No Time to Die (2021)

Nogal a-typische Bond, want hij is verliefd, heeft een kind en sterft. Dat laatste zag ik niet echt aankomen. Verder is dit duidelijk één Bondfilm teveel. Het plot is warrig en onrealistisch, en hoezeer het misschien toepasselijk is vanwege de huidige pandemie, is het hele idee van die nanorobots wel erg vergezocht. Ik vond het idee van de organisatie Spectre geloofwaardig, er zijn immers genoeg syndicaten op de wereld, maar dat iemand zonder zo'n in de haarvaten van de samenleving getrokken achterliggende organisatie zowel Spectre kan elimineren als grote overheden aftroeven vind ik ook erg weinig geloofwaardig. Tel daarbij een weinig charismatische antagonist met een twijfelachtige motivatie, wraak en macht zijn zulke dooddoeners,, en een sidekick van de antagonist die praat als Borat, en je houdt weinig over. De melodramatische muziek aan het einde maakt het helemaal af, in de negatieve zin.

Craig was de zogenaamde realistische Bond. Het werkte een aantal films redelijk, maar aan het einde is de koek toch echt op. De grote antagonist, Blofeld, was al uitgeschakeld, en behalve het etaleren van trauma's vond ik het nou ook weer niet zo diepgaand. Het overtreft Dalton niet in ieder geval. Mijn voorspelling is dat de volgende Bond(acteur) weer een wat lichtere toon zal aanslaan. De verschillende Bondtypes lijken elkaar op te volgen in een golfbeweging vanaf clown Moore (letterlijk in Octopussy), gevolgd door de grimmige Dalton, dan een lichtzinnigere Brosnan, die voorafgaat aan de serieuze Craig.

Opvallend dat de serieuzere Bonds zoveel kritiek krijgen van de alfamannetjes. Ik herinner me nog een kennis van mijn ouders, die Dalton maar niks vond omdat hij "met zijn handtasje slaat" in License to Kill. Hij had meer een voorkeur voor Connery, want "diens Bond sloeg vrouwen". Dat deed deze kennis overigens zelf ook met zijn eigen vrouw. In dit topic wordt de Bond van Craig zelfs voor homo uitgemaakt. Waarom is me niet helemaal duidelijk. Omdat een ander karakter een homo blijkt te zijn? Of omdat Bond een serieuze relatie met een vrouw heeft? Als je pas een "echte man" bent als je aan de lopende band vrouwen neukt en slaat en niet met homo's omgaat, ben ik blij om geen echte man te zijn. De film probeert inderdaad wat inclusiever te zijn, maar voor mij voelde het in ieder geval niet aan alsof het me door de strot geduwd werd (en ik ben daar best wel gevoelig voor).

Maar goed, ik vind dit dus geen goede film. Het enige lichtpuntje is Ana de Armas, die op ontwapende wijze een zenuwachtige en onzekere CIA agente neerzet, die vervolgens wel met zeer vaste hand iedere tegenstander neerknalt. Jammer dat haar rol zo kort duurt in deze veel te lange film. 1*.

Van Daniel Craig ben ik nooit een fan geweest, maar dit is toch een mooie film om zijn carrière als 007 mee af te sluiten. Een goed plot, sterke actiescènes, en uitstekende bijrollen voor Lashana Lynch als kick-ass-sidekick, Christophe Waltz die een uitstekende revanche krijgt voor de (buiten zijn schuld om) niet erg indrukwekkende schurk die hij in Spectre moest neerzetten, en Ana de Armas in een kort maar spectaculair optreden. Zelfs Rami Malek doet het prima, hoewel ik van tevoren bang was dat hij te lichtgewicht zou zijn als schurk. Niet alle Bonds bevallen me even goed als ik er in de bioscoop goed geld voor heb moeten neerleggen, maar No time to die was 2½ uur topamusement.

Haha, classic.

Net voor 2e x gezien en zelfs beter dan 1e x.

Toen zat mijn emotie over de top, wat ik altijd heb als ik nieuwe 007 zie.

Sommige scènes winnen aan kracht doordat je nu weet waarom.

Dikke 10, nog steeds.

Verplicht nummer zullen we maar denken...

