Meningen

Eén van Chan's beste.

Had, mede dankzij de lage score, eigenlijk niet zoveel verwacht van deze film. Beetje mijn eigen domme fout natuurlijk. Wat mij betreft één van de betere films die Chan gemaakt heeft, het jaar '93 heeft ook hem geen windeieren gelegd.

Naar aloude gewoonte een paar geweldige actiescenes. De autoachtervolging (van die helling!), het gevecht in de boot en het explosieve einde. Drie erg sterke scenes die actieliefhebbers zeker moeten aanspreken.

Verder een op waarheid gebaseerd politiethrillertje. Inderdaad wat minder ruimte voor Chan's komische capriolen, iet meer tijd om het politiewerk in de verf te zetten. Dat doet Chan best goed moet ik zeggen. Zeker niet het beste wat dit genre in HK te bieden heeft, maar het volstaat om de tijd tussen de actiescenes zinvol op te vullen.

Ondertussen heb ik de meeste Chan's wel gezien, wat mij betreft een aanrader voor de liefhebbers.

3.5*

Shaw Bros horror.

Je voelt dat het af en toe wat moeizamer gaat. De Shaw Bros studio heeft wel een paar befaamde horrors gemaakt, maar die hebben het status toch ook deels te danken aan het feit dat het een nogal uitzonderlijk genre was voor een studio die zichzelf specializeerde in martial arts.

De eerste 45 minuten zijn veel te traag en veel te story-driven. Van horror is er dan geen sprake, veel meer dan een uitgesponnen setup voor een redelijk grappig laatste half uur is het niet. Pas wanneer de black magic kerel aan z'n ghost seeding ritueel begint wordt het leuker.

Ook dat wordt nog redelijk langzaam opgebouwd, tot zowat het laatste kwartier, wanneer eindelijk alle remmen los gaan. De film schiet dan pas in overdrive, beetje laat maar wel nog nét op tijd om het tot een voldoende te schoppen. 't Is kitscherige horror, maar wel grappig gegdaan.

Wel aardig om eens gezien te hebben. Het duurt best lang alvorens de film op gang komt, maar eens van start zit er best wat leuke vetzakkerij in.

2.5*

Ai ai ai.

China probeert op alle manieren de internationale markt te veroveren met hun films, maar dit lijkt er meer eentje voor de lokale markt. Maar dan wel naar Amerikaans voorbeeld. Beetje raar dat een veteraan als Lau met zo'n mager beestje aan durft komen zetten, maar het lijkt een trend, Hong Kong regisseurs die brakke films in China gaan maken.

Een simpel vliegtuig thrillertje. Er gaat wat mis, de piloten en crew doen hun best om het ding weer heel op de grond te krijgen, terwijl ze beperkte hulp krijgen van wat mensen op de grond. Tussendoor nog een beeldje van wat bezorgde familieleden en de film is zo'n beetje rond.

Voor een film die 110 minuten duurt is het ook best verrassend dat alle actie na een goeie 80 minuten al voorbij is. De uitloop duurt dan ook vééls te lang. Verder te melig, te bombastisch en sentimenteel. Hier en daar wel een effectieve scene, maar verre van genoeg om deze film nog te kunnen redden. Mnee, Lau is in vrije val, het lijkt met hem ook wat minder goed af te lopen dan met het vliegtuig in deze film.

1.5*

Best aardige docu (voor martial arts fans)

Loopt zo'n beetje alle stijlen af, wat er best veel zijn. Demonstraties van de verschillende "dansen" met en zonder wapens, begeleidt door een nogal grappige commentator.

Naast de stijlen nog een overzicht van een martial arts kampioenschap en een kort focus op Jet Li.

Vooral voor zij die kunnen genieten van de lenigheid, snelheid en kracht die van martial arts uitgaat. Verder is er hier bitter weinig te zien denk ik.

3*

Mja, als Jet Li "fan" vond ik dit anders zwaar tegenvallen.

Niet zozeer omdat het visueel niet veel voorstelt. Ook niet zozeer omdat de dramatische momenten zwaar lachwekkend zijn, of de Engelse acteurs vooral hun best leken te doen niet te acteren.

