Meningen

Aardig vervolg, maar deze film haal niet het niveau van het eerste deel. Deel één was natuurlijk heel nieuw en verassend. Vrij jammer is dat het allemaal een beetje van hetzelfde is, en de verassing er een beetje af is. Alhoewel het wel gewoon een amuserende film blijft.

Het verhaal is erg slim bedacht, en het gaat eigenlijk gewoon verder waar deel één was geeindigd. De acteerprestaties zijn ook weer uitstekend in dit deel. Michael J. Fox is de coolheid hemzelf, en speelt erg leuk. Maar ook Christopher Lloyd blijft het erg goed doen als geschifte oudvinder. Het blijven leuke films, deel één kreeg van mij vier sterren, en deze vond ik iets minder, maar nog wel een voldoende. Binnenkort maar eens deel drie er achter aan gooien.

3,0*

Gister deel twee, en vandaag deel drie van de Back to the Future trilogie opgezet. Het blijven vermakelijke fils, al moet ik wel zeggen dat er in het niveau van de films een daling zit. Dat western gedoe vond ik wel leuk in dit deel. Is weer eens wat anders, ik vond het wel vernieuwend want zo langzamerhand kennen we het tijdreis trucje wel, dus is het ook niet meer zo speciaal.

De acteerprestaties waren wel vanzelfsprekend goed. Michael J. Fox blijft zet een erg leuke Marty neer, goed personage. Christopher Lloyd doet het ook in dit deel weer erg leuk. Je ziet het plezier wat de twee hebben van het scherm afspatten.

Grappig was dat Biff ook weer in dit deel verscheen. Leuk en vermakelijk was deze film weer. Net als de andere delen van de trilogie. Evenveel sterretjes als deel twee krijgt hij.

3,0*

Deze goeie Sturges begint lichtelijk briljant, maar helaas zakt het niveau op begeven moment wel wat in, maar prima bleef het sowieso. De film begon erg spannend en blijft eigenlijk het eerste half uur heerlijk mysterieus. Wie is John J. Macreedy? Wat komt hij doen? Waarom heeft hij zijn linkerarm in zijn zak? Wat zit er in het koffertje? Wie is Komoko? Allemaal kleine mysterieuze dingen waardoor je érg beniewd bent hoe dit afloopt. Toen had ik ook echt een hoog cijfer in mijn gedachten. Had zelden zo´n sterk eerste half uur in een western gezien.

Vervolgens werd het helaas dus wel allemaal wat minder. Vooral denk ik omdat je op veel vragen al redelijk snel antwoordt krijgt en dat vond ik jammer, aangezien ik dat mysterieuze juist zo geweldig vond. Maar wat verder overblijft is ook goed. Vooral dankzij de cast doe een hoop flinke namen kent. Tracy is goed, Ryan is sterk, Lee Marvin met zijn arrogante paardenbek acteert ook prima en het is ook wel eens leuk om Walter Brennan eens in een serieuze rol te zien.

Het neo sfeertje beviel me ook prima. Is weer eens wat anders en dat pakt goed uit. Zeker met Sturges aan het roer, wat ik zo langzamerhand een van de betere regisseurs aan het worden vind. Het eerste meesterwerk laat opzich wachten, maar volgens mij heb ik tot nu toe als laagste cijfer alleen maar drie sterren aan zijn films uitgedeelt. En vaak ook nog een met potentie naar boven.

Maar dit was dus ook een prima neo-western. Het begin is fantastisch, waarna het later wel minder wordt, maar mede dankzij de erg sterke cast en de prettige sfeer in dit zeker een aangenaam filmpje, waar ik dus eigenlijk té vroeg antwoordt kreeg op een aantal vragen. Ik was liever nog wat langer nieuwsgieriger geweest. Eens even kijken wat de volgende Sturges wordt die ik ga zien. Keuze-zat gelukkig.

