Spectre (2015)

Redelijk sterke Bond film. De film begint prima met een spannende en spectaculaire opening en vervolgens een goede Bond song. Dan volgt een iets minder middenstuk, vervolgens wordt het niveau van de opening weer opgepakt richting het iets wat teleurstellende einde. Het tempo is verder prima. De bijna 2 en een halfuur vliegen voorbij. Een minpunt is dat het Mendes er niet in is geslaagd om Spectre als grote internationale organisatie neer te zetten en dat terwijl de leider de boef der boeven is. Verder op en top vermaak. 3.5/4.0

Gisterenavond geweest. T.o.v de laatste twee delen, vond ik spectre het sterkst. Het niveau van casino royale wordt echter niet gehaald. Craig mist m.i. toch de humor en souplesse van een echte bond. Ietsepietsie over de top mag van mij wel, kijk niet naar een documentaire of Jason Bourne.

Als het om de dames gaat, het wordt allemaal wel erg preuts tegenwoordig. Een goede sex scene is mij altijd wel een ster waard, nietwaar? Helaas want dat kunnen onze tere zieltjes niet meer aan.

Verder voldoende onderhoudend!

Moeilijke Bond film om op te stemmen, Mendes' tweede rit. Er zaten heerlijke actiescènes in, Lea Seydoux was een geweldige bond girl en van Hoytema heeft het allemaal groots in beeld gebracht, openend met een fijne long take. Toch is het niet het meesterwerk waar ik op hoopte na de vroege recensie van The Guardian. Nu was die verwachting al wat aangepast door de mixed reviews die daarna verschenen, maar de hoop bleef.

Helaas geldt (ook?) voor mij dat het niveau van Casino Royale en Skyfall niet gehaald wordt, al vond ik hem wel duidelijk beter dan QoS, maar dat zegt bij mij niet heel verschrikkelijk veel. De terugkeer van het plofhorloge en de gadgets in de auto betreur ik enigszins, want dat kennen we nu wel. Het was juist fijn dat de Craig reboot niet teveel op die gadgets leunde, waar de Brosnan Bondfilms zowat aan ten onder gingen. Het is niet persé teveel, maar origineel is het allerminst: we kennen die trucjes inmiddels wel. Bij mij resulteert het dus eerder in een zucht dan een feest van herkenning. Wie daar anders over denkt kan vermoedelijk zijn hart ophalen, aangezien Spectre (zeker naar het einde toe) zich een beetje te buiten gaat met knipogen naar zijn voorgangers. Zonde, vond ik.

Sommigen zullen wellicht de terugkeer van een andere knipoog erg waarderen, de meer Roger Moore achtige humor die de franchise ooit had. Het randje waar Bond op staat breekt af, hij stort naar beneden en landt in zithouding op een bankstel. Ik hoor niet bij de liefhebbers van dat soort grappen. Het is geen drama, maar wel een duidelijk verschil met Casino Royale's openingsscène waar hij toch echt pijnlijk hard op zijn plaat ging tijdens die achtervolging, daarna ook nog eens op een container vallend. Ik prefereer mijn Bond gritty, eventueel met de iets meer gepijnigde, sarcastische knipoog die ik eerst meende te zien. Geen olijke. En daar neigde het wel een beetje naar af en toe. Daarnaast zorgt de vrij lange speelduur ervoor dat de film toch een beetje in lijkt te kakken af en toe. Het gebeurt niet echt, maar het voelt soms wel wat uitgesponnen. De urgentie van een aantal scénes ontbreekt.

Dit betekent dat er qua 'verhaal' en diepgang ook iets minder te halen valt, al voelt het wat oneerlijk om een Bondfilm daarop af te rekenen. Maar ironisch genoeg waren het juist Casino Royale en Skyfall die ons een Bond gaven die om meer draaide dan onmogelijke acties, bombshells en de meest futuristische gadgets. Ik wil daarvoor echter niet teveel punten aftrekken. Naast een prima Craig en heerlijke Seydoux, was Waltz gelukkig weer ok als baddie (na het vervelende geschmier van Big Eyes), maar ik verbaasde me wel over de korte duur van Bellucci's rol. Ik had aangenomen dat zij de grootste rol had, maar dat is duidelijk Seydoux. Gelukkig maar, moet ik concluderen. Bautista is overigens vrij fantastisch als bikkelharde, niet-neer-te-stompen Badass.

Het is Mendes' laatste Bondfilm, las ik gisteravond in het James Bond topic hier op MM. Ondanks dat hij een uitstekende en een prima Bondfilm heeft gemaakt, lijkt me dat de juiste keuze. Wie streng vasthoudt aan de menselijke, gritty Bond van Spectre's voorgangers, zal deze film op zijn vertrek daarvan kunnen afrekenen. Ik doe dat zelf ook in bepaalde mate. Ben je iets vergevingsgezinder op daar front, dan is er wat mij betreft genoeg te halen voor een goede beoordeling, ondanks de minpunten.

Een 4* met dubbel gevoel. Naar boven afgerond.

