Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005)

Het verzet tegen het duivels regime van Hitler en trawanten was van binnenuit niet groot. Sophie Scholl behoorde tot een zeldzame groep van Duitsers die enige weerstand durfde te bieden. Deze oproep tot fatsoen, rechtvaardigheid en vrijheid werd zwaar bestraft. Deze film laat de waanzin daarvan inzien en Julia Jentsch zet Sophie op overtuigende wijze neer.

Fantastische film. Uit historisch oogpunt kende ik het verhaal al, maar de film verveeld voor geen moment. Goed acteerwerk.

goed spel en indrukwekkend gebracht.

Aangrijpend, ook al weet je hoe het af zal lopen.

Het blijft onvoorstelbaar hoe het er destijds aan toe ging.

Een mensenleven was toen helemaal niets waard.

IJzersterk film over Duits verzet tijdens de tweede wereldoorlog. Een groot deel van de film bestaat uit de verhoren tussen de aanklager en aangeklaagde. Naarmate deze gesprekken vorderen, worden ze steeds intressanter. Ook de scenes in de rechtbank zijn erg sterk, waarbij de rechter bijna erger is dan Hitler zelf.

Geen grote gebaren, maar daardoor niet minder aangrijpend. Zo ook het acteerwerk van Julia Jentsch in de titelrol.

Dat gold ook in Nederland, waar het verzet veel kleiner was dan al de avontuurlijke films ons doen geloven. Deze film blinkt uit door het ingetogen verzet, zonder opsmuk of andere ongeloofwaardige heldendaden. Geloof in recht, vrijheid en de moed kwam sterk over. Goed gespeeld, de rechtszaal scene kwam op mij wat gemaakt over. Maar dat gaf het onrecht ook wel kracht, het rode gewaad en geschreeuw.

Jaren geleden gezien. Deze film is bij gebleven. Topfilm. De film laat je niet blij achter herinner ik mij.

Een ietwat sinistere film, dat door de gebruikte kleuren..zover die er al in voorkwamen, het nog eens een extra zetje geeft. Typisch dat juist Sophie Scholl een van de weinige kleurrijke aanwezige was in de film...en o.a daardoor ook zo nadrukkelijk naar voren kwam. Los van haar spel natuurlijk, dat bij vlagen weergaloos was, m.n in het verhoor op het politieburo. De rechter met zijn bloedgewaad, maakte ook wel indruk en was in alles het tegenovergestelde van wat Sophie representeerde.

De film begon wat traag, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt toen de dialogen op gang kwamen.

Interessante film, die waardes in zich heeft, die ook nu nog van belang zijn.

Prachtige film. Met name de interactie tussen Sophie Scholl en rechercheur Mohr is indrukwekkend, alsmede de tegenstelling tussen Sophie en haar "bloedrode" rechter. Triest om te zien hoe gewetenloze en blinde fanatici de gelegenheid krijgen te beslissen over leven en dood. Dat is nog steeds actueel, want fanatici zijn en blijven een bedreiging voor ons allemaal.

Mooi doch sober geschoten drama met veel psychologische oorlogsvoering. Interessant om te zien, hoewel soms ietwat langdradig. Daarnaast is de rol van de kamergenoot van Sophie wel echt super lelijk, puur om even een paar vragen op de heldin van het verhaal af te vuren. De fantastische gesprekken tussen Sophie en offcier Mohr maken deze film echter tot een genot om naar te kijken

Ik vond het persoonlijk een toch wat teleurstelling geheel, hoewel het naar het einde toe beter werd. Het kwam bij mij wat over als een mooie schoolklasfilm, de WOII in hapklare en begrijpelijke (filosofische en sociologische) brokken. Geschiedenisles 101 laat maar zeggen.

BTW: In het echt schijnt de rechter ook zo geschreeuwd te hebben, maar ik kreeg heel erg de behoefte om EINE DEUTSCHE SCHALLPLATTE!! op te zetten.

Dit was zo'n pareltje, alweer een oorlogsfilm/drama die me wel kan bekoren.

Het verhaal boeide van begin tot einde, mede door de uitstekende acteerprestatie van de hoofdrolspeelster.

De film kwam erg overtuigend over en 'k vond het een aanrader.

Een ultiem meesterwerk.

de beste film wat betreft de tweede wereld oorlog.

geweldige rollen van julia jentsch en fabian hinrichts.

heb deze denk ik al duizenden malen herzien en verveelt nooit.

Zoek eens op Volksgericht op bv Youtube en zie beelden van processen, hoe het er aan toe ging. En de executie volgde vaak dezelfde dag nog (zo ook hier in het geval van Die Weisse Rose).

Maar in die zin heb je misschien ook gelijk, want eigenlijk kwam het in de realiteit ook gemaakt over, het waren showprocessen, het was intimiderend theater. Waarbij het vonnis vantevoren al vast lag.

De "rechter" die in deze film heel treffend wordt neergezet, Roland Freisler, heeft zelf het schavot ontlopen:

Roland Freisler - Wikipedia - nl.wikipedia.org

"Freisler schreeuwde tijdens het verloop van het proces zo hard dat de technici, die voor de filmopname moesten zorgen, grote problemen hadden om de woorden van de verdachten hoorbaar te maken."

Words fail me. Als de 92 in arnout92 voor het geboortejaar staat, mag ik hopen dat wijsheid met de jaren komt. "Geen scene in de openlucht". Tsja, balen hè.

Nog zo eentje -

Words fail me nog een keer. Als je Avatar op nr 1 in je lijstje hebt staan, is het inderdaad wat jammer dat Sophie Scholl niet gewoon naar een 3D schijnwereld met blauwe wezentjes is gestuurd. Het zou de film vast "spannender" hebben gemaakt.

