Meningen

Mooi. Ziet er wonderschoon uit en het verhaal verrast op de juiste momenten. Hier en daar wat traag, maar dat zal vooral door de trekkende soundtrack komen.

4*

Een fascinerend portret van Uslu's vader, die er langzamerhand achterkomt dat haart vader meer en meer kinderen heeft en toch op een vreemde manier een lange tijd wel sympathiek blijft.

Een moedige film.

3,5*

Weer had ik het gevoel, zoals ik wel vaker heb bij de hele oude films. Leuk om eens gezien te hebben, maar ook niet meer dan dat.

Het idee is natuurlijk zo orgineel als wat, maar toch deed de film me helemaal niks. Ik kon me op geen één moment echt lekker in leven in het verhaal. Het wordt eingelijk nergens echt leuk of spannend.

Wel vond ik King Kong voor die tijd erg knap gemaakt (ik moest er in het begin toch wel even aan wennen ).

Maar helaas kan ik hier niet meer dan 2,5* voor geven.

Verder dan 'wel aardig' kom ik niet. Ten eerste duurt de film veel te lang. Te veel oninteressante bijverhaaltjes lijden af van waar het nou daadwerkelijk om gaat. Het duurt verdomme dik een uur voordat we écht 'iets' te zien krijgen. Op het eiland zelf had het ook stukken korter gekund. Allemaal leuk en aardig daar, met al die dino's en grote insecten, maar was het nou echt nodig om daar een derde van de film aan te besteden. Had dat na een kwartiertje wel gezien. De cast doet het overgens niet onaardig. Black laat zien dat ie ook écht kan acteren, net als Watts, alleen krijgt die er niet echt de kans voor. Verder dan een beetje gillen en krijsen komt ze eigenlijk niet.
Ondanks enkele goeie en leuke scènes (de 'schaatsscène' was erg lollig), redt de film het niet constant te boeien. Iets meer snijden kan geen kwaad, meneer Jackson...

2,5*

Geweldige docu, die het helaas qua structuur net dat beetje ontbeert om écht weten te ontroeren.

't Is tijden geleden dat ik zulke échte personages zag in een documentaire. Vanaf seconde één leef je mee met Weebie en kan je niets meer dan sympathie voor hem hebben, terwijl Mitchell zo als villain uit de eerste de beste Marvell verfilming te zijn lijkt weggelopen (en hij lijkt inderdaad ENORM op Tom Cruise).

Heerlijk ook om zulke vakidioten bezig te zien, compleet opgaand in hun eigen wereld. Aan de ene kant volslagen stupide, maar het geheel heeft ook iets enorm aandoenlijks.

Dik 4 *

Ferrara's best. Wat is Walken toch een geweldig acteur; schitterende kop.

4*

Tja, wat moet ik hier nou weer van zeggen. Het musical genre is niet mijn favoriet(op een paar uitzonderingen na natuurlijk) en ook deze film is erg slecht. Belabberd verhaal, slechte cast en erg saaie liedjes. 1,5* voor de moeite.

Opnieuw een heerlijke, en wellicht wel iets onderschatte Wilder. De grappen en leuke vondsten volgen elkaar in rap tempo op. De heerlijke Kim Novak steelt de show; wat een schitterende vrouw met een heerlijke stem.

Een aanrader!

4*

Bij vlagen heel mooi, maar te vaak ook te traag en nogal zeikerig. Het grootste manco aan de film is dat de hoofdpersoon gewoon een klootzak is, die niet zo zeer iets voor een ander doet, maar vooral issues met zichzelf heeft.

2,5*

Zeker niet onaardig. De kids zijn met vlagen zeer overtuigend, vals sentiment wordt (gelukkig) vermeden (op het eind na wellicht, maar ik pikte het wel...) en de film kent enkele zeer leuke knip ogen naar andere heist films.

3,5*

Heel erg leuk. Carice is opnieuw (en hoe kan het ook anders) geweldig, Schuurmans laat na Polleke zien dat ie het wel kan en de twee kids, man, man wat waren die goed bezig zeg. De film kent itt Het Schnitzelparadijs niet zo heel veel grappen (het is ook meer drama dan komedie), maar de subtiele grappen die de film kende waren dan wel weer van erg leuk niveau (vooral de liefdesscène met Schuurmans en de scène op het bankje in de Dierentuin met de schoolmeester waren erg leuk)
Overall erg sterk dus, alleen jammer dat het einde ietwat uit de lucht komt vallen. Aangezien de film nogal serieus van aard was kwam dit niet helemaal geloofwaardig over. Een klein minpuntje (samen met de inmens schmierende kaartjesverkoper bij het circus) aan een dijk van een film. Wanneer gaat Koolhoven eens een slechte film maken?

Plezier, dat moet iedereen gehad hebben. De schrijver, toen ie het script schreef, de regisseur toen ie het las, de acteurs toen ze het speelden en ook ik toen ik 'm keek.

Zo vlot en geestig dat het onbeduidende plot de film vergeven is. Graag meer van zulk soort rollen voor Cruise, als CIA Agent met James Bond trekjes.