P.s. De intro is weer schitterend gemaakt, maar Sam Smith's bondsong The Writing's on the Wall was niet echt mijn smaak. Het lijkt vanaf de eerste tonen alles te hebben voor een klassieke title song, je herkent de sfeer gelijk door die combinatie van strijkers en koper. Maar dan gaat 'ie zingen. De man heeft geen slechte stem, maar wanneer hij (mijns inziens totaal onnodig) zijn kopstem pakt in het refrein, zingt hij zo hoog dat m'n gezicht ervan begint te vertrekken. Beetje Robbie Valentine's Over and over again. Nee, dan pakten de songs van Cornell en Adèle een stuk beter uit!

Daar waar Skyfall voor Bond begrippen bijna vernieuwend te noemen was, grijpt Spectre weer terug naar het verleden.
Het begin in Mexico City is erg leuk, daar deze tijdens een typisch Mexicaanse feestdag plaatsvind. De scene in de helicopter, maar bevat wel weer de stijl die we inmiddels van de Bond films gewend zijn.
De CGI van het instortende gebauw ziet er dan weer cheap uit en die van de opening credits zijn al helemaal erg. Gelukkig ziet het er in de rest van de film wel wat beter uit.
Daniel Craig zet zijn Bond versie wel weer sterk neer, al begint het een beetje ongeloofwaardig te worden door zijn groefjes hier en daar. Het zal me dan ook benieuwen of dit zijn laatste Bond zal worden.
Ralph Fiennes als de nieuwe M: ook hij doet het wel goed. Helaas had ik wel in zijn eerste scene waarin hij Bond een uitbrander geeft last van wat Harry Potter flashbacks. Misschien een beetje de vloek van mijn generatie.
Lea Seydoux beviel mij prima als Bond girl en mag wat bij betreft best nog een keer terugkeren.
De terugkeer van Blofeld, vermakelijk neergezet door Christoph Waltz, is wederom een greep uit de oude doos. Daarnaast heeft hij ook een enorme henchman die doet denken aan de vijanden waar Roger Moore weleens mee te maken kreeg.
Wat ik dan wel weer jammer vind is dat er relatief weinig aandacht aan de auto's word besteed. De achtervolging met het vliegtuig vormt wel een leuk alternatief en ik zie wel in dat men hiermee juist weer probeerde om eens wat anders te laten zien dan we gewend zijn.
Het einde is dan weer wat lauw t.o.v. het middenstuk, maar kan er wat mij betreft nog net mee door.
Een beetje twijfelachtige Bond film waarin men niet helemaal erin is geslaagd om de oude vibe terug te halen. Toch kan ik de poging nog best waarderen en worden we hier en daar toch getrakteerd op wat toffe Bond actie.
Wederom dus toch wel weer een vermakelijke film. Mocht Craig nog een keer terugkeren als de superspion, dan hoop ik dat ze de Roger Moore/Pierce Brosnan humor achterwege houden, want dit past niet zo goed bij Craig's vertolking.

De Craig-Bond-films hebben James bond een frisse wind gegeven. Van Casino Royale tot Skyfall hebben we Bondfilms gezien die op zich trouw blijven aan het personage, maar het anderzijds in een totaal andere wereld hebben neergezet dan de tijden Brosnan. Met Skyfall als hoogtepunt dankzij een perfecte balans tussen de nieuwe wind en de gekende zaken met een uitmuntende regie van Sam Mendes en een schitterende cast. Spectre haalde Mendes terug voor SPECTRE, weer zo een gekend element uit de reeks. Langs de ene kant de afsluiting van een quadrilogie, anderzijds de eerste échte Bondfilm want het einde van Skyfall is hoe we Bond ooit hebben leren kennen.

Een échte ouderwetse Bondfilm is het ook niet geworden. Aan de ene kant volledig wel, want Craig speelt een heerlijke Bond en hoewel hij in de vorige films een volledig eigen identiteit gaf aan het personage behoud hij dit ook nu wel, maar voel je er toch meer de ironische Connery in. Wat leuk is want Craigs Bond blijft dus niet eentonig maar blijft evolueren. Anderzijds is het een atypische Bondfilm door de inhoud van het verhaal (het draait niet enkel om Bond) en de beperking van actie. De actie die er is, is wel langdurig en neemt uiteindelijk wel een geruime periode van de film in maar het is zeker niet non stop en tussendoor, in dialogen etc voelt het niet echt aan als een typische bondfilm door vaak lange stiltes etc.

