Beast (2017)

Haast een feilloos debuut van Pearce. Vooral zijn regie is indrukwekkend in deze duistere maar ook bepaald niet onsympathieke film. Buckley steelt de show met een rol die ontwapenend is en zoveel meer. De film wordt steeds ongemakkelijker. Heel geladen sfeer ook. Benieuwd wat Pearce nog meer in zijn mars heeft. Dit smaak echt naar meer. 4.0*.

Ik vroeg me in het begin voortdurend af waar dit nu was gefilmd, ik kon het niet thuisbrengen, zeker niet in combinatie met de Britse accenten. Jersey blijkt dus behoorlijk fotogeniek te zijn en de locatie vormt een grote meerwaarde bij het kijken van de film. Een ander pluspunt is het acteerwerk van vooral Jessie Buckley die overtuigt als beschadigd muurbloempje. Het scenario is niet heel bijzonder maar het blijft tot het eind redelijk open, en het slot vond ik ook wel bevredigend. Ook erg sfeervol in beeld gebracht in soms zinderende kleuren (niet in het minst dankzij het het rode haar van Buckley), een knap debuut dus van Michael Pearce.

Sfeervolle, langzaam escalerende thriller die het vooral moet hebben van sterk akteerwerk. Vooral Jessie Buckley is erg goed in de veeleisende en niet altijd sympathieke hoofdrol. Naar het einde toe vervalt de film een beetje in genrecliché's, maar tegen die tijd heeft regisseur Michael Pearce zich ruimschoots bewezen.

Ik vond het meer op een toneelstuk lijken. Persoonlijk kon het mij niet boeien. Overdreven en onnatuurlijk gespeeld.

Het langspeeldebuut van Michael Pearce, alvast een mooie start in de filmwereld. Het verhaal over het beest in de mens en hoe het zover kan komen dat het beest uitbreekt. De film zweeft tussen die insteek en een whodunit verhaal. Het lukt niet helemaal om de juiste weg daarin te vinden, maar het is wel boeiend genoeg om te kijken.

De film wordt vooral gedragen door Jessie Buckley in haar eerste filmrol. Het begin van een mooie carrière. Ze draagt de film zonder probleem. Zonder haar zou het ook wat minder geweest zijn. Door de vele vragen en spanningen in de film, hangt er een spannend sfeertje. Maar het geraakt niet helemaal onder de huid. Visueel is het niet slecht, maar ook weinig opvallend. Maar toch een mooie film.

Een originaliteitsprijs zal deze film toch niet winnen. Even afvinken: de controlerende moeder, de horrortaferelen die nachtmerries blijken te zijn, de overijverige flik (zou hij er voor iets tussenzitten?), de jump scares en natuurlijk de onvermijdelijke plottwist… Ongeveer elk cliché zit erin verwerkt. Het hoofdpersonage heeft zelfs rood haar, net als Carrie. Zal wel toeval zijn.

Anyway, de landschappen ogen zeer mooi. 2*

"Opposites attract" lijkt hier wel niet zo zeer van toepassing...

Wat schuilt er echt in een mens, kunt ge u wel afvragen bij het zien van deze overwegend psychologische film met de mysterieuze dreiging van de misdaad steeds nabij, wat u zeker in de ban houdt.

Filmisch vond ik het ook in orde maar wat vooral zal bijblijven is het gevarieerd en treffend acteren van Jessie Buckley. Werkelijk "af" haar vertolking.

Goede psychologische thriller, met uitstekend acteerwerk (vooral Jessie Buckley als Moll) en een verrassend slot. Met mooie opnamen van de kust van Jersey. Aangenaam kijkwerk.

Wat een indrukwekkend acteerwerk van Jessie Buckley! En wat een pracht verschijning is ze!

Prima film verder, verrassend einde ook, je vraagt je af op wie de titel betrekking heeft.

Audiovisueel ook zeer sterk.

Twijfel tussen 8 of 7 maar voor nu toch 3,5☆

De grauwe Engelse kust, een typisch ansicht.

We weten niet heel precies waar de jonge Moll zich in bevindt. Is het een sekte? Over religie wordt ook nergens gepraat. Dat Moll echter al als zwarte schaap wordt beschouwd is al snel duidelijk, en misschien ziet ze dat zelf ook wel. Daarom besluit ze op een dag een feest te ontvluchten en vind ze haar uitweg in een discotheek. Het loopt bijna uit de hand met een roekeloze jongen die haar in het plaatselijke land wil aanranden, maar dan verschijnt Pascal met zijn jachtgeweer. Een verschijning zou je zeggen.

De twee raken al snel geïmponeerd door elkaar. Pascal heeft om te beginnen al een autoriteitsprobleem maar Moll lijkt daar doorheen te prikken. De liefde slaat toe, Moll begint eerst een dubbelleven te leiden, tot het moment dat haar moeder de bittere pil maar slikt. Ondertussen staat de omgeving in het verband van moorden op verschillende jonge meiden.

Dan ga je eerst denken aan zo'n Cluedo-spel. Bij het lezen van de plot ga je ook al meteen van Pascal uit, maar dat zou de regisseur natuurlijk ook niet toe gaan laten. Of...

Pascal zou hoofdverdachte moeten zijn en de lokale politie zit hen steeds op de hielen en proberen Moll te overtuigen. Pascal heeft volgens het criminele dossier een niet al te zuiver verleden... En ja, ook Moll heeft vroeger met een schaar op een mede-leerlinge gestoken.

Het lijkt een soort mantra te worden waarin wet, media, geruchten en roddels een combinatie vormen en alle schijn tegen hen laat keren, nog voor je je weerwoord kan geven. De kwetsbaarheid van het stelletje wordt steeds opvallender en er is ook weer een nieuw lijk gevonden, dan wel op het erf van Molls gemeenschap.

Maar wie uiteindelijk de moordenaar is.... en zelfs dan weet je het nog niet zeker of er verbanden zijn.

Ook de nachtmerrie-scenes waren sterk. Geen jumpscares, zoals een user hier beneden het al vermeldde. Gelukkig niet ook...

Beast is hierbij een knap in elkaar gezet spel waarin je constant afgeleid lijkt te worden... en bij een mogelijke conclusie nog niet zeker weet. De grauwe gure decors vormen nogmaals een beklemmende chaotische sfeer. En verdorie... Heb ik kort geleden nog Men gezien, en zie ik dat Moll vertolkt wordt door dezelfde actrice. Al had ik ergens al een vermoeden... Ik denk dat ik haar gezicht nu volgende keer wel sneller ga herkennen.

4,0*

Losjes gebaseerd op de zaak van Edward Paisnel, the “Beast of Jersey”.