3 sterretjes voor deze goeie western,

Cliche, sentimenteel en verder weer een doorsnee flauwe komedie met Rob Schneider, maar toch moet ik eerlijk zeggen dat ik iets veel ergers had verwacht. Sommige one-liners en personages zijn inderdaad wel geinig. Speciaal was het zeker niet. Jammer genoeg was het laatste half uur weer vreselijk sentimenteel en cliché. Sowieso was het hele verhaal vrij voorspelbaar, maar toch vond ik het vermakelijker dan ik in eerste instancie had verwacht. Maar nogmaal, bijzonder is het allemaal niet. Doorsnee Rob Scheider komedie, wat heel af en toe wel grappig is. 2*

Kan eigenlijk alle westerns van Anthony Mann automatisch wel een voldoende geven, waaronder ook dit Bend of the River (de vijfde film die ik van Anthony Mann zie). Zijn films zijn altijd lekker ontspannend, net als bij de film van Howard Hawks bijvoorbeeld. Alleen doet hij altijd veel rustiger aan en hebben zijn films vaak een wat langere speelduur. Mann weet heel veel gebeurtenissen in een korte speelduur te proppen. Ook deze film is dus prima en kent een goed en vermakelijk verhaal, maar er zat een groot minpunt aan...

...en dat was het feit dat een hoop personages zomaar van de ene naar de andere partij overliepen en dat een hoop personages niet echt werden uitgediept. Normaal gesproken erger ik me niet zo aan dat soort puntjes, maar hier was het toch wel erg irritant. Zo was Rock Hudson een tijdje de vriend van Stewart, vervolgens liep hij over naar Arthur Kennedy om aan het eind van de film weer vriendjes te worden van Stewart. En zo ging het bij een aantal andere personages ook.

Maar desondanks een leuke western met een lekker tempo en een hoop mooie plaatjes. Het maakt mij niet zoveel uit of een western zich is de bossen of in de woestijn afspeelt. Ik vind het allemaal prima, al was Anthony Mann volgens mij meer een fan meer bossen. Ook goed trouwens hoor. Op naar de laatste Mann/Stewart western die ik nog moet zien: The Far Country.

Een mooie voldoende voor deze film.

The Best Years of Our Lives is een zeer sterk oorlogsdrama, en tevens de tweede film die ik zie van regisseur William Wyler. Een film waar in vantevoren niet al te veel van verwachte, maar het bleek dus een uitstekende film te zien. De film duurt een kleine drie uur, maar wat nou zo ongelofelijk sterk is. Is dat de film de hele speelduur blijft boeien, en geen momenten verveelt. En met geen moment bedoel ik ook echt geen moment. De tijd vloog voorbij.

We volgen drie mannen die uit het leger komen, en weer hun oude leventje moeten oppakken. Omstebeurt kwamen de verhalen van de drie vrienden voorbij. Het meest ontroerende personage is Homer Parrish, die ook in het echt geen handen meer heeft. Erg triest om te zien is hoe hij wel ''gewone'' dingen probeert te doen, alhoewel dat natuurlijk niet gaat door zijn handicap. Het verhaal met Fredric March (die ik al kende uit The Desperate Hours) is van iets minder niveau. Al kijkt het wel heerlijk weg.

Natuurlijk was het allemaal wat sentimenteel, maar ergeren deed ik me er niet aan. Op één scene na. Dat was de ''tranen in de oog scene van Homer Parrish aan het begin van de film in het vliegtuig. Daar had ik het idee dat die scene niet nodig was. Een groot deel van de cast kende ik al. Fredric March kende ik dus al van The Desperate Hours. Teresa Wright speelde ook in Shadow of the Doubt, en Virginia Mayo kwam ik tegen in White Heat. Maar over het algemeen deed de cast het echt super.

De muziek van oké. Hier en daar wat dik aangezet, vooral bij de ontmoetingen van de personages, maar aan de andere kant brengde het wel een lekker sfeertje met zich mee. Ik vond The Best Years of our Lives dus een erg sterke film. Hij verveelt geen moment, en de personage hebben genoeg diepgang, mede omdat de acteerprestaties ook erg sterk zijn.

Bij de herziening komt er misschien nog een halfje bovenop, maar voor nu:

4*

Daar kende ik hem dus van, zijn stem kwam me al zo bekend voor. Maar verder is dit een prachtige western! The Big Country kent misschien wel de mooiste landschappen die ik ooit in een film ben tegengekomen. Deze film is inderdaad anders dan de meeste westerns. Er zit nauwelijks actie in de film en het draait voornamelijk om de vete tussen de twee families. Ondanks dat het verhaal niet heel origineel is, is het wel vreselijk sterk uitgewerkt.