Wel omdat de actiescenes echt brak in elkaar gedraaid zijn. Choreografie is veelal afwezig en veel meer dan wat saai over en weer meppen zit er niet bij. Het spectaculairst is nog de manier waarop sommige personages neervallen. Dan mag je nog zoveel vechtscenes in je film stoppen, als ze niet leuk om volgen zijn heb je er ook niet veel aan.

Logisch dat Li hierna nooit meer wat geregisseerd heeft. Aardig saai en maar een paar momenten die het redden van een complete vernedering.

PS: mensen die zich makkelijk storen aan het pro-China sentiment dat af en toe terug te vinden is in deze films, vooral niet kijken. Ligt er soms emmers dik op.

1.0*

Goed.

Zou op zich niet eens zo'n opvallende film geweest zijn, maar toch knap om een film als deze uit 1999 te zien. Al een tijd na de hoogdagen van de vorige martial arts periode, maar wel mooi de start van de nieuwe periode (Crouching Tiger en Hero) voorgebleven. Een film als deze was toen niet echt een zekere zet.

Wel een typische Lau mengelmoesje. Het begin heeft wat weg van de oudere martial arts flicks, eens in Amerika aangekomen deed het me meer denken aan de 11 jaar jongeren Chen Zhen. Veel bekende gezichten (Tse en Cheng uiteraard weer in hoodrollen), ook veel opvallende bijrollen (Francis Ng, Yuen Biao, Anthony Wong, Jordan Chan - achter z'n masker).

Gevechten zijn niet overweldigend maar toch best aangenaam. Iets teveel slechte CG, maar toch (als je goed kijkt) zie je ook al de beginselen van een Hero terug. Verder gelukkig veel variatie zodat het tempo van de film hoog blijft en de extra 10 minuten (90 minuten vind ik doorgaans een betere richttijd voor een film als deze) goed gevuld zijn.

Mnee, kon deze Andrew Lau best pruimen. Niet niks om een film als deze in '99 af te leveren. Ik verbaas mij over de lage score (al doe ik dat tegenwoordig bijna dagelijks heb ik zo het gevoel).

3.5*

Beetje overrated.

Vooral naar het einde toe gaat het een beetje fout met deze film. Wanneer de martial arts naar de achtergrond verdwijnt en er enkel wat explosieve actie en schietwerk overblijft verdwijnt de kwaliteit snel uit de film. Daar zijn ze eigenlijk nooit echt héél goed in geweest, Woo uitgezonderd.

Maar de martial arts scenes zijn gelukkig wél op niveau. Mooi, blits en goed uitgevoerd. Yeoh toont haar kunnen, al is dat dan vooral qua actie. Echt goed acteren doet ze het hier niet, gelukkig valt het niet echt op aangezien de rest van de cast ook niet meteen sterk bezig is.

Gelukkig veel actie zodat het eerste uur vlotjes voorbij rolt. Richard Ng zorgt voor wat leuke afleiding en een jonge Tung-Shing Yee (bekend regisseur ondertussen) doet aardig mee. Het is al bij al een aardig tussendoortje, beetje vreemd dat ik hem nog niet gezien had misschien wat toch redelijk bekend, maar echt hoge toppen scheren doet deze film niet.

2.5*

Oh, en vooral die dub niet kijken. Onaanvaardbaar.

Niet geheel overtuigd.

Komt ook omdat ik het iets minder heb op martial arts met wapens. Vind het vaak iets minder spectaculair en wervelend, iets minder acrobatiek ook. En dan zit je bij deze film dus wel een beetje fout, aangezien het een aaneenschakeling is van wapengevechten.

Inderdaad iets meer respect voor Japan en hun vechtkunsten in deze film (zelfs een aantal woordjes Japans), maar de Chinese overheersing spreekt toch echt boekdelen. Vind het toch een beetje jammer, geeft het verhaaltje en de film een wat vieze nasmaak mee.

Choreografie blijft wel sterk en aan gevechten absoluut geen gebrek in deze film maar hoogtepunt is voor mij het drunken boxing, welke eigenlijk als scene wat buiten de film stond.

