Reunion (2024)

Gemakzuchtig in elkaar geflanst whodunnit verhaaltje waar je geen Miss Marple voor hoeft te heten om uit te vogelen wie de trekker heeft overgehaald, want dat is vanaf de allereerste minuut al duidelijk. Wie anders dan de wat sullige sympathieke politieagent kon dit gedaan hebben? Duidelijk is ook dat The Mousetrap als voorbeeld heeft gediend, maar die hadden de makers van dit prutswerk wel wat beter mogen bestuderen. Vervelende personages. Sowieso zijn mensen die naar een reünie gaan of een reünie organiseren vervelend. In dit geval 20 jaar na dato!
Sowieso mensen...

De omschrijving van de film leek me veelbelovend in het begin vond ik het ergens ook nog ok…. Daarna werd het wat saai met heel vaak valse schrikmomenten opnieuw en opnieuw dat begon me wat te irriteren…

Reunion is een mengeling van whodunnit en komedie. Zoals de titel al aangeeft gaat het om een reünie en wel een schoolreünie. Er is een moord. Er zijn verdachten. Er is een groot landhuis. En uiteraard zijn de weersomstandigheden dermate slecht dat de reünisten gedwongen zijn in het huis te blijven. Kortom, alle bekende ingrediënten voor een whodunnit zijn aanwezig.

Origineel is de film niet. Behalve de genoemde ingrediënten, volgt ook het scenario een bekende loop. In de loop van de film drijven onvermijdelijk persoonlijke geheimen boven die ervoor zorgen dat iedereen een motief heeft en dus verdacht is. Hoewel niet origineel, wel leuk om te volgen. De personages zijn niet vervelend en de luchtige toonzetting bevalt goed. Ook de ontrafeling is prima gevonden. Niet voorspelbaar.

Dat de film naast een whodunnit tevens een komedie is, voorkomt dat het verhaal onheilspellend of spannend aanvoelt. Ik zie zelf liever een serieuze whodunnit met wat duistere laagjes, maar als je je op wat lichtzinnig vermaak instelt, is de combinatie met komische elementen niet vervelend. Reunion is geen bijzondere film. Gewoon een leuk en luchtig werkje dat gemakkelijk en prettig valt te consumeren.