A Quiet Place: Day One (2024)

iedereen z’n eigen smaak wat betreft vrouwen

genoemde actrice speelt een vrouw met terminale kanker die aan de zware pijnstillers zit: meestal zie je er dan niet op je best uit

de meeste serieuze recensies vinden haar juist super goed acteren en de film iets extra’s geven;

nytimes.com

ik sluit me daar bij aan want vond haar echt goed…. ookal is ze in deze film niet aantrekkelijk wat mij betreft, wat een acteren!

als je de eerdere delen goed vond zou ik je zeker wel aanraden om deze in de bioscoop te gaan kijken

Voor een kattenliefhebber is dit een zeer stressgevoelige film .

"A Quiet Place: Day One" heb ik gisteravond in de bioscoop van Kerkrade gezien die de nodige problemen had en waarschijnlijk door onderbezetting. Ik had van te voren gereserveerd, maar moest bij binnenkomst toch eerst langs de kassa (met maar één persoon) omdat er niemand stond die de kaartjes deed controleren. Gelukkig stond er geen lange rij bij de kassa, waardoor mijn eerste ergernis minimaal was.

Daarna ging het fout bij het halen van eten en drinken voor bij de film, want ik bestelde een gemengde popcorn en ik kreeg uiteindelijk alleen zoete popcorn (daar kwam ik pas achter toen ik in de zaal zat). De inhoud was ook nog eens veel te weinig, want men deed gewoon twee kleine doosjes popcorn (dus 2x zoet i.p.v. 1x zoet en 1x zout) in een grotere doos. Na een opmerking van mij deed men die wel nog aanvullen. Daarna was men nog druk bezig met het schoonmaken van de zaal, waardoor die later open ging en men dus maar besloot om de voorfilms over te slaan (dat werd nota bene in de zaal aangekondigd door een gestreste medewerker tijdens de voorfilm van "Alien: Romulus (2024)" die ik graag had gezien). En toen het uiteindelijk pauze werd na circa een uurtje, duurde deze ook nog eens veel langer (duurde nu circa 20) dan gebruikelijk.

Dus de bioscoop waar ik ben heengegaan (is gelukkig niet mijn standaard bioscoop) was dus niet bepaald een succes (ik vond ook prijs van een kaartje daar belachelijk duur, want het begon vanaf 13,95 euro en de duurste plaatsten kosten 19,95 euro). Dus ik kan me goed voorstellen dat er minder mensen naar de bioscoop gaan (zeker als je een gezin met kinderen hebt). Bij de film was het ook niet echt druk, maar desalniettemin kwamen er mensen naast ons zitten (dat vind ik sowieso al irritant als het niet druk is), waardoor je de leuning van de stoel moest delen met een vreemde en ook moet je dan aanhoren hoe die persoon eet (veel gelukkig reuze mee). Gelukkig was het ook geen dik persoon, want anders had je die ook nog half in je stoel hangen

Dus de gekozen bioscoop (had mede te maken omdat ik twee gratis kaartjes had gewonnen via de Nationale Postcode Loterij, maar desondanks moest ik nog wat bijbetalen) was niet bepaald een succes (was vooral een bron van ergernis) en de film vond ik ook niet echt een succes. De film was zeker niet slecht, maar ik had er meer van verwacht (meer actie en horror) en ook was het een beetje een overbodige film, die eigenlijk niet veel toevoegt aan de "A Quiet Place" reeks. Men had beter een vervolg kunnen maken op "A Quiet Place Part II (2020)", want die eindige met een open einde (tijdens de opening van die film liet men ook al eventjes zien hoe de buitenaardse wezens arriveerde op de aarde) en dat is bij "A Quiet Place: Day One" zeker niet het geval.