Voor de fans van wapengekletter, ik kon er zelf iets minder mee, maar uiteindelijk nog best vermakelijk.

2.5*

Zéér vroege Yau.

En verrassend genoeg een film die nogal braafjes aansluit bij de doorsnee HK producties. Daar waar Yau toch vooral bekend staat om de wat rauwere films, is dit toch vooral een typische, brave HK comedy.

Wél met bekende mensen trouwens. Andy Lau en Tony Leung staan hier tegenover elkaar, ook in de bijrollen zien we een paar bekende gezichten (Anthony Wong onder andere). Jammer genoeg is het niet echt leuk. Erg druk en dik aangezet, maar de situatiehumor die voortkomt uit het plotje is gewoon niet grappig genoeg.

Kan zich in ieder geval niet meten met het betere werk van een Jing Wong, om maar eens iemand te noemen. Gelukkig zou Yau niet veel later z'n eigen padje kiezen, want als doorsnee HK regisseur brengt hij toch maar weinig meerwaarde.

Deze film is dan ook voor de echte completisten, want heel veel heeft het niet te bieden. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang en blijft het wel erg vlotjes allemaal, maar daarmee is het meeste dan ook wel gezegd.

1.5*

Redelijk.

Maar zoals vaak met recent Chinees fantasy werk, een teveel aan opzichtige CG. Bij momenten oogt het nog wel aardig, vaak lijkt het alsof je naar een middelmatige CG animatie zit te kijken, soms is het gewoon butt ugly. Jammer dat ze steeds tegen diezelfde muur blijven aanbeuken.

Verder een verhaaltje dat me een beetje aan Thor deed denken. De twee werelden die tegen elkaar vechten, het binnensluipen in elkaar's wereld, het hele fantasy good vs evil gebeuren. Maar dan uiteraard wel met een Chinees tintje. Op zich was het verhaal wel boeiend (volgens mij ook gebaseerd op een oude Chinese legende), maar echt onderscheiden van andere films kan het zich niet.

Probleem is een beetje dat dit genre zwaar gepiekt heeft half vorig decennium en dat de recentere films helemaal niet kunnen opboksen tegen die wat oudere films. Het blijft allemaal wel leuk om kijken, maar de grootsheid en de grandeur die de films proberen uit te stralen wordt gewoonweg niet bereikt.

Eentje voor de liefhebbers van het genre dus, die halen er nog wel wat uit als ze af en toe door de lelijke effecten heen kunnen kijken.

3.0*

Tegenvaller van Yuen.

Sowieso vind ik Li als pistoolmannetje wat minder interessant. Wordt pijnlijk duidelijk als je de eerdere actiescenes vergelijkt met de geweldige eindscene. Hoop gemiste kansen.

Verhaaltje is niet al te boeiend en Li als over-serieuze bodyguard bakt er ook niet al te veel van. Wel weer typische camerawerk voor een Yuen film, geeft z'n films toch net ietsje extras, maar echt mooi is het zelden.

Gelukkig duurt de film niet al te lang en maakt het einde toch nog wat goed, anders had dit een serieus drama geweest. Nu is het nog wel redelijk te pruimen, maar toch erg tegenvallend voor duo Yuen/Li.

2*

Maar weer eens herzien.

Ondertussen is het allemaal iets minder speciaal geworden, China heeft z'n grote filmrenaissance achter de rug en ik heb ondertussen tal van nieuwere en betere films in dit hoekje gezien. Toch blijft Zhou Yu's Train wel z'n basiskwaliteit behouden.

Blijft vooral erg mooi om te aanschouwen. Soundtrack is ook passend, acteerwerk op niveau en Sun gooit er nog een licht artistiek sausje over. Het is niet essentieel, uiteindelijk is het vooral de driehoeksverhouding die deze film staande houdt, maar het zijn allemaal leuke extras voor een film die anders snel in de middenmoot zou verzanden.

Heeft de hele opkomst van de Chinese film dus best goed overleefd. Is niet meer hét hoogtepunt, waardering ligt dan ondertussen ook een halfje lager, maar verder een zeer fijne en solide film.