Maar beginnen bij het begin: en dat is schitterend! In éen lang shot begint de film wat een heerlijk beeld geeft. Alleen jammer dat Mendes het eigenlijk al wat vroeg stopzet want het had nog een pak langer gekund en dat had het ook unieker kunnen maken. De openingsscène is wel weer heerlijk. afwisselend, schitterend in beeld gebracht, adembenemend spannend dus een sterke opener. Na de openingcredits die eigenlijk je een mooie opfrisbeurt geven van de voorgaande films en visueel zeer mooi in elkaar is gezet waar de muziek van Sam Smith eigenlijk nog verbazend mooi bij past (hoewel het nummer losstaand me niet écht kon bekoren). Daarna krijgen we een lange opbouw. We krijgen de best typische opzet van een klassieke Bondfilm. M die Bond op z'n fouten wijst na wat er gebeurt is tijdens de introscène en een leuke spitsige dialoog met Moneypenny en Q. Ook de naweeën van Skyfall worden nog even meegegeven wat past bij het feit dat Mendes (en de schrijvers) zaken uit de voorgaande films willen afronden, maar daar kom ik later wat op terug. Daarna gaan we al snel over naar Rome, waar Monica Bellucci een toch wel teleurstellende Bondgirl speelt. Dit komt zeker niet door haar maar wel door haar kortstondige en nutteloze bijdrage dankzij het script. Meteen erna begint misschien wel het strafste stuk van de gehele film. Een vergadering in Rome door de leden van Spectre. We zien een prachtige intrede van Dave Bautista als Hinx, hij laat meteen de kracht van zijn personage zien. En meteen daarna de échte intrede van Waltz als Oberhauser die van mij eigenlijk nog langer verborgen mocht blijven al was het vooraf misschien allemaal al wat te duidelijk dat hij het was in die voorstukjes etc. Nog geen 5 seconde daarna begint een adembenemende achtervolging in de straten van Rome waarna het na een korte dialoog met een oudgekende meteen overgaat naar Oostenrijk waar we de intrede krijgen van Lea Seydoux. Waar Bellucci ondergebruikt werd gebruiken ze haar wel ten goede. Ze willen haar als een nieuwe Vesper naar voren brengen. Deels zijn ze daar wel in gelukt, dankzij de chemie tussen Craig en Seydoux maar anderzijds is de opbouw van hun relatie bijlange niet zo goed opgebouwd dan met Eva Green waardoor het toch wat nalatig is. Na weer een schitterende actievolle scène in de sneeuw komt de film wat meer in het skyfall-wereldje met als intro een prachtige treinrit. De eerste echte confrontatie tussen Bond en Oberhauser (waarvan ik hun verleden wel kon smaken en de achtergrond van de badguy) is een voltreffer. We krijgen hun achtergrond te weten en hoewel het de reden van Oberhauser wel kan begrijpen wordt het allemaal nogal kort en snel afgehandeld.

En dat is eigenlijk meteen het grote verschil tussen Skyfall en Spectre. We verwachten van een Bondfilm geen zwaarmoedig drama maar Skyfall gaf de bond-wereld wel een diepere gelaagdheid (ook Casino Royale deed dat al enigszins) waarin de personages een achtergrond krijgen en hun reden voor daden ook te begrijpen viel door die achtergrond. In Spectre willen ze de zelfde opzet doen maar handelen ze het nogal gemakzuchtig af. Zo ook de monoloog van Oberhauser over de links naar Le Chiffre, Vesper, Green, Silva. Ik wil weten hoe Oberhauser daar achter zat. wat de reden was dat die pionnen in Bonds leven kwamen en hoe hun positie was binnen Spectre. Door te zeggen 'it was me all the time' maak je je er wel zeer makkelijk van af wat het perfecte voorbeeld ervan is.

Tot die finale wordt de verhaallijn van Bond afgewisseld met die van M. Die verhaallijn borduurt netjes verder voort op Skyfall waar iedereen twijfelt aan de 00'-divisie. Op zich is dat een mooie afwisseling en juich ik dit toe zodat de film nooit kan stilvallen door enkel het Bond-verhaal te gebruiken en zo kan je deze talentvolle cast ook het best benutten. Maar dit verhaal is wel zeer voorspelbaar en is dan ook enkel nuttig om deze talenten wat schermtijd te gunnen, op de spitsvondige Q na die wel een heerlijke rol krijgt in deze film.

De finale is op zich wel mooi in elkaar gezet maar waar in Skyfall Silva toch écht als een bedreiging aanvoelt en de touwtjes steeds in handen leek te hebben tot de laatste seconden krijg je bij Oberhauser inmiddels naar buiten gekomen als Blofeld het gevoel dat hij het zelf allemaal niet meer echt weet. Wat is nu zijn achterliggende reden, is het macht of is het Bond, is het allebei? waarschijnlijk maar die combinatie werkt niet echt goed. Ook in de finale merk je toch dat hij iets kwetsbaarder lijkt dan Silva was en dat is raar want Oberhauser is toch de leider van Spectre terwijl Silva maar een pion was... Het laatste moment tussen Bond en Oberhauser is wel magistraal in beeld gebracht en op zich kan ik Bonds beslissing wel begrijpen. M haalde het al eens aan: Een License to Kill is ook een License not to kill en Blofeld doden zou enkel een persoonlijk voordeel opleveren en waarschijnlijk de 00' status nog meer in het gedrang brengen

Het einde is eigenlijk de afronding van de quadrilogie maar anderzijds vind ik de samenhang van die films nu nog te onduidelijk om écht over een samenhangend 4-luik te spreken. Het lijkt wél dat dit de afronding is van Craigs Bond. En tenzij ze er een persoonlijk verhaal van maken voor Bond 25 naar aanleiding van hoe spectre eindigt de dood van Madeleine al zou dat misschien wat té veel herhaling zijn van QoS, maar indien blofeld erachter zou zitten kan het nog een prachtig slotakkoord zijn zou ik het ook maar raar vinden hem nu nog terug te zien komen voor nog 1 laatste film want meer zal hij er écht niet doen.

Dus moest mijn spoiler niet gebeuren, zou ik liever Craig niet meer zien als Bond voor nog 1 losstaande film en daarna niets meer want daarvoor is dit 4-luik veel te sterk geweest en mooi afgerond.