Een wereldrol van Burl Ives ook weer hier trouwens. Pas mijn tweede film die ik met hem zie, maar het is nu al een van mijn favoriete westernacteurs, al heb ik er wel erg veel. Gregory Peck zie ik niet zo bijzonder graag spelen, maar doet hij het prima. Ook geweldige, sfeerverhogende muziek. 165 minuten is ook een behoorlijk lange speelduur, maar de film vloog voorbij. Regelmatig met open mond naar de schitterende landschappen gekeken.

Een geweldige film!

4*

Eindelijk een film van Fritz Lang die me echt goed bevalt, want dit is namelijk een zeer sterke film. Lang maakte hier een typische amerikaanse Film-Noir, die me dus erg goed beviel. The Big Heat is mede zo goed door het gigantisch vlotte tempo. De 89 minuten vliegen om. Ik snap ook de kritiek op Glenn Ford niet zo. Hij doet het uitstekend, evenals Gloria Grahame (die het ook al fantastisch deed in In a Lonely Place) Maar verder valt deze film dus erg makkelijk te waarderen. Als je een beetje een fan bent van het genre, kan ik nu al verklappen dat je dit erg goed vindt (voor de mensen die dit lezen en de film nog niet gezien hebben). De film kent een supervlot tempo, uitstekende acteerprestaties en een aantal lekker geweldadige scenes. De sfeer was ook erg sterk.

Uitstékend noirtje dus. 3,5*

The Big Sleep is inmiddels de derde film die ik zie van Howard Hawks, die ik steeds meer ga waarderen. Alle drie de films (Rio Bravo, Scarface en deze film) krijgen van mij vier sterrren. Ook films als His Girl Friday staan erg hoog op mijn verlanglijstje.

Deze film was in ieder geval een erg sterke Film-Noir. Het blijft toch toch een heerlijke acteur, die Humphrey Bogart. In The Big Sleep is hij nog scherper cynischer en sarcastischer dan normaal. Ook van Lauren´s Baccal acteerwerk kan ik erg genieten. Sowieso is er altijd erg veel chemie tussen de twee.

De film barst ook weer van de sfeer. Helaas was het verhaal soms wel erg ingewikkeld, en was ik het plot ook af en toe een beetje kwijt. Er komen erg veel personages voorbij. Soms was ik ook aan het nadenken wie ook alweer wie was. Bogart´s personage (Philip Marlowe) was een van de betere dingen aan de film. Erg leuk om te zien dat hij achter elke vrouw die hij ziet aangaat. Marlowe paste dan ook perfect in die donker sfeer die in de film zat.

Erg genoten weer dus. The Big Sleep zal niet de laatste Film-Noir zijn die ik zie. Het blijft een heerlijk genre. Verder was dit een zeer vermakelijke film, met een lekker tempo. Misschien bij de herziening een verhoging, als het verhaal dan wat overzichtelijker overkomt.

4*

Een Noir was dit zeker niet, en een drama eigenlijk ook helemaal niet. The Big Steal is een aardig, luchtige road-movie. Veel buitenopnames, weinig spanning, maar opzich was het allemaal best lollig. Er zit een aardig tempo in de film en gelukkig duurt het allemaal niet lang. Moet wel zeggen dat ik een hele, hele andere film verwacht had. Robert Mitchum was uiteraard wel erg sterk en ook Jane Greer. Hier en daar nog een paar grappige momenten, zoals de mexicaanse kuil scene. Verder was het ook best aardig om naar te kijken, maar meer zeker ook niet.

2,5 sterren

Mijn éérste Hitchcock die ik ooit zag, weliswaar wel een hele lange tijd geleden, dus heb ik ook nooit een stem uitgebracht. Vandaag maar eens herbekeken.

Weer een prima Hitchcock, alhoewel ik de film in mijn herrinering beter vond. De eerste drie kwartier is de '' inleiding '' zeg maar. Kennismaking met de personages, veel dialogen en een traag tempo. Dat is ook juist een van de betere dingen aan de film. Niet direct vanaf seconde één veel gemoord, maar eerst een rustige kennismaking.