No Time To Die — How to Disappoint an Audience!!!

Zojuist de Duitse blu ray digibook op mijn deurmat gevonden. Kan ik 'm eindelijk nu ook gaan zien.

Nee, geen goede Bondfilm. Niet onleuk, maar niet echt Bond. De poging om een atypische Bondfilm te maken is "helaas" gelukt zou ik zeggen. Mist teveel van de echte Bondsfeer die we gewend zijn : James Bond leeft grotendeels op zijn clichés, daar vraagt het publiek om, en dat valt hier weg. De actiescènes zijn van een erg ordinair niveau en de fijne luchtige humor die een Bondfilm typeert is, op enkele zeldzame momenten na, ver zoek. Hij heeft zelfs geen recht op zijn geliefkoosde martini shaken not stirred. Ik ben zelf wel shaken and stirred door deze teleurstellende Bond. Hoop toch dat dit ook de laatste Bondfilm was. Zie ook niet in hoe ze zich kunnen redden uit de finale wending die ze kozen voor deze film zonder ridicuul te worden.

Ik ben enorm benieuwd naar je review!

Maar wel Engelstalige audio hoop ik?

Idioot trouwens dat de Bluray in Nederland pas over 2 maanden verschijnt.

Vermakelijk maar ver gezocht en moeizaam script.

Wie wordt de nieuwe?

No Time To Die.... een mening.

Inmiddels twee keer nu bekeken.

Moeilijk, moeilijk.. ik wil zo graag deze film goed vinden, maar het probleem wat ik er mee heb is, dat ik wel zijn kwaliteiten zie, alles ziet er goed uit, er is veel aandacht aan besteed, het wordt ondanks de lange speelduur vlot verteld, het is allemaal mooi geschoten, ...maar ik kan er niet echt warm van worden.
Voor alle duidelijkheid: ik houd van Moonraker en ik houd van Goldfinger, For Your Eyes Only, The Spy who Loved Me en zelfs DAF, maar ik zal nooit echt van deze NTTD gaan houden, hooguit appreciëren voor wat het is: een goed gemaakte spionage actie thriller.

Tijdens het kijken kwam ik nooit echt in het verhaal, zelfs tegen het einde had ik nog het idee dat het eigenlijke verhaal nog moest beginnen, totdat ik mij realiseerde dat we al in de finale zaten.

Ik vond persoonlijk het plot, met de nanobots, vrij onduidelijk verteld, het is dat ik al maanden (jaren?) van te voren alles over deze film heb verslonden wat er maar over te lezen viel, of over te bekijken was en ik dus al ruim voor dat ik de film zag wist waar het over zou gaan, maar anders weet ik niet of ik het, tijdens de eerste keer kijken, wel precies allemaal mee zou hebben gekregen.

De film is net als alle Craig Bond films weer dodelijk serieus en er is nauwelijks tijd voor even wat luchtig vermaak. Het lijkt dan ook geen toeval, dat veel mensen de Cuba scene als het hoogtepunt van de film beschouwen en laat die nou net een wat meer relaxte en grappigere sfeer bevatten, met een Bondgirl, die qua naïviteit meer Mary Goodnight als Eva Green uitstraalt, al kickt ze dan wel enorm ass.

De andere nieuwe Bondgirl, Nomi (Lynch), is vooral erg saai en maakt nauwelijks indruk.

Malek als Bondschurk valt tegen, zijn acteerstijl is erg timide en hij vertelt alles op zo'n trage manier, dat je het gevoel krijgt dat hij alles uit zijn relatieve kleine rol heeft willen halen en zo veel mogelijk screentijd op wilde eisen. Ook vind ik Safins plan vrij slecht uitgewerkt. Dat hij wraak wil op de man met zijn gezin, die zijn familie heeft uitgemoord, valt nog te begrijpen, maar dat hij vervolgens de halve wereldbevolking wil vernietigen is niet echt duidelijk en eigenlijk vrij bezopen. Er wordt totaal geen motivatie voor gegeven. Zoals het ook niet duidelijk is waarom hij aan het begin een masker draagt, behalve dat dat er wel cool en geheimzinnig uit ziet.