Na het succes van "A Quiet Place (2018)" en "A Quiet Place Part II", krijgen we nu de voorgeschiedenis te zien van die enge films. Dit maal volgen we niet de familie Abbott, maar volgen we de zekere zieke New Yorker Sam (Lupita Nyong’o), die een dagje naar Manhattan (New York) gaat en waar het geluid gemiddeld 90 decibel is. Daar moet ze zien te overleven wanneer haar stad plots wordt aangevallen door moordlustige buitenaardse wezens, die niet kunnen zien maar wel een supersonisch goed gehoor hebben. Dus wil je overleven, dan moet je super stil zijn.

Die film opent met een korte introductie van Sam, een vrouw die terminale kanker heeft en nog maar enkele maanden te leven heeft, die samen met haar kat Frodo (gespeeld door de katten Nico en Schnitzel) en verzorger Reuben (Alex Wolff) naar New York gaat, voor o.a. herinneringen in Harlem, het bezoeken van een voorstelling en voor het eten van pizza van "Patsy's". Als Reuben eigenlijk wilt vertrekken omdat er iets gaande is in Manhattan (je ziet o.a. straaljagers overvliegen, hoort helikopters en het leger is ook nadrukkelijk aanwezig) en Sam aangeeft dat pas te doen als ze pizza van Patsy's heeft gehad, zien we de bloeddorstige buitenaardse wezens arriveren via de lucht (dat werd best fraai in beeld gebracht) en begint ook eigenlijk de film echt.

Een echte reden waarom de buitenaardse wezens naar de aarde komen blijft helaas uit (dus daar krijg je in deze film geen duidelijkheid over), maar de massale paniek op de straten geeft echt het gevoel dat de apocalyps is begonnen (dat was ook het sterke punt in de Horror / Thriller "Cloverfield (2008)" waar je deze film mee kunt vergelijken). Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste slachtoffers vallen en dat een handjevol mensen doorheeft dat de monsters op de kleinste geluiden afkomen (aangezien ze niet over regulier zicht beschikken).

Het verhaal draait om overleven (men raakt ook geïsoleerd op Manhattan omdat het leger de bruggen vernietigd en de buitenaardse wezens niet kunnen zwemmen) en daarom is het een slimme keuze om de hoofdrolspeelster een dodelijke ziekte te geven. Hiervoor heeft men met hoofdrolspeelster Lupita Nyong'o (die ik vooral ken van de films "12 Years a Slave (2013)" en "Us (2019)") een goede keuze gemaakt, want haar expressieve ogen stralen niet alleen angst uit, maar weten ook de pijn en het verdriet goed over te brengen.

Gaandeweg in het verhaal ontmoet Sam de Britse rechtenstudent Eric (Joseph Quinn, die ik erg vond lijken op een jonge Robert Downey jr.), die door haar kat Frodo als eerste wordt opgemerkt als hij onder water tevoorschijn komt, die met haar optrekt (en wat Sam eigenlijk niet wilt) en verandert het verhaal in een ontroerende poging om iemands laatste wens in vervulling te laten gaan. Hierdoor krijg je in de film ook de nodige drama te zien, wat mijn inziens wel ten koste gaat van de actie en de horror. Actie en horror zit natuurlijk wel nog in de film en levert ook een aantal fraai in beeld gebrachte spannende scènes op. Zeker als er een massale massa mensen zich op straat bevinden (fraai in beeld gebracht) , die in stilte proberen de haven te bereiken voor veiligheid. Want daar vertrekken namelijk boten die overlevenden in veiligheid brengen.

Daar speelt zich ook het einde van de film af, waarbij Sam Eric en haar kat Frodo in veiligheid brengt (worden opgepikt door een boot met overlevenden) en ze zelf bewust achterblijft op Manhattan en waarbij ze dan zelfmoord pleegt (ze had toch niet meer lang te leven) door de buitenaardse wezens naar haar te lokken middels muziek vanaf haar iPod. Haar dood krijgen we wel niet te zien, maar wel zien we in de laatste seconden van de film een wezen achter haar verschijnen en weet je genoeg wat er met haar gaat gebeuren.