4.0* en een uitgebreide review

Redelijk flauwe romcom.

Het enige wat de film af en toe opfleurt zijn de filmreferenties en de zelfspot van Jing Wong. Hij steekt hier opvallend vaak de draak met zichzelf, volgens mij toch één van de weinige regisseurs die dat in hun eigen films durven.

Maar verder een makkelijk fantasy/alladin/romantisch verhaaltje waar flauwtjes in geacteerd wordt, wat uiterst voorspelbaar is en erg lelijk in beeld is gebracht.

Ik zeg het wel vaker bij z'n films, maar dit is er weer eentje voor de echte JWong completisten, en aangezien ik dat zo'n beetje alleen ben op MM hoef ik hier verder ook geen stemmen meer te verwachten.

2.0*

Geweldige film.

Drie kortfilms die elk hun interpretatie geven van Shakespeare's klassieke Juliet. Elk op hun eigen manier, maar deze omnibus houdt zich wel aan z'n concept.

Vooral de eerste twee filmpjes zijn prachtig. Taiwanese cinema valt wel vaker te omschrijven als een huwelijk tussen de Japanse en Chinese film, en dat komt hier best goed tot uiting. Het eerste filmpje voelt vooral erg Chinees aan (Kar-Wai is nooit ver weg), het tweede kent duidelijke Japanse invloeden.

Wie films als About Love kan pruimen kan hiermee weinig verkeerd doen. Enkel de derde short valt wat uit de toon. Best nog een leuk filmpje, maar haalt het niet qua niveau tegenover de eerste twee. Is ook wat luchtiger, dus had misschien beter als tweede gebilled kunnen worden.

4.5* en een uitgebreide review

Eerste Ann Hui.

Je hebt zo van die regisseurs die meteen al pieken met hun eerste film en de rest van hun carriere eigenlijk alleen maar dat initiële succes proberen evenaren. Je hebt er ook die gewoon helemaal onderaan de ladder beginnen en hard moeten werken om wat van hun carriere te maken. Ann Hui is duidelijk de laatste categorie, want dit was niet goed.

Ook niet de beste versie van deze film gezien. Redelijke VHS kwaliteit, subs die af en toe wegvallen tegen witte achtergronden en 7 minuten korter dan aangegeven? Maar veel zou het niet uitgemaakt hebben, want de mix van Chinese (typisch niet-enge) horror en slapstick werkt niet bijster goed.

Het hele toneelgebeuren is niet zo interessant, het geestengedoe eerder lachwekkend en het hyperactieve drukke gedoe tussendoor ook niet geweldig sfeervol. Af en toe stevige cymbaalmuziek bij kung-fu performances is leuk, maar een hele film lang dat schelle getuut is toch ook iets van het goede teveel.

Rest een handjevol pogingen tot sfeer, maar die vallen jammer genoeg wat dood omdat de rest van de film zo sfeerloos is. Mnee, er was nog veel werk voor de boeg voor Ann Hui na deze film. Gelukkig is het voor haar wel goedgekomen want ondertussen is ze toch een levende legende.

1.0*

Tja.

Volgens mij een erg goede film die ergens op de editingtafel gesneuveld is. Alsof je naar een highlight reel van 105 minuten zit te kijken. Het tempo zit eigenlijk continue verkeerd, nergens lijkt er ademruimte te zijn maar het is nu ook weer niet dat het allemaal overdreven blits of cool is.

Woo verzamelt wel een geweldig cast om zich heen. Hanyu Zhang en Wei Qi doen het het best aan Chinese kant, aan Japanse kant is het vooral genieten van Kunimura en Takenaka. Die laatste is toch wel een persoonlijke held. Dat er onderling af en toe wat Engels gepraat wordt is niet zo heel vreemd, jammer genoeg voelt het nog steeds té overdreven en gewichtig aan. Dan liever wat stunteliger Engels.

De actiescenes zijn nog steeds de moeite, gelukkig zijn het er ook genoeg. Maar ook hier weer laat de editing de film wat in de steek, waardoor niet alles even vlot en vloeiend oogt. Wel wat humor (de duiventil ) hier en daar, Woo die vooral met z'n eigen stijlkenmerken de draak lijkt te steken.

