• 10.595 nieuwsartikelen
  • 161.811 films
  • 10.111 series
  • 29.680 seizoenen
  • 613.471 acteurs
  • 192.977 gebruikers
  • 8.968.377 stemmen
Avatar
 
banner banner

Bones and All (2022)

Romantiek / Horror | 130 minuten
3,25 216 stemmen

Genre: Romantiek / Horror

Speelduur: 130 minuten

Oorsprong: Italië / Verenigde Staten

Geregisseerd door: Luca Guadagnino

Met onder meer: Taylor Russell, Timothée Chalamet en Mark Rylance

IMDb beoordeling: 6,8 (56.123)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 1 december 2022

Plot Bones and All

Er ontstaat liefde tussen Maren, een jonge vrouw die probeert te overleven aan de randen van de samenleving, en Lee, een nogal intense dakloze jongen. Samen ondernemen ze een ware odyssee, die hen voert langs de achterafweggetjes, verborgen doorgangen en valluiken van het Amerika van Ronald Reagan. Maar uiteindelijk leiden alle wegen toch terug naar hun angstaanjagende verleden.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Social Media

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van umbra

umbra

  • 3611 berichten
  • 3390 stemmen

mcdaktari schreef:

(quote)

Ja oke, maar ik neem aan dat je uit mijn recensie/mening toch wel kunt opmaken dat ik het een hoog gewaardeerde film vind? Als ik van bepaalde mensen hier op Moviemeter een recensie lees zonder dat er een stem bij zou staan zou ik uit de recensie wel op kunnen maken of het wel of niet een goeie film is. want ik weet inmiddels na zo'n kleine 15 jaar wel welke leden hier ongeveer dezelfde smaak als mij hebben.

Nee dat is m'n punt niet, ik kan zeer vaak opmaken wat uw ervaring is, maar 't is juist om die extra stem erbij te hebben, that's all, maar da's ieders vrijheid e


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 6222 berichten
  • 0 stemmen

umbra schreef:

(quote)

Nee dat is m'n punt niet, ik kan zeer vaak opmaken wat uw ervaring is, maar 't is juist om die extra stem erbij te hebben, that's all, maar da's ieders vrijheid e

Ah oke, bedoel je dat. Maar persoonlijk kijk ik niet echt naar het aantal sterren, maar net zoals je zegt, da's ieders vrijheid


avatar van scorsese

scorsese

  • 11752 berichten
  • 10167 stemmen

Matige film over een meisje die snel moet verkassen met haar vader na een incident. De film opent best veelbelovend en het hoofdpersonage weet te boeien. Echter werkt de mix tussen horror en romantiek hier niet echt. Een aantal lugubere momenten, maar een horrorfilm kun je het niet echt noemen. Taylor Russell doet het goed, maar de casting van Timothee Chalamet pakt niet goed uit.


avatar van sinterklaas

sinterklaas

  • 11632 berichten
  • 3218 stemmen

Sprookje in horrorland.

En dat zijn ook voor mij een van de meest indrukwekkendste thema's.

Ten afwisseling van de vele romcoms mag het ook wel eens gebeuren dat er geen voorzichtigheid is. Bones and All is daarin bijna de perfecte romantische film. Gewoonweg omdat het een hele mensonterende ondergrond heeft die, door de manier van hoe het is neergezet, onder je huid weet te kruipen.

We hebben de setting; Amerika eind jaren tachtig ten tijde van Reagan. En we hebben ook... Ik zie het plot en kijk naar de personages en doe net iets teveel mijn best om het ongewone uit ze te analyseren. Allereerst vallen mijn ogen op de kapsels... Die rode kleur in dat warrige haar of die vreemde pony, die blikken... Het zou onaards moeten zijn. Maar hoe zou ik naar deze gezichten gekeken hebben als ik niet wist dat het hier over kannibalisme zou gaan?

Zo is het, net als in het nieuws, het geval dat een gezicht zomaar demonisch kan zijn... Eeeh... Wacht eens even... Demonisch?

Terug naar het begin, naar het eerste gezicht. Deze is van Maren. Een eind-tiener die daar zo door de schoolgangen loopt, tussen de gewone mensen, heel bescheiden. En toch hebben enkele types interesse in haar en nodigen ze haar uit. Thuis woont ze samen met haar vader woont en waar er ogenschijnlijk misschien nog niet veel aan de hand is. Haar vader is behoorlijk streng en de slaapkamerdeur van haar moet elke nacht op slot. Daar heb je het al. Echter kan Maren het niet laten om uit het raam te klimmen en op de uitnodiging af te gaan.

En ja, het moest er toch van komen. Het feestje loopt op een gigantische en onmenselijke manier uit de hand. Eenmaal haar vader daar lucht van krijgt besluiten ze te vluchten... Maar eenmaal Maren op haar nieuwe plek wakker wordt is haar vader verdwenen en heeft deze slechts een cassettebandje achter gelaten.

En vanaf dit moment beloofd dit niet zomaar een film te worden over het kannibalistische thema. Misschien hebben we dat ook te danken aan het feit dat er een Europese regisseur achter het roer staat.

Maren vermeent nog dat ze een moeder is en besluit niet bij de pakken neer te gaan zitten. Met haar schaarse aanbod aan bezittingen stapt ze op de bus om Amerika te doorkruizen om haar doel te kunnen bereiken. Met korte pauzes in diverse steden waarin ze er al snel achter komt dat een geaardheid al snel te ruiken is bij lotgenoten en dat de wereld onder kannibalen toch nog groter lijkt te zijn. En dat niet alleen... Het knappe aan deze film is dat ook deze types een moreel besef hebben... daar waar andere types dat minder hebben.

Tot we uiteindelijk bij supermarktmedewerker Lee komen; het tweede gezicht. Ze kunnen elkaar ruiken en hebben elkaar al snel gevonden. Een buitensporige romance ontstaat; eentje die betoverd... zwaar betoverd. Misschien wel betoverd omdat het onaardse zo aantrekkelijk, vreemd en nieuw lijkt. Een verkenning in een alternatieve wereld waar menig mensen voor gruwen en waar de soortgenoten onder elkaar ook gruwen. Waar diep op in gegaan wordt. Maren ziet haar aandoening als iets waar ze dagelijks tegen worstelt. Lee is daarin een roekeloos type waarin de romance al snel deuken lijkt te krijgen. Het feit dat het hier om tieners gaat maakt het nog aangrijpender. Tieners worstelen over het algemeen al, maar in dit geval?

En waar men al opgelucht zou zijn als er andere lotgenoten zijn lijkt het Maren niet altijd te bevallen dat ze niet de enige is. Een groot voorbeeld is hier bijvoorbeeld die Sully. Los van het feit dat dit een lotgenoot is is dit wel een behoorlijk glibberig en geslepen creep dat het thema er juist nog akeliger op lijkt te maken. Of ontstaat er een hiërarchie als ze door twee jonge vissers worden uitgenodigd bij een kampvuur... en dan moeten we Marens familieverhaal nog onthullen... en dat zal je weten ook. Die scene met haar moeder was echt fucked up! Dat dus...

En dan hebben we het nog niet over de sfeer en de opbouw gehad. Om je vingers bij af te likken. De regisseur zet hier met Chalamet en Rylance een prachtig duo neer en wilde hierbij alles uit de kast halen om roadmovie en coming of age (een betere combinatie bestaat haast niet) de boventoon te laten spreken, terwijl het duistere dreigend in een hoekje blijft wachten. De weersomstandigheden, de locaties van lange desolate wegen tot kleine slaperige stadjes... en dan nog de soundtrack van Trent Reznor en Attacios Ross als flinke aansterker, met daartussen nog wat 80's-liedjes als Joy Division, New Order, A-ha en Kiss. Je leeft zelfs met dit stelletje mee, reist mee en... tsja... soms eet je ervan mee. Figuurlijk dan.

Met dan nog een eindshot om in te lijsten. En toen was het klaar... en volgde er een aftiteling met de fraaie tonen van de bovenstaande artiesten.

Bones and All was voor mij de ware sensatie en een flinke mijlpaal in de cinema waarin men kan laten zien dat het ook anders kan. En nu ga ik even de kippenboutjes uit de oven halen voor een late zaterdagsavondmaal.

5,0* (Welverdiend! Meer van dit!)


avatar van filmkul

filmkul

  • 1849 berichten
  • 1857 stemmen

Aardig horrordrama. Het verhaal is door het horrorsausje best origineel. De uitwerking is toch wel wat aan de saaie kant. Niet dat de film verveelt, maar er had best wel wat weer maar peper bij gemogen. Verder is het prima drama met enkele pittige scenes, hoewel de die-hard horrorloefhebbers niet onder de indruk zullen zijn. Het acteerwerk is in orde, hoewel de chemie tussen Chalamet en Russell niet optimaal is. Rylance speelt zoals zo vaak het wat dromerige en monotone typetje. Visueel wat rauwig en sober, wat prima past bij de film. 3.0


avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss (moderator films)

  • 11432 berichten
  • 4863 stemmen

Leuk: een boekverfilming die veel beter is dan het bronmateriaal. Guadagnino maakt een wat mij betreft hele gewaagde film - een wat alternatief maar onopvallend YA-boek dat nu een bloedserieus filmhuisdrama wordt met flink wat stevige horrorscenes. Heel traag soms waarbij ik me kan voorstellen dat er mensen afhaken, maar ik was gefascineerd door het duo Russel & Chalamet. Prachtige slotscene, genoten van de onrustige soundtrack. Een ruime 4,0*


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 8257 berichten
  • 5202 stemmen

Merkwaardig.

Guadagnino kan wat mij betreft zijn biezen pakken als het op horror aankomt. Zijn kunstzinnige visie mag er zijn, maar voor mij is het ondertussen duidelijk dat hij in deze wereld niet zo veel te zoeken heeft. Daar zijn uiteraard alle meningen over verdeeld, ik vind persoonlijk dat hij te weinig toevoegt. Herhaaldelijk, en dus ook hier, voelt het aan alsof zijn hart gewoon op een ander genre zit.

De film bouwt zwaar op de relatieontwikkeling tussen Russell en Chalamet. Toegegeven, het acteerwerk is best aardig en vormt meteen één van de betere aspecten van de film. Russell vind ik doorgaans een vervelend actrice, maar hier past ze wel. Chalamet zit duidelijk op z'n plek in de acteerwereld, de vraag is vooral hoeveel zin hij er zelf nog in heeft. Toch moet ik zeggen dat ik Rylance de echte ster van de film vind. Hij speelt slechts een bijrol, maar zijn ongemakkelijke karikatuur past perfect bij zijn rol (maar alleen past zijn rol niet in de film).

Guadagnino vind zichzelf waarschijnlijk fantastisch, want die indruk ademt een film als Bones and All uit. Veel scenes komen in de naam van kunst. Daar zitten echter vaak ook volstrekt overbodige scenes tussen. Denk maar aan dat random shot van Russell die nummer twee op het toilet doet. What? Ook dat stuk in de inrichting vond ik uitgesproken onbenullig. Er moesten klaarblijkelijk nog meer weirdos bijkomen. Verder veel verwoede pogingen tot sfeervolle cinematografie vermengd met een erg realistische stilering. Ik vond het vooral wat te makkelijk. De enige redenatie dat de film ongemakkelijk aanvoelt komt door de cast, daar voegt Guadagnino als regisseur maar weinig aan toe.

Voor een film die hoopt eigenzinnig te zijn is het overigens allemaal niets nieuws. De kern is namelijk een best uitgekauwd concept, alleen uitgesmeerd over 130 (!) minuten. Richting de finale lijkt Guadagnino zelf ook niet helemaal meer te weten hoe hij verder moet en laat uit pure paniek Rylance dan maar weer terugkeren als villain. Het komt over als wanhopig. Tussendoor zitten er wat opvallend grafische scenes tussen, maar Guadagnino hamert er niet echt op door. Niet dat de film buitensporig hoeft te zijn, maar als je toch al grafisch te werk gaat kan je net wat harder doorpakken.

Ik mis met name echt sfeervolle cinematografie. Het drijven op realistisch vormgegeven achtergronden werkt na enige tijd niet meer en moet er iets gebeuren om de boel weer op scherp te zetten. Guadagnino kiest echter constant voor dramatiek als de film behoefte heeft aan spanning, en juist voor spanning als de film weer de ruimte biedt voor wat dramatiek. Bovendien ontgaat het me ook een beetje waarom de hoofdpersonages zo excentriek moeten zijn. In termen van eigenzinnigheid snap ik dat wel, maar de film zet ook genoeg in op menselijkheid en dan vallen al die vreemde types al snel door de mand. Ik mis ook vaak een beetje spanningsopbouw. Enkel leunen op dialogen lijkt Guadagnino niet te lukken, maar hij blijft het wel proberen. Het komt vooral over als tijdsverspilling.

Toch kan ik de poging om iets unieks te maken best waarderen, begrijp me absoluut niet verkeerd. Ik vind het alleen vervelend dat tegenwoordig "eigenzinnigheid" gelijk staat aan "traag" en "abnormaal". Teveel aparte figuren die naar de voorgrond worden getrokken. Ik snap dat dat linkt aan de toonzetting, maar het mag ook duidelijk zijn dat we als kijker sympathie moeten opbouwen voor iedereen, en met dit soort karakters is dat te moeilijk. Ik vind Guadagnino een stuk warmer als het gewoon op pure dramatiek en/of romantiek aankomt in plaats van weer met dit soort artsy horrorfilms aan te komen kakken.


avatar van hatebreeder

hatebreeder

  • 902 berichten
  • 708 stemmen

Op zich best een goede en bizarre film, maar ik vond de film wel wat te lang duren. 1 5 uur zou eigelijk mooi genoeg zijn geweest. Acteerwerk was meer dan prima. Door de net wat te lange speelduur voor mij net geen 7 waard maar naar boven afgerond maakt wel 3.5*


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8210 berichten
  • 4639 stemmen

De film deed me wat denken aan Beast (Film, 2017), maar er zijn er nog zo enkele in dit genre. Of Grave (Film, 2016), maar dan louter om het kannibalisme. Echt horror is dit niet natuurlijk, het is echter maar wat je eronder definieert natuurlijk. Enge scènes ziten er niet in en echt angstig ben je niet. Wel is het een apart gegeven dat in een soort romantische coming of age kannibalisme zit.

Maren worstelt met haar afkomst en is tegelijk verbaasd en opgelucht dat er wel meerdere personen zijn zoals haar. Vampieren zijn het dus niet, want die zouden je niet met bones and all opvreten, het summum naar verluidt. Net zoals er verschillende mensen bestaan, is ook niet elke kannibaal hetzelfde. Lee heeft een beter moreel kompas, maar legt zich bij zijn situatie neer en doet ook wat de natuur hem opdraagt te doen.

Interessant is de verdere uitwerking van het verleden en het gevoel van Maren, met Lee dan als gids. De film zakte wel wat in, maar het acteerwerk houdt veel staande. Geen topper, maar gewoon degelijk.


avatar van Basto

Basto

  • 9972 berichten
  • 6792 stemmen

Shocktober 8

Fijne existentialistische vampieren film annex road movie. Een originele en volwassenen horrorfilm.

Goed! 4*

Te zien op Prime.


avatar van Boneka

Boneka

  • 2358 berichten
  • 1255 stemmen

Filmtechnisch vind ik Bones and All een pareltje. Ook de muziekkeuze krijgt voor mij een dikke plus. Als een soort van Road movie scoort ie ook nog wel maar waar de plank flink wordt misgeslagen zijn de fictieve zielsverwanten die elkaar vinden adhv hun reukvermogen. Vooral die indiaan vond ik een vreselijk irritant personage. Alleen al die stem. De film had flink kunnen scoren als die zielsverwanten achterwege hadden gebleven. Het meisje als leidend voorwerp op zoek naar antwoorden. Nu is het een soort van Zombie film geworden. Jammer. Ook de 'maaltijden' zijn natuurlijk niet prettig naar te kijken. Kon alleen genieten van de beelden en setting. Ook Taylor speelt een puike rol. Helaas is de film verder zielloos.

Film 2,0

Beeld 4,5

Geluid/Soundtrack 4,5


avatar van Corcicus

Corcicus

  • 2532 berichten
  • 3543 stemmen

Pretentieus romantisch drama dat door sommigen met elevated horror verward wordt omdat Taylor Russell knorrig in de camera staart. Beste aan de film is sowieso Sully, zowel qua script als qua personage en acteerprestaties. Voor de rest vooral een lange zit.