Meningen

Duelleer-toernooi, de wereldbeker avant-la-lettre. Geen VAR om na te kijken of iemand in buitenspelpositie te snel z'n wapen trok. Hier en daar wat matchfixing. En als je denkt "die is eraan", better think twice. Pas helemaal belachelijk was de scène waarin Cort er staat te wachten op een tweede kogel en de ander (ondanks half dood) hem niet kan raken, zelfs al neemt hij z'n tijd om te mikken. Wie aan zo'n toernooi meedoet, werd toch geacht een revolverheld te zijn. In feite was GEEN ENKEL duel spannend, telkens won de te verwachten held of antiheld. Uiteraard nog met een subplotje van een voormalig kind dat zijn/haar vader te wreken heeft, zoals in wel meerdere westerns..

Leuke cast wel, wat de film nog wat redde voor me. Het schietgrage Wilde Westen, het zal sowieso nooit m'n genre worden, maar zo nu en dan steekt er wel eens een toppertje tussen. Maar helaas pindakaas, voor The Quick and the Dead is dit niet weggelegd voor me.

Wat een geweldige opening heeft deze film! Het sequel-gedeelte en dan vooral zodra ze bij Emmett (een nagenoeg onherkenbare Cillian Murphy) belanden, veruit het grootste stuk van de film, vind ik wel iets (zeer minimaal) minder dan deel 1, al blijft het baden in een fantastisch post-apocalyptisch sfeertje. De film weet net zoals zijn voorganger ook geregeld gepast te vertragen, rust en bezinningsmomenten in te bouwen. Dat maakt het voor mij toch een zeer kwalitatief tweeluik.

Wat deze film kenmerkend anders doet ten opzichte van de eerste (alhoewel ook al aan het eind van de eerste film bedenk ik me), is spanning verdelen tussen moeder & zoon (met baby) en dochter met Emmett, vaak switchend tussen beide met net tegelijk dreiging. Dat vond ik wel iets hebben. Interessant ook dat uiteindelijk de kinderen zich tot onversaagde helden opwerpen.

'k Neem me alvast voor om ook eens een kijkje te nemen naar andere creaties van de heren Bryan Woods & Scott Beck (amper enkele weken verschillend in leeftijd), zijnde Nightlight (2015) (wel slechte beoordeling), Haunt (2019) & Heretic (2024). Die andere, 65 (2023) zag ik al, en vond ik niet al te denderend, al moet ik toegeven dat ik die maar met half oog keek. Scott Beck heeft ook University Heights (2004) geregiseerd, blijkbaar een eerder ongekende film. Ze hebben nog enkele werken, maar daarvoor raadpleeg je dan maar andere bronnen.

Op hier en daar enkele onlogische dingetjes na toch een geweldige film, deze A Quiet Place. Waar menig filmliefhebber anders zo lovend is over films met weinig acteurs en middelen, lees ik dat hier minder terug. Toch heeft ook dit een zeer minimalistische cast, quasi enkel het ene gezin. De kritiek dat er weinig uitgelegd wordt, kan ik begrijpen, maar daar dient de prequel/sequel voor. Ach, ik vind het gewoon een enorm indrukwekkende horrorfilm, al was het alleen nog maar omwille van de aparte invalshoek. En de wezens zien er geweldig uit.

Het voorafgaandelijke tweeluik vind ik van zeldzame hoogte. Deze valt daarnaast flink tegen, maar op zichzelf misstaat hij zeker niet. Regisseur Sarnoski wou een soort Children of Men look creëren, en daar is hij wel behoorlijk in geslaagd. Wel een zeer wonderbaarlijke kat die niet uit schrik gaat blazen voor de monsters en bij contact met water. Dat de hoofdrolspeelster terminaal is en vooral nog een pizza wil, helpt de spankracht ook niet echt. Maar wel zeker nog enkele leuke stukken (vooral wanneer de boel losbarst), en dan kom ik uit op een doorsnee 3*.

Kattenliefhebbers zullen hier wel een extra ster voor uitreiken. Frodo werd overigens gespeeld door zowel Nico als Schnitzel, en hoofdrolspeelster Lupita Nyong'o heeft haar kattenvrees ervoor opzij moeten zetten via therapie (mede doordat de regisseur - gelukkig - niet wou weten van een computergeanimeerde kat), en nam na de film zelfs zowaar een eigen kat in huis. Origineel was het de bedoeling dat de kat effectief zou blazen en haar rug krommen voor dreiging, maar dit viel niet goed aan te leren als reactie op CGI. Sam met haar kat Frodo was uiteraard nog een verwijzing naar de gekende hobbit-bromance uit Lord of the Rings.