Dik 3,5*

Stukken beter dan The 40 year old virgin, vooral doordat je bij Knocked Up grotendeels naar échte personages met echte problemen aan het kijken bent. De film kent enkele uitemrate herkenbare dialogen en situaties, vertolkt door een zeer sterke cast. Vooral het stukje waar de twee zussen gewijgerd worden bij de discotheek is geweldig. Heerlijk ook, dat het allemaal net wat rauwer is dan de doorgaanse romantische komedies. Graag meer van dit soort werk!

3,5*

Vond hem ook erg vermakelijk. De vergelijkingen die er met Tarantino zijn getrokken zijn d'r wel, maar die zijn te verwaarlozen. De regisseur van deze film heeft zijn uiterste best gedaan om toch een heel eigen sfeertje aan de film te creëren. Het is met name in het begin een komische road-movie, maar naarmate de film vordert wordt hij toch wel iets serieuzer, maar de (vaak) leuke grappen blijven wel terugkomen.

Vermakelijk, grappig en bij tijd en wijle ontroerend... 4*

Ben niet zo enthousiast als het meerendeel hier. De verhalen op zich waren niet allemaal even leuk (hier en daar een paar lolligheden, maar daar hield het dan ook wel op) en de verbindingen tussen de korte verhaaltjes vond ik hier en daar wel erg makkelijk gezocht.

Zowaar een meevaller. Cage acteert minder kranterig dan anders en Proyas heeft grotendeels een vakkundig geregisseerde film weten neer te zetten. Wellicht hier en daar iets te lang en verhaal technisch ontspoort het geheel na verloop van tijd een beetje. Vooral dat laatste is nogal storend, omdat de grootsheid van het geheel nauwelijks meer te bevatten valt. De mensheid kon me in deze gestolen worden...

2,5*

De beste film die ik zag op Dejima. Heb al een tijd een voorliefde voor coming-of-age drama's, maar zag vooral de Europsese en Amerikaanse. Hiroki laat met Love on Sunday zien dat ze er in Japan ook wat van. Erg klein verhaaltje met een groot universeel thema (op de grens van puberteit en volwassenheid en de keuze's die daarbij komen kijken). Erg subtiel, erg grappig en erg aandoenlijk.

4*

Wat een pracht van een film is dit zeg! Zeer terecht dat hij een Oscar heeft gewonnen. Erg goed verhaaltje (denk dat Bengini deze film gezien heeft voordat hij La Vita è Bella maakte), erg goeie cast (dat kleine jongentje deed het verassend goed trouwens) en wat een einde heeft deze film zeg. Snif...snif...4*, maar hij zit dicht tgene de 4,5* aan.

Na alle ophef was ook ik uiteraard benieuwd. Vond het boek maar zo zo -geschreven met mensen als Giphart in m'n achterhoofd-, maar wat ik wel sterk vond was het feit dat je niet echt een hekel krijgt aan Stijn.

Gek genoeg had ik dit zeker het eerste uur meer in de film, die hekel, maar na verloop van tijd ga je wel mee in de rollercoaster waar Stijn zelf in zit. Toch was het veel minder dan verwacht. Helaas volgeplempt met muziek, hier en daar wat slordig vertelt en het einde had lang niet de impact die het in het boek wel had.

Carice is wel weer fantastisch overigens...

2,5*

Eindelijk gezien, nadat ik hem bij de mediamarkt tegenkwam.
Fares levert weer een geweldige film op (nu met iets minder hulp van z'n famillie). Niet alleen zien we de hilarische humor uit Jalla! Jalla! terug (o.a. Fares Fares die iedere keer nadat hij uit een auto stapt nog even met zijn hoofd moet claxoneren, uiteraard Benny, the cop (over hem stond trouwens een hilarische trailer op de dvd.) en als hoogtepunt de toch wel tragische scène in het bos waar Benny nodig moet poepen en daarna z'n kont met z'n eigen pruik af moet vegen.) De beste grap uit de film als je het mij vraagt.
Josef Fares laat zien dat hij niet alleen mooie drama/komedie's maakt, maar ook leuke drama/komedie/aktie films kan maken. Het ziet er hier en daar wel 'lekker' knullig uit, maar dat heeft ook wel weer z'n charme, als je bekijkt wat voor een loser die Benny eigenlijk is.
Weer heerlijk genoten dus. Kan niet wachten op de volgende Fares famillie produktie (Petterson mag hier uiteraard ook niet ontbreken; een geweldig acteur is dit.)
4* voor Kopps

Als ziekst een overtreffende trap had, dan kan je deze film zo noemen. Het verhaaltje op zich stelt niet al te veel voor (wel leuk bedacht, maar een beetje te eenvoudig) acteerwerk vond ik wel aardig en dan de echte horror scene's. Nog nooi zoiets zieks gezien. Dus het verhaaltje was beetje simpel, maar de echte zieke horror helpt het cijfer omhoog. 3,5*

Aahhhhh......wat is dit mooi zeg! Ik ben helemaal sprakeloos....... Die prachtige beelden geclompliteerd door de schit-te-ren-de muziek. Prachtig gewoon. Ik ga hem morgen nog een keer kijken en kom dan met uitgebreider verslag. Voorlopig 4* (en FK, ik weet dat dit niet helemaal overeen komt met SCHITTEREND, maar als ik nog hogere cijfers ga geven wil ik de film eerst nog een keer gezien hebben), maar ik ben er bijna zeker van dat dit er morgen meer worden!