Spectre is niet de beste Bond en kan Skyfall niet evenaren maar het is wel een visueel, muzikaal adembenemende actiethriller die schitterende actie afwisselt met heerlijke tussenstukken dankzij een schitterende cast. Hoewel het scenario misschien iets te gemakzuchtig is om alles als 1 geheel te beschouwen, rond het anderzijds wel mooi het vier-luik af en is Craig nu écht mijn persoonlijk favoriete Bond want in Spectre wisselt hij de norsheid perfect af met spitsige oneliners die mij deden denken aan de beste Sean Connery, maar dan nog beter.

Vermakelijke Bond film!

Openingsscène was direct naar mijn mening ook de beste (actie)scène van de film. Prachtig gevecht in de helikopter boven Mexico stad. Vervolgens krijgen we het prachtige Writing's On The Wall van Sam Smith te horen. Heerlijk Bond nummer.

Het verhaal is niet bijster, maar ook niet slecht. Maar bij een Bond film staat een goed verhaal dan ook niet centraal, maar wel; de actie, Bond girls, locaties en de stunts. Dat was allemaal prima. Vooral het gevecht in de trein. Hard gevecht à la Kill Bill. Waltz speelt zoals altijd goed. Goed gecast. Wat ik wel typerend vond is dat Bond zoals altijd in de hol van de leeuw beland en uiteraard weer weet te ontsnappen. Dat is natuurlijk voor de kijkers gedaan, zodat wij weten waar de vijanden mee bezig zijn.

Dan nog Daniel Craige als Bond. Ik moet zeggen dat ik er steeds meer aan wen. Maar ben van mening dat hij de 'looks' van een charmante Bond niet heeft (Connery, Moore, Brosnan). Maar voor de rest speelt hij prima de personage. Vermakelijke film, die lekker wegkijkt, maar aan de andere kant ook niet iets speciaals biedt. 3,5*

'k had matige reactie over de film gehoord, maar 'k had toch een gratis ticket en me er toch maar eens aan gewaagd.

'k vond dat de film erg veelbelovend begon in Mexico. Daarna werd het iets minder, maar ze gingen wel meer naar de oorsprong van de eerste Bondfilms. 'k had echt het gevoel dat we weer naar een traditionele Bondfilm keken, zeker naar het einde toe, met dan de introductie van Blofeld en bijhorende witte poes

'k vond de film ook redelijk wat humor hebben en verdere typische dingen als snelle wagens, Bondgirls, Martini's, gadgets, ...

Skyfal was wel beter, maar die was echt wel erg goed, maar Spectre vond 'k weer meer een typische Bondfilm.

Verder vond 'k het wel interessant dat we weer wat meer over Bond z'n verleden zijn te weten gekomen.

'k twijfel een beetje tussen een 3,5 of 4, 'k zal het voorlopig op een 4 houden, want ondanks de lange speelduur heeft hij me zeker niet verveeld.

Tegenvaller. Na een extreem stijlvolle openingsscène volgt een film die geforceerd een hommage wil zijn aan weleer, maar die daarmee vooral voelt als een chaotisch ratjetoe van half uitgewerkte ideeën. Het frustrerende is dat deze Bond meer dan genoeg elementen heeft om een klassieker te worden. De iconische superschurk Blofeld met zijn stoere henchman. De psychologische schuldvraag over Bond's license to kill. Het subplot rond de sluiting van MI6 in een veranderde tijd van informatievoorziening. Toch voelt het alsof het nergens boven zijn eigen potentie uitstijgt, met een plot dat teveel nadruk legt op nostalgische knipogen en te weinig ruimte biedt voor geloofwaardige samenhang.

Nadat ik gisteravond Spectre had gezien, werd mij meteen duidelijk waarom ik deze bond film in alle opzichten minder vind dan zijn voorganger Skyfall. Een collega vertelde mij dat deze film voor ieder wat wils biedt, en dat is nu precies wat ik het grote minpunt vind aan deze film. Ik heb gedurende de film steeds het gevoel gehad dat ik naar allerlei losse stukjes film heb gekeken die uiteindelijk aan elkaar zijn geplakt om tot één film te komen. De scènes duren of té lang of te kort op de momenten dat je op meer zit te wachten. Hierdoor loopt de film niet goed en worden de scènes niet voldoende uitgediept. Ik krijg voortdurend het gevoel dat ik van de hak op de tak spring in een geheel dat niet naadloos op elkaar aansluit. Daarin vind ik Skyfall een veel betere en geslaagdere film dan deze. Wel vind ik de film beter dan ik op voorhand had gedacht. Daarom ga ik voor 3,5 ster.

