Prima scifi film.
Het verhaal is simpel: AI versus mens. Zeg nooit "nooit" waartoe de technologie kan leiden. Ik denk dat het wel zover komt.
De film is niet zo ingewikkeld: rechtoe rechtaan actie.
Prachtige speciale effecten. Spectaculair was het NOMAD gevaarte. Ook de robots en simulanten waren mooi gedaan. Sowieso de decors waarin het zich afspeelde waren prachtig.
Het kind speelde knap. En de rest van de acteurs zoals Washington deden het ook prima.
Er zijn vast betere en meer diepzinniger films met hetzelfde thema. En deze film is gewoon leuk vermaak. Niks saais. Et gebeurt elke keer weer wat. En natuurlijk heeft de held 9 levens.
Het einde van de film is wat overtrokken. Zakdoeken waren niet nodig.
Alternatieve titel: Line of Fire, afgelopen vrijdag om 05:06 uur
Aardige verfilming van de biografie van Marco Kroon. Al zeg ik erbij het boek niet te hebben gelezen.
Er lopen verschillende kwesties door de film nl. de Willemsorde n a.l.v. Afghanistan en Marco's verwerking van dit trauma, de rechtszaak rond vermeende drugs-en wapenhandel, Marco's relatie met zijn vrouw en kinderen. Helaas maken de flashbacks de film warrig. Het was een poging om nogal geforceerd ons mee te nemen in de gedachten van iemand met PTSS. Veel gebruikt in dit type films.
De gevechtsscènes vond ik best oké.
Ik vind dat sommige kwesties meer verdieping nodig hadden, zoals de rol van de legerleiding en de oorzaak van de aanklachten tegen Marco.
Het geluid van de dialogen was zoals in veel Nederlandse films belabberd.
Het camerawerk leek mij prima. Wat ik nooit eerder had gezien was het beeld vanuit het gezichtspunt van een vallende Afghaan.
Het verbaasde mij dat de Afghanen zich zo gemakkelijk lieten neerknallen. Het leek erop dat ze snel mogelijk naar de vele Maagden wilden.
Met een cast die we in menig Nederlandse serie en film van de laatste jaren tegenkomen, is het acteren in orde.
Een aardig Nederlands product.
Meer een film voor jongeren, vind ik. Het verhaal is sentimenteel. Zeker tegen het einde van de film: haal de tisues er maar bij. Hier en daar grappige scènes.
De robots zijn geinig. Lijken op speelgoed. Lijkt mij een kwinkslag naar de huidige maatschappij waarin vele apparaten en robots het werk van mensen verlichten of vervangen.
Het acteren is prima in orde. Lijkt mij best lastig om te acteren tegenover computergegenereerde figuren.
Het thema is overbekend: AI en robots worden een beetje te vrij. Maar de uitvoering in The Electric State maakt deze scifi film even anders.
Nog eens bekeken ditmaal via tv met irritante reclames tussendoor.
Spannend verhaal over diepzeeramp. Basis is natuurlijk een paar domme fouten en beslissingen.
Spectaculaire scènes van de diepzeevaartuigen en het duiken. De film uit 1989 maakt zichtbaar gebruik van blue screens, wat voor die tijd normaal was en kang niet zo geavanceerd als tegenwoordig. En de cast/stuntmannen en -vrouwen houden knap stand in het watergeweld. Sowieso wordt er prima geacteerd.
De ontmoeting met de aliens lijkt op Close Encounters Of The Third Kind. Helaas is het aliendeel erg onderbelicht. Het is meer een rampenfilm.
Al met al een onderhoudende film.