't Is verder wel een vlotte film die zeker niet verveelt, maar het lijkt wel alsof ze een hele serie aan elkaar geklit hebben tot één film van 105 minuten. Iets minder verhaal en iets meer aandacht voor het tempo hadden deze film een stuk beter kunnen maken. Volgende keer toch maar weer gewoon lekker in China een filmpje maken.

3.0*

Niet verkeerd.

Alleen jammer dat de film te lang doorgaat. In het begin zit er een heerlijke rotvaart in deze film. Cheng doet het goed in de hoofdrol, Choi past wel in haar rol ondanks minder acteerwerk. Qua humor is dit echt all over the place, met druk en overstated HK acteerwerk, veel verwijzingen en lollige interludes.

Qua verhaal gaat het ook echt alle kanten op. Houdt het lekker afwisselend, alleen duurt het dus allemaal wat te lang, waardoor het alsnog gaat slepen. Echt in het verhaal kom je toch niet, het beetje drama op het einde is dan ook niet echt gepast. Al moet ik zeggen dat de humor nooit uit de film verdwijnt.

Laatste Cheang, beetje aparte film voor zijn doen maar daar zit Joe Ma waarschijnlijk wel voor iets tussen. Niet echt iets voor die-hard Cheang fans dit, maar als je de typische HK comedies wel kan pruimen is dit een leuk tussendoortje.

3.0*

Zeer apart geval deze film. Best leuk hoe ze in dit soort films met kung-fu omspringen. Aangenomen dat deze stijl fictief is (durf het eigenlijk niet met zekerheid zeggen), moet ik toegeven dat het allemaal zeer creatief is uitgewerkt. Prachtige choreografie, die het midden houdt tussen kung-fu, abstract stijldansen en pure komedie ... of iets van die aard.

Rare mix weer van komedie, actie en de typische kung-fu elementen. Het verhaaltje zegt hier '30, maar ik heb me eigenlijk de gehele film afgevraagd in welke tijd dit zich afspeelde. Eén van de hoofdpersonages had echt gewone sneakers aan, soms deed de kleding zeer klassiek aan, soms best modern. Ik besefte pas toen ik halverwege een wagen zag opduiken dat het zich in deze eeuw afspeelde .

Verder prachtige actiescenes (zelfs al was er dan niet noodzakelijk echte actie, zoals de aapposescene aan de touwen) en prachtig georchestreerde gevechten. Wat een film als deze dus moet hebben.

Zeer leuke en aangename film, heb lekker geboeid gekeken, met in het achterhoofd het idee "wat zijn die chinezen toch vreemd ... drunken monkey kung-fu". Een pluspunt wel te verstaan, 4*.

Ching Wan Lau.

Hij draagt deze film. Aan de titel te zien een remake (of vervolg, of reboot) van een oudere film (in Hong Kong zetten ze dan al eens graag het jaartal mee in de titel), maar van een origineel kan ik niet zoveel vinden.

Met Lik-Chi Lee aan het roer weet je wat te verwachten. Ongegeneerde Hong Kong comedy dus, ditmaal gemengd met een streep romantiek. Van dat laatste komt echter weinig terecht, daarvoor is het acteerwerk niet sterk genoeg, ligt de humor er te dik op en overtuigt Lee gewoon niet genoeg als regisseur.

De humor houdt zich wel nipt staande. Echt lachen, gieren, brullen is het niet bepaald, maar soms toch lekker flauw en best vermakelijk. Alles bij elkaar geeft dat een makkelijk wegkijkertje dat qua niveau alleen niet echt bepaald hoge toppen scheert. Simpele Hong Kong filler dus, voor de veelvraten onder ons.

2.0*

Toffe film.

Doet terugdenken aan martial arts films periode 90-94. Wat flauwe humor en erg vlotte gevechten. Mak en Ng hebben het genre wel een oppoetsbeurt gegeven - iets betere visuals en wat modernere humor - maar fan zullen zich denk ik wel kunnen amuseren met deze film.