Daniel Craig kon nog wel bekoren in Quantum of Solace, Bond nr. 24 is het grootste cliché-deel ooit.
Een donkere Moneypenny en Bond die geen chemistry hebben, explosies om de explosies (vooruit, we knallen er meteen in, in de openingssequentie in Mexico-stad, laten we vooral niet aan verhaalopbouw doen), een nieuwe (te jonge nerd die net van het HBO lijkt af te komen) Q, een nieuwe M (een zakelijke, statige Ralf Fiennes, zo goed in The Grand Budapest) en het ijskonijn Craig (met de uitstraling van een Roemeense betonwerker) dat totaal niet te genieten valt, tel daarbij de aaneenschakeling aan product placement van Sony, Aston Martin, een horlogemerk, een telefoonmerk enzovoort. Bovendien met voornamelijke city-marketing van Rome, Oostenrijk en waar nog meer. Een meest goedkope korte en afgeraffelde verleidingsscene (met Monica Bellucci notabene, iedereen zou Gone With The Wind tot zich toe moeten nemen als verplichte kost als het gaat om verleiding met spanningopbouw). Christoph Waltz is dan nog wel een gladgestreken slechterik. Notabene die ene griezel in dat kot in Oostenrijk was het meest in het oog springende personage, helaas met maar 5 minuten podiumtijd alvorens hij zichzelf door het hoofd schoot en hem voor zijn aandeel kwijt waren.
Een abominabele Bond en typische blockbuster voor de stimulering van hoeveelheid popcorn verkoop die vooral wil scoren op de spektakelmeter van explosiegraad.

Na het uitstekende Skyfall is dit toch wel een grote teleurstelling. Volhardende middelmatigheid troef in deze film. Het begint met een script dat nog meer als anders met haken en ogen aaneenhangt. Heel warrig allemaal. De actiescènes zijn ietwat saai. De bondgirls oninteressant. Léa Seydoux had weinig uitstraling. Monica Bellucci wel maar zij moet het helaas met 2 luttele scènes stellen. Daniel Craig zelf lijkt er ook maar weinig zin in te hebben, gebruikt steevast zijn zelfde emotieloze uitdrukking. Ook heel weinig humor in deze film. De scènes met Q zijn een schaars hoogtepunt.

Tijd voor een jaartje loopbaanonderbreking, James. Nadien mag je gebruind terugkomen als Idris Elba de rol overneemt, I hope.

Dit was dan mijn 13e James Bond film welke ik sinds 1981 (mijn eerste James Bond was dus "For Your Eyes Only") in de bioscoop heb gezien. Oftewel ik heb ze sindsdien allemaal in de bioscoop gezien en het is ook eigenlijk een traditie geworden om ze in de bioscoop te zien. Ondanks dat deze film nu al 4 weken in de bioscoop draait, was de zaal gisteren toch weer bijna uitverkocht (misschien iets van 20 plaatsen over). Ik ben naar de vroege voorstelling van 20:00 geweest (mede vanwege de duur van de film) en daarna draaide hij nog om 21:00 en 22:00.

De opening met het Mexicaanse feest "Dag van de Doden", was visueel gezien een genot voor het oog om naar te kijken (ook overigens het geluid daarbij) en de helikopter scene daarbij was best spectaculair. Toch zijn er zeker ook betere openingen geweest bij andere James Bond films (zo vond ik bijvoorbeeld de opening bij "Casino Royale (2006)" veel spectaculairder). "Betere" is misschien ook wel het sleutelwoord voor deze James Bond film, want ondanks dat de film zich lekker wegkijkt en ook vermakelijk is, was ik eigenlijk nergens echt van onder de indruk en vond ik het ook meer een dertien in een dozijn James Bond film zonder vernieuwing (leek ook wel of men bepaalde personen, zoals de sterke en niet pratende Mr. Hinx in de rol van Jaws, en scenes uit andere James Bond films in een nieuw jasje heeft toegepast in deze film).

Ondanks dat ik best hoge verwachtingen had van de cast (toch best groot uitgepakt met bekende acteurs en actrices), konden me deze niet echt overtuigen en dat geldt vooral voor de nieuwkomers die normaal gesproken ook maar één keer te zien zijn in een James Bond film. Daniel Craig in de rol van James Bond deed het gewoon goed (wel een erg strak gezicht, met steeds dezelfde blik) en hetzelfde geldt zeker ook voor Ralph Fiennes in zijn eerste rol van "M" als opvolger van Judi Dench (die is in deze film overigens heel eventjes te zien op een televisie). Ook Naomie Harris in de rol van de exotische Eve Moneypenny en Ben Whishaw in de rol van "Q" deden het verdienstelijk tot leuk en vooral dan Ben Whishaw die ook best een grote rol heeft in het verhaal.

Maar Christoph Waltz in de rol van slechterik Blofeld (vroegere vijand van James Bond en vooral te bewonderen in de James Bond films uitgekomen in de jaren 60, in 1981 ging hij overigens tijdens de openingsscène dood), die de leider is van de organisatie "Spectre", kon me eigenlijk niet echt overtuigen en hij is vooral te zien op het einde. Toen hij in zijn eerste scene tegen James Bond zei "koekoek" moest ik wel lachen (de zaal overigens ook) Degene die zelfs nog minder te zien is (in totaal misschien iets van 5 minuten), was de vroeger altijd zeer fraaie Monica Bellucci. Hoewel ze zeker nog een mooie rijpe vrouw is, vond ik haar in deze film best oud uitzien (zeker in het gezicht) en daarom was het misschien ook wel goed dat ze maar kort in beeld was (wie haar in alle pracht en praal wilt bewonderen, raad ik de film "Malèna (2000) aan en dan de originele 109 minuten durende versie ). Bondgirl Léa Seydoux deed het verdienstelijk en ze zag er ook niet onaardig uit, maar er zijn zeker betere (kom ik toch weer uit op dit sleutelwoord) Bondgirls geweest en zeker ook mooiere. De mooiste vrouw in deze film is misschien wel Stephanie Sigman, die alleen tijdens de opening is te bewonderen. Ook de eerde genoemde slechterik "Mr. Hinx" gespeeld door Dave Bautista, vond ik niet echt overtuigend en ik vond hem ook maar een slap aftreksel van "Jaws" uit eerdere James Bond films die veel meer indruk maakte en eigenlijk de perfecte slechterik was (enorm groot, imponerend, sterk, uitstraling en natuurlijk zijn geweldige ijzeren tanden). Tijdens zijn eerste scene gruwelde (indrukken van iemand zijn ogen) de zaal wel enigszins, maar die zijn waarschijnlijk niet zoveel gewend als mij

