menu

Hier kun je zien welke berichten Movsin als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Adam (2009)

4,0
Toch weer een portret van iemand die aan een soort autisme lijdt.
Goed verhaald, geen valse sentimenten of sensatie op de voorgrond maar en aanvaardbaar.
Geen grootse film maar zeker interessant.

Adam Resurrected (2008)

3,0
De nachtmerrie van de Holocaust op een heel merkwaardige manier gebracht. Niet alleen de gruwel ter plaatse maar vooral de narige gevolgen bij diegenen die het drama overleefden.
Sommige scènes lijken me totaal overbodig om het droevige van het gebeuren te onderstrepen en dat zal dan wel de reden zijn waarom de film niet zo'n sukses werd.
Toch een origineel werk met goede vondsten.

Adam's Rib (1949)

3,5
Aanvankelijk erg vlotte en gevatte conversaties maar stillekensaan wordt het wat eentoniger en moet spiritualiteit af en toe wijken voor burlesque. Eigenlijk een toch wel sprankelende komedie over .....flauwe kul, want hier moeten gelijke kansen voor vrouwen als mannen niet worden behandeld, maar wel op een veel hoger niveau en buiten het gezin. Het einde van de film is sentimenteel en precies "om er van af te zijn". Toen geapprecieerd, nu wat gedateerd.
De film heeft nog iets heel bijzonders, niet zozeer ivm de film zelf maar wel voor liefhebbers van pop- en croonermuziek uit voorbije jaren.
In 2002 werd een schitterende CD-collecite-album op de markt gebracht met al wat zanger Frank Sinatra ooit als soundtrack voor een film had gezongen, of hij nu in de film zat of niet.
De samenstellers vergaten er ééntje.
Het ontbrekende nummer zit in deze "Adam's Rib". Op een bepaald ogenblik legt Katharine Hepburn een plaat op en ge hoort Sinatra een stukje van "Farewell Amanda" zingen, song die hij trouwens nooit op plaat heeft gezet.
Kon niet nalaten dit even te vermelden.

Adama (2015)

3,5
Knappe, erg genietbare, avontuurlijke en ook soms aandoenlijke animatiefilm met een hallucinante weergave van de slachtvelden van WO I.
Ook met een zekere historische correctheid, namelijk de aanwending door de Europese mogendheden van soldaten uit de koloniën. (De aanwezigheid van Senegalezen aan het front in het Franse noordoosten en aan de Ijzer is wel bekend).
Levensechte tekeningen, vond ik, vaak heel eenvoudig, soms indrukmakend expressief.
Mogelijks mogen we van een jonge Simon Rouby nog iets moois verwachten.

Adams Æbler (2005)

Alternatieve titel: Adam's Apples

3,5
Uitstekend acteerwerk, vooral van Ulrich Thomsen in deze toch originele, fantaisiefilm.
Met belangstelling gekeken, maar niet uitermate geboeid. Af en toe grappige gezegden.

Adela (2008)

3,0
Film over eenzaamheid en weemoed om vervlogen betere tijden bij een oude vrouw.
Ontstellende beelden van een sloppenwijk, eigenlijk een stortplaats.
Hoofdrolspeelster weet in haar gelaatsuitdrukkingen zeer goed haar gevoelens weer te geven.
Eindscène significant voor het uitzichtloze van haar leven.

Adem (2010)

Alternatieve titel: Oxygen

3,5
Film heeft de verdienste een hopeloze longziekte die jongeren treft in beeld te brengen en doet dat volgens mij met zo min mogelijk melodramatiek of overdreven sentimentaliteit.
Het einde van de film bewijst de ondergeschiktheid van het verhaal aan de thematiek.
Vond de acteurs goed tot zeer goed. Vele van hen zullen we ongetwijfeld nog heel dikwijls terug zien.

Adieu, Poulet (1975)

3,5
Vlotte Franse politiefilm met een sterke, als gebruikelijk zeer ernstige, Lino Ventura.
Zoals heel dikwijls in dergelijke films wordt de nadruk gelegd op de corruptheid van politie en politiek.
Film heeft een verrassend slot in petto.
Een paar onwaarschijnlijkheden zoals het publiek binnen schietbereik van gijzelnemer, maar dit terzijde, best genietbaar.

