A Quiet Place: Day One (2024)

Ik vond zijn 2 voorgangers een stuk beter, maar deze was gewoon teleurstellend. Hoe verder naar het einde, hoe saaier en vervelender het begint te worden.

De vorige delen waren wel vermakelijke films, al viel deze prequel toch wat tegen. Vond deze toch wat minder spannend en ook niet zo meeslepend. De cast was oké, maar niet zo bijzonder. Enkel de kat sprong er uit.

Toch wat minder memorabel deze film.

Teleurstelling deze film zeg, had meer verhaal verwacht, over hoe de mensheid reageert, overheden. Meer over de wezens.

Maar gaat over een vrouw met een kat en een man waar ze vrienden mee wordt, gaat nergens over, gewoon niks aan.

Totaal niet spannend ook. Enige leuke aan deze film is die kat.

Meer van hetzelfde

Deze prequel vormt een losstaand verhaal ten opzichte van de eerste twee delen en is in principe ook los te bekijken. Voor kijkers die de rest van de reeks al kennen, kan deze prequel echter wat eentonig aanvoelen. Je weet grofweg wat je kunt verwachten, en dit krijg je ook.

Waar ook dit deel in excelleert, en zich ook in onderscheid binnen het genre, is het menselijk drama. Opnieuw lieten de personages mij niet onberoerd. Dit vond ik veruit het sterkste aspect uit de film. Het maakt het verhaal persoonlijk en intiem in plaats van dat het alleen om de buitenaardse wezens gaat. Wel had ik graag nog iets meer van Eric gezien voordat hij met Samira in contact kwam.

Er komt een A Quiet Place Part 3, maar het verhaal begint soms té dun te voelen voor zoveel delen. De diepgang in het verhaal zelf ontbreekt vaak, terwijl juist het menselijk drama de reeks boven de middelmaat uit laat stijgen. Nu draait de reeks vooral om sfeer en drama, terwijl de buitenaardse wezens eentonig worden. De vraag is hoelang de reeks interessant blijft als het verhaal geen verdiepingsslag maakt.

3,5★

Geen idee waar die slechte reviews op zijn gebaseerd. Één ster geef je bij een extreem waardeloze film met waardeloze acteurs en dat is hier zéker niet het geval.

Ik vond de acteerprestaties van een erg hoog niveau en het verhaal erg mooi. Hoe er in al die wanhoop, angst, ellende en lelijkheid in zo korte tijd een mooie vriendschap kon ontstaan. De kat was een erg leuke toevoeging en had wat mij betreft de hoofdrol. (Waarom staat dat beestje niet bij de cast vermeld?)

Ik had 4 sterren willen geven, maar uit pure irritatie tov de 1-lullige ster-reviews maak ik er een 5 van.

Enige minpuntje dat ik kan verzinnen is dat de mensen wel erg snel doorhadden dat de wezens stekeblind zijn. Er werd meteen voluit met zaklantaarn in hun richting geschenen.

Zaterdagavond nog even aan de griezel, of semi griezel want heel eng is de A Quiet Place reeks niet echt. Aan de cijfergemiddeldes had ik al gezien dat deze prequel niet bepaald in de buurt komt van het eerste en tweede deel wat ook best wel meer dan behoorlijke films zijn, maar afijn toch maar even proberen.

De titel laat al weinig aan de verbeelding over met ' day one' waar we samen met de zieke Samira en haar kat de eerste wave meemaken temidden van New York. En opzich hoeft dat niet verkeerd te zijn waar Blunt en Kransinski in de andere delen goed waren maar nu dus ingeruild zijn voor Samira met haar kat temidden van New York waar al snel de tering toeslaat en het vluchten of stil zijn betaamd. En het moet gezegd dat de film visueel het nodige te bieden heeft temidden van de puinhopen van New York met momenten zoals de aliens spiedend tussen de puinhopen of opgeblazen stofwolken. Het is een prima situering te noemen, mag de soundtrack er ook zijn en is het idee om terug te gaan naar Samira's flat lang niet gek.

Maar buiten dat valt er toch ook wel weer veel op te merken aan deze film. Want eerlijk gezegd heb ik geen moment iets met Samira en vind ik dat ze het allemaal bijzonder goed volhoud ondanks haar terminale ziekte, echt opmerkelijk. Dan sommige momenten om de kat mee te nemen later in de film of juist een bepaalde continuïteit in het begin waar je het ene moment de kat nie ziet en het andere moment wel. Ook bijzonder dat de kat haar terug weet te vinden in de chaos zo halverwege de film. Niet echt gedrag een kat eigen die zich toch normaliter ergens zou verstoppen. Dan zijn er zoals gebruikelijk in dit soort films alle domme keuzes die gemaakt worden zoals dat ze gaat zitten boek lezen of even later op de vlucht samen met Eric en ontzettend veel lawaai maakt zoals met die draaideur. Het autoalarm is dan wel weer goed bedacht.

De film staat in ieder geval voor één ding garant en dat is snelheid, want het is redelijk vlot en het ene volgt het andere snel op, maar aan diepte wordt niet echt gedaan wat het geheel erg oppervlakkig maakt. Daarnaast is het eigenlijk nooit echt spannend, is het veel van wat we al gezien hebben en ontbreekt het aan meerwaarde voor de andere delen. Daarom een magere voldoende.