Geen exact kopie verwachten uiteraard. Humor is wat meer zelfbewust en de actiescenes iets gestileerder. Verhaaltje amuseert en de actiescenes zien er geweldig uit.

Geweldige meevaller dit. Hier mogen ze wat mij betreft nog wel even mee doorgaan.

4.0* en een uitgebreide review

Remakes.

China is de laatste tijd blijkbaar dol op Zuid-Koreaanse films en recycleert ze zonder schroom. Vaak is het resultaat niet eens zo slecht, zo ook deze Hide & Seek. Het verhaal is misschien wat te simpel om van een waardig meesterwerk te spreken en ook de regie komt net dat ene stapje tekort, maar als genre entertainment een erg leuke film.

Dat China in het Westen nog steeds geen voet aan de grond heeft, heeft in ieder geval niks te maken met beschikbaar. Deze film staat ondertussen toch al een tijdje op Netflix, maar ik voel me hier met m'n eerste stem méér dan thuis.

Onbekende acteurs dan allicht, en misschien wat aversie tegen de taal? Mandarijns is niet meteen de mooiste taal. Verder zou ik niet weten wat het belet is. Hide & Seek werd stijlvol in beeld gebracht, is sfeervol genoeg en bevat voldoende spanning om van een geslaagde thriller te spreken. Een benedengemiddel Amerikaans genrefilmpje sleept moeiteloos 100 stemmen uit de brand, deze zie ik met moeite de 10 halen.

Wie eens een aardige Chinese thriller wil zien (lekker exotisch enzo), dit is zeker geen verkeerde keuze. Wel core genre werk, maar goed uitgevoerd en zonder negatieve punten.

3.5*

Vreemd toch.

Zit ik tijdens de film te denken dat MM hier wel wat mee kan. Met Chinatown in het achterhoofd zag ik veel dingen voorbijkomen die blijkbaar eigen zijn aan het film noir gebeuren. Veel donkere steegjes, rokende mannen, stoere bikkels ...

Haalt de film hier amper 3* Erg jammer, want voor een keer wél erg mooi geschoten allemaal. Erg intrigerend verhaal ook, best knap gebracht. Het is inderdaad niet vooruit te branden en er wordt weinig gezegd, maar 't is film, en daar kan je gewoon naar kijken. Meer heb je niet nodig om een verhaal te volgen. Allesbehalve vaag.

Mooie film, erg knappe muziek en visueel een pareltje. Soms net iets té sloom maar verder niks op aan te merken.

Met Zwartboek heeft dit absoluut niks van doen, misschien enkel de premisse. Maar wat heb je daar aan ...

4*

Tja, film?

Het lijkt meer op een avondvullend programma voor een dinner show ofzo. Een combinatie van musical nummers met een aantal komische sketches erdoor om het wat draaglijker te maken.

Decors zien er vaak nogal goedkoop uit, de musical nummers zijn meer bling dan spektakel, slecht zelden zitten er leuke stukjes tussen (Astaire op de bewegende vloeren). Qua humor is het vaak ook aardig belegen, soms zelfs gewoon doodseng (dat loterijkoppel!). Leuke verrassing was Red Skelton die best een toffe sketch had.

Verder als hoogtepunt het duodansje van Astaire en Kelly wat best grappig was. Korte segmentjes en momenten die de sleur van deze film een beetje tegengaan, net als de best grappig geanimeerde intro.

Waarschijnlijk werkt dit beter om de achtergrond, als je lekker met wat vrienden aan het dineren bent. Of voor mensen die graag alles van hun favoriete acteur gezien hebben, want er komen best een hoop bekende namen voorbij.

1.0*

Matig.

En da's jammer voor een Fincher. De man heeft al veel laten zien tot wat hij in staat is, maar deze Amerikaanse versie van Memories of Murder (waarmee ik niet bedoel dat het om een officieuze remake zou gaan) deed me niet zoveel.

Het eerste half uur kent nog wat actie, maar de moorden overtuigen niet echt. Daarna start eigenlijk een twee uur durend onderzoek bestaande uit mensen die een kamer binnenlopen en ofwel 1: zeggen dat er nieuw bewijs is, of 2: zeggen dat eerder bewijs weerlegd is. Ad Infinitum.