Adieux à la Reine, Les (2012)

Alternatieve titel: Farewell, My Queen

3,0
Wie een actievolle film verwacht die het geweld van de Franse Revolutie in de verf plaatst, komt bedrogen uit want de film heeft het over het leven aan het Hof rondom koningin Marie-Antoinette, de grote en kleine intriges, de machtsverhoudingen en de romantische geheimpjes en ook de spanningen die ontstaan door het nakend gevaar.
Het zit wel goed in elkaar. Decors en costumering zijn best geslaagd en alle acteurs presteren naar behoren (vooral Diane Kruger, vind ik) maar het geheel mist wat kracht en overtuiging en muziek die handelingen en situaties had kunnen onderlijnen is er amper.

Adikos Kosmos (2011)

Alternatieve titel: Unfair World

3,5
Hoe het komt dat ik geboeid heb zitten kijken naar deze film ligt wellicht in het feit dat hij zo ongewoon is en afwijkt van de klassieke benadering van dergelijk thema.
Vooreerst zijn daar de ogenschijnlijk apathische personages, zoals het hoofdpersonage zelf, de schoonmaakster, de collega en vooral diens vrouw en daarnaast de, meestal daaruit voortvloeiende, bizarre situaties.
Het is een film over eerlijk zijn, op het woord geloven en elkaar helpen, die wat denkwerk vergt en dan ook de kijker naar zijn persoonlijke uitleg dwingt.
Eenvoudig en sober, zonder sensatiegerichte opschudding, met meerdere geslaagde, erg originele scènes.
Eens iets anders.

Adopt a Sailor (2008)

3,0
Psychologische film, als een toneelstuk,, waarbij een onschuldige, correcte jonge man, na zijn passage, toch een zekere toenadering bij een van elkaar vervreemden echtpaar heeft teweeggebracht.
Satire op een zich vervelende stadsbourgeoisie ?

Adoptés, Les (2011)

Alternatieve titel: The Adopted

3,5
"Bezige bie" Mélanie Laurent wil hier een gevoelige film neerzetten en is daar gotendeels in geslaagd ook.
Er zijn ontroerende scènes, voornamelijk met het zoontje en ook melancholische flashbacks, maar er zijn er ook grappige, zoals de teennagellakkerij, het masker opzetten, en er zijn er ook heel originele, zoals het wazig beeld bij het droevig voorval.
De dialogen zijn knap, eenvoudig en soms scherp, zeker wanneer "moeder" Millie aan bod komt en de montage is heel passend en intelligent.
Kan men in het middenstuk een zekere voortkabbeling noteren, het verhaal is volgens mij best te verantwoorden en begrijpelijk.
Alle acteurs spelen meer dan voortreffelijk.
Goede film.

Adoration (2008)

2,0
Kon niet overtuigen. Aanvankelijk dacht ik dat er iets goeds, spannends en mogelijks verrassend ging uitkomen maar de verhalen bleven inhoudelijk sputteren en bovendien was de kwaliteit van het acteren evenmin overtuigend.

Adventureland (2009)

3,0
Romantische tienerkomedie. Gelukkig niet van het gebruikelijke dwaze type.
De tribulaties van een wat naïve, op vlak van liefde onwetende, jobstudent.
Niet denderend, maar toch genietbaar. Jesse Eisenberg zat wel goed in zijn rol.

Adventures of Robin Hood, The (1938)

3,0
Goede en speelse verfilming van de op legendes steunende lotgevallen van Robin Hood, met naast actie en een flinke portie humor uiteraard ook plaats voor romantiek waarvoor het ons bekend duo Flyn-de Haviland met overgave instaan.
Zekerlijk een kaskraker destijds en nog altijd beslist bekijkbare ontspanning.

Adventures of Tintin, The (2011)

Alternatieve titel: De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn

3,0
Brix schreef:
(quote)

Ik vraag mij af of we de benaming "half-animatie" in dit geval niet beter zouden kunnen gebruiken?