Vanaf ongeveer het moment dat Melanie Daniels op de boot wordt geprikt door een meeuw, weet je al wat er komen gaat. Verder zitten er een hoop erg spannende scénes in. Ondanks dat het duidelijk allemaal nep is weet Hitchcock toch een erg spannende film neer te zetten. De acteerprestaties waren dat weer wat minder. Vooral Tippi Hedren deed het erg matig. Best wel een irritante vrouw, die overigens ook niet echt best kan acteren.

Verder vond ik het einde ook niet echt super, ik had erg graag willen weten wat nou precies de oorzaak was, alhoewel ik denk dat de parkieten er wel iets te maken mee zullen hebben. Over het algemeen het ik me prima vermaakt, ik zal zeker binnenkort nog wat Hitchcock's opzetten, heerlijke regisseur is het toch!

3,5*

Leuke western hoor. Nergens word het echt hoogstaand, maar het vermaakt prima allemaal en de tijd ging dan ook best wel snel. Zoals ik al zijn werd de film nergens echt bijzonder. Dat is dan ook de reden waarom dit een drietje wordt, want de film had wel een erg lekker sfeertje, zag er zeer mooi uit en ook de acteerprestaties waren goed. Gene Hackman, waar ik geen fan van ben, deed het uitstekend. Evenals James Coburn, waar ik wél een fan van ben. Het verhaal was behoorlijk origineel voor een western, maar toch vond ik dat race gedeelte niet super boeiend. Het eerste half uur (het niet race gedeelte dus) vond ik overduidelijk het beste.

Inhoudelijk niet zo fantastisch dus, maar de film zag er wel erg mooi uit en de acteerprestaties waren uitstekend. En ondanks dat het verhaal niet altijd even boeiend was vermaakte het wel gewoon prima dus.

Een makkelijke voldoende. 3*

Black Hawk Down

Net gezien. Vrij overdonderde film, maar niet van topklasse. Een grootte chaos zo kan je deze film het best omschrijven. Gigantisch veel geschiet, geschreeuw maar het maakt wel indruk op je.

Het begint eigenlijk vrij matig. De film probeert aan het begin iets te dramatisch te doen. En de dialogen zijn vrij standaard. Maar als ´´ het ´´ begint. Gaat ook het niveau van de film vooruit.

Visueel ik de film geweldig. Prima camerastandpunten en de montage was ook goed. Dat beviel me allemaal. Een plot was er helaas niet echt in te bekennen. Dat was wel een beetje jammer.

Ook de muziek was uitstekend. Minpunt was wel dat de personages allemaal wat oppervlakkig bleven. Opzich deed de cast het goed. Heel veel bekende acteurs kwamen voorbij. Josh Harnett, Tom Sizemore, Evan McGregor, Orlando Bloom en nog wat acteurs.

Prima oorlogsfilm dus.

3,5*

Ik ging het idee in dat dit gewoon een stomme film was, aangezien de film uit 1929 kwam. De film begon ook ''stom'', maar na een minuut of tien kwam de omschakeling. Om die reden is dit best een interresante film om te zien. Jammer dat het gewoon allemaal matig was. Gelukkig duurt de film vrij kort, want ik vond het grotendeels gewoon saai. Het verhaaltje ken ik inmiddels ook wel en de mimiek van de acteurs wat inderdaad wat overdreven. Alhoewel dat normaal was voor dit tijd. Visueel zitten er wel wat aardig vondsten in, zo kan ik me het trap - op - loop - shot erg goed herinneren. Maar verder vond ik het dus matig. Wel een grappige cameo van Hitchcock trouwens. 1,5*

Tja wat moet ik hier nou over zeggen. Gister de Final Cut gezien en hoe hard is ook heb geprobeert deze film goed te vinden. Het is niet gelukt. Echt heel slecht vond ik hem ook niet, maar ik zag het meesterwerk er nou ook niet in.