Wanneer je er over nadenkt zou je kunnen concluderen dat Safin voor dit verhaal eigenlijk niet veel meer dan de MacGuffin is, hij brengt het verhaal op gang, maar dat de werkelijke schurk van het verhaal M is, hij is degen die het hele idee van de nanobots heeft laten uitwerken en in de wereld heeft gebracht en net als wat vroeger in de eerste films Blofeld deed, is hij het die voornamelijk achter de schermen blijft opereren en zijn mensen het vuile werk laat opknappen en uiteindelijk zelf buiten schot blijft.

Nog verder filosoferend zou je ook zelfs kunnen zeggen dat de film eigenlijk niet over Bond gaat, maar over Madeleine. Alles draait feitelijk om haar, dit wordt ook een aantal keer door Blofeld letterlijk zo gezegd. De film begint en eindigt ook met haar. In het begin in de Matera scene, zien we Bond en Madeleine in de Aston Martin door een tunnel naar buiten rijden en op het eind van de film rijdt ze samen met Mathilde in een Aston Martin weer een tunnel terug in. De cirkel is rond en daarmee het verhaal uit.

Overigens had ik tijdens het kijken naar de scenes tussen Mathilde en Bond het gevoel dat deze in een compleet andere film thuis hoorden en hoe vertederend het kind misschien ook was, met een typische Bondsfeer en met Fleming had dit niet veel van doen.

Ook kun je na deze film wel tot de conclusie komen dat het hele optreden van Blofeld toch op een behoorlijke teleurstelling is uitgelopen. Men had hem er niet in anderhalve film zo doorheen moeten jagen, maar langzamer moeten brengen. Het blijft een gemiste kans. Zelfde geldt voor "de Poison Garden", ofwel "de Tuin des Doods", die eindelijk een Bondfilm is in geschreven, maar waar dan vervolgens eigenlijk niets mee wordt gedaan. Zonde!
Ook de dood van Leiter vond ik vrij onnodig en voor de zoveelste keer wordt een klassiek Fleming karakter opgeofferd voor één emotionele scene, die voor het verdere verloop van het verhaal er ook totaal niet toe deed (zie ook Mathis in QoS).

De henchman is dit keer ene Primo, met als voornaamste opvallende eigenschap een soort van bionisch oog, wat tevens dient als camera, waarmee hij in verbinding staat met Blofeld. Hoe die laatste de beelden ontvangt, terwijl hij in een zwaar bewaakte gevangenis vertoeft, wordt nergens uitgelegd. Ook is het vreemd, wanneer Blofeld het verhaal uit is geschreven, dat hij plotseling voor Safin blijkt te werken.

Het einde met de dood van Bond had voor mij niet gehoeven, maar is in de context van het verhaal niet onlogisch en er valt mee te leven. Had ik het anders gewild? Ja! In iedere andere Bondfilm had hij het gewoon overleefd. Het deed mij eerlijk gezegd de tweede keer meer dan bij de eerste kijkbeurt.

Eerste regisseur Danny Boyle had een hele andere film voor ogen, lichter van toon en hij vond de dood van Bond een belachelijk idee, vandaar dat hij ook is opgestapt.

Verder zit de beste actie, net als bij de meeste Bondfilms van de afgelopen jaren, aan het begin en is het verder vooral veel geschiet en geren. Blijf het vreemd vinden om Bond vooral met een zwaar wapen te zien rondlopen, dat hoort toch meer bij een commando, dan bij een geheimagent. Ik moet goed nadenken, of ik ooit Connery en Moore dat heb zien doen.

Conclusie: geen slechte film, maar niet één waar ik nou enorm enthousiast over ben.
Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Spijtig dat het geen topfilm voor je is, thunderball. Ik zie je wel als de grootste Bondfan en kenner van deze site. Haalt het trouwens niet enorm veel van de pret weg dat je de scrips al hebt gelezen? Deze film kent een aantal bijzondere momenten die toch zonder voorkennis veel interessanter zijn?

