Meningen

"You spent a long time talking to the wrong number."

Lang geleden dat ik deze nog eens zag. Het is en blijft nochtans een goeie licht geschifte film. Alleen nog maar dat hele sfeertje in dat western-achtige shit hole, met hoefijzergooien, cactushotels, kraaien, gieren, een blinde met dode(?) hond [schitterende Jon Voight], garagisten waar DDT uit De Kampioenen (zal 't gaan ja?!) bij verbleken [Billy Bob Thornton] en al.

Verder uiteraard een geweldige Sean Penn, uitmuntende Nick Nolte (hier wat op Jonas Geirnaert van tegenwoordig gelijkend ), goed te pruimen J-Lo, verknipt koppel Joaquin Phoenix & Claire Danes, sheriff Powers Boothe, ... topcast. Dit alles bij lekkere muziek. En zalige twists en (U-)turns. En een einde dat het af maakt. Ben eigenlijk enigszins verrast dat deze niet hoger scoort.

Red Rock West (1993) zag ik denk ik nog niet, maar van wat ik lees vertoont de film daar inderdaad nogal gelijkenissen mee. 'k Kan me wel indenken dat het de score beïnvloedt voor wie die film wél zag. Zelfs de taglines zijn gelijkaardig. Al hebben ze beide wel verschillen bronmateriaal. Wat opzoeken deed me overigens ook op deze totaal niet gekende film stoten: Deul-gae-deul (2014). Interessant.

2e film met Erika Eleniak vandaag. Daarnet nog E.T., nu deze Under Siege. Zoek maar vooral niet op hoe ze er vandaag de dag uitziet (beide armen vol tattoos bvb).

Tussendoor zag ik ook een B-(of is het C?)film met Bruce Willis (Detective Knight: Rogue), meteen enigszins de (aanleg)brug leggend naar een actiefilm als deze. Gelukkig is deze wel een pakje beter. Zonder dat ie zelf al te hoogstaand is. Ze hebben wel een zeer uit de kluiten gewassen bad guys cast voor deze kunnen optrommelen, zeg. En de kok... die maakt er een potje van! Don't mess with the cook als je op zee bent! LL Cool J zal dat wat later in de 90s beamen!

- The f***er is now a hamburger.
- Assumption is the mother of all f***-ups.
(een veelgehoorde uitspraak in IT)

Het idee van een reusachtig satellietwapen vanuit de ruimte dat door de ontslagen ontwerper overgenomen wordt van de overheidsdiensten voor zowaar nog ergere doeleinden klinkt geweldig. Helaas wordt alles in sneltempo doorgenomen, zeker gezien het complexe opzet vol hacker vaardigheden. Maar qua uitgangspunt, top! En al helemaal met de 50 neplocaties.

De omgeving van een trein doorheen een berglandschap spreekt me ook wat meer aan dan een schip en de actie is leuker, spannender, met minder bombast en vooral niet zo militair. Wel wordt er bij momenten zeer koudhartig meedogenloos opgetreden, zowel met gijzelaars als hoe kok Ryback zich laat gelden. Maakt het wel rauw en realistisch. En een tikkeltje aangebrand. Het zorgt voor geinige kills. Jammer van de op momenten wel zeer belabberde CGI. Die doen wel wat afbreuk aan wat anders een zeer sterke actiethriller is.

Ik waardeer hem alleszins voor nu een volle ster hoger dan de eerste. Eens te meer aangenaam verrast, door mindere verwachtingen omwille van een lagere score, en een voor mij dan leukere sequel aan te treffen. Al zou ik de eerste zeker ook wel nog eens willen herbekijken. Mogelijks waardeer ik die dan ook nog wel iets hoger of zo.

En zeggen dat ik als kind als studierichting kokschool voorgesteld kreeg.