Hoewel ik "A Quiet Place: Day One" eigenlijk een overbodige film vindt (alles is extreem voorspelbaar is en de trucjes uit de voorgaande twee films worden klakkeloos overgenomen in deze film en dat maakt het dat alles best wel cliché is en nergens echt verrast) bevat het wel een aardige mix van spanning en drama. Ook heeft de film genoeg diepgang om als geslaagde prequel te kunnen worden beschouwd. Degene die nog geen "A Quiet Place" film hebben gezien, kunnen daarom het beste deze film als eerste bekijken en daarna de andere twee voorgaande films.

De spannende momenten zijn aangrijpend uitgevoerd, al zijn het er wel minder dan in de twee voorgaande films en ook maakt het nu minder impact. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor de cast. Hoewel hoofdrolspeelster Lupita Nyong'o gewoon goed en overtuigend speelt, kan ze wel niet tippen aan Emily Blunt die de hoofdrolspeelster was in de twee voorgaande films. En Joseph Quinn als angsthaas Eric deed het opzicht ook goed en dat mede door de connectie tussen hem en Sam. Hun vriendschap is misschien van korte duur, maar daardoor worden zelfs de kleinste momenten, zoals het delen van een stukje pizza, prachtige herinneringen die niemand hen meer kan afpakken. Ook niet als de wereld vergaat.

Verder zien we ook de bekende acteur Djimon Hounsou (als Henri) in deze film, maar zijn rol stelt eerlijk gezegd bitter weinig voor. Ook zijn connectie met de vorige films (hij was namelijk als enige acteur in deze film ook te zien in "A Quiet Place Part II") was niet vet. We zien hem vooral tijdens de voorstelling (waarbij we een marionet te zien krijgen) die Sam bezoekt tijdens de opening en op het einde op de boot waarmee hij dus naar de eiland kolonie vaart die we in "A Quiet Place Part II" te zien krijgen.

En ondanks dat ik geen kattenliefhebber ben (ik jaag ze ook altijd uit de tuin weg), stal kat Frodo eigenlijk wel de show in deze film. Eerlijk gezegd dacht ik dat de kat er wel snel zou aangaan, maar de kat was superslim en bedacht en hield zich ook stil (miauwde geen enkele keer) Dat is natuurlijk wel niet realistisch, want een kat houdt zich niet stil bij dreiging en houdt ook niet van water (zo wordt de kat een keer onder water meegenomen in onder water gelopen metrostelsel).

Al met al vond ik "A Quiet Place: Day One" (die niet geregisseerd is door John Krasinski) niet meer dan een redelijke film om gezien te hebben als liefhebber van de "A Quiet Place" franchise. Maar de film kan wel niet tippen (en zeker niet qua spanning) aan "A Quiet Place" en "A Quiet Place Part II". En hopelijk komt er op die laatste film wel ooit nog een vervolg, want daar zit ik meer op te wachten dan deze prequel.

A Quiet Place: Day One - Fast Forward review

Zojuist op het grote witte doek gezien.

En deze derde film, heeft mijn verwachtingen zo overtroffen.

Een zeer spectaculaire en met een verbluffende sterke star performance van Lupito Nyong'o waarin zij de ongeneeslijk zieke Samira speelt, die dubbel moet zien te overleven door haar ziekte en met de boosaardige buitenaardse monsters op haar hielen.

Vergezeld door haar trouwe kat, die ook een bijzondere rol vertolkt, wat erg leuk gedaan is ,in deze film.

Wanneer zij ook een jonge man ontmoet , die ook vlucht voor zijn leven,voor de monsters en deze Samira bijstaat en deze rol wordt gespeeld door Joseph Quinn, wat deze ijzersterk doet, een verassend goede acteur.

Verder met een uitstekende cast.

En ook de film muziek is prima.

Een zeer spannende film en met enige ontroering is dit een uitmuntende en sublieme film, waarbij je op het puntje van je stoel zit, met een aantal razend spannende scenes.

Deze film, doet niet onder voor de andere twee voorgaande films hiervan.

Van genoten deze gigant van een film.