Veel van het verzamelen of weerleggen zien we niet, daarvoor is te weinig tijd blijkbaar. Zo wordt het toch aardig saai na verloop van tijd. Zeker als Gyllenhaal plots het hele laatste uur voor z'n rekening moet nemen. Dom rolletje en schiet aardig tekort, Downey en Ruffalo waren stukken beter.

Visueel is het verzorgd. Zo verzorgd dat het oersaai oogt. Sowieso denken regisseurs vaak dat ze om een authentieke sfeer na te bootsen niet te visueel (/modern) te werk mogen gaan, onnodig en jammer. Mooie scene als de taxi gevolgd wordt, da's zo'n beetje de enige opvallende. Verder ubergelikt en bombastisch camerawerk. Wil het niet eens op de cinematograaf steken, Fincher flikte het Khondji ook al een keer en die bewees later toch tot veel meer in staat te zijn.

Vervelen doet het niet, de kunde en het oog voor detail stralen dan ook van de film. Maar daarmee heb je nog geen goeie film, zeker als het wat aan visie, sfeer en interessante elementen ontbreekt. Het over en weer getennis van feitjes is saaiig, de focus niet al te best en de setting muf.

Al heb ik wel weer vertrouwen in Fincher's nieuwe, zou ook wel nodig zijn want anders is het tijd om hem af te schrijven wat mij betreft. Je kan niet blijven teren op twee films.

2.5*

Erg mooi.

De sleutel tot deze film is de volgorde van genres. Heel veel scifi films hebben al geprobeerd om wat te zeggen over de liefde/romance tussen mens en android, maar geen enkele is daar eigenlijk goed in geslaagd. En da's eigenlijk niet zo heel verwonderlijk.

Die film zijn doorgaans scifi-first, terwijl deze Zoe romance-first is. Doremus is de ideale persoon voor een film als deze en slaagt er dan ook vlotjes in om de romance tussen de twee echt tot leven te wekken. Waar dat soort verhaaltjes Vroeger altijd wat als geforceerde zijplotjes aanvoelden, is het hier de kern van de film.

Deed me verder wat denken aan Reconstruction, aangezien Doremus het "fake" karakter ook vlot naar voren schuift en het niet bewaart tot één of andere finale twist. Hij is dan wel wat subtieler dan Boe, maar het is belangrijk voor de kern van het verhaal. Hoewel we als kijker weten dat het "fake" is, maakt het uiteindelijk weinig uit.

Knappe film. Eentje waar Black Mirror zich aan zou mogen spiegelen, dit is wél interessante scifi op een waardige manier gebracht.

4.0* en een uitgebreide review

Eindelijk herzien.

Vroeger op TV al eens kunnen meepikken, tijdens één of ander B-film/wansmaak programmering. Vond het toen ook niet zo heel bijzonder, maar doorheen de jaren is het toch wel een film die ik vaak voorbij heb zien komen, dus een herziening was nog wel eens nodig.

Voor velen is dit de film met het oog of de haai, voor mij toch wel de film waar de zombie clichés voor het eerst irritant hard opvielen. Met name de traagheid van de ondingen is in deze film echt zo problematisch dat Fulci niet eens z'n best meer doet om enige logica of geloofwaardigheid ambiëren.

Veel basiskwaliteit heeft deze film verder ook niet. Het acteerwerk is belabberd, de dub eerder losjes (wat echt wel opvalt gezien de hoeveelheid dialoog en visueel is het ook weinig soeps. Effecten ogen vaak ook nogal goedkoop. Veel knutselwerk of een plens ingewanden van de lokale slager.

Toch is het de gore die deze film nog een beetje redt. De scene met het oog blijft wel effectief, sommige scenes met de zombies zijn ook nog wel grappig. Maar trage zombies ... het zal nooit wat voor mij worden denk ik, of de smerigheid zou echt een stuk indrukwekkender moeten zijn.

1.5*

Toffe film.

Vond de balans tussen humor en horror best goed, het hielp ook dat de film daadwerkelijk grappig was.