Ik heb het normaal wel voor weerwolf-films. En vampieren, dat gaat er ook wel in. Maar om de één of andere reden spreekt het me een pak meer aan als het om een geïsoleerde weerwolf of vampier gaat i.p.v. een legertje van die schepsels. En ook als ze niet beide voorkomen in een film of serie. In die zin maakt de Underworld-reeks dus al weinig kans bij me. Komt hier dan nog de Middeleeuwse setting bovenop wat ik ook wat minder vind, en dan blijft er 2 à 2,5* over.

Na al die jaren nog eens herbekeken. Ook al legt deze film pijnlijk opgelopen ervaringen bloot, ik blijf deze toch bijzonder goed vinden, nagenoeg Basic Instinct waardig. Je moet ook maar de balls hebben, hoe de bedrogen echtgenoot Ed bij de minnaar gaat aanbellen om antwoorden te krijgen. Al heb ik die ene keer eigenlijk wel soortgelijke actie gesteld, zij het uiteraard niet met zulke noodlottige afloop, gelukkig maar. Ik begrijp alleszins zeer goed de vanuit een waas gestelde daad, al was die zo denk ik nooit fataal bedoeld, louter uit impulsieve onweerstaanbare dwang. Ook het gekozen moord/doodslagwapen kon niet beter gekozen zijn, een sneeuwbal die hij ooit nog cadeau gaf aan zijn lieftallige echtgenote en die zij zomaar aan haar minnaar schonk. Je hoofd zou van minder beginnen tollen, en je zou van minder door mekaar worden geschud.

Hoe het plot zich vanuit een sneeuwbaleffect (prachtige beeldspraak hier) uiteindelijk ontrafelt, vind ik ook meesterlijk geacteerd en in beeld gebracht. Voor mij is en blijft deze film dus erg ondergewaardeerd. De film laat je ook zodanig met een knoop in de maag en krop in de keel achter. En het zal ook altijd zo een universeel thema blijven. Toen ik deze voor het eerst zag, nog maar 1x uit eerste hand ervaren, inmiddels voor zover ik weet 3x. Eén maal daarbij proberen opzij plaatsen en verder gaan, maar werd nooit meer zoals vanouds. Blij dat ik ondanks dat toch nog kan genieten van dit soort thema in films.

Op het eind staan ze op een kruispunt dat alle richtingen uit kan. Want ze bevinden zich ergens in een impasse. De vrouw heeft schuldgevoel om haar bedrog en wil voor hun zoontje mogelijks ook niet dat de waarheid aan het licht zou komen van het zowel door haar als door haar man gestelde. De man is eraan gebonden erop te vertrouwen dat zijn vrouw geheimhouding verkiest boven verklikken en zelf schuld van overspel te bekennen. En ergens is er ook nog de liefde voor mekaar uiteraard, tegelijk met de walging om het gebeurde. Kunnen ze verder (groen) of betekent dit het eindpunt (rood)? Dit alles naast het politiekantoor. Sterk eindbeeld, vol sublieme beeldspraak!

De flash forward waarmee de film opent, roept de vraag op "hoezo, opnieuw?", waardoor het kwartje van een tijdlus-film ook al vrij snel valt (ik had me vooraf niet ingelezen ). Je beseft dat ze zoals in Boss Level, Edge of Tomorrow, Source Code en andere films (zoals ook het hier vermelde Groundhog Day) gaan moeten uitvissen hoe het mysterie te ontrafelen (ik zou deze dan ook eerder als Horror/Mysterie bestempelen).

Het geeft daarnaast de kans om heel veel uit het horrorgenre aan bod te laten komen als elementen om mee te spelen, en dat vond ik wel een frisse aanpak. Het nadeel eraan is echter dat je na een poosje niet meer zo meeleeft met het lot van de protagonisten, sowieso al iets waar ik bij bovennatuurlijke horror minder toe kom dan in een meer realistische setting. Deze film had me dan ook op eender welke wijze kunnen en mogen eindigen, al vond ik het gekozen slotstuk toch wat een tegenvaller. Maar grotendeels me meer dan prima vermaakt met deze melting pot binnen het horrorgenre. Ik waande me als in een Halloween-attractie omringd door wel zeer macabere figuranten. De sfeer zat goed.