Meningen

Wat een geweldige opening heeft deze film! Het sequel-gedeelte en dan vooral zodra ze bij Emmett (een nagenoeg onherkenbare Cillian Murphy) belanden, veruit het grootste stuk van de film, vind ik wel iets (zeer minimaal) minder dan deel 1, al blijft het baden in een fantastisch post-apocalyptisch sfeertje. De film weet net zoals zijn voorganger ook geregeld gepast te vertragen, rust en bezinningsmomenten in te bouwen. Dat maakt het voor mij toch een zeer kwalitatief tweeluik.

Wat deze film kenmerkend anders doet ten opzichte van de eerste (alhoewel ook al aan het eind van de eerste film bedenk ik me), is spanning verdelen tussen moeder & zoon (met baby) en dochter met Emmett, vaak switchend tussen beide met net tegelijk dreiging. Dat vond ik wel iets hebben. Interessant ook dat uiteindelijk de kinderen zich tot onversaagde helden opwerpen.

'k Neem me alvast voor om ook eens een kijkje te nemen naar andere creaties van de heren Bryan Woods & Scott Beck (amper enkele weken verschillend in leeftijd), zijnde Nightlight (2015) (wel slechte beoordeling), Haunt (2019) & Heretic (2024). Die andere, 65 (2023) zag ik al, en vond ik niet al te denderend, al moet ik toegeven dat ik die maar met half oog keek. Scott Beck heeft ook University Heights (2004) geregiseerd, blijkbaar een eerder ongekende film. Ze hebben nog enkele werken, maar daarvoor raadpleeg je dan maar andere bronnen.

Op hier en daar enkele onlogische dingetjes na toch een geweldige film, deze A Quiet Place. Waar menig filmliefhebber anders zo lovend is over films met weinig acteurs en middelen, lees ik dat hier minder terug. Toch heeft ook dit een zeer minimalistische cast, quasi enkel het ene gezin. De kritiek dat er weinig uitgelegd wordt, kan ik begrijpen, maar daar dient de prequel/sequel voor. Ach, ik vind het gewoon een enorm indrukwekkende horrorfilm, al was het alleen nog maar omwille van de aparte invalshoek. En de wezens zien er geweldig uit.