Een erg donkere scifi sfeer is aanwezig in de film. Wel mooie decors, en de special effects waren zeker voor die tijd erg mooi. Het script was erg origineel, maar ik vond het verhaal op sommige momenten vrij saai, en ik zag de achterliggende gedachte nou ook niet echt.

Wel waren de acteerprestaties erg sterk. Harrisson Ford is zeker niet een van mijn favoriete acteurs. Maar hier zet hij naar mijn mening zijn beste rol ooit neer. Hetzelfde geldt voor Rutger Hauer, die het ook perfect doet!

Ik snap wel dat Blade Runner een film is die bij de herziening beter wordt, maar voor nu kan ik er echt geen voldoende van maken.

2,5*

Blood Simple

Degelijke debuutfilm van de Coen broers. Niet hun beste film, maar wel een spannende lowbudjet film-noir. Het verhaal is een van de mindere dingen van de film, gebeurt niet echt veel in en is ook niet echt zo boeiend. Wel ik de film erg sterk gefilmd en de acteerprestaties van de toen nog onbekende cast waren uitstekend. Eigenlijk is alleen Frances Mcdormand is later doorgebroken. Dat is raar want heel de cast doet het goed. De muziek is ook erg sterk. Beste scene van de film was de scene met dat mes in de hand

3,5*

Nee, nee, nee..

Bloodmonkey was dan toch wel slecht. Stiekem had ik toch in ieder geval wel iets vermakelijks verwacht, maar de film laat helaas een erg amateuristische indruk achter. Hier en daar nog wel wat aardige momentjes. Einde was bijvoorbeeld nog wel geinig. Wel zijn de acteerprestaties erg slecht. F. Murray Abraham zette dan nog de minst slechte rol neer. Spannend was de film eigenlijk ook zelden, op de al genoemde eindscene, die nog wel leuk was. Vrij amateuristische film dus. Aantal aardige momenten, maar vooral dankzij het matige acteerwerk en het slechte camerawerk, is dit toch wel een erg matige film.

1,5*, ook de aap die je op het einde te zien krijgt zag er erg nep uit.

Blow

Wel een tikje overgewaardeerd hoor. Blow is weer en rise and fall film, prima vind ik niet erg maar ik heb betere films in dit genre gezien.

Het eerste deel van inderdaad goed. Op het gedeelte dat hij voor de eerste keer in de bak kwam ging de film wat bergafwaarts. De film ging maar door en ging maar door. Weer en drugsdeal, weer de bak in. Dat was een beetje jammer.

Johnny Depp doet het weer super en zet een erg goeie acteerprestatie neer. Penelope Cruz net inderdaad ook een prima rol neer. En ook de andere acteurs deden het prima behalve inderdaad de moeder van George erg irritante actrice.

Het verhaaltje over de relatie met zijn vader was wel oke. Minpuntje was dat de film flink ongeloofwaardig was af en toe. Bijvoorbeeld toen met die drugsdeal dat George werd geschoten in de buurt van zijn hart. Alleen hij kon wel nog prima praten en ook een week later liep hij weer gewoon weer normaal. .

Een beetje tegengevallen had wel wat meer verwacht van een film die in de top 250 staat

3*

Tjonge, wat een positieve reacties hier allemaal zeg. Persoonlijk vond ik er erg weinig aan. Brian De Palma vond ik al niet echt een goeie regisseur, maar na het zien van Blow Out ga ik hem alleen maar minder waarderen.

Ook zijn drie films die in de top 250 staan (Scarface, Carlito's Way en The Untouchables, vind ik wat overschat. Blow Out begon nog best aardig, en kent in het begin een paar goeie scenes. Zoals bijvoorbeeld het ongeluk. Maar na een tijdje zakt de film flink in, en is die ook niet spannend meer. Het einde zelf vond ik dan ook erg slecht. Vooral dat moment dat Allen in Travolta's armen ligt, met vuurwerk boven hun hoofden. Een bedroevend slechte scene, en ook veel te dramatisch vergeleken met de rest van de film.

John Travolta zelf deed het prima. Leuk om een een film te zien met een nog erg jonge Travolta. Ik heb het altijd een prima acteur gevonden, en hier doet hij het dus ook uitstekend. Nancy Allen vond ik het een heel stuk minder doen. Een beetje een irritant personage. Blijkbaar was De Palma wel fan van haar, want ze heeft in een aantal van zijn films meegespeelt.