Het resultaat is wel goed, maar het stoort mij toch bij iedere her-kijkbeurt meer dat voornamelijk de hoofden van de personages "animatie" zijn, terwijl je echte acteurs in beeld ziet.
De indruk van acteurs met "carnavalskoppen" op dringt zich op.
(Dat geldt niet voor alle scènes natuurlijk)
Hondje Bobbie is wel geheel CGI, zover ik kan vaststellen tenminste


Zou best kunnen, deze benaming, zekerlijk als ge het resultaat van deze film vergelijkt met het originele tekenwerk van de albums.
Maar, "time marches on"...en nieuwe technologieën moeten nu éénmaal worden toegepast.
Persoonlijk heb ik geen bezwaar, maar ben geen kenner en zelfs geen uitgesproken liefhebber van het genre, maar kan best begrijpen dat er nogal wat "anti's" zijn. Iemand hierboven suggereerde zelfs een animatiemannetje met een Humphrey Bogart-kop

Adversaire, L' (2002)

4,0
Zag voorheen reeds "l'Emploi du Temps", maar alhoewel zekere aanknopingspunten met deze "L'Adversaire" en ook heel goed gebracht met Aurélien Recoing in de hoofdrol, is de film lang niet zo onthutsend als deze.
De gruwel die van het slot van "L'Adversaire" uitgaat gaat door merg en been en er hoort werkelijk een acteur van het niveau van Daniel Auteuil om dit treffend verfilmd stuk in te vullen.
De film vertelt het waar gebeurd verhaal van Jean-Claude Romand niet in perfect chronologische volgorde, last aldus meerdere flashbacks in zodat een zekere aandacht wel vereist is om alles netjes te ordenen. Later, wanneer in het intrige de fase van vermoedens intreedt gaat de film in een heel duidelijke vorm, neemt in spankracht toe om tenslotte ontstellend grandioos te eindigen.
Het vergt zeer goed camerawerk en ook, naast Auteuil, stevige vertolkingen waarvoor dan vooral Emmanuelle Devos, François Cluzet en ook Géraldine Pailhas zorgen. Beide kinderen ontroeren.

Advise & Consent (1962)

3,5
Een film for all seasons wat het politiek gedoe betreft, zoals al altijd en nog altijd gevoerd wordt : het zwakke punt bij de tegenstrever opsporen en meedogenloos in het publiek gooien.
Waarde van de film zit hem uitsluitend in de pleidooien van enkele steracteurs als daar zijn Henry Fonda en Charles Laughton (deze laatste toch wel wat overacting).
Voor wie van de politieke intriges houdt, zekerlijk interessant.

Ae Fond Kiss... (2004)

Alternatieve titel: Just a Kiss

4,0
Romeo en Juliet hadden last met hun rivaliserende families, in André Cayatte's "Mourir d'Aimer" is het leeftijdsverschil van de geliefden de spelbreker en in deze "Ae Fond Kiss" zonder meer godsdienstige overwegingen.
Ken Loach's camera volgt graag sociale problemen (Kijk uit naar "It's a free world") en dat is nu ook het geval.
Het onderwerp is actueel en, alhoewel wellicht meerdere keren aangekaart, vind ik Loach's film goed en rustig verhaald, begrijpelijk voor éénieder. Heb geboeid gekeken.
De jazzliefhebber zal ongetwijfeld ook Billie Holiday's "Strange Fruit" hebben herkend.

Afblijven (2006)

Alternatieve titel: XTC Just Don't Do It

2,0
Tienerfilmpje dat wel de gevaren die tieners lopen aanhaalt, maar een nogal klungelig verhaal opdist dat bovendien niet al te goed vertolk is.

Affaire de Femmes, Une (1988)

Alternatieve titel: Story of Women

3,5
Erg boeiende film, niet om het minst omwille van het toch niet alledaags gebeuren tijdens WO II.
Sober deze film met knappe, eenvoudige dialogen en een doordringend acteren van isabelle Huppert. Ook François Cluzet en Marie Trintignant in één van haar eerste rollen, maar ondertussen reeds lang overleden, overtuigen
Een verrassend, extreem en erg dramatisch slot is wel iets wat Chabrol ligt.

Affaire Dominici, L' (1973)

Alternatieve titel: The Dominici Affair

4,0
Knappe reconstructie van de zaak Dominici, een ophefmakende moord begin jaren 50.
In het eindpleidooi in de film wordt gewezen op het gevaar iemand bij gebrek aan feitelijke bewijzen ter dood te veroordelen en neemt de zaak Dominici als voorbeeld.
Jean Gabin is eens te meer verbluffend in de rol van de oude Gaston Dominici, de patriarch in het middelpunt van wat heel de affaire beheerste : zwijgzaamheid, leugen, tegenstrijdige verklaringen en een politioneel en rechterlijk apparaat dat niet zo best in zijn schoenen stond.
Ook de andere rollen worden goed ingevuld o.m. door de nog jonge Victor Lanoux en Gérard Depardieu.

