Meningen

It doesn't matter if you do ten stupid things.

As long a you do one smart one.

A snowman is only as good as his attraction.

Leuk gebrachte muzikale bio-pic, zowel rond zanger Elvis Presley als diens manager Tom Parker, die zijn product goed wist te verkopen. Ik herinner me van toen ik klein was nog de schuif met buttons waaronder eentje van Elvis, die ik nooit heb gekend, want gestorven 2 jaar voor ik geboren werd. Het is pas door het zien van deze film dat ik besef hoe The King ergens de brug zowel als wig vormde tussen blank en zwart. Om de één of andere reden heb ik ook altijd gedacht dat hij van Hawaii afkomstig was. En wat gek dat je toen in problemen kon komen door je dansbewegingen.

Best fijn om te worden ondergedompeld in die tijd, wat een prachtige bolides, leuke kledij en haarstijlen. Ook leuk die stijl te zien veranderen van de '50s/begin '60s naar eind '60s/'70s, ook al ligt die mode met de bakkebaarden, olifantenpijpen en de kleurschakeringen van toen me een pak minder. 'k Krijg zelfs flashbacks naar het spuuglelijke interieur in m'n eerste levensjaren. Elvis zelf bleef wel z'n '50s/'60s stijl trouw. En zijn fan-base hem ook wel nog lange tijd, zelfs lang nadat het schip gezonken was en The King het gebouw via een achterpoortje verlaten had.

Niet zo sterk als Walk the Line, maar toch net boven Bohemian Rhapsody voor me.

De kinderen vonden hem geweldig, en zelf vind ik het toch ook best aardig. Evan is een heel ander type dan Bruce maar beide kunnen ze een les in nederigheid, behulpzaamheid, dienstbaarheid en samenhorigheid wel gebruiken. Uiteraard met een compleet andere uitwerking, mede doordat Evan een gezin heeft, Bruce een weekje mag voelen hoe het is om God te zijn en Evan een bijbels figuur die een race tegen de tijd aangaat om dieren en mensen te redden in zijn ark.

Steve Carrell is ook heel anders dan Jim Carrey uiteraard. Bij Carrey spat het dolkomische af van zijn personage en hoe hij dit neerzet. Evan Almighty moet het veel meer hebben van het gekke aan de situatie van een veranderende look waar hij niet in te kiezen heeft, hoe de dieren tot hem aangetrokken raken, enz... Ietsjes meer familiefilm ook, de voorgaande iets meer die doldwaze komedie waar Carrey wel wat een patent op had. Ik plaats ze nagenoeg gelijk, al zou ik Bruce Almighty nog net verkiezen boven deze opvolger.

Het valt me verder wel op hoezeer Shadyac z'n films me liggen, uit recent (her)bekeken werken:

4,5* : Liar Liar & Patch Adams

3,5* : Bruce Almighty & Evan Almighty

3,0* : The Nutty Professor

Flauw teampje huursoldaten, Rambo zou ze allemaal op z'n eentje hebben ingeblikt. En Bruce Willis is precies hier al begonnen met zeer kleine bijrolletjes in actiefilms spelen om er zijn gezicht aan te verlenen. Veel boem boem en ook wel nog wat bla bla, zoals het alfamannetjes betaamt. Ze maakten er uiteindelijk van expendables toch maar mooi expandables van, waarbij ik de vierde persoonlijk niet vind onderdoen voor deze eerste. De twee tussenin zag ik denk ik nog nooit.