Het verhaal opzicht is wel aardig en wist me ook enigszins te boeien en bevat soms ook wat droge humor. Visueel spat de hele film van het scherm met veel fraaie locaties en diverse landschappen en ook wederom is er weer een hele fraaie James Bond auto te bewonderen (inclusief voorzien van snufjes, waar wel iets mee aan de hand is). Ook zit er best veel actie in, waarbij de scenes met de helikopters en het vliegtuig er wel mochten wezen. Het is wel allemaal niet echt verrassend (je ziet eigenlijk alles al van te voren aankomen) en ook ontbreekt er spanning. Daardoor is het eigenlijk ook maar een gewone doorsnee James Bond film geworden. Het kan natuurlijk ook niet altijd zijn dat iedere James Bond film geweldig (dat zijn er overigens ook niet veel) is en misschien past James Bond ook wel niet meer echt bij deze tijd (daar had men het ook over in deze film, althans een slechterik zei dat). James Bond is vooral toch nostalgie en dat was duidelijk ook aan het bioscoop publiek te zien, welke vooral bestond uit oudere personen.

Gewoon een degelijke James Bond film die nergens bijzonder is, maar wel weet te vermaken. Omdat de film bijna 2,5 uur duurt, is het wel een erg lange zit. Ondanks dat deze James Bond film me eigenlijk wat tegenviel (zeker qua acteerprestaties), zal ik zeker weer de volgende James Bond film gaan bekijken in de bioscoop (mede ook vanwege de traditie).

ligt deze nieuwe JB in lijn van verwachting?

Nee.

Is dat jammer?

in zekere zin wel.

Vooral met mendes aan het stuur,valt het op dat nergens het niveau van Skyfall en casino royale nergens word gehaald.

Wel word je bijna 3 uur vermaakt,en is het een bioscoop bezoek waard.

Maar het scenario rommelt.

En een letterlijk tikkende bom,dat is toch verschrikkelijk afgezaagd?

Vind wel dat mendes zeker nog een kans verdiend,helaas zonder Graig,een van de beste Bonds ooit.

Maar daar komen we nooit over uit.

Zelf kon ik wel genieten van T.Dalton.( mijn eerste actie film die ik ooit zag) en daar zijn menig liefhebber wel over eens dat ze het niks vonden.

Voor nu 3,5

Het begon met Skyfall en Spectre is wederom het harde bewijs dat Sam Mendes in de wieg is gelegd om Bond films te maken. Zijn films hebben de stijl, actie, vrouwen, locaties en de slechteriken. De actie blijft ondanks verbluffende cinematografie en een briljante openingsscène vrij klassiek, maar weet de regisseur zich vooral te onderscheiden door het stukje drama en neemt hiermee uitgebreid de moeite voor karakterontwikkeling. Lofzang voor Daniel Craig als een van de beste Bond acteurs uit de reeks en een nog sceptische houding jegens Ralph Fiennes als M.

Ik denk dat deze film de geschiedenis in gaat als 1 van de klassiekers. Alleen net zoals Casino Royale wist ik niet precies wat ik er van vond de eerste keer dat ik zaal had verlaten. Pas later zag ik (en anderen) wat een ongelooflijk goede film Casino Royale was! Ik heb Spectre nu een paar keer gezien en dit is dezelfde goede whisky. Er zijn zoveel geniale scènes; De 20 minuten durende opening, de begrafenis, de thuiskomst van Lucia Sciarra, de Spectre meeting , de ontmoeting met mr. White, alles op trein in Marokko, de reünie, de martelscene en het neerschieten van de helikopter (die muziek!!!).

Ik kan niet wachten om deze op blu-ray te halen! Net als bij Skyfall ligt deze film nu onder de loep, bij Skyfall las ik ook eerst een hoop commentaar over plotholes en nu lees je veel dat die film uitmuntend was. We zullen zien. Ik ben een liefhebber van deze film met het gevoel van een ouderwets filmavontuur!

Een redelijke Bond met weer een aantal spectaculaire scènes, typerende sounds en zorgvuldige aankleding. Maar ik denk dat ik nooit echt een Bond fan zal worden. Daarvoor gaat alles wel iets te gemakkelijk en verlopen veel situaties op een manier die je van te voren al grof kan schetsen. Eigenlijk zie ik liever gewoon knallende actie zoals ze het in de jaren 90 deden zonder teveel achtergrondinformatie en terugkerende belangen van allerlei overheidsinstanties. Zonder meer het kijken waard, maar geen absolute must-see of iets dergelijks; ik begrijp de hype dan ook niet echt en die hoeveelheid reclame dat werd ingezet om Spectre te promoten is naar mijn idee een beetje overdreven.