Erg matige film dus. Blow Out kent een aardig begin, een matig middenstuk en een bedroevend slecht einde. Tenminste, dat vind ik. Erg jammer, want mijn verwachtingen lagen best wel hoog.

2*

Blue Velvet is helaas niet het meesterwerk gebleken wat ik stiekem wel had gehoopt. Mijn derde film die ik zie van David Lynch is dit. Mulholland Drive was stukken beter dan deze film, maar The Straight Story was van hetzelfde niveau.

Het verhaal van Blue Velvet was niet heel normaal natuurlijk, maar het was geen hersenpijnigend script zoals bij bijvoorbeeld Mulholland Drive. De film begint eigenlijk erg leuk. Lekker surrealistisch allemaal met die brandweerman en de mensen die in hun tuin bezig zijn. Vanaf het moment dat Jeffrey het oor vind, begint de film een beetje ''weird'' te worden inderdaad. Al vond ik het eigenlijk nog wel meevallen.

De film pakte me eigenlijk niet echt. Ook vond ik niet alle delen van de film even sterk. Acteerwerk was van de meeste acteurs oké. Vooral Dennis Hopper speelde een geniale rol. Ik had eigenlijk alleen maar ''prima'' rollen van hem gezien. Met deze rol komt hij dan ook hoog op mijn lijstje van favoriete acteurs. Zwaar geniaal. Helaas vond ik de andere drie hoofdrolspelers (Kyle MacLachlan, Isabella Rossellini en Laura Dern) maar matig acteren. Irritante personen allemaal.

Het camerawerk was wel allemaal weer prima. David Lynch tovert weer enkele erg mooie shots, net zoals in bijvoorbeel Mulholland Drive en vooral in The Straight Story. Vooral dat inzoom stukje met die mieren was erg sterk. Ik ben nog lang niet uitgekeken op Lynch in ieder geval. Vooral Lost Highway en The Elephant Man trekken mijn aandacht.

Blue Velvet was dus geen meesterwerk, maar wel gewoon een hele aardige film, die op sommige momenten flink spannend was. Alleen pakte het verhaal me niet en had het allemaal nog wel wat moeilijker mogen zijn. Een herziening zal er wel zeker van komen, aangezien ik begrijp dat de film dan meestal veel beter bevalt.

3*

Erg tegengevallen zeg! Ik had op zijn minst nog gewoon een spannende thriller verwacht, maar The Bone Collector heeft wel een erg laag niveau. Zoals veel mensen al zeggen is de vergelijking met The Silence of the Lambs en Se7en snel gemaakt.

Die films zijn alleen een stuk beter. Deze is erg erg cliché, en je hebt echt het idee het allemaal een keer eerder te hebben gezien. Zelfs de op het eerste gezicht uitstekende acteurs, kunnen de film niet redden. Alleen de toch altijd leuke Luis Guzman, zette nog wel een goeie rol neer.

De muziek was verder ook erg matig, en dat de seriemoordenaar uiteindelijk dat nerdje met die bril was, kwam al helemaal als een teleurstelling. Toen hij in beeld was het direct gedaan met de spanning, vond ik. Wat dat is de film op sommige momenten wel. Vooral de riool scenes waren erg spannend.

Opzich is de film ook nog wel redelijk vermakelijk, maar dat is het dan ook wel. Weinig goeie dingen in de film.

1,5*

Sterke film, die Bonnie and Clyde. Niet zo indrukwekkend als ik verwacht had, maar uitstekend uit te zitten. Prima acteerwerk van Dunaway en Beatty en ook de rest kon er mee door. De film heeft een uitstekend tempo en een aantal bijzonder mooie scenes. 3,5*

Boogie Nights

Heerlijke film. Boogie Nights is de eerst film die ik zie van Paul Thomas Anderson en dit is zeker een goede film.

Lekker sfeertje heeft deze film. Echt zo een 70's sfeertje. De goeie muziek en de leuke costuums hielpen daar ook bij. De acteerprestaties zijn goed. Mark Walhberg doet het uitstekend als pornoster. Maar ook de andere acteurs doen het stuk voor stuk goed.

