima vertolkingen van Julia Jentsch en minstens een even sterk Alexander Held als rechercheur die elk vanuit hun eigen idealen het beste van zichzelf geven. Sophie was onverzettelijk, maar tegelijk kwetsbaar en doortastend. Het is toch een film die op mij inhakt.

Sterk overtuigende film van begin tot eind en die nog maar eens laat zien hoe het er aan toeging onder het juk van nazi-Duitsland. Knap!


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 3052 berichten
  • 2237 stemmen

'Vandaag hangt u ons. Morgen zult ú hangen!'

Oorlogsdrama die al ruim vijftien jaar aan me voorbij gegaan is, hetzij bewust of onbewust. Wat ik wel weet is dat films met als onderwerp verzetsstrijders in bezet gebied, me zelden echt weten te bekoren. Zwartboek, Sudkind, Bankier van het Verzet en Varian's War onlangs nog...het lijkt mijn onderwerp niet echt en op een enkele film na zoals De Aanslag, De Overval of Max Manus doet het me vaak niet zoveel. Sophie Scholl bied daarentegen beterschap maar niet op de manier die bedoeld is vermoed ik.

Sophie Scholl begint zoals wel vaker met het genre, een groep jonge idealistische mensen waaraan zo niet af te lezen valt of ze de ernst en de gevaren van de zaak wel helemaal bevatten. Het gepakt worden gaat eveneens gepaard met een soort naïviteit, maar naar het schijnt wel hoe het gegaan is. Wat volgt is een idealistisch beeld, overtuiging zonder angst, waarvan uit een soort trots, behoud en bescherming richting anderen uitgaat. Een soepele aanpak die ik overigens nogal soft vind maar komt door dat Bohr geloofde in haar onschuld.

Wat mij daarna opvalt is toch de gemakkelijkheid waarmee ze het geheel draagt. Ze moet toch weten wat er boven haar hoofd hangt? Heel bang komt ze niet over. Zelfs haar momenten in de cel draagt ze met een stoïcijnse sereniteit. Dit is zeker een deel waar de film mij niet grijpt zoals ik dat zou willen en even lijkt er een deceptie aan te zitten. Maar tijdens een volgende gesprek met Bohr herstelt de film zich toch en stelt subtiel andere zaken aan de kaak. Interessant zijn de discussies over vrijheid, onderdrukking en wat nu de goede zaak is. Niet alleen voel je daar een bepaald dualisme tussen opstaan voor een goede zaak of de kop naar beneden trekken vanwege zelfbehoud, tevens is daar het behaagzieke van sommige figuren zoals in dit geval de conciërge die maar wat graag een wit voetje haalt bij het systeem.

De zaak is zoals de zaak gaat, vooral onder leiding van Roland Freisler, rechter, jury, gekleurd geweten van het Derde Rijk en bijna beul in één, die heen processen leidde maar showprocessen voerde. Als er een machtswellustige in het Derde Rijk was die als geluk bij een ongeluk de strop ontliep was het dit heerschap wel. Zijn tirades tegen beklaagden waren schering en inslag en geven in die zin wel een interessant beeld van dit heerschap en bepaalde gang van zaken. Dit samen met de laatste uren, en nu wel zichtbare momenten van stress, krikken het niveau van de film op.

Toch is het allemaal net niet goed genoeg voor een topbeoordeling en is Scholl ter kennisgeving een prima film om een keer te zien, maar dat is het dan toch wel wat mij betreft.



avatar van unkind

unkind

  • 10 berichten
  • 17 stemmen

Ik verdiepte me na het bekijken van de film Der Untergang in de figuur van Sophie Scholl. Dan ontdekte ik dat er een film werd gemaakt over die laatste dagen.
Voor mensen die een soort opvolger van Der Untergang zoeken, lijken hier aan het juiste adres. Ook deze film is onder andere een historische reconstructie van de gebeurtenissen. Er spelen zelfs een viertal personen terug mee, voor zover ik ze herkende (de rechter, de aanklager, de ondervrager, ook Sophie zelf na een zoekopdracht). Het is een kleine wereld? De herkenning is wel vanzelfsprekender als je de films direct na mekaar hebt bekeken, zoals ik deed. De film is qua budget en schaal wel kleiner in opzet in vergelijking met Der Untergang. Deze film is eerder een karakterstudie van dit ene individu, haar ideeën, en welke moed ze had in deze situatie. En dat doet de film goed. Der Untergang is eerder een immersieve epische film, die je ergens laat aanvoelen hoe mensen zich lieten meeslepen.