Matig, vooral vanwege het basisverhaal boeit de film eigenlijk niet echt. Dat komt mede door de erg vlakke vertolkingen. Lupita Nyong’o, ooit heel sterk in 12 Years a Slave, blijft enorm aan de oppervlakte hangen en wist me nergens te raken. De film zoekt echter nadrukkelijk rustige momenten voor uitdieping van personages en drama en daar faalt de film; vaak valt de film echt stil en wordt deze saai. Jammer, want de beelden van New York zijn geweldig (met dat stof doet het denken aan 9/11), de actie is ook prima en ergens is de film gewoon een fijne interessante aanvulling binnen dit universum. Bijvoorbeeld de angst helemaal in het begin (al duurt dat stiekem allemaal net te kort). Helaas levert dat geen goede film op over de hele breedte. 2,5*.

Welja, vijf sterren.

Ik zeg maar niks meer

Geen van de personages uit A Quiet Place komen voor in deze prequel die zich afspeelt op de dag waarop Manhattan doelwit is van een invasie door buitenaardse wezens met een ultragevoelig gehoor. Samira [Lupita Nyong’o] en Henri [Djimon Hounsou] overleven de eerste aanval. Nadat de autoriteiten (nota bene met helikopters uitgerust met luidsprekers) de oproep verspreiden om zich via boten te laten evacueren, besluit Samira achter te blijven. Onderweg naar een plaats die voor haar belangrijke betekenis heeft, ontmoet ze Eric [Joseph Quinn], die besluit haar te helpen haar doel te bereiken. Gebrekkige logica en een zekere vertrouwdheid met de conventies rondom de buitenaardse wezens worden gecompenseerd door een grotere nadruk op drama en prima acteerwerk, vooral van uitblinker Nyong’o. Sarnoski staat ook op de rol als regisseur van A Quiet Place Part III, die in 2025 in de bioscoop verschijnt.

Als je hier 5 sterren voor geeft dan snap je het idee niet van de sterren.. 5 sterren geef ik aan een film waarvan ik na het zien ervan zo erg onder de indruk ben dat ik er bij wijze van spreken 2 nachten niet van slaap. Waarbij ik tijdens de film totaal vergeet waar ik ben en dat ik er misschien een traantje bij moet laten. Een film waarvan ik tegen mijn kinderen zeg, deze film moet je echt gezien hebben ook al is hij al 20 jaar oud. Een film die na het zien van 1000 films nog steeds in mijn top 3 staat. Dat zijn 5 sterren films voor mij.. tuurlijk is dat bij iedereen anders, maar dan praat je over films zoals: Scarface, Pulp Fiction, Shawshank Redemption, the Godfather, The Lord of the Rings. Bij mij persoonlijke is het de film the Green Mile, maar A quit place is nooit een 5 sterren film, sorry dan snap je het niet in mijn opzicht

Jij geeft drie sterren....ongelooflijk je moet er zeker nog van bijkomen.

En diep in je recensie buidel tasten.

Wat dat betreft ben je de Scrooge van de sterren ✌️

Hou toch is op, beter kan een film gewoon weg niet worden.

Het kaliber hoe Lupito acteert is gewoon weg meesterlijk.

Is die orgineel nee,natuurlijk niet.

Maar het is in wezen de eerste film.

Wat betreft spektakel, ontroering en powerment van acteren.

Is deze film 5 sterren waard, helaas kan ik er geen 6 geven.

Blijf jij lekker je minimale sterren geven.

Man je bent zelden tevreden

En wel White men can't jump en Wrong bet in je top tien.

Hou jij maar op, want je geeft jezelf al antwoord

Veel film plezier, Tjonge jonge jonge

En dan moet ik serieus antwoord geven, en jij mij ook de les leest.

Zullen we het nu gewoon weer over de film hebben en niet over elkaars stemgedrag?

