Een soort docudrama over de gijzeling van de Apple store in Amsterdam. Beslist geen thriller.
Echt spannend wordt het niet. Waarschijnlijk komt dat ook omdat je de afloop al kent. Misschien hadden de filmmakers daarom beter een ander scenario kunnen maken. Al zal het voor buitenlandse Netflix-kijkers mogelijk spannender zijn geweest.
De film geeft een beeld hoe de Nederlandse politie op deze gijzeling reageerde: tamelijk zakelijk en procedureel. Of dat reëel is weet ik niet. Ik hoop van wel.
Het acteren was meestal wel in orde.
Het geluidsniveau van de stemmen van de acteurs vond ik matig. Dat vind ik trouwens bij meer Nederlandse films zo.
De camerabeelden waren vanuit zeer verschillende perpectieven gemaakt. Iets meer close-ups had bijv de angst bij de gegijzelden beter in beeld gebracht.
Al met al was het de moeite waard om de film te zien.
Clichéfilm met smakeloos disproportioneel geweld.
Van acteren is geen sprake.
Alleen het begin is goed met een achtervolgingsscene. Hoewel dat natuurlijk ook vrij standaard is om de aandacht van de kijkers te trekken
Na 15 minuten had er genoeg van.
Het leek wel een amateurfilmpje. Je zag duidelijk geanimeerde vliegtuigjes in formatie vliegen, opstijgen of landen en het pantservoertuig (geen tank) van links naar rechts door het scherm rijden.
Het acteerniveau was mede door de zwakke teksten van belabberd niveau.
Dat Amazon Prime dit vehikel aan klanten durft voor te schotelen valt mij erg tegen.
Alternatieve titel: 1918, 15 april 2025, 21:42 uur
Sterk geacteerde loopgraven WO I film. De psychologische kant wordt sterk benadrukt. De soldaten die wisten een zekere dood tegemoet te treden. De angst moet nagenoeg ontembaar zijn geweest. De film benadrukt zoals vele oorlogsfilms de waanzin en de idiotie dat mensen elkaar dat aandoen door oorlogen te voeren ter faveure van een stelletje machtswellustelingen. Nu ook weer actueel in Oekraïne en ook in Gaza.
Wat moet je ermee?
Geadopteerde Luce die lijkt te worstelen met zijn identiteit. Ouders die weinig hoogte krijgen van hun zoon nadat hun geluk scheurtjes begint te tonen. En dan lerares Wilson die duidelijk over de schreef gaat en lijkt op te komen voor een hoger doel dan alleen geschiedenis te geven. De verwikkelingen geven te denken en ook hoe het wordt aangepakt. Blijkbaar heeft men geen procedures op de school waar Wilson lerares is.
De schrijvers laten erg veel in het midden of liever gezegd over aan de kijker om conclusies te trekken. Ik vind dit wat te vaag. Zelfs het einde is nogal duister.
De acteurs deden het overigens prima.