Wat is dit een ongelofelijke mooie film zeg! Ik heb de volle 130 minuten adembenemend zitten kijken naar dit toch wel kleine meesterwerkje.
Het fantastische acteerwerk van vooral Potente (Fürmann was ook erg goed trouwens), het prachtige gebruik van de camera: de scène aan het begin vond ik echt wonderschoon waar je op het eind die brief in de brievenbus ziet dwarrelen en die scène waar je Bodo eerst op de kop ziet, waarna de camera dan helemaal draait. Prachtig! en het schitterende verhaal (prachtig einde trouwens waar Bodo uit de wc komt en het van zich af heeft gezet dat z'n vrouw dood is en nu Sissi kan liefhebben. maken van deze film een prachtige meesterwerkje.
Voorlopig 4,5*, maar na re-vieuwing misschien wel de volle score!

Wie gaat Beukenkamp eens vertellen dat niet alles uitgesproken hoeft te worden, bedacht ik me aan het eind van deze film.

De films van het duo De Baan/Beukenkamp gaan me onder andere vanwege deze reden meer en meer tegenstaan. Tel daarbij het behoorlijk brave camerawerk en het eigenlijk weinig indrukwekkende verhaal bij op. Tijdens de verschillende confrontaties werd ik minder en minder benieuwd hoe Van Der Stoel Zorreguieta zou gaan overtuigen, terwijl je dit toch omgekeerd wil zien.

1,5*

Best aardig. Zoals bij veel tijdreisfilms schuurt het hier en daar met dingen die veranderen in het verleden en dan ook zichtbaar zijn in het heden... De Back to the Future uitleg is nog het meest aannemelijk; hier werkte het iig niet echt. De kids zijn niet onaardig (vond de tegenspeelster van Flynn erg sterk zelfs...)
Einde geloofde ik ook niet helemaal, maar nam het wel voor lief.

3*

Een intrigerende film die op een ietwat onconventionele manier enkele hedendaagse thema's -zeker in Azië- aansnijdt. Was even bang voor een stop motion pop die de hele film door het scherm zou hobbelen, maar gek genoeg vertolkt de hoofdpersoon de pop op een dusdanige manier, dat je nauwelijks door hebt dat je naar iemand aan het kijken bent die een pop speelt. Ze is de pop zelf.

Een tig tal fascinerende scènes zorgen er echter niet voor dat de hele film volop blijft boeien. Na een tijdje is het idee wel duidelijk en gaat het nog net wat te lang door op eenzelfde weg. Ook hier -net als bij Samson and Delilah, die ik hiervoor zag- wat korter had de film wonderen gedaan...

3,5*

Erg leuk. Uiteraard niet een bijster origineel verhaaltje (ja, Beverly Hills Ninja schoot weer even door mijn hoofd), maar gelukkig ziet de film er erg mooi uit (kon op bepaade momenten pandharen gaan tellen) en kent de film vele leue verwijzingen naar klassieke verhalen en films. En dat het allemaal niet echt kung fu is; ach, het zij zo...

3,5*

Toen Kurosawa John Ford voor het eerst ontmoette had Ford een grote zonnebril en een pet op. Kurosawa was zo onder de indruk van Ford en van die pet dat hij er een acteur op uitstuurde om zo'n pet te halen.

Maar of dit deze pet is weet ik niet.

Nu even over de docu: vooral leuk als je wat (of veel) films van Kurosawa kent. De meeste besproken films had ik ook gezien, dus interessant was het zoiezo. De intervieuws waren best wel interessant, maar wat spreekt die Verhoeven slecht Engels zeg! (hiervoor gaat er wel een half puntje af ). 3,5*

Bij vlagen best aardig, mar veelal nogal oppervlakkig en vooral erg voorspelbaar. Weinig gespeeld met cliche's en dat is jammer...

2*

Deed mij vooral denken aan de films van Haneke en Ulrich Seidl, met als grootste verschil dat die films gek genoeg veel zwaarder op de maag liggen dan Dogtooth.

De film kent een fantastisch gegeven, waar een stel briljante vondsten uit voort zijn gekomen. En ondanks dat er eigenlijk bizar weinig ontwikkeling inzit, gaat de film eigenlijk nooit kabbelen, doordat deze vondsten keer op keer fris binnen komen.

Helaas had ook ik het grootste probleem bij het einde, dat ook op mij nogal flauw en makkelijk overkwam. Wel tot op heden één van de meest bizarre films van het festival -op Trash Humpers na.

4*