Is goed hoor, ik zie dat jij als echte filmkenner deze film wel op waarde kan beoordelen

Grappig dat de meningen zo uiteen kunnen lopen. Ik begrijp de kritiek heel goed, maar ik vond de opgevoerde dramatiek juist een grote meerwaarde en perfect met de spanning afgewisseld. Naarmate het einde vorderde heb ik toch een hoop mensen in de zaal om me heen horen snotteren en dat maak ik niet vaak mee. Ook een dikke plus: een muisstille zaal

Een paar off topic berichten verwijderd. Volg het advies van mjk87 en graag terug over de film.

Best aardige film. Vleugje drama, vleugje actie. Waarschijnlijk ook wel vleugje horror, maar dat is bij mij niet echt aangekomen. Spannend vond ik het niet, maar dat betekent niet dat het slecht was.

Ik had weinig tot geen verwachtingen van deze film, dus hij kon alleen maar meevallen. Ik moet zeggen dat ik hem tof vond. Prima acteerwerk, je ziet aan die dude ook dat ie oprecht bang is. Iets wat soms nog best ontbreekt in monster films. Ik vond dat goed gespeeld. Mooie scènes tussen de twee.

Lupita speelt ook prima. Net zo goed als deel 1 vind ik het niet. Ik heb deel 2 maar één keer gezien en toen viel die me wat tegen na alle hype. Dus ik ga die gauw eens nog een keer checken.

Het enige wat ik jammer vond was toen de film eindigde, ik wilde dus echt nog meer, maar helaas.

Iedereen beleeft een film op zijn manier. Als je 5 sterren geeft aan bijvoorbeeld een K3 film, dan kan dat gewoon voor die persoon de beste film ooit zijn. Over smaak valt niet te twisten.

Precies zo is het, maar om K3 te vergelijken, vind ik wel een heel bijzondere vergelijking.

Een monsterfilm zonder spanning helaas. De beste momenten zitten reeds in de trailer. Voor de rest zit deze film vol banale slaapverwekkende scenes die ons zouden moeten ontroeren en waardoor het verhaal helemaal stilvalt. Af en toe zien we die wezens, maar er wordt eigenlijk bitter weinig mee gedaan. Dikke buis!

Deze net in de bioscoop gezien ik verwachtte er niet zoveel van en kende de reeks niet echt, maar ik ben aangenaam verrast. Van in het begin veel actie kijkt vlot weg. Ook niet veel saaie momenten… Best een aanrader blijkbaar zijn er ook nog delen die voor deze film komen ga ik zeker ook eens bekijken.

Onverwacht uitstekende toevoeging aan het desbetreffende horroruniversum. Regisseur Michael Sarnoski vult de bijdrages van John Krasinski sterk aan en levert een uitstekend vormgegeven verhaal. De afwisseling tussen dramatiek, thriller en horror is min of meer perfect en het acteerwerk van Lupita Nyong'o en Joseph Quinn is ver bovengemiddeld. Het fijne aan deze specifieke film is dat het nergens te veel wil en altijd de juiste grootte weet te vinden, zodat de grootschalige scenes prima worden afgewogen met de wat intiemere momenten. Richting het einde wist het gebeuren me zelfs tot op zekere hoogte te ontroeren en de spanning wordt wat mij betreft meermaals prima opgevoerd. Enkel de ietwat matige computereffecten gooien roet in het eten, maar Sarnoski toont zich een talent en ik kijk uit naar zijn volgende filmproject.

Net in de bioscoop gezien en prima vermakelijk filmpje. Zat wel de hele tijd gespannen te kijken vanwege de kat.
Oh, en ik had meteen een band met de hoofdrolspeelster want pizza! .

Oke, er zaten af en toe wat "langdradige" momenten in, maar er was ook genoeg spanning! Een prima film dus.

Op de vroege ochtend Brabantze? Goed bezig

Lady Of Horror schreef:

(quote)

Haha ja, heerlijk als introvert zijnde.

Ik snap je helemaal, daar kunnen wij de handen schudden. Je bent gelukkig enthousiast over deze film, dat kan alleen maar goede tekenen zijn.