Met een hoop van je kritieken ben ik het wel eens overigens (maar ik vind ze minder kwalijk dat het punten kost), zeker Safin blijft heel zwak uitgewerkt. Waarom hij de wereld wil verwoesten weet niemand goed nee. Als je dan een film van 2,5 uur maakt is het vreemd dat hij niet goed is uitgewerkt. Alleen zijn persoonlijke omstandigheden zijn wel goed gedaan.

Prima review thunderball, hoewel ikzelf denk ik iets meer in de film zat en mogelijk daardoor ietsmeer van genoot.. kan ik me erg goed vinden in je review.

Wat ik de film na een paar keer gezien te hebben zo sterk vind maken (voor eenmalige Bondfilm, dit moet geen gewoonte worden) is de gelaagdheid van de film. Bijvoorbeeld dat de film inderdaad vooral om Madeleine draait.
Je zou kunnen zeggen dat de 3 gevaarlijkste mensen op de wereld (Blofeld (hoofd SPECTRE) en Safin (de villain die de #1 villain en diens organisatie wist te verslaan -> de nieuwe #1)als baddies, Bond als goodie) alle drie vechten om de aandacht van Madeleine. Klinkt bloedlink. En aan het eind zijn ze alle drie dood, iets met honden die vechten om een been/Madeleine....

Safin begon ik meer te waarderen toen ik hem meer en meer ging zien als een soort spiegelbeeld van Bond. Beiden opgegroeid zonder ouders, beiden opgevoed/geschoold om te doden, en beiden doden mensen om de wereld naar hun idee te verbeteren.
Betreffende Safin's beweegredenen voor z'n 2e plan: die zijn er niet echt, dat vond ik eerst ook jammer maar later steeds minder. Zie het zo: hij denkt dat hij de wereld er beter mee maakt, meer is het niet echt, en hij is dan ook gek. Wat mij betreft past hij daarmee prima tussen Stromberg en Drax, die ook nagenoeg de hele wereld om zeep wilden helpen puur omdat ze dachten dat "het beter was voor de wereld/iedereen". Ok, de één had een obsessie voor onderwater, de ander voor space, nou Safin dan net als z'n familie voor plantjes.

En oh, die henchman Primo dat hij opeens voor Safin werkt: herkenbaar. Ik hoor die reactie enorm vaak, en de eerste 2x dat ik de film zag heb ik het ook gemist... Komt denk ik doordat de film zó snel gaat soms, dat je nog nadenkt over de vorige scene en dan deze superkorte scene mist: op bepaald moment zit Primo ergens aan een tafeltje en dan komt die Logan Ash lachend op hem af, zegt iets tegen Primo en dat cut de film al weg naar een andere scene meen ik.

Vind dit wel een goeie James Bond film, mss wel 1 van de beste dat ik al heb gezien.

Echt uitkijken naar een James Bond film doe ik nooit, maar deze heeft me wel verrast.

Vooral omdat ik het einde niet had verwacht van deze film (gebeurt niet veel).

Daniel Craig is een hele goeie acteur.

Aangezien dit zijn laatste bond film is moest ik deze wel zien!

Heel benieuwd wie de nieuwe bond wordt, hopelijk de volgende films van dit niveau.

Dan zou ik wel eens kunnen uitkijken naar de nieuwe bond film.

Aldus wandelt James Bond de 21ste eeuw binnen. Met een opvolgster die losbreekt uit het stereotiep van witte machoman. Met een Q die homoseksueel mag zijn zonder dat ‘seksuele voorkeur’ wordt gethematiseerd. Met een adembenemende Bondgirl die niet per se voldoet aan het cliché van de sexy vamp, maar die echt een vrouw mag zijn, uit een stuk. Léa Seydoux. Moeder. Oh!

Ook de finale is uiteraard zeer verrassend, in zekere zin zelfs postmodern: wie kan, wie durft James Bond na dit orgelpunt nog reanimeren? Cary Joji Fukunaga drukt kortom fors zijn stempel op de serie, mede door de psyche van een gebroken Daniel Craig maximaal uit te spelen. Niettemin zitten er wat gaten in het verhaal, plotmatige onduidelijkheden (wat ontgint men op het eiland, waarom baadt het in zuren, wat drijft Lyutsifer Safin anders dan een bordkartonnen rancune, ...?) die schijnbaar getolereerd worden omwille van de visuele grandeur. De actie overstemt bovendien de chemie tussen Craig en Seydoux, maar enfin, het zijn slechts kanttekeningen bij een film die tegelijk spannend-onderhoudend als verrassend eigentijds aandoet. En bakens verzet.

