Meningen

Herziening doet wonderen.

De film is namelijk prachtig, hoewel het waarschijnlijk nog één of twee kijkbeurten zal duren voordat de film geheel tot zijn recht komt.

4*

Of het kwam door de broertjes Bridges (die allebei een uitstekende rol speelden), door de bloedmooie Michelle Pfeiffer (die ook schitterde) of door de prachtige muziek; ik vond deze film gewoon heel erg mooi. Zo zie je ook eens dat je niet eens zo heel veel drama of inhoud nodig hebt om een goeie film te maken (zie ook bijvoorbeeld What's Eating Gilbert Grape?)

Ook zat de film vol met leuke dialogen, prachtige muziek en mooie beelden.

4* voor deze verrassend leuke film.

Sterke muziek van Morriconne; lekker opzwepend. Vond de film overgens op redelijk wat momenten on-westerns aan doen:maar enkele shoot-outs (en dus ook niet, zoals de meeste films eentje op het einde), niet echt good of bad guys en de rots-achtige omgeving deed ook iets aparts met de film, in positieve zin), omdat er vooral wordt toegespitst op de relatie tussen de professor en de bandiet en de karakter verandering die zij doormaken.
Niet overall even boeiend, maar net als Violent City de moeite waard. Meer Sollima's zijn op komst...

Een enorm fijne '60 look en dito sfeer. Vooral geweldig gedraaid, enorm intens, waardoor het spel van Miller enorm goed uit de verf komt. In combinatie met Pierce (bijna onherkenbaar in zijn geweldige vertolking van Warhol) erg sterk. Mist wel een beetje vaart aan het eind helaas.

3,5*

Mwah. Gek genoeg oogt Dillon als een prima Chinaski, maar weet hij de film uiteindelijk toch niet te dragen. Hij is te lief en te netjes voor een Bukowski personage. Daarnaast werkt het boek en de short stories van Bukowski in dit geval beter op papier dan in dezelfde vorm in film. Net wat te veel los zand om te blijven boeien.

2,5*

Dacht ik dat na onder andere de tv-serie "The Afwul Truth" en de uitstekende docu "Bowling for Columbine" een interessante documentaire-maker was opgestaan, gooit Fahrenheit 9/11 weer roet in het eten, want Moore slaat hier de plank meerdere malen flink mis.

Het lijkt of Moore niet echt weet waar hij nou precies heen wil met deze docu, wat dan ook een rommelig geheel geeft. Ook mistte ik de typische Moore-humor, die vooral The Afwul Truth zo leuk maakte.

Inhoudelijk was de docu ook niet veel bijzonders. Veel saaie opsommingen waarvan je een groot gedeelte toch al wel wist en wat ik nog niet wist, stond ik niet eens zo raar van te kijken. Hier en daar hoorde ik wel weer even de oude, scherpe Moore terug, maar deze film deed mij weer snakken naar Bowling for Columbine.

Inmiddels uitgebracht in de Dardenne box.

Falsch is behoorlijk a-typisch ten opzichte van het latere werk van de Dardenne's. Muziek, stilering en een dialoog gedreven verhaal doen bij vlagen behoorlijk theatraal aan. Werken doet het niet altijd, maar de film kent enkele interessante momenten.

2,5*

Begint ogenschijnlijk flauw inderdaad, maar uiteindelijk ontroert het laatste kwartier ook tot mijn eigen verrassing enorm.

4*

The Family Man. Een film die Frank Capra gemaakt had kunnen hebben. Mierzoet, maar met een boodschap. En die boodschap is ook gelijk het interessantste aan deze film. Want wat zou je doen als je een tweede kans kreeg, als je alles opnieuw zou mogen doen, zou je het dan allemaal weer hetzelfde doen, of juist helemaal niet. Een erg interessant thema dus, maar helaas zorgt de slappe en duffe uitwerking ervoor dat je er niet optimaal van kan genieten. Dooddoeners als "You missed Christmas" werden mij even iets te veel van het goede.

Een interessant onderwerp dus, maar te suf, duf en standaard uitgewerkt om echt boeiend te worden.

Fris en bij hier en daar best grappig, maar helaas ook op té veel momenten té voorspelbaar en clichématig. Helaas, de mooie Cruz weet hier ook geen verandering in te brengen, hoe mooi haar verschijning hier ook is... 2,5*

Zag vandaag (ook) de Directors Cut van (ik meen) zo'n 5 uur. Vond hem minder dan ik gedacht had. (Te) veel trage stukken, dan wel weer afgewisseld door erg sterke en indrukwekkende scènes. Heb wel beter Bergman's gezien, maar toch 3,5*.

Na 60 jaar de tweede Fantasia film en ik ben na het zien van deze 'film' wel benieuwd naar de eerste Fantasia (uit 1940 als ik me niet vergis), want deze 'film' viel me zeker niet tegen. Ik zet nu steeds film tussen aanhalingstekens, omdat ik het niet echt een film vind maar korte filmpjes met muziek. Ik ben niet echt een klassieke muziek fan, maa ik heb me met de muziek zeker wel kunnen vermaken. Sommige animatie filmpjes waren een beetje eenvoudig en saai, maar de muziek vrolijkte alles mooi op. 3*

Anderson does it again!

Na het ietwat tegenvallende Daarjeeling lijkt Anderson het weer te hebben gevonden. Hij had uiteraard met het verhaal al goud in handen, maar met de film heeft hij voor een diamanten randje weten te zorgen. Vlot, komisch en mooi gedraaid en geanimeerd.

