- Home
- Vikanohara
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten Vikanohara als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Larry Crowne (2011)
Een 9-voudig werknemer van de maand verliest z'n job omdat hij destijds meteen in de marine ging en niet naar de universiteit en door hervormingen kan enkel nog personeel blijven dat intern doorgroeien kan en dus de vereiste kwalificaties aan diploma bezit. Aangezien een nieuwe job vinden ook niet meteen lukt, het sein voor meneer Crowne, ofte Corona voor de speelde vriendinnetjes, om terug te gaan studeren. Er wordt hem een cursus aangeraden, al was het maar om de lesgeefster. Die blijkt in een uitgeblust huwelijk te zitten, met een man die er weinig van gebakken heeft en z'n dagen door schijnt te komen met voornamelijk op het internet grotere loezen te zoeken dan die van vrouwlief. Tot daar het op zich interessant gegeven voor deze film.
Het is de rest van de cast, hoe eenzijdig de personages vormgegeven worden en hoe vlot alles lukt waar het verder aan schort. De logica is soms ver zoek, alles voor de feelgood. Die buur slash rommelmarkthouder bv die woekerprijzen voor z'n waren vraagt. Dat was een halve minuut grappig, niet om hem 3x zo een absurde afdingduel te zien uitvoeren. Dan kijk ik veel liever een aflevering van Pawn Stars. Het restylen inclusief de feng shui van ons hoofdpersonage, oké wel. Maar dat dit lieve hulpvaardige meisje ondanks stoer vriendje maar al te zeer rond de nek van Larry hangt, die moet dan toch wel een heel aimabel en charmant voorkomen hebben, wat er nu niet meteen van afdruipt. Het is geen klootzak, dat zeker niet, maar eerder een wat onbeholpen lamme goedzak, die hebben en houden verpatst voor een vespa.
Maar goed, de film is nu ook niet vervelend of zo. Kijkt op zich lekker weg zoals de Nederlanders dat vaak zeggen (is ook kort), dus 2,5 voor de sympathie. Kon het echte leven maar zo vlot lopen als in die talloze romkommetjes. Deze film had het in zich om een romantisch drama te zijn, maar eigenlijk ontbrak het zowel aan wat meer komedie als/of wat meer drama om er echt iets boeiends van te maken.
Last Full Measure, The (2019)
Als mannen mekaar een hand gaan geven aan het urinoir, dan weet je dat het menens is.
Oorlog heeft een onmenselijke grootsheid in het nietig zijn van één leven. Maar daarnaast is het ook het geheel van grootsheid van ontelbare kleine menselijke heldendaden en miraculeuze overlevingsverhalen die we nooit ten volle belichten kunnen. De gruwel die de overlevenden met zich dragen blijft ongetwijfeld een onuitwisbaar bloederig spoor. Net zoals bedenken waarom zij wél en anderen het niet overleefden:
- "Jaar in, jaar uit denk ik terug aan die 20 seconden, 32 jaar geleden, die ik verdorie over zou willen doen."
- "Overleven is geen misdaad."
- "Nee, maar je krijgt wel levenslang."
Straf dat meerderen er 30 jaar voor moeten ijveren hebben om die Medal of Honor uitgereikt te zien. Het levert uiteindelijk een redelijke Vietnam-oorlogsfilm op.
Voor Christopher Plummer (best gekend als Von Trapp) was het één van z'n laatste rollen.
Licence to Kill (1989)
Alternatieve titel: License to Kill
The first, the last... Licence to Kill was de eerste Bondfilm die de titel niet uit de boeken van Ian Fleming haalde, en de eerste volledig buiten het Verenigd Koninkrijk gedraaid. Maar het was vooral ook de laatste van regisseur John Glen, de laatste keer Robert Brown als M en Caroline Bliss als Miss Moneypenny. Albert R. Broccoli, Richard Maibaum en Maurice Binder legden allemaal het loodje tegen de volgende Bondfilm. En voor Timothy Dalton werd het ook de laatste uiteraard.
James Bond goes rogue in deze film, nadat haaien voor de zoveelste keer als geliefkoosd wapen door de schurken worden ingezet. Dit keer bevinden we ons in de Florida Keys. Op zich vind ik Dalton een goeie 007 neerzetten, maar de verhalen in de films waarin hij speelt liggen me minder. Wel kent deze film weer een spetterende finale met de prachtige Kenworth trucks, wat veel goedmaakt.
Live and Let Die (1973)
Alternatieve titel: Ian Fleming's Live and Let Die
De ene keer worden nepslangen gebruikt, dan weer echte. Toch enigszins jammer. Bij de crashende politiewagens zie je de laatste met een helm op in de wagen zitten, en bij het slot van de bootscène (die ik wel de max vond) werd geen moeite gedaan te doen alsof de schurk nog aan boord zat. Toch allemaal dingetjes die een beetje beter hadden gekund.
Maar verder wel een zeer vermakelijke film alweer, zeker met de geweldige song van Wings, exotische settings, de voodoo-scènes, de waarzegster, de krokodillen (alhoewel ik lees dat dit niet feilloos afliep voor de stuntmannen), de liftmechanismen, de ondergrondse monorail, de schurk met bionische arm, de fluisteraar, en de ietwat pompeuze snufjes.
Ook vind ik Roger Moore zeker niet moeten onderdoen voor Sean Connery als 007, al zullen sommige dat blasfemie vinden. En Jane Seymour... wow. Vind dit voorlopig zelfs de tweedebeste uit de reeks, na Goldfinger.
Living Daylights, The (1987)
Timothy Dalton nam de fakkel over van Roger Moore, al had dit naar verluidt net zo goed Sam Neill kunnen worden (vooral John Glen zou zeer gecharmeerd zijn geweest, maar producer Broccoli minder). Er werd ook aan gedacht om Mel Gibson in te huren voor 2 films, maar ook dat wuifde Broccoli weg. Ze zijn dan uiteindelijk voor Pierce Brosnan gegaan. Die zag de serie waar hij toen in meespeelde niet verder worden gezet. Maar doordat het rondging dat hij de nieuwe Bond zou worden, bezorgde dit de serie hernieuwde interesse en trok Broccoli z'n aanbod in, omdat hij zijn hoofdpersonage niet wou geassocieerd zien met een moderne serie. Wat uiteindelijk alsnog weinig later de doodsteek voor de serie werd. Met Dalton verliep het aanvankelijk ook nog stroef, en dus kwam Robert Bathurst in de picture en dat deed Dalton de knoop maar snel doorhakken. Wat een nevenverhaal. 
Met Dalton krijgen we wel een wat andere bond, minder speelse humor en wat minder nadrukkelijk rokkenjager. Of lijkt dit maar zo, door een andere stijl en imago? We zitten nog steeds in een tijd van BRD-DDR, USSR en Tsjechië & Slovakije vormden toen nog één land. En dat vind ik wel wat jammer, want begint wat te vervelen op de duur. Al is dat natuurlijk de voedingsbodem geweest van al die spionagediensten. De scènes met de Aston Martin zijn wel magistraal, nagenoeg Fast & Furious achtig. Maar verder vind ik het van sfeer en verhaal toch maar vlak, te veel oorlog-achtig ook. De actie is dan wel stevig, met talloze zware ontploffingen. Alles samen goed voor 3* wat mij betreft, zij het aan de nipte kant.