Het was een lange zit maar ik heb me geen moment verveelt. Alles zit tip top in elkaar en je merkt dat er allemaal mensen aan deze film hebben gewerkt die goed zijn in hun werk.

Negatief:

In mijn ogen draaide het te veel om James Bond waardoor dat hele Spectre wat onder gesneeuwd is. Ik had meer willen zien hoe Spectre in elkaar zit en hoe de lijnen lopen tot aan C.

Al met al 4*

Aangename film om naar te kijken. Moet desondanks wel zeggen dat zijn voorganger beter was. Doch veel actie en mooie beginscène.

Pfffh.

Het is wel een beetje moeizaam met Bond weer. De laatste film was het al niet helemaal, maar dit slaat toch wel zo'n beetje alles. Nouja, met uitzondering van de Timothy Dalton periode misschien.

De goede vraag is dan misschien wel wat een Bond-film zou moeten zijn. Voor mij toch vooral een ding dat aan alle kanten vastzit aan de traditie, en daar dan weer een lastig te definieren gedoe omheen. Om een voorbeeld te noemen, dat Q in de film zit is verplicht, maar om te laten vallen waar dat een afkorting van is? zou kunnen zijn? is een doodzonde. Exemplarisch voor de hele film eigenlijk, en daardoor komt de nieuwe Aston Martin niet tot z'n recht, is de Bondgirl tevergeefs, wordt de bad guy nergens voldoende sinister.

En dan nog de hele serie miscasts. Over Daniel Craig zal ik niet beginnen - en zo slecht doet hij het nog niet eens. Maar, Bellucci? Waltz? Seydoux? Fiennes? Allemaal echt heel erg niet op hun plaats, en het doet echt af aan de film. Alsof het gebrekkige plot daar al niet genoeg aan gedaan had.

Ik vond hem heerlijk!

Meer humor (YES!) , veel mooie locaties die bijna allemaal gebruikt worden voor gave actiescenes en lekker veel screentime voor Q+M.

Volgens mij heeft Bond de eerste drie films een emotie/uitdrukking gehad: koel en afstandig. In deze film laat hij alle emoties zien, en dat maakt alles zo veel toffer om naar te kijken!

Ik vond het zelfs meevallen met de verwarrende plotlijnen (al snap ik nog steeds niets van Quantum, en dus het personage van mr. White!) Maar zodra ik dat accepteerde als "gewoon een lid van spectre" was het eigenlijk heel overzichtelijk!

Ik hoop dat ze opschieten met het volgende deel

Geen hoogvlieger, maar ondanks de lengte wel een onderhoudende Bond-film. Na een sterk begin en een degelijk middenstuk sukkelt de film naar een matige finale. Leukste aspect vond ik dat bepaalde plotelementen en personages uit de vorige drie Bond-films met Daniel Craig hier terugkomen. Ja, zelfs uit Quantum Of Solace. Naar verluidt de laatste Bond-film van Craig en het einde bevat ook wel een soort afscheid, maar wat mij betreft mag hij nog wel even doorgaan. Dan hopelijk wel in een wat betere film dan dit.

Matig.

Skyfall is goed, top 5 van de beste Bondfilms wat mij betreft. SPECTRE haalt nergens het niveau van z'n voorganger. Het eerste half uur is tergend saai. Weinig tot geen spanning, wat opgeklopte actie, ja, maar totaal geen spanningsboog. Met de intrede van Madelein Swann komt het dan toch wat op gang en na enkele decors die best de moeite waard zijn komt een wat plichtmatige finale. De finale trekt alle registers open, ontploffingen overal, maar helaas, de finale van Skyfall bewijst dat less more is.

Daniel Craig blijft natuurlijk wel de op na beste Bond. Met Léa Seydoux is ook iemand gecast die perfect is voor dit soort rolletjes, en ook film. Zij heeft meer te bieden dan Monica Bellucci, die er erg bekaaid van afkomt door het script.

Christoph Waltz is zoals altijd Waltz. Verrassen doet hij niet en echt uitdagend is zijn personage nu ook weer niet.

Visueel ligt het wel wat in de lijn van Skyfall, al vind ik die nog iets mooier. Dat Craig eindelijk een besneeuwde locatie krijgt is mooi meegenomen. Helaas kiest Mendes voor een luidruchtigere film dan Skyfall, en daardoor vind ik dit toch wat te veel in de lijn van talloze andere Bondfilms. SPECTRE onderscheidt zich niet.

2,5

Ik sluit me aan bij degenen die vinden dat deze Bond tot de slechtere van de reeks behoort. Voor mij was dit vooral een vermoeiende film om te zien, zeer oninteressant. Het verhaal was stuurloos en de dialogen erg amateuristisch, en dat komt het acteerwerk niet ten goede. Moeilijk voor te stellen dat Skyfall en deze film van dezelfde regisseur afkomstig zijn. Mijn waardering bleef maar dalen naarmate de film vorderde. 1*

James Bond is weer terug als vanouds. Er worden in deze nieuwe film weer klassieke grapjes gemaakt, Craig gedraagt zicht iets meer gentleman dan in zijn vorige Bondsfilms en er zitten bewuste schoonheidsfoutjes in. Jammer van het einde, dat iets te langdradig is en onspectaculair is. Verder zit de film goed in elkaar en is het filmwerk fantastisch.