Verhaaltje was prima. Echt een rise and fall verhaal. Het eerste uur was het beste. Het tweede gedeelte van de film werd het wat dramatischer maar de blijft boeien. Het einde vond ik iets minder. Een droeviger einde paste denk ik beter bij de film.

Wel weer leuk was natuurlijk die enorme lul van Walhberg, geweldige scene .

4*

Vatos Locos, Éses, Familia, Horala, Chicko

Over Bound by Honor had ik vantevoren al mijn bedenkingen. Ondaks dat de film een erg hoog gemiddelde heeft, zijn de reacties hier op MM slecht. Maar opzich klinkt een episch misdaad-drama toch best aardig.

Uiteindelijk bleek dit dan ook een vreselijke film te zijn. De spaanse woorden die ik boven aan mijn bericht neerzet waren echt vreselijk irritant. Beetje neppe cooldoenerij. Sowieso waren de drie hoofdrolspelers net drie mislukte Tony Montana's. Het acteerwerk was dan ook echt vreselijk slecht! Van de acteurs had ik eigenlijk nog nooit gehoord. Niet dan dat iets negatiefs is, maar de drie mannen kunnen echt voor geen meter acteren. Vooral Damian Chapa als Miklo, en Benjamin Bratt als Paco waren verschrikkelijk.

Bovendien is de film vreselijk cliché, en zie je elke handeling in de film aankomen. De film is op sommige momenten dan nog wel redelijk vermakelijk, maar meer positieve dingen kan ik echt niet noemen. Wat mij betreft mag deze film dan ook de Knock-out: Slechtste Topfilm (2010) winnen. Waarom voor deze film drie uur nodig is begrijp ik ook niet. Nu werd het een erg lange zit, mede omdat het verhaal gewoon compleet oninterresant is. Na tien minuten werd ik ook gek van de overdreven mexicaanse accenten. Ook een groot minpunt naar mijn mening

Altijd wel grappig om te zien dat als er een groep ongure mexicanen in de film zitten. Dat dan Danny Trejo vaak van de partij is. Maar over het algemeen was Bound by Honor een film die ik met veel spijt het bekeken. Het is mij dan ook echt een raadsel hoe deze film in de toplijst in gekomen.

1,5*

Slappe hap, deze film. Ik had ook niet anders verwacht eigenlijk, zeker als je ziet dat de regisseur ook film als Hitch en Fool´s Gold op zijn cv heeft staan. Wat me nog het meest verbaaste is dat Jennifer Aniston en Gerald Butler hier blijkbaar verliefd op elkaar zijn geworden. Nou, daar is echt niets van te merken, aangezien er ook nul komma nul chemie tussen de twee was.

Chemie was erg dus niet, maar Aniston speelde helemaal niet zo´n super slechte rol. Eigenlijk herhaalt zo in ongeveer iedere film waar zij in speelt haar Friends personage, wat opzich een grappig persoon is. Gerald Butler daar in tegen ben ik absoluut geen fan van. Het verhaal is natuurlijk voorspelbaar cliché, en niets opzienbarend. De muziek en ook de drama momenten voelen erg overbodig aan.

Matige film dus, al moet ik wel zeggen dat dit soort films altijd wel vermakelijk zijn. Ik zat in ieder geval niet te wachten tot de film was afgelopen. Al zal ik The Bounty Hunter over een week wel weer helemaal vergeten zijn.

2*

Braveheart stinkt!

...en niet zo'n klein beetje ook. Toen ik de film voor het eerst zag, dat zal ongeveer rond november zijn geweest, vond ik hem op een of andere manier goed. Vier sterren gaf ik de film toen. Een paar maanden geleden zag ik bij een vriend weer een stukje wat me erg slecht beviel. Toen verlaagd naar drie sterren. Vandaag besefde ik dat ik me erg weinig van de film kon herinneren. En de herinneringen die ik had waren erg slecht. Tijd voor de herziening dus.