Weliswaar niet revolutionair, maar toch aangenaam verrast door deze ‘No Time to Die’. Uitkijken naar het vervolg dus. Hoewel…vervolg?

3,5*

Sterke en mooi gemaakte Bond film en ja een waardige afsluiter van Daniel Craig als James Bond, het verhaal vond ik goed gedaan, ook de cast en ja de actie die gewoon intens was. Ik kan meer woorden hieraan toevoegen, maar ga deze topper gewoon zien en oordeel zelf wat je van deze afsluiter van Daniel Craig vind.

Wat een flutfilm. Geen JB waardig. Is 007 ineens een zwarte lesbo. 007, SIR James Bond, is een engelse arisocraat en daar past niks anders bij. Zou net zoiets zijn als oom Tom van de negerhut een blanke zou zijn. Heeft JB straks ook nog een homo zoon verwekt bij een genderneutrale vrouw? Ik heb de film dus niet uitgekeken.

De film begon goed, maar in de laatste 45-30 min was ik er wel klaar mee. Deze film duurde ook gewoon veel te lang. Qua acteurs en acteerprestaties zat het wel goed. Behalve die 'Russische' wetenschapper met een onrealistische accent? Het is geen jaren 80 meer, hoe moeilijk is het om een Russisch sprekende acteur te vinden voor zo'n (kleine) rol.

3*

Vreselijke Bond film en gaan we echt verder borduren op de donkere vrouwelijke Bond 007? Ik vond Graig zo wie zo als de minste Bond.

1 Sean Connery

2 Roger Moore

3 Pierce Brosnan

@ stinissen

Haha, ik neem aan van niet. Dat gaat 100% niet werken

Gisteren deze film gezien en heb een erg nare nasmaak ervan gekregen. Het is wellicht niet zo eerlijk om na een kijkbeurt te oordelen, maar ik wil even mijn aanvankelijke gal spuwen. Ik vind de Bondfilms vermakelijk, maar ik kan mezelf geen groot fan noemen.

Ik zie zeker een aantal pluspuntjes in de film, maar deze worden overschaduwd door mateloze irritatie. Ten eerste is de film veel te lang. Dat hangt natuurlijk samen met mijn mening over de film, maar ik denk dat je ook objectief deze observatie kunt maken. Het verhaal heeft te weinig te bieden om de aandacht zo lang vast te houden. We kunnen een discussie houden over of er al dan wel of niet sprake is van een coherent verhaal, want het was zo chaotisch als wat. Al de ´emotionele´ momenten voelden mij zeer geforceerd aan; op geen enkel moment kon ik met de personages meevoelen. Het einde was wel...ik heb er geen woorden voor behalve dan bar slecht. Het trieste en totaal overbodige plot van de geheim agent gespeeld door Lynch is tenenkrommend; de film bevat waarschijnlijk de slechtste en zieligste villain van heel de franchise en de titelsong doet een gooi naar dezelfde status. Verhaal was cliche, onnodig en geforceerd ´gecompliceerd´ en bevatte teveel `dramatische´ sterfscenes. Nee, not my cup of tea.

Dit gezegd hebbende vond ik de fotografie redelijk en het acteren van met name Craig prijzenswaardig. Zo houdt de franchise iig een traditie hoog: iedere Bond vertolker sluit af met de slechtste film in zijn reeks.

Zoveel mogelijk vrouwen tonen die niet stereotype zijn = goed

Thank you hollywood voor het wijzigen van MIB, Oceans, Ghostbusters en James Bond. Ging de verkeerde kant op met allemaal mannetjes zonder vrouwelijke heldinnen.

Wat ik wel mis in deze Bond film is een stoere transgender die mensen omlegt samen met madame 007.