Niets meer dan een film die de oorlog en alles eromheen zo soft mogelijk in beeld probeert te brengen.

Wat een uitermate triest en cynisch commentaar. Wat een bedenkelijk niveau.

Ik vind het allemaal wel erg simpel en zoetjes in beeld gebracht.

Ondanks dat het al een paar maanden terug is dat ik Sophie Scholl - Die Letzten Tage heb gezien, ik vind dit toch echter zeker.

Veel sterkte en beterschap.

Pfff, wie is er nou cynisch?

Dit is gewoon 1 van de meest softe oorlogsfilms die ik gezien heb want de film durft niet eens de daadwerkelijke gruwelijkheid ervan bloot te leggen.

Je bent je er van bewust dat deze film niet over de slagvelden gaat maar over de politiek ten tijde van het Duitse rijk?

Jazeker, en daar heb ik ook geen probleem mee. Maar voor de rest krijg je ook geen beeld voor ogen wat nou het doel is van de hoofdpersonages. In dat opzicht vind ik de film erg soft. De film is, overigens, op sommige aspecten ook best wel cliché.

0,5 is iets dat ik alleen geef aan echte bagger.

Vind jij deze film dan echt zo slechts als deze?

IMDb Bottom 100

Ik beoordeel elke film an sich. Tevens zie ik weinig verschil tussen 0,5 1,0 of 1,5

Dik in orde! Het Nazi regime bekeken niet vanuit oorlogsperspectief maar door de ogen van het verzet binnenin. Het politionele en juridische staatsapparaat was geen haar beter dan het militair apparaat. Hitler zag de vijand overal en zelfs denken tegen het regime was verboden.

Waar het eerste deel redelijk procedureel overkwam tot de bekentenis zorgt de tweede akte voor een boeiend ideologisch gesprek tussen Scholl, die handelt vanuit haar geweten en politie-inspecteur Mohr, die slaafs de Führer volgt. Voor mij een sterke scène, want volgens mij heeft Scholl hem toch een heel klein beetje de ogen geopend voor de realiteit. De derde akte is een schaamtelijk showproces tegenover een overtuigde Nazi-magistraat Roland Freisler. Geen schijn van kans hadden ze... Allemaal erg goed en soms ijzingwekkend geacteerd, sterke dialoog en een beeld over hoe gerechtigheid eruit zag bij de Nazi's. Hoe triest is het om een maatschappij op die manier een 21-jarig jong meisje om te zien brengen .

Dramatisch verhaal tijdens de tweede wereldoorlog over jonge mensen, die de moraal en de vrijheid proberen te verdedigen tegenover de ondemocratische regels en wetten van Hitler en zijn partij.

Ze worden mee gesleurd in de dodelijke omarming van de wetten van het Nazibewind in die dagen en dat is wat ons erg veel pijn gaf in de beleveniswereld van deze film.

Gelukkig zag je, als je goed keek, ook de wanhoop en het medeleven bij sommigen van de daders die niet anders durfden om hun eigen hachje veilig te stellen .

Toch was er ééntje, de magistraat, die echt blind was in onze ogen en qua schreeuwen Hitler aardig benaderde. Deze man schreeuwde waarschijnlijk tijdens het SHOWproces zo vanwege het ongelijk aan zijn kant!

Hoe zou je zelf handelen is de vraag waar wij mee bleven zitten na de film.

Het is zo gemakkelijk te oordelen vanuit onze eigen "veilige en zorgenloze" wereld.

Opmerkelijk dat in het slotinterview van Der Untergang (2004) met de voormalige secretaresse van Hitler verwezen wordt naar een gedenksteen voor Sophie Scholl. Toen ze die steen ná de oorlog bij toeval tegenkwam, besefte deze secretaresse pas dat leeftijdgenoten andere keuzes hadden gemaakt tijdens de oorlog.

Naar aanleiding van dat interview heb ik meteen na afloop van mijn zoveelste herziening van Der Untergang ook deze film opnieuw bekeken en mijn stem verhoogd naar 4,5*, al was het alleen maar als postuum eerbetoon voor de moed van Sophie Scholl. Ik ben bovendien diep onder de indruk van de wijze waarop Julia Jentsch dát over het voetlicht brengt. Vooral haar confrontaties met inspecteur Mohr (Alexander Held) en met 'rechter' Freisler (André Hennicke) beklijven..

Heb deze prachtige, maar weliswaar zeer tragische, film eens opnieuw bekeken.

En ik ben nog steeds onder de indruk van zowel het verhaal als de vertolkingen in deze prent.

Zoals ik al eerder zei in mijn eerste mening wist ik weinig of niets over Sophie Scholl.

Inmiddels is dat dus wel veranderd, en kan ik niet anders dan nog meer respect hebben voor deze jonge vrouw, die zich durfde te verzetten tegen een regime waarvan we nu allemaal weten dat het misdadig was. Zij, en haar broer, durfden te zeggen wat velen dachten, en hebben dit met hu leven moeten bekopen.

Een film die je moet gezien hebben deze prent !!!

Je bent er nadien wel even stil van.....

Inderdaad Tarkus, ik deel je enthousiasme.

Tjonge, wat een indrukwekkende film. Ik kreeg naarmate de film duurde een brok in mijn keel die ik haast niet meer weg kon slikken.

Aan het einde van Der Untergang verwees Traudl Junge naar Sophie Scholl met daarbij het statement dat Jeugdigheid geen excuus was om mee te lopen met Hitler en de nazi's. Daarom werd ik benieuwd naar deze film, want die had ik nog liggen. Deze film gaat over echte helden!