Bring Her Back (2025)

Sommige gebruikers lijken ook wel bezeten door demonen. Wat een ongezellige reacties, joh.

We need to talk about Oliver

Bring her back laat zien hoe belangrijk de basis van een goed verteld verhaal, een gezonde dosis drama, en uitstekende acteerprestaties zijn. Het valt mij op dat er de afgelopen tijd steeds vaker titels uitkomen die deze benadering hanteren en hiermee het horrorgenre naar een hoger niveau brengen. Sinners en Weapons zijn hier bijvoorbeeld ook uitstekende voorbeelden van. Een verhaal wat complex in elkaar steekt is dan niet eens noodzakelijk. Zolang het maar goed verteld wordt.

Bring Her Back heeft mij positief verrast. Ik vond Talk to Me, de vorige film van hetzelfde regisseursduo, namelijk met name sterk in de eerste helft, maar minder overtuigend in de tweede helft, die te veel focuste op oppervlakkig sentiment en sensatie. Gelukkig is dat hier niet het geval: Bring Her Back is veel evenwichtiger opgebouwd.

Vanuit het eerste moment merk je dat er iets broeit. Naarmate de speelduur vordert, bouwt de spanning zich langzaam maar zeker op. Iedereen kan zien dat Laura compleet doorgedraaid is, maar de kracht van de film zit in hoe het verhaal zich verder ontwikkelt. Olivier is in het begin slechts een raar ventje, maar hij verandert langzaam maar zeker in een van mijn grootste horrornachtmerries. Een aantal scènes zijn vastgeroest in mijn hoofd en komen nog regelmatig voorbij wanneer ik mijn ogen sluit. Wat deze scènes zo krachtig maakt, is de mix van acteerwerk, camerawerk en praktische effecten. Jump scares komen amper voor. De onderhuidse spanning is voldoende om je op het puntje van je stoel te laten zitten.

Ook een sterk punt is het gevoel van onmacht dat ik heb ervaren ten opzichte van Andy en Piper. Je hoopt uit alle macht dat Laura gestopt wordt, maar dit gevoel van machteloosheid groeit alleen maar naarmate zij (ondanks de tegenwerking die zij krijgt ) de situatie steeds weer naar haar hand weet te zetten.

Ik heb ook gehoord dat Laura medelijden opwekt, en hoewel ik wellicht een greintje van dit gevoel ervoer toen ik haar aan het slot met haar dochter in het zwembad zag liggen, vond ik het verder onmogelijk om sympathie voor haar op te wekken. Het verlies van een geliefde is geen excuus om dergelijke zieke plannen te bedenken en hierbij talloze andere mensenlevens op te offeren. Maar onder meer haar personage maakt Bring Her Back juist tot zo’n uitstekende horrorfilm.

Ondanks enkele kleine smetjes zoals de onduidelijk verklaarde verschijning van de overleden vader van Andy en Piper, de zichtbare zoutlijn aan de voorkant van het huis die niemand lijkt op te merken, en het feit dat de mensen om Laura heen bepaalde acties (zoals de opgezette hond in haar huis) niet direct als alarmerend herkennen, zit deze moderne klassieker zo sterk in elkaar dat ik hier met gemak overheen kan kijken. Een van de sterkste horrors die ik ooit gezien heb.

5,0 ★

Eindelijk eens een horrorfilm waarbij ik echt zat te gruwelen en wilde wegkijken. Alleen jammer dat de titel een spoiler is, waardoor je snel doorhebt waar het om draait.

Prima horror film die een interessant verhaal verteld.

3.5*

Fantastische horror zeg. Ik vind niet alle A24 horrors geslaagd maar Bring Her Back maakte mijn verwachtingen ruimschoots waar. Onder de huid, behoorlijk goor en gewoon erg spannend zonder echte jumpscares. De karakters zijn lekker mysterieus geschreven, goed geacteerd en begaan voor de verandering ook vrij geloofwaardige handelingen.

4,0*

Helaas!

Had erge hoge verwachtingen van deze film. Dezelfde regisseurs van de film Talk To Me. Die ik best oké vond. Niet een mega sterke film, maar zeker vermakelijk. Toen hoorde ik dat ze een andere richting opgingen met deze film: Bring Her Back. Er was een grote hype over deze film maar na het gezien te hebben ben ik toch lichtelijk teleurgesteld. Is de film slecht? Nee, verre van. Maar toch niet helemaal wat ik ervan had verwacht. Niet echt spannend of schokkend hoe vele mensen de film wel vonden.