Een stoutmoedige, spontane handeling van Sophie Scholl leidt tot hun arrestatie.
Eerst probeert Sophie het nog te ontkennen, maar de Gestapo gaat met een (voor de Weisse Roose) irritante gründlichkeit tewerk. Het bewijs is overweldigend. Sophie bekent dan maar, maar gaat meteen een stapje verder: ze is er trots op. Wat opvalt bij het herbekijken, is hoe lang Sophie bleef liegen tegen Mohr. Ze was niet van plan om te sterven, ze vocht voor haar leven. Maar toen de situatie helemaal uitzichtloos bleek, groeide haar moed. Ze was geen geboren heldin, maar ze groeide in die rol.
De ondervrager Robert Mohr wordt uitgedaagd zoals hij waarschijnlijk in lange tijd niet werd uitgedaagd, en dat door een opmerkelijk begaafd persoon van amper 21 jaar.
Het verhaal gaat over personen die zo onschuldig zijn als je maar kan zijn, dat de ondervraging en het showproces obsceen zijn. De situatie is zo extreem dat het niet anders kon lopen dat ze een symbool werden. En de betrokken personen zijn er zich van bewust. De gesprekken gaan progressief dieper. Op een bepaald moment gaat de ondervraging over van het filosofische niveau naar het diepste niveau, en dat is het theologische: over God, geloof en plicht. In essentie hebben de nazi's God vervangen door Hitler, of door de staat. Religie is dood voor hun, maar de religiositeit gaat gewoon richting de nazistaat. Voor Sophie gaat het niet enkel om de juiste stellingen te geloven, of over mystieke beleving. Het gaat meer over ideeën rond lijden en zelfopoffering. De acties die ze heeft uitgevoerd hebben diepe wortels in haar theologie, ze kunnen niet los van elkaar gezien worden. De christelijke symboliek is niet ver weg in deze film. De dialoog geeft de ruimte aan wat de ideeën van Sophie Scholl zijn, en geeft een duidelijk beeld van haar algemene wereldvisie. Dit is een sterk punt van de film. Mohr is een aantal keer verplicht om bruusk van onderwerp te veranderen, omdat hij voelt dat zijn morele fundamenten op drijfzand staan. Het blijft niet overeind staan bij kritisch onderzoek. Bijvoorbeeld wanneer het gaat over mentaal gehandicapten. Dan komt de persoonlijke reden waarom Mohr het laatste gesprek op deze manier voert. Mohr heeft zelf een zoon van dezelfde leeftijd die wat 'rare' ideeën had, maar die op dit moment zijn 'plicht' aan het Oostfront. Mohr herkent zijn zoon in Sophie. Misschien zijn wij volwasenen verkeerd? De jeugd komt altijd in opstand tegen de gevestigde orde. Is deze begaafde persoon, die we kunnen gebruiken, gewoon slecht opgevoed? Ze gingen geweldloos tewerk, ze gebruikten enkel papier en ideeën. Ze heeft vreemde ideeën, maar uiteindelijk doet ze dit allemaal omdat ze het goed voor met het volk. Als het enkel over ideeën gaat, moet ze gewoon heropgeleid worden? Het is een veilige middenpositie voor Mohr. Op een bepaald moment wast Mohr zijn handen bij een wastafel (in onschuld?). Even opzoeken wat die uitdrukking betekent:

Column van Ton den Boon: Handen gewassen in onschuld | Van Dale - vandale.nl

Psalm 26 beschrijft een Joods ritueel waarmee men symbolisch duidelijk maakte onschuldig aan een misdrijf te zijn: ‘Ik zal mijn handen in onschuld wassen, een rondgang maken om uw altaar, Heer’. Psalm 73 bevat een toespeling op datzelfde ritueel: ‘Ja, vergeefs hield ik mijn geweten zuiver en waste ik mijn handen in onschuld’.

Sophie is het enige vrouwelijke lid. Het lot van de andere mannelijke leden ligt zo goed als vast, maar zij krijgt ogenschijnlijk nog de kans om de verantwoordelijkheid af te schuiven. Dat zij nog een keuze schijnt te hebben, maakt haar anders dan de andere leden, naast haar geslacht.
Mohr doet na een denkpauze nog de moeite om haar verschillende uitwegen te tonen, of is dit toch een val? Maar Sophie wijst ze af.
Matheus 27:24 gaat als volgt:
'Toen Pilatus inzag dat zijn tussenkomst nergens toe leidde, dat het er integendeel naar uit zag dat men in opstand zou komen, liet hij water brengen, waste ten overstaan van de menigte zijn handen en zei: ‘Ik ben onschuldig aan de dood van deze man. Zie het zelf maar op te lossen.’


Mohr is hier duidelijk een Pontius Pilatusfiguur. Mensen weten dat ze juist is, maar durven uit doodsvrees niet spreken. De priester spreekt subtiel zijn morele steun uit..