Mooie cinematografie en een aantal prima actiescènes. Maar ik vond het allemaal wel erg lang. Ook de bad guy is een irritante huilert, daar kwam geen enkele vorm van dreiging vanaf. En dat gedoe op zo'n eiland hebben we toch wel vaak gezien? En je kan er de klok op gelijk zetten dat Bond ooit weer een keer in welke vorm dan ook terug komt.

3* voor nu.

Vandaag maar voor de vierde keer gezien, omdat deze film me mateloos interesseert. Een mooi gecompliceerd verhaal, want er zijn na 1 keer of zelfs twee keer kijken genoeg nieuwigheden over en is er meer cohesie tussen de verschillende scènes. Hoe vaker je No time to die bekijkt, hoe korter hij in je beleving wordt. en stijgt de waardering voor hoe goed deze in elkaar zi. Ik vind het logisch en terecht dat er meer gekeken is naar het verhaal dan de focus op een stereotype Bond film, zoals Tomorrow never dies, A view to a kill of Die another day met een absurde schurk en klerenkasten van bodyguards te leggen. Mijn enorme waardering voor de sterke dialogen met opmerkingen met dubbele betekenissen. "Is die tafel nu kleiner.. of...?" Geweldig. Maar bovenal vind ik deze Bondfilm een enorm bindmiddel tussen alle voorgaande verhalen en dan niet alleen door de verwijzingen, maar meer door de ontwikkeling van de mens Bond. Overdreven actiefilms zien we al te vaak, en dan helemaal dat foeilijke gedoe voor een green screen met elastieken n katapult om de lichamen. Geef mij maar actie op locatie, zoals in een Bondfilm.

Craig

Geen garantie uiteraard dat de volgende cyclus beter wordt, maar ik ben blij dat dit gedroeftoeter eindelijk afgelopen is. Fingers crossed dat het bij de volgende Bond weer wat beter wordt.

Welke Bond-periode vond jij beter dan?

Die met Moore nam zich een stuk minder serieus (met The Man with the Golden Gun als uitschieter). Wat ook geldt voor een aantal van Connery's films (Dr. No of Goldfinger). Een opvolger in die stijl zou stukken beter smaken.

Vrij droge Bond film waarbij vooral de tijdsduur overdreven is gezien het verhaal en de uitwerking ervan. Craig als Bond zeker niet de beste, maar ook niet de slechtste want er valt genoeg te beleven ondanks de sterke serieuze toon van de film. Nu, de films met Craig als Bond zijn sowieso serieuzer en vol met donkere kantjes wat in de vroegere Bond films duidelijk minder aanwezig was. Dit verhaal komt misschien wat complex over want je hebt hier drie kampen, nl. Christoph Waltz als Blofeld, Rami Malek als Lyutsifer Safin en James zelf. Daartegenover heb je ook M die in het geheim iets laat ontwikkelen waardoor hij ook niet vrij uitgaat en natuurlijk Léa Seydoux als Madeleine. Ondanks enkele plotgaten kan je toch vrij gemakkelijk doorheen kijken, al krijg je niet echt een duiding waarom Safin de wereld wil laten boeten. De openingsscène is gaaf en de eerste autoachtervolgingen in de stad is wederom top. Ook de scène in Cuba met Bondgirl Ana de Armas als Paloma wordt leuk en wat luchtig gebracht dankzij Paloma. Daarna verwatert het toch wat op gebied van dit soort scènes, zelfs de slotscène op het eiland komt niet meer in de buurt van het niveau in het eerste uur. Lashana Lynch als Nomi ( de nieuwe 007 ) weet weinig toe te voegen zowel in het verhaal als personage. Het slot heeft wel een verrassing voor de kijker, ook al zou je het wel kunnen vermoeden gezien de vele mogelijke openbaringen van media of vrienden, maar die piste heb ik gelukkig kunnen ontwijken en bewust weinig of niks over gelezen. Het enige punt dat dit kon aanduiden was dat dit de laatste film van Craig als Bond was, maar dat is geen garantie voor dit einde. Misschien geen gelukkig einde, maar wel bevredigend gezien het verloop van het verhaal en de opzet in vorige Bondfilms. 7/10

Hier kun je het hele script lezen:

United Artists Releasing | Guilds 2021 | For Your Consideration - uareleasingguilds.com