Meningen

Stelletje, vreemde, beer zijn de ingrediënten van deze niet al te boeiende film.

Er zijn veel van dit soort films gemaakt. Avonturen die je eigenlijk aan een ander moet over laten.

En in deze film is het maar wachten op de spanning. Helaas, blijf wachten.

Dit was niet zo best.

Jaws in een supermarkt.

Voorspelbaar. Weinig spanning. De acteurs deden hun best.

In Berlijn is een museum waar ze allerlei voorbeelden laten zien hoe Oostduiters probeerden te vluchten naar het westen. De ballon was er één van. Zeer spannend verfilmd. De jaren 70 sfeer, de trabantjes, Stati, verraad. Het heeft al deze ingrediënten. De acteurs deden het prima.

Natuurlijk zijn er mser films over de vlucht naar het wezten gemaakt. Deze film vind ik niet enorm indringend. Het blijft een opsomming van gebeurtenissen en daardoor oppervlakkig.

Oppervlakkig oorlogsdrama. Maar ik denk dat er ook niet veel meer van het chronolgisch verhaal van het opkomst en executie van een verzetsheld valt te maken.

Er zijn een paar spannende scenes.

Het een periode van Atsma, Bokma, Derwig die regelmatig in Nederlandse films zijn te zien. Dat heb je in een klein filmland met toch volgens mij hele goede acteurs. Ook in deze film weer heel goed geacteerd.

De muziek moet in Nederlandse films toch echt eens anders. Kan wel wat verfijnder.

Mooie opnames.

Vlot gesneden film.

Ook al is het zoveelste verzetsfilm, dit oorlogsverzet was mij niet bekend. Daarom alleen al de moeite waard om te zien.

PS: ik heb de film gezien in een filmhuis in een volle zaal met ik schat 150 bezoekers.

Alle elementen van een prima actiefilm zitten er in: achtervolging, schieten, vechten, verliefdheid, verraad en noem maar op.

Prima geacteerd.

Prima film.

Sobere sfeer paste helemaal in deze puzzelthriller. Jammer dat The Batman wel erg snel al die puzzels oplost.

Duurde wat te lang. Een beetje meer tempo had de film geoed gedaan.

De apotheose was dik in orde. Er is van alles uit de kast gehaald om een er een spectakel van te maken. Al leek mij de overlevingskans niet zo erg groot. Nou ja, past een beetje bij dit type

films. Visueel heel mooi gemaakt. En de slotscene vraagt om een vervolg.

Rob Pattinson als The Batman acteerde overtuigend als de psyhisch gemankeerde jongeman.

Zoë Kravitz als The Catwoman acteerde sprankelend.

Paul Dano speelt vaker een "creep" en dat deed hij hier ook weer uitstekend.

Sowieso was het acteerwerk goed verzorgd.

Kortom: zeker de moeite waard om te kijken. Ben benieuwd naar het vervolg.

Boeiende film over een dramatische situatie.

Prima geacteerd. Indrukwekkend vond ik Agu en de commandant.

Iets te lang.

Het einde vind ik niet teleurstellend. Het vat samen wat oorlog is met deze prive-legertjes en kindsoldaten.

Grappig bedoelde horror die maar weinig grappig is. De voor onze tijd knullige effecten zijn wel om te lachen. Wat rampzalig om er een soort muppetshow van te maken.

Het mort er allemaal toe leiden dat de nieuwe bewoners het huis verlaten. Allemaal grappig bedoelde pogingen zijn dan het hoofdgerecht.

Het sprak mij niet aan. Met minder knulligheid was het misschien nog te pruimen geweest.

Zoveelste oorlogsfilm die het wel en wee van een soldaat laat zien. De vergelijking met '1917' is snel gemaakt. Deze film haalt dat niveau bij lange na niet. Behalve een paar actiescènes is het een vrij stroperig geheel. Net als de soldaten us het afwachten wanneer de oorlog is afgelopen. Kameraadschap en schuldgevoel voeren de boventoon.

Acteurs doen hun best.

De actiescènes zijn aardig. Al sterven er natuurlijk weer een paar van.de meest onschuldige jongens.

De held redt zich uit de meest benarde posities.

Al met al geen hoogvlieger.

Acteurs die uit hun comfortzone treden en direct een zeer goede prestatie neerzetten.

Het levensverhaal heeft letterlijk en figuurlijk niet veel om het lijf.

De echte Liberace vond ik nog meer een ouwe geplastificeerde supernicht dan in deze film geacteerd wordt.

De naïviteit van het Amerikaanse publiek, de glitter en glamour van een ster, de eeuwige jeugd, de intriges, de moeder-zoon relatie, de vergankelijkheid van he leven; het komt allemaal aan bod. De moeite waard om te kijken.

Een toch wel bijzondere film. In een traag tempo vallen uiteindelijk de puzzelstukjes in elkaar.

Hoewel het een lange zit was, kon de film mij blijven boeien.

Een prachtige inkijk op het grote stadleven van Seoul incl. jetset en het plattelandsleven.

Hele mooie opnamen van de hectische stad en het grensgebied met Noord Korea.

In het verhaal lopen nog wat meer lijntjes dan alleen de driehoeksrelatie. Het mysterie zit meer in het al dan niet kloppen van uitspraken van de hoofdpersonen. Het einde had ik niet verwacht.

Hoewel mijn Koreaans nul komma nul is, leek het acteren prima in orde.

Opmerkingen over publiek dat deze film niet kan waarderen (ook in het filmhuis liepen mensen weg) vind ik aanmatigend. Ieder z'n ding.

Dramatische film over een naïeve jongen die zijn broer als een vaderfiguur beschouwt.

Stilistisch in zwart-wit gefilmd. De regisseur is meer fotograaf. Hij gaat voor het mooie plaatje. Soms vind ik dat overdreven. Maar de regisseur heeft ook geprobeerd om de gedachten en dromen van de jongen in beeld te brengen. Dat is heel mooi gedaan.

Het tempo is net goed.

Een film om nog eens de bekijken.

Er had wat meer tempo in de film mogen zitten.

Na een spannend begin kabbelt het voort met zo nu en dan wat gedoe.

De mysterieuze entiteit blíjft een goedkoop effect.

Bullock doet het prima. De maffe Malkovich blijft altijd genot om naar te kijken.

Onderhoudend doch ik zal de film snel vergeten.

Overgewaardeerde film die teveel aandacht en vooral te veel Oscars heeft gewonnen.

Met het acteren is niets mis, maar het verhaal is saai. Het zogenaamd aan een stuk door filmen is leuk bedacht, maar voegt niets toe. Het is eerder verwarrend, omdat het realiseren time suggereert maar er toch veel gaten in zaten.

Ik had erg veel moeite om mijn aandacht er bij te houden in deze lawine van computer animaties.

Dat zegt meer over mij dan over de film. Maar goed.

Het verhaal is erg simpel. Eerst een soort Indiana Jones en daarna Superhelden (al noemt Black Adam zichzelf niet zo) beschermen de wereld tegen kwade krachten. Ze komen er vast wel uit na een robbertje vechten. Alles wordt uit de kast gehaald. Erg overweldigend allemaal. En hierover doen ze 2 uur. Een beetje superheld had het in een kwartiertje geklaard.

Het acteren is versimpeld tot kunnen werken in een pak om cgi te kunnen maken. Dwayne Johnson heeft als spierbundel nu ook zijn superheldenrol. Oké er zijn ook nog wat niet-superhelden-acteurs. Zij staan ten dienste van de helden. En dat doen ze prima. Zo nu en dan is er wat humor te bespeuren in deze film. Dat relativeert het spektakel weer een beetje.

De muziek is pompeus en doet de film geen goed.

Het einde is grappig. "WE SHOULD TALK".

Leuk voor een regenachtige zondagmiddag.

Altijd aardig om deze misdaad verhalen te zien. Er zijn al zo veel van dit type films gemaakt. Black Mass komt op de stapel te liggen. Memorabel is de film niet.

Depp in een uitstekende rol. Edgerton over de top acterend. De anderen acteren prima.

De jaren zeventig- en tachtigsfeer is goed getroffen.

Echte spanning ontbreekt. En dat maakt de film geen top in dit genre.

Geweldige film. De film is een waardig vervolg op Blade Runner uit 1982. Natuurlijk zijn er vele films gemaakt waar in de toekomst wordt gezocht naar Jane of John Doe. Maar ik vond deze toch tot de top behoren.

De trieste sfeer van een postapocalyptische periode en na de EMP wordt hopelijk geen werkelijkheid. Maar gelukkig lopen we wat achter. Androide robotten zijn nog in de maak.

Erg goed geacteerd. Maar dat mag ook wel met deze cast.

Prachtige effecten en decors.

Prima verhaal. De plotwending was op zich logisch.

Enig puntje van verbetering vind ik het tempo. Dat had wat hoger gemogen.

Film met een triest verhaal.

In een behoorlijk tempo zie je hoe de jongen zijn moeder verlaat, in Noorwegen belandt en vader ontmoet en hoe het uiteindelijk afloopt.

Het criminele wereldje is hard. Op sommige momenten ongeloofwaardig.

Nazif speelt soms erg goed. Vooral op de emotionele momenten.

Er was een twist die ik niet verwacht had. De rest van de film is weinig verrassend.

Voor het thema hadden ze ook een Noorse jongen kunnen kiezen die op zoek is naar zijn vader. Kosovo-Noorwegen voegt weinig toe.

Het lijkt wel een grote Heineken reclame.

Er missen toch heel wat belangrijke passages uit het leven van Hazes. Rachel wordt als een zorgzame en oprechte vrouw neergezet. Dat wat zeker haar voorwaarde om zowel aan de musical als de film mee te doen. In een eerder verschenen documentaire zie je toch een wat andere kant van haar.

Martijn Fisher zet een prima rol neer. Terecht dat hij een Gouden Kalf heeft gekregen.

Al met al een boeiend relaas over drie fasen uit het leven van en man die zich kapot gezopen heeft.

Film lang op de plank laten liggen. Toch nieuwsgierig geworden en de lange film bekeken.

Men wil te veel, waardoor het een oppervlakkige film wordt. Misschien mag je ook niet meer verwachten van een sneltrein bio over Freddie Mercury.

Rami Malek als Freddie vond ik matig. Al waren de maniertjes van Mercury op het podium aardig geïmiteerd.

Het slot van de film blijft wel hangen: Wembley Stadion. Ik vond de Live Aid weergave erg indrukwekkend.

Het is geen standaard horrorfilm. Alleen omdat het kannibalen zijn is het horror. Sommige scènes zijn heftig. Maar daar is dan wat horror betreft alles mee gezegd. Het is eerder een road movie met romantiek en scherpe kantjes.

Prachtig geacteerd door Timothée Camalet. Een topacteur. Zonder goed tegenspel zou hem dat niet lukken. Daar zorgt Taylor Rusell voor. Hun samenspel is betoverend goed. Dat wordt nog eens versterkt door de close-ups.

Ze slagen er in om ondanks hun moordlustige drang sympathiek te zijn.

Mark Rylance is prima gecast om de creep te spelen.

De muziek is uiterst functioneel. Gelukkig geen opgefokt trompettergeschal als het heftig wordt.

Luca Guadagnino heeft een knap staaltje werk geleverd.

In het begin pretentieuze flashbacks. Dat maakt het rommelig. Zodra dat voorbij ik, ik de film te pruimen. Het verhaal hadden wat beter in elkaar gezet kunnen worden.

Verder behoorlijk harde misdaadfilm. Het geweld is niet altijd expliciet in beeld gebracht. Dat hoeft ook niet, want de boodschap is duidelijk. Het acteren lijkt oké.

Redelijk spannende film, die helaas door het Romeo en Julia effect spanning verliest tegen het einde.

Goed tempo. De meeste acteurs deden het prima. Het verhaal mist een mooie wending en ik tamelijk eendimensionaal.

Een thriller waar je niet op het puntje van je stoel hoeft te zitten. Je valt soms eerder van je stoel af vanwege bedroevende clichématigheid.

Suikerzoet drama.

Prachtige muziek. Ik neem aan dat het allemaal geplaybacked en bewerkt is.

Passie is het ware talent. De harde leermeester die het talent er wel uit krijgt. Een soort karate kid maar dan op gebied van zang. Ach, soms zal dat de manier zijn om het weerbarstige talent te ontplooien.

Verder een film die niet blijft een hangen.

Vermakelijke film. Wat het verhaal betreft, weinig om het lijf. Maar mooie geluiden van de motoren, prachtige opnamen van de Noorse natuur. Het einde doet je denken aan de reclame van een bepaalde verzekeringsmaatschappij. O ja, doe dit vooral op de openbare weg....

Het is een geweldige film. De film raakt mij net niet hard genoeg.

Wat anderen er ook van vinden, deze film boeide mij van begin tot einde.

Godsdienstwaanzin in het kwadraat. En laten we niet doen alsof dit alleen in het "wilde westen" 19de eeuw plaats vond. Tegenwoordig worden duizenden kinderen geïndoctrineerd en vrouwen onderdrukt door zgn. predikers op de bijbelbelt. Of er sprake is van misbruik, wat denk je ... Elke kerk/geloof heeft zijn eigen door god bestuurde zonderling.

Martin Koolhoven mag trots zijn op zijn werk.

De acteurs en actrices deden het fantastisch. De beelden waren super. En dan de overweldigende muziek aan het einde van een epistel.

Iedereen heeft rechtop een mening over deze film. Maar om het af te doen met een waardering 1, dan begrijp ik niet wat je wel goed vindt...

Het is lastig om een boeiende film te maken over bergbeklimmen zonder allerlei lawines, vallende rotsblokken, enz.

Ik vond de beelden spectaculair. De veeal lastige omstandigheden van het bergklimmen werden goed in beeld gebracht. Maar ook aandacht voor de prachtige natuur. Zo nu en dan wat spanning vanwege hachelijke situaties.

Het verhaal over een bergbeklimmer die in de eerste poging de top van Broad Peak niet heeft gehaald en een tweedepoging doet, wordt verteld met flashbacks. Ik vind het rommelig.

Pools klinkt minder prettig. Dat komt ongewtijfeld doordat we veel Engelstalige films zien. Vanwege de taal is het acteerwerk dan ook moeilijk in te schatten.

Het was een lange zit, ondanks dat de film maar 100 minuten duurt. Het boeide niet altijd.

Melodramatische film.

De ontzettend mooie natuur-opnamen maken veel goed.

Het is knap hoe ze bepaalde opnamen hebben gemaakt.

Ongeloofwaardig blijft dat Oostenrijkers hier Engels spreken (Reno poogt Engels te spreken).

Goed verhaal. Geen nieuw thema of vernieuwende aanpak.

KKK versus Black of te wel bad versus good. Hoewel ook good fouten maakt. Er is er een mediator die beide toch enigszins nader tot elkaar wil brengen. Mislukt natuurlijk, maar de omslag die Mike maakt is wel erg geromantiseerd.

Voor de gelijkenis schoren ze het hoofd van Kennedy deels kaal. Niet zo goed. Ook Mike hebben ze

geforceerd tot Redneck om willen toveren. Niet gelukt. Laat je dat buiten beschouwing dan speelden beiden goed.

De cameravoering en editinv vond ik erg goed. Het zoog je mee in de film.

Het verhaal kabbelt voort en leidt nauwelijks tot een climax. Men houdt zich in.

Hoewel Burden in de jaren 90 afspeelt is er nog steeds sprake van racisme de US (en waar niet). Films daarover maken, opent de ogen van de mensen niet. Ze roepen 'Oh wat erg', maar of ze echt wat doet betwijfel ik. Zie het als een gedramatiseerde docu.

Maar moet deze films dan niet maken? Ja hoor prima. Herhaling is de boodschap reclame.

Niet al te best.

Slaapverwekkend drama. Wanneer gaat er nu echt iets gebeuren. Een beetje studentje pesten in een simpelere vorm dan bij de serie Feuten het geval was. Een verhaallijn kan ik niet ontdekken. Het hobbelt maar voort. De acteurs doen hun best maar hebben de neiging te overdrijven.

Fijn dat ze in de US een universiteit hebben voor Afro Americans. In elk geval heeft de film er voor gezorgd dat ik dat nu weet. Zulke universiteiten bevorderen vast de integratie. Het doet mij eerder denken aan jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. Dat ze daar ook nog doen aan blanke ontgroeningspraktijken met de nodige slachtoffers is wel helemaal te zot voor woorden. Progressief Amerika dus....?

Nee, mijn film niet. Heb het vehikel uitgekeken. Dat was een hele prestatie.