Redelijke Bondfilm. Na een paar klassieke Bondfilms te hebben gezien nu weer eens een nieuwe, en ik zal wel nooit een fan worden. Deze Bond heeft alles wat je van 007 kan verwachten: exotische locaties, mooie vrouwen, gadgets, een autoachtervolging en natuurlijk een sinistere bad guy.

Toch ook wel wat nieuws: zo moet Monica Belluci wel de oudste Bond girl ever zijn (nog altijd een schoonheid), 007 die aanrommelt met een leeftijdsgenote, het komt niet vaak voor. Ook verrassend is dat de film teruggrijpt op eerdere films. En behoorlijk grote rollen voor wat in de meeste Bond films als James Bond behang dient: Q, M, Moneypenny.

De openingsscene was tof, het feest van de doden zag er mooi uit, maar de instorting van het gebouw was lelijk in beeld gebracht. en zo was er meer hit & miss. De dommekracht was op zich een goede schurk, en de treinscene was een mooie hommage aan de treinscene in From Russia with Love maar ik had hem nog wel terugverwacht a la Jaws- voor een James Bond schurk kwam hij toch vrij makkelijk aan zijn eind. De chemie tussen Bond en Seydoux was niet erg overtuigend, en de achtergrond info over Blofeld en James (opgegroeid als stief-broers??) was wel heel erg met de haren bijgetrokken.

James Bond biedt zoals altijd dus wel vermaak, maar de legendarische status van deze serie zal ik nooit helemaal begrijpen.

Ik snap niet waar mensen over zeuren, is er teveel actie is er geen verhaal, is er weinig actie en wel een verhaal is het meteen een prutsfilm.

Bij film kijken word je bedrogen, als je alle 23 of 24 bond filmen gekeken heb dan heb je niet

je huiswerk gemaakt, het is puur vermaak, verhaal of geen verhaal of de verhaallijn is heel erg dun

Het draait om charme om actie en de nieuwe gadget wat mister bond elke keer meekrijgt

De ene keer is wat meer interessant als bij de andere bond filmen.

Deze hoort zeker bij de betere bond filmen thuis en zal misschien de laatste zijn uit die serie en laatste die we zien met Daniel Craig

Jammer , maar er zal eens een einde zijn aan de bondreeks

Dit is echt een van de slechtste Bond film ooit. Weinig actie, weinig gadgets en ik vraag mezelf nog steeds af waar het nu precies over ging. De eerste 2 waren werkelijk verfrissend met heerlijke botte actie en een leuk verhaal. Spectre is heel saai en langdradig. Jammer...

Goede actiefilm, matige Bondfilm. Franchises als Mission Impossible en James Bond worden stilaan eenheidsworst. Ik heb me zeker geen minuut verveeld met de 150 minuten en deze James Bond bevat veel goed gemaakte actiescènes en doet zeker wat het moet doen op dat vlak. Maar goede Bondfilms zijn traditioneel toch deels spionagefilms waarin de wereld bedreigd wordt. Hier maakt Bond om vage redenen jacht op een duister misdaadsyndicaat... je weet nergens goed waarom eigenlijk... omdat M dat blijkbaar in een video opdroeg ... mja voelt niet zo overtuigend aan. Pas daarna komen er wat onthullingen over de band tussen Bond en zijn vijand en een weinig opwindend Big Brother is Watching You komplot. Gelukkig heeft Spectre ook goede kanten : een goede Bondgirl, mooie locaties, een taaie Mr Hinx. En nee, Christoph Waltz vond ik niks als Blofeld. Waltz zet weer de smalende welbespraakte valsaard neer, terwijl Blofeld een imposant figuur is in de boeken. Snap die keuze echt niet. Al bij al vond ik het een degelijke Bond en hoewel ik eigenschappen uit de typische Bondfilm wat miste heb ik me zeker wel vermaakt.

Heerlijke Bondfilm, voor diegene die het nog niet weten het is een film niet op waarheid berust, vol onzin aktie en vermaak! Als het allemaal moet kloppen kijk ik wel een documentaire.

'Spectre' viel me na het sterke 'Skyfall' toch erg tegen hoor. Dus ook Mendes is geen garantie voor een goede Bond. De openingsscene in Mexico City is geweldig - daarna wordt het niet meer zo leuk, helaas.

De film vervalt in een stuurloze achtbaanrit van voorspelbare, clichématige en oninteressante elementen. Qua dialoog wordt het al niet veel beter. Wat gebrabbel heen en weer. En Waltz zet z'n typetje weer neer. Goed acteur, maar beperkt. Bellucci en Seydoux lijken ook niet echt op hun plaats te zijn. Jammer.

'Spectre' is niet slecht, maar ook absoluut niet goed. Het matig geschreven scenario legt een wankel fundament. Craig is aardig, de actie bij vlagen erg vermakelijk, maar Bond heeft veel meer nodig dan dat.