Dik 4*

Inderdaad weinig boeiend verhaal, zeer matige cast, maar wel een leuke weergave (kleding, auto's en filmisch het kleurgebruik) van de jaren '50... 2,5*

Erg leuk, vol met erg komische momenten, die wel helaas ervoor zorgen dat de dramatisch bedoelde stukken niet helemaal serieus genomen kon worden.

Penn was wel de lolligste, toen ie aan kwam rijden en half uit dat busje viel, die helemaal blauw stond van de rook...

4*

Bij vlagen best sympathiek, maar over all behoorlijk ondermaats. Voorspelbaar script en matige regie. Peet en Braff kunnen véél beter...

2*

Verwacht geen boksfilm. Verwacht wel veel bloed, zweet en tranen. Keach is fantastisch als verlopen, oude boxer die het nog eenmaal gaat proberen, eigenlijk tegen beter weten in.

De al eerder genoemde you can count on me scène is geweldig.

3,5*

Zeer boeiend idee (ik meen van Richard Harris), maar de uitwerking laat (weer eens) te wensen over. Men praat overal Duits en de spanning werd met moeite vast gehouden en met name naar het einde toe werd dit steeds minder.

Het idee was dus zeer boeiend, maar de uitwerking (zoals zo vaak) stukken minder. Wel trouwens weer erg genoten van Rutger Hauer als eens een keer een goeie Duitser (die je maar zelden in films aantreft).

Heel leuk. Schitterend camerawerk en prachtig geacteerd door vooral depp, maar ook door del toro. Deze film krijgt van mij een welverdiende 4 sterren.

Niet onaardig, maar overall niet helemaal bevredigend. Net wat te mager verhaaltje; zelfs Ferrera kan dat niet verhelpen...

2,5*

Vrij beroerd idd. Soms zo erg dat ik uit verveling de continuiteit fouten ging tellen. En dan is het erg gesteld...

1*

Ietwat truttig en traag, maar bij vlagen sterk spel en goed geschreven.

Mooie score van Loek Dikker ook...

3*

Mooie muziek, enkele beeldschone scènes en een uitstekend acterende Gainsbourg. Ik had alleen moeite om alle acties en bezighededen van diezelfde Gainsbourg goed te volgen. Vond dat nogal een vreemd karakter, waar moeilijkhoogte van te krijgen was.

Desalnietemin was deze film weer, net als La Fille Sur Le Pont, eenvoudig doch effectief.

4*

Een leuk expiriment, maar zoals bovengenoemde al melde is het jammer dat van het maakproces zelf niet zo heel veel te zien is. Als documentaire is Five Obstructions dan eigenlijk ook geen reet aan. De korte filmpjes an sich waren, op een enkeling na, wel boeiend in vergelijking met het origineel.

3*

Leuker dan ik gedacht had. Mijn hoge verwachtingen voor deze film waren al erg gedaald door de vele slechte rescencies over de film, maar deze film viel me zeker niet tegen. De openings scene in Cannes is heel erg goed, na verloop van tijd zakt de film een beetje in, maar de laatste scene maakt het voor mij wel weer goed. Dan even over de cast: Rebecca Romijn-Stamos is een bloedmooie vrouw, maar toch geen goeie actrice. Ook Antonio Banderas kon niets doen om het niveau een beetje op te krikken. Maar al met al toch 3*.

Ook na jaren weer gezien (laatste keer was zo'n 5 jaar geleden, volgens mij. Bij mij is ie me juist 100% meegevallen. Heb in de tussentijd Sixteen Candles en Breakfast Club van Hughes tig keer bekeken, die ik geweldig vond.

Ferris komt (nog) net niet boven Breakfast uit, maar het is wel een heerlijke film. Fantastische peronsages (Ferris zelf, z'n vriendinnetje, Cameron, de ouders, de zus die op zo'n ontzettend heerlijke manier veranderd en natuurlijk de rector van de school) die heerlijk een dag niks doen en tegelijk ook alles doen.

Waar blijft de Nederlandse versie van Ferris/Breakfast?

4,5*

Net als The Butterfly Effect, maar dan leuker (niet persé beter, omdat Fletching Cody zo goed als precies dezelfde fouten maakt die TBE ook maaktte.) De constant flippende Art was erg lollig; net als de vele tijdreizen waar van alles misgaat overgens...
2,5*

Is nogal dubbel lijkte me, die quote.

Overall een erg sterke film; duurt even voordat je er een beetje inzit, maar zoals o.a. Kappeuter ook al melde is het laatste uur verreweg het beste van de hele film.

4*

Wat een rommel. Cliché verhaaltje, verschrikkelijke cast (doe die Smoorenburg in een raket en schiet hem ver hier vandaan) en ook de martial arts, waar de film op zou moeten draaien zien d'r niet uit. Duidelijk te zien dat keer op keer de tegenstander niet geraakt wordt. Een beetje het Blood and Bones-gevecht gevoel, maar dan de hele film. Slaapverwekkend dit...

De eerste film die ik van de broertjes Dardenne zag en als ze allemaal zo goed zijn als deze dan hebben we de Coen's van Europa in huis.
Het verhaal in de film is redelijk voorspelbaar (ik had al zo het idee dat de timmerman met zijn zoon of de verkrachter van zijn kind te maken zou krijgen; het bleek dan de moordenaar van zijn zoon te zijn.), maar desondanks weet het verhaal je constant te blijven boeien, doordat je je blijft afvragen wat de timmerman van plan is met de jongen.
Wat mij betreft een verrassend goede schets van de dader-slachtoffer situatie, met vooral een uitstekende rol van de timmerman, die er meen ik in België ook een prijs voor kreeg.
4* en maar eens snel gaan uitkijken naar andere films van deze Belgische broers.