Africa Screams (1949)

3,5
Een beter scenario om de fratsen van Bud en Lou tot zijn recht te doen komen, kon men bezwaarlijk bedenken.
Lou als de klassieke, naïeve "grote mond" en Bud als de koele zakenman (?), en, is het bij momenten eventjes dwaas er zitten deze keer toch pakken geslaagde en uiterst grappige gags in. En het is nog goed gemonteerd ook.
Onschuldig vermaak met nog een zedenlesje in het slot op de koop toe.

After All These Years (2013)

3,0
Typische Amerikaanse komedie met deze keer een misdaad als aanleiding van het intrige. Het kan. Niet altijd geslaagd maar heb er toch geamuseerd naar gekeken.

After Dark, My Sweet (1990)

1,0
Film die een hele tijd aanmoddert en wanneer er dan toch vaart inkomt is logika ver te zoeken en wordt het verhaal bovendien opgevuld met dwaze en nutteloze scènes en zinloze dialogen.
Acteurs zijn effenaf slecht en er is ook nog een verteller die alleen maar verveelt.

After Hours (1985)

3,0
Koortsige toestanden, als een nare droom.
Niet zo appetijtelijk al heeft Rosanna Arquette een leuke snoet.
Niet mijn ding, soms erg langdradige scènes maar in zijn geheel toch met een zekere spankracht, al geloof ik er allemeel niet te veel van.

Against the Tide (2009)

3,5
Dustin Hoffman is de verteller in deze documentaire van Richard Trank, die reeds meerdere films over de holocaust en antisemitisme maakte.
Hij verhaalt over de houding van de Amerikaanse joden tov een interventie om de Europese joden van de dood te redden tijdnes WO II.
De film is rijkelijk overladen - niet altijd eenvoudig om volgen - met archiefbeelden van politici, joodse leiders, historische gebeurtenissen en fotomateriaal van de holocaust.
Er wordt zelfs gerefereerd naar toestanden in Soedan en de boodschap is dat, onder eender welke omstandigheden ook, hulp moet worden geboden om dramatische afslachtingen tegen te gaan.
Interessant omwille van een aspect van de jodenvervolging, die niet zo vaak belicht wordt.

Agatha (1979)

3,0
Voor een film over Agatha Christie verwacht ge toch wel wat meer spankracht, maar dit ontbreekt hier eigenlijk wel in grote mate.
Meer van verwacht. Ook de dialogen zijn weinig dragend en alleen waren het de decors en de costumering die konden bekoren en een paar mooie songs uit de jaren.
Hoffman-Redgrave is tenslotte ook geen "paar apart".

Age of Adaline, The (2015)

3,0
Fantasiefilm die pas genietbaar wordt en wat spanning brengt vanaf het moment dat het bewaren van het geheim in gevaar komt en dan zijn we al een heel stuk opgeschoven.
Eigenlijk alleen maar romantische ontspanning met een uit de fantasiewereld gegrepen gegeven waarbij men er toch in slaagt een stukje emotie in te sluiten.
Zo zie je maar dat zolang we niet allemaal onsterfelijk zijn er niet zoveel pret aan verbonden is.
Blake Lively is best goed in haar rol

Age of Innocence, The (1993)

3,5
Over de filmische, noem het visuele of cinematografische waarden van de werken van Scorsese moeten we ons nooit zorgen maken en al zitten we deze keer niet in de maffia- of misdaadwereld, "The Age of Innocence" is, doorheen de romantische intrige van het verhaal, een vlijmscherpe en schitterend geslaagde ontleding van de keiharde wetten, zeden en gebruiken van de werkelijke high-class-society.
Heel veel oog voor het detail, de decors, de costumering, de kleurschakeringen en steunend op de overtuigende acteerprestaties van heel wat routiniers in het vak.
De film straalt voldoende passie uit en toch blijft hij gespaard van al te suggestieve vrijscènes. Mooie scènes zijn er anders wel voldoende, zoals de "bijna-bekentenis"-scènes en de laatste met hoofdpersonage en zoon.
De roman van Edith Warnton werd reeds verfilmd in 1924 en 1934. Scorsese voegde er een derde, bezienswaardige remake aan toe.