En ik kan dus zeggen dat de herziening me ongelofelijk slecht beviel. Want echt. Ik snap niet waar de film de 4,03, en de notering 34 in de top 250 vandaan haalt. Ik vond het maar een overgewaardeerde zeikfilm. Aan bijna alles irriteerde ik me. De overdreven dramatische muziek. De veelté lange speelduur. Echt, ik hou normaal wel van lange films, maar toen de film af was gelopen had ik het idee dat ik echt vijf uur heb zitten kijken. In negatieve zin dan. Om de vijf minuten ging er wel een blik naar de klok.

Het eerste uur gebeurt vrij weinig in. De beelden probeerde emoties op te roepen, maar dat was bij mij echt niet het geval. Toen Murron dood ging, had ik echt iets van. ''Tja jonge. Das cut voor je. Je vriendinnetje gaat dood, maar mij boeit het geen ene flikker, wat wel de bedoeling van die scene was.

Vervolgens kent de film wat lachwekkende veldslagen. Die mooie praatjes van Gibson, en dat hilarische gebrul was echt om te huilen. Verder heeft hij zelfs nog wat shots in slow motion, waar ik echt neigingen kreeg om de film af te zetten. Het bekende ''Freedom'' einde deed me ook niks.

Heeft de film dan ook goeie punten? Mja, eigenlijk wel. Zo vond ik Mel Gibson best een aardige rol spelen, en ook de bijrollen bevielen me prima. Plus het wat niet verkeerd om naar Sophie Marceau te kijken. Ook visueel was de film oké. Hier en daar zitten er wat mooie plaatjes tussen. Maar over het algemeen vond ik Braveheart dus helemaal niks. En nogmaals, waar komt in godsnaam die hoge score vandaan.

1,5*

Ook dit was een prima western met een best uniek verhaal. Wat is MGM toch een klasse zender zeg. Ze laten regelmatig van dit soort leuke westerns zien. Het verhaal was lekker simpel en kent nog een geinige plotwending. Verder zitten er een hoop mooie sneeuwlandschappen in de film, daar houd ik altijd wel van. Charles Bronson was geen goeie acteur, maar hij zet zijn rollen altijd wel erg genietbaar neer. Is ook wel een van de acteurs die ik graag zie spelen tegenwoordig. Verder valt er niet heel veel over te vertellen. Gewoon een leuke western met een prima verhaal, een prettige Bronson en een paar mooie beelden.

3 sterren.

Ach ja, goed is het natuurlijk niet en hoogstaand wordt het ook nergens, maar toch zijn dit soort ''slechte'' films altijd wel vermakelijk en onderhoudend. Charles Bronson is prima en ook de andere acteurs doen hun werk. Het verhaal is wat rommelig, maar aan de andere kant toch ook wel weer vermakelijk. Verder zitten er wel een aardig avonturensfeertje aan de film. De rol van de prima acterende John Huston was inderdaad vrij vaag, maar toch heb ik me heel aardig vermaakt met dit filmpje.

2,5 sterretjes kan ik hier zeker wel aan kwijt.

Niet echt een goeie film die inderdaad vrij tuttig op mij overkwam. Komt geen moment in de buurt van de ultime romantische film in ieder geval (Casablanca). Het tempo is dan nog wel redelijk vlot en de film verveelt niet echt, maar erg veel punten waren onveldoende. Ook ergerde is me vooral aan de irritant voice-over. Het verhaal werd ook op een vrij irritante manier gebracht door middel van flashbacks. Ook de acteerprestaties waren niet van hoog niveau. Geen goeie film dus, enigzins vermakelijk, maar er waren flink wat punten waar ik me aan ergerde. 2*

Neh, dit was toch wel een flinke teleustelling. Battleship Potemkin is best interresant om gezien te hebben. Zo zaten er hier en daar wel een paar aardige scenes tussen. Dan bedoel ik ook vooral de wereldberoemde trappenscene, die later nog even over wordt gedaan in The Untouchables. Maar verder vond ik het zeker niet veel voorstellen. Af en toe had de film echt dodelijk saaie stukken en was het zelfs een beetje vechten tegen de slaap. Snap zoiezo de hele klassieker status niet zo. Inhoud was misschien dan wel goed, maar als ik de film op kwa vermaak beschouw, is het toch echt een zware onveldoende. 1,5*