Meningen

Bizar dat de remake met Jaden Smith zowaar hoger scoort dan het origineel hier op MovieMeter (toch wel anders dan op IMDb en rotten tomatoes). Let wel, die was ook zeker niet onaardig, kreeg 3,5* van me. Maar deze is toch nog net iets mooier en vooral iconischer, en dus 4* waard. Zeker omdat het een familiefilm voor alle leeftijden is, en tijdloos. En hoe leuk Jackie Chan het ook speelde, de rol van Mr. Miyagi was Pat Morita op het lijf geschreven.

Als je denkt aan Pat Morita, denk je aan deze rol. En hetzelfde geldt ook wel voor Ralph Macchio, ondanks nog andere rollen zoals in bv. My Cousin Vinny. Dat is toch wel anders met Jackie Chan en Jaden Smith. Al is het misschien ook vooral jeugdsentiment dat te zeer doorweegt. Enigszins moeilijk dat echt uit te maken.

Het deed me lang wat in de richting van Based on a True Story (2023-2024) denken, maar dan minder. Zat tot dan ook wel nog op 2,5 maar het laatste half uur spatte de enorme nonsens er vanaf, en zo gooi ik het doek bij nog 1,5 resterende sterren. Wilt u daar nog een tasje bij?

Ding Dong

Om met de deur in huis te vallen, twee van de grootste minpunten in deze film blijven bij nu al de derde keer dat ik hem zag:

1) Het zijn enkele films samengepakt tot 1 film: stukje broadway/Hollywood, stukje Titanic-achtig iets, stuk Indiana Jones meets Jurassic Park, en dan nog het meest iconische King Kong breekt los en eindigt met muze op de wolkenkrabber met de vliegtuigen; het voelt daardoor vooral tot enkele totaal verschillende soorten verhalen met elk hun beleving, zeker de actie op het eiland is zo anders dan de rest van de film

2) Op een bepaald moment word ik het wat moe: de ene keer vond ik de aanloop wat minder boeien, de andere keer het middenstuk met de dino's en monsterinsecten, nu bij laatste keer tegen dat ze ermee in New York aankomen; de film vergt gewoon te lang een vrij hoge concentratie die ik er amper drie uur lang voor kan opbrengen thuis (in bioscoop lag dit mogelijks anders)

Daarnaast is de CGI best wisselvallig, de ene keer zeer knap, op andere momenten zeer pover. En enkele personages, vooral dan dat gespeeld door Jack Black, zijn behoorlijk onsympathiek en zelfs wat naargeestig. Wat natuurlijk mag, maar de blikken die soms getrokken worden... Plus vind ik verder de adoratie van Ann Darrow voor de monstergorilla ook wel wat overdone, vooral dat er geen moment schrik bij lijkt te zitten dat ze op de rand van een klif staat, in de vuist van zo'n gigantisch wild dier zit gekneld, bovenaan een enorme wolkenkrabber staand/zittend/liggend, ...

Long story short, wat ups en downs doorheen de lange zit, maar je voelt wel de eerbied waarmee dit gemaakt is. De 3,5 die ik er al eerder aan gaf blijft dus toch staan, maar helemaal geweldig zal ik hem wel nooit vinden en dat is toch jammer gezien de regisseur, cast en de King Kong blockbuster-franchise.

Krasse oudjes, daar lijken de Britten stilaan wel een patent op te hebben. In dit geval ook nog naar waargebeurde feiten. Het mag dan wel charme hebben, het is eens iets anders dan samen in een home, maar een al te boeiende film levert het toch niet op. Vooral veel gekibbel (en meer), onder meer traditioneel rond het verdelen van de buit. Het viel mij alleszins toch weinig in de smaak.

Leuk om de ontwikkeling van de apen te merken, hoe vlot ze nu als mensen praten en omgekeerd, hoe mensen zijn afgegleden tot een onderontwikkelde soort, helemaal in de aap gelogeerd, quasi op apegapen liggend. Interessant ook hoe de hele reboot-serie door drie verschillende regisseurs en met wisselende acteurs werd gedraaid, en de vier films samen toch een zeer homogeen geheel vormen.

Deze laatste is zeer mooi gemaakt ook weer (wat een settings!), maar qua verhaal is het mager. De 2e, 3e en 4e film zijn me ook wel stuk voor stuk wat te lang. De eerste heeft een prima speelduur, maar blijkbaar moest het bij elke film net dat tikkeltje langer, en trager. Vooral in de laatste twee is dit toch voelbaar. Het is ook een opbod aan ruziemaken, vechten, machtsstrijd, ... Uiteraard wel een beetje de moraal ook achter het verhaal, zijnde dat hoe slimmer een soort, hoe meer deze ravage aanricht onderling en bij andere soorten.

Gone Too Far van Asia ter afsluiting:

Kelly stands by the water

With a gun in her hand

She won't believe in the future

In a world made by man

Joseph stands in the desert

With a gun in his hand

Brother still killing brother

Cold within this eastern land

There's nowhere to run

Nowhere to hide

With so much to say and no time

Have we gone too far?

In a world so scarred

4,5*, net zoals de eerste. M'n zoontjes zijn er echt weg van, ook. Ik kreeg spontaan een knuffel toen ze hoorden dat we de (voor hen langverwachte) tweede Kingsman film zouden gaan kijken. En mijn drie kinderen 2u20 aan de tv gekluisterd krijgen, het is toch een kunststukje. Want doorgaans lukt dit toch maar voornamelijk animatiefilms & familiefilms. Dus hats off to deze mix van Britse bolhoeden & wandelstokken en Amerikaanse stokers & lasso-werpers. En het valt mee dat ik hem zelf ook zo geweldig vind.

Zelfs even over 5* getwijfeld, maar dan moest ik van de boys de eerste ook 5* geven, en dat gaan we dus maar niet doen. Maar voor mij overtrof deze nog net de eerste alleszins, en de jongens beamen dat ook wel. Wat een geweldige beeldvoering bij momenten! En die robot-woofies, vond die wel zalig.

Ik blijft toch een fan van M. Night Shyamalan, die we inmiddels toch zeker de meester van de mysterieuze thrillers en horrors kunnen noemen. Zn films zijn heel Stephen King achtig, met een vleugje bovennatuurlijkheid en/of met een enorme suspense. Ik heb onlangs bij het herbekijken van Signs deze film amper 3,5* toegekend, en daar voel ik me al wat schuldig om. Deze Knock at the Cabin is me alleszins ergens wat gelijkaardig, en waardeer ik dus met 4*. Wederom bijbelse invloed zonder al te zeer het geloof te laten doorpriemen. Ook wordt er weer veel geboden met een minimum aan middelen, en van dat soort films hou ik dus enorm.

'k Vraag me ineens ook af of ik een film van zijn regie al minder dan 3,5 gaf? Dus even uitpluizen:

4,5* : The Sixth Sense

4,0* : Old, Split en Knock at the Cabin

3,5* : Signs en Trap

Dien ik nog te herbekijken (al langer geleden):

The Village vond ik fenomenaal

The Happening vond ik heel goed

Unbreakable vond ik geweldig

Van enkele ben ik wat onzeker of ik deze al zag, 'k neem aan dat ik er zowat 10 mag afturven (zeker als je The Watchers van dochterlief meetelt, wel eentje die ik maar 3* gaf), sowieso zijn er nog wel een 5 à 10 die ik nog zien moet. Maar van diegene waar ik zeker van ben dus effectief alle 3,5* of meer, de meeste zelfs 4* en meer. Dan ligt deze man je dus zeer.

"Als we geen dagen aan het leven konden toevoegen...

dan moesten we maar leven aan de dagen toevoegen."

Deze zag ik al eens eerder, maar wel een fijne herziening. Ik erger me wel zeer aan de mannelijke hoofdrol. Wat een lul van jewelste bij momenten met z'n "liefde in tijden van kanker heeft zo z'n eigen spelregels", al kan de acteur daar niet aan doen. En als personage wisselt hij dat ook wel weer af met andere momenten. Verder wel aangrijpend en ontroerend, en met enkele zeer opmerkelijke scènes.

'k Kan me indenken dat het een vrouw enorm in haar waarde raakt, hoe gek we daartoe ook wat geïndoctrineerd zijn. 'k Kan ook aannemen dat het een koppel niet altijd sterker maakt om door zulke zware beproevingen te gaan, dat er vaak en veel niet zo vrolijke periodes zijn en de zwaarte daarvan kan gaan doorwegen. Nu was de verbinding tussen deze twee in de film sowieso al best slappe kost, waardoor ik het wat moeilijker vind om er vanuit relatiegevoelens dan in mee te gaan. Turks Fruit is een wat soortgelijke film, die me wel meer ligt.

Maar los van het relationele aspect wel een mooi gebrachte aangrijpende film, met ook ruimte voor tederheid, en ondanks het wenkende onvermijdelijke vanaf halfweg wél veel mooie dingen nog, ook samen. Even dan. Uiteindelijk overheersen wel de pakkende en verbindende momenten, wat veel van de onzin goedmaakt. Maar uiteraard was de kanker al lang in het verhaal geslopen, en dat krijg je toch niet meer zo weg.

Wow, ik denk dat een heel aantal hier deze film gekeken heeft om hem eens goed af te kunnen kraken. Ik ging er persoonlijk in met lage verwachtingen. Zeer lage. Nee, ..., nog lager. En kwam eruit met een glimlach om best wel een genietbare film.

Verhaal? Boeit toch amper bij zo een film. Je kijkt dit toch niet om de persoonlijk vervlochten en gewrongen tragieken en diep filosofische impact? Maar wel om een aap enkele heli's te zien molesteren, enkele heerschappen als knikkers door de lucht te zien worden geprojectield, nog andere monsters die hun kwellingen loslaten op het stompzinnig gepeupel en monsters onder mekaar te zien brawlen? Toch? Indien niet, kijk dit dan gewoon toch niet, want uiteraard dat je er dan geen ruk aan vinden zal.

Kong gaat niet ineens over een film gaan waarin de aap zijn slimme brein inzet om samen met een heel ander leger primaten (waarom hebben wij geen woord voor monkey?) de mensheid over te gaan nemen. Daar heb je andere films voor, ook wel goeie. Maar de vernielzucht en rampspoed die heren en dames monsters in deze film uitrichten is van een hoog popcornvermaak. Meer moet dat niet zijn.