Erg leuk dat geklooi met onscreen tekst. Hou ik wel van. Verder aardig in beeld gebracht, al is het niet echt heel mooi gefilmd. Setting is dan wel weer gaaf.

Paar leuke interludes ook, die weinig met het verhaal te maken hebben maar wel erg komisch zijn. Simpel, fun, grappig en af en toe lekker goor. Niet origineel maar wel perfect uitgevoerd.

4.0* en een uitgebreide review

Goed vervolg.

Vond de eerste film erg geslaagd, maar zat eigenlijk niet zo te wachten op een vervolg. Ook niet zo makkelijk, omdat de eerste toch vooral op de verrassing wist te spelen. Erg zelfbewust, maar ook gewoon een leuke en smerige horror.

Daar ligt meteen ook het grootste probleem voor deze film. De verrassing is er een beetje af, dus probeert Fleischer gewoon bigger and bolder te gaan. Althans, qua humor dan toch, want de balans is wel lichtelijk verschoven. Dit is eigenlijk gewoon een volbloed comedy, binnen een zombie setting. Qua gore valt het nog wel mee, maar smerig of echt over the top is het jammer genoeg niet.

Qua humor best leuk, maar ook iets té zelfbewust. Af en toe een beetje vermoeiend om te zien hoe leuk de film zichzelf vindt. Zeker wel een paar grappige vondsten en leuke nieuwe aanwinsten in de cast, maar het voelt als geheel toch net iets te geforceerd aan om te tippen aan het origineel. Of het is gewoon op hetzelfde niveau, maar net wat minder leuk 10 jaar later. Daarvoor zou ik de eerste film nog een keertje opnieuw moeten kijken.

Wel van genoten verder. Op en top vermaak, maar daar blijft het dan ook bij.

3.5*

Iguchi op niveau.

Al is niveau natuurlijk wel binnen de context van wat Iguchi maakt. Acteerwerk is erg slecht, het verhaal is belabberd en de low-budget beginselen zijn overal zichtbaar. Maar toch weet Iguchi er wat van te maken.

Hij bouwt eigenlijk wat verder op z'n short in The ABCs of Death. Daar werkte het niet echt, ironisch gezien is het de langere speelduur die deze film wel doet slagen. Want een genant momentje op zich stelt niet zoveel voor, maar de afvalbak aan schaamte die in deze film over de kijker gegooid wordt is ongezien. Als er ooit een film is die de CG fart het meeste eer aan doet is deze het wel.

Eentje voor de echte Iguchi fans, want smaakvol is het uiteraard niet. Wel erg leuk en naar het einde toe toch echt erg grappig. Je weet niet waar je naar zit te kijken, maar dat is net wat Iguchi zo goed doet.

3.5*

Yau weer op de horrortoer.

Het was alweer even geleden maar Yau waagt zich er toch weer aan, ditmaal in combinatie met wat 3D geklooi (want dat verkoopt blijkbaar nog steeds). Niet meer het cheesy of overdreven klassieke HK horror gedoe, maar een moderner horror werkje dat zich probeert te meten met films als Womb Ghosts.

De film bevat in ieder geval wel enkele sterke scenes. Het begin is al meteen raak, verder links en rechts ook nog wel wat schrikmomentjes die aardig uit de verf komen. Maar de gebrekkige CG en het wat flauwe verhaaltje gooien na verloop van tijd roet in het eten. Het is allemaal nogal generiek en hoewel Yau de boel wel draaiende houdt is het niet meteen materiaal wat lang bijblijft.

Acteerwerk is ook wat matig, écht spannend wordt het nergens en het laatste half uur is vooral iets te uitleggerig, in plaats van dat het horrorgedeelte naar een hoogtepunt gebracht wordt. Wel een typisch euvel van dit soort Aziatische geestenverhaaltjes.

Echt slecht is het niet, maar echt geweldig ook niet. 't Is in ieder geval iets serieuzer dan het oude HK werk en hier en daar zitten wel een paar pijnlijke/smerige momenten, maar dit is toch uiteindelijk een filmpje geworden voor mensen die weten wat ze met Yau aanmoeten.

2.5*