Het acteerwerk was wel zeer sterk.

Het is dat mijn verwachtingen te hoog waren, maar slecht is de film zeker niet. Vandaar een 3,0*

Lekker creepy en gory.

Sally Hawkins doet het ook goed als lichtelijk gestoorde pleegmoeder, al had ik wel wat moeite om haar los te zien van haar minder creepy rollen. Een onbekendere actrice had misschien wel geholpen, maar anyway.
Verder ook props voor Ollie, die met zijn blikken en gedrag ook heel sterk is.

Prostethics en make-up effecten zijn ook zeer overtuigend, meerdere keren dat ik echt even zat te walgen van wat ik zag.

Qua plot was het echter was al redelijk duidelijk dat er iets niet pluis was en welke richting het ongeveer op zou gaan. Het lag er soms iets te dik bovenop maar dankzij een paar interessante verrassingen was het alsnog wel vermakelijk en gruwelijk tegelijk.

3,5*

In twee keer een halff uurtje gezien....Ik ga steeds verder erg laat op de avond...Wat mij opvalt , is dat het verhaal boeit ,dat ontbreekt nogal eens in films de laatste jaren, en erg sterke acteurs. Morgen maar eens `op tijd verder gaan en uitkijken.

Ik heb horror altijd een B genre gevonden,makkelijk, `goedkoop, uit op effectbejag. Deze film tilt horror naar een hoger plan en niet alleen vanwege de goede acteurs. Een film die boeit , niet echt voorspelbaar, zoals bij vele horror films.Dikke 3.

Grappig ik associeer horror met innovatief, creatief, een broedplaats voor talent, juist omdat het goedkoop kan. Maar ook het genre waar de meeste troep wordt gemaakt. Het is dus maar net waar je je focus op legt.

[quote]Basto schreef:

Grappig ik associeer horror met innovatief, creatief, een broedplaats voor talent, juist omdat het goedkoop kan. Maar ook het genre waar de meeste troep wordt gemaakt. Het is dus maar net waar je je focus op legt. [/quote

Waarom lijkt het gros van de horrorfilms dan op elkaar? Op een enkele uitzondering na , is het vaak troep wat je zelf zegt.

[quote]kloenie schreef:

Jij focust kennelijk op de troep. Ik focus op de vele horrorfilms waarmee talent zich aankondigd en die vernieuwing brengen. Dat zijn er ook heel veel.

Coppola, Jackson, Spielberg, Cronenberg, Carpenterr, Fincher, Cameron, Raimi maakten allemaal horrorfilms aan het begin van hun carierres.

En er zijn natuurlijk ook vreselijk veel slechte dramafilms of komedies

Vorig jaar gemist, maar nu gezien op Netflix. Huiveringwekkende nachtmerrie waarin rouw, trauma en manipulatie samenkomen. Met de focus op verlies en de grens tussen liefde en waanzin, balanceert de film tussen emotionele diepgang en bodyhorror. Beklemmende sfeer en een constant gevoel van dreiging, ondersteunt door de onheilspellende score van Cornel Wilcek die de occulte ondertoon van het verhaal versterken.

Een film die langzaam onder je huid kruipt. En toch zat ik bij de aftiteling met een gevoel dat er meer in gezeten had.

Ik ga wel lekker op de A24 horror stijl. Deze is ook uitstekend geacteerd met een nare sfeer die als een dikke deken overal overheen hangt. De overduidelijk gekke pleegmoeder die een broer en zus langzaam uit elkaar probeert te spelen. Je weet dat ze iets van plan is, maar wat precies?

Deze film doet veel goed. Veel investeren in de karakters en het zet je voortdurend op het verkeerde been. Er gebeurde toch wel wat dingen die ik niet zo zag aankomen en dat is wel gedurft.

Er zitten echt heerlijke scènes in met prostetische effecten ik hou ervan. En de karakters zijn eigenlijk allemaal best sympathiek op een bepaalde manier dat maakt de film wel sterk. Ook zijn alle karakters behoorlijk verknipt overigens.

Laats bij een andere Australische film ging ik nog tekeer omdat iemand beweerde dat er geen goede horror uit aussieland komt. Nou hier weer het bewijs